உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

ஹோட்டலில் 'பெல் கார்ட்' பிடிவாதம் – விருந்தினர்களும் பணியாளர்களும் சண்டை போட்ட ரகசியம்!

ஒரு கபடக் காட்சியில், ஒரு பயணி சுமைகள் உள்ள கார்கள் கூடிய ஒரு பெல்ல்மனிடம் எதிர்கொள்கிறார்.
இந்த உயிர்மிகு அனிமே-உருவம் கொண்ட காட்சியில், ஒரு பெல்ல்மன் உறுதியாக நின்று, பயணி சுமை கார்கள் பயன்படுத்துவதில் தனது அசந்தோசத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். இது ஹோட்டல் ஊழியர்கள் மற்றும் விருந்தினர்களுக்கிடையிலான எதிர்பார்ப்புகளை விளக்குகிறது, அன்பும் மரியாதையும் உணர்வதற்கான தேவையை வலியுறுத்துகிறது.

சில நேரங்களில் ஹோட்டலில் சாமான்கள் எடுத்துச் செல்லும் பெல் கார்ட் தான் உலகத்தில் இருக்கக்கூடிய மிக முக்கியமான பொருளாகத் தோன்றும். யாராவது நேரில் வந்தால் "இந்த பெல் கார்ட் என் தனிப்பட்ட சொத்து!" என்று பிடிவாதம் பிடிப்பதை பார்த்திருக்கிறீர்களா? ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல 'ஹீரோ-வில்லன்' படம் போலத்தான் இருக்கும்!

அந்த பெல் கார்ட் – நம்ம ஊர்காரர்களுக்கு அது ஒரு பெரிய விசயம் அல்ல. ஆனா, அமெரிக்க ஹோட்டல்களில், குறிப்பாக உயர்தர ஹோட்டல்களில், பெல் கார்ட் யாரிடம் இருக்கிறது, யார் கொண்டு போவார்கள் – இது பெரிய அரசியல். இதைப் பற்றி ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியில் வேலை பார்த்தவர் எழுதிய அனுபவம் ரெடிட்டில் வைரலாகி உள்ளது. அதில் என்ன நடந்தது? நம்ம பார்வையில் அந்தக் கதை, சற்று சிரிப்புடனும் சிந்தனையுடனும்!

ஹோட்டல் பெல் கார்ட் – சொந்தமா? ஹோட்டலுக்கா?

இந்த விவாதம் நம்ம ஊரிலே சாமான்களை ஓட்டலில் தாங்கி வரும்போது கூலிப்பையனுக்கு பணம் கொடுக்க வேண்டுமா இல்லையா என்ற கேள்வியை நினைவுபடுத்தும். ரெடிட் பதிவாளர் சொல்வது, "பெல் கார்ட் என்பது ஹோட்டலின் சொத்து. விருந்தினர்கள் அதை தனிப்பட்ட முறையில் பயன்படுத்த அனுமதி இல்லை. பெல் மேன் (bellman) என்பவரே அந்த கார்டை கொண்டு வருவார், சாமான்களை எடுத்துக்கொடுத்து, பிறகு கார்டை திரும்பக் கொண்டு போவார்."

ஆனால் சில விருந்தினர்கள், "பெல் மேன் தேவையில்லை, கார்ட் மட்டும் வேணும்" என்று பிடிவாதம் கொள்கிறார்கள். ஒருவரும் இப்படி கார்டை பிடித்து, முன்பணியாளருடன் சண்டை போட்ட சம்பவம் நடந்திருக்கிறது. அவர் "நீங்கள் ரூட்" என்று கூறிவிட்டு, விவரங்களை சொல்லாமல், "கதை முடிந்தது" என முடித்துவிட்டாராம்!

ஏன் இந்த பெல் கார்ட் பிடிவாதம்? – சமூகவலைப்பின்னலின் பார்வை

ரெடிட் வாசகர்களில் ஒருவர் நம்ம உரையாடலை சுலபமாகப் புரியவைப்பார்க்க, "உயர்தர ஹோட்டல்களில் பெல் மேன் தான் கார்டை பயன்படுத்துவார். விருந்தினர் கார்டை தனக்கே வைத்துக்கொள்ள நினைப்பது தவறு. எல்லா விருந்தினர்களுக்கும் ஒரு கார்ட் கிடைக்க, அது திரும்பி வர வேண்டும்!" என்கிறார்.

இன்னொரு வாசகர் சிரிக்கச் சொல்லும் வகையில், "நம்ம ஹோட்டலில் ஒரு கார்ட் தான், அது எப்போதும் விருந்தினரின் அறையில் மறைந்து கிடக்கும்!" என்று சொல்கிறார். மற்றொருவர், "பல பேருக்கு பெல் மேன் மூலம் கார்ட் சேர்க்க வேண்டுமென்றால், அவனை டிப் (சிறு பணம்) கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். அதனால் சிலர் கார்டை மட்டும் பிடிக்க முயற்சிக்கிறார்கள். ஆனால், இது நியாயமல்ல!" என்கிறார்.

ஒருவர், "நம்ம ஊரிலே கூட, பெரிய ஹோட்டல்களில் பெல் கார்ட் வேண்டும் என்றால் பெல் மேன் வரவேண்டும், டிப் கொடுக்க வேண்டும்; அது ஒரு 'சேவை' முறை" என்று விளக்குகிறார். சிலர், "ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் கார்டை அறையில் வைத்து, பிறர் பயன்படுத்த முடியாமல் செய்வார்கள். ஒரே இரவு தங்கும் வாடிக்கையாளர்களும் கூட கார்டை மறைத்து வைப்பார்கள்!" என்கிறார்கள்.

நம்ம ஊரு vs அமெரிக்க ஹோட்டல் – ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

நம்ம ஊரிலே பெரும்பாலும் இப்படி பெல் கார்ட் அரசியல் இல்லை. தங்கும் இடத்தில் கூலிப்பையன் இருந்தால், அவர் சாமான்களை எடுத்துச் செல்லும். பணம் கொடுத்தால் ஹாப்பியாக வேலை முடியும். இல்லை என்றால், நாமே சாமான்களை தூக்கிக்கொண்டு போய்விடுவோம்! ஆனால் அமெரிக்காவில், "சேவை" என்ற பெயரில், சில ஹோட்டல்கள் விருந்தினர்களிடம் நேரடி பெல் கார்ட் பயன்படுத்த அனுமதி இல்லை. இது ஒரு "சாதாரண ஹோட்டல்" vs "உயர்தர ஹோட்டல்" வித்தியாசம்.

இன்னொரு வாசகர், "நம்ம வீடுகளிலுள்ள பெரிய சாமான்களை எடுத்துச் செல்லும் விதம், குழந்தைகள் வந்தால் கூட, சின்ன பெரிய பேக்குகள், டயாப்பர்கள், டிபன் பாக்ஸ், எல்லாமே சேர்த்து எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். அதற்காக கார்ட் பிடிப்பது நியாயம் தான்; ஆனா, அது பிறர் உரிமையை மீறக்கூடாது!" என்று சொல்கிறார்.

பெல் கார்ட் – இரண்டாம் வகுப்பு ஹீரோ!

அமெரிக்க ஹோட்டல்களில் பெல் மேன் என்பது இன்றைக்கு 'பால் வண்டி' மாதிரி அரிது. எல்லா நேரத்திலும் கிடைக்காது. பெல் மேன் இருந்தால், அவரை அழைத்து சேவை பெறலாம்; இல்லாவிட்டால், கார்ட் கிடைத்தால் அதையும் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும். ஒரு வாசகர் நகைச்சுவையாக, "நம்ம ஹோட்டலில் கார்ட்களுக்கு சின்ன மணி வைத்து, என் சிகரெட் இடைவேளையில் அழைத்தால், ஆச்சரியமாக கார்ட்கள் எல்லாம் லாபியில் திரும்பி வந்துவிடும்!" என்று சொல்கிறார்.

இன்னொரு வாசகர், "கார்டை அறையில் வைத்து, பிறர் சாமான்களை எடுக்க முடியாமல் செய்வது – இது மிகவும் சுயநலமான செயல். ஆனால், நம்ம ஊரிலே இது பெரிய பிரச்சினை அல்ல. நாம் எடுத்தால், மற்றவரும் சேவை பெற முடிய வேண்டும் என்பதே நியாயம்," என்று கருத்து தெரிவிக்கிறார்.

முடிவு – ஹோட்டல் பெல் கார்ட், ஒரு 'நல்லதோர் வீணை'!

இது ஒரு சின்ன விஷயம் போல இருந்தாலும், ஒருவரின் சுயநலம் மற்றவரின் வசதியை பறிக்கக்கூடும். நம்ம ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ – பகிர்ந்து கொள்வது, மற்றவரை மதிப்பது, சமூக ஒற்றுமை என்பது எங்கும் ஒரே மாதிரி. "பெல் கார்ட்" விவகாரம் அதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

நீங்கள் எந்த ஹோட்டலில் தங்கினாலும், அங்கு இருக்கும் சேவைகள் அனைவருக்கும் சமம். "நான்தான் முதல்வன்!" என்ற மனப்பான்மையால் அல்ல, "நம்மால் மற்றவருக்கும் வசதி கொடுக்கலாமே" என்ற நல்ல எண்ணத்துடன் நடந்துகொள்வோம். ஹோட்டல் பெல் கார்ட் விஷயத்திலோ, வாழ்க்கையிலோ – இது தான் வெற்றியின் ரகசியம்!

நீங்களும் ஏதேனும் ஹோட்டல் அனுபவங்கள், சுவாரஸ்யம், சண்டை-சமாதானம் சம்பந்தப்பட்ட கதைகள் இருந்தால், கீழே கருத்தில் பகிருங்கள். அப்படியே நம்ம வாசகர்களுக்கு சிரிப்பும் சிந்தனையும் ஒரே நேரத்தில் கிடைக்கட்டும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: guests who throw a fit over bellman having to stay with luggage carts are pretty inappropriate!!