ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த 'பைத்தியக்காரர்' நாடகம் – ஒரு பணியாளரின் கஷ்டக்கதை!
"நம்ம ஊர் ஹோட்டல்களில் தான் வாடிக்கையாளர் ராஜா என்று சொல்வார்கள். ஆனா அந்த ராஜா சில சமயம் ராஜா மாதிரி நடக்காம, நாடகமே போடுவாங்க! இந்தக் கதையில், அப்படிப் பைத்தியக்காரர் மாதிரி நடந்த ஒரு வாடிக்கையாளர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் என்ன செய்தார் என்கிற கதைதான்."
ஒரு நாள் இரவு, ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். சுமார் 9:30 மணிக்கு, கீழ் மாடியில் இருந்த ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்தார். "மாமா, மேலே இருந்து அடிக்கடி சத்தம் வருகிறது, தூங்க முடியல"ன்னு புகார் சொன்னார். ஹோட்டலில் இது சாதாரணம்தான், ஆனா அடுத்த 30 நிமிஷம் என்ன நடந்ததுன்னு கேட்டீங்கனா, முரட்டு சித்திரவதை மாதிரி ஒரு அனுபவம்!
"சத்தம் வந்தா மட்டும் போதும், வாடிக்கையாளர் கேள்விப்பட்டவுடன் சாமர்த்தியமா சும்மா இருக்கணும்!"
புகார் கேட்டவுடனே மேலே போனேன். வெளியில் நின்றப்பவே குழந்தைகள் ஓடிகிட்டு, கதவுகள் அடிக்கடி அடிக்கப்படற சத்தம். அழகா கதவைத் தட்டினேன், முதல் முறை புறக்கணிப்பு. இரண்டாவது முறையிலும், "ரிசெப்ஷனிலிருந்து வந்தேன்"ன்னு சொல்லி, சத்தமாக கதவைத் தட்டினேன். கதவைத் திறந்தவர் – முகத்தில் பயங்கர கோபம்! "என்னங்க, என் பிள்ளைகளை நடக்க விடகூடாதா? நாங்க சத்தம் பண்ணவே இல்லை!"ன்னு கேள்விக்கெள்வி.
நான் மட்டும் என்ன நினைத்தேன் தெரியுமா? "நம்ம ஊரில் இருந்திருந்தா, அப்படியே 'தலைவா, சத்தம் கொஞ்சம் குறைச்சிக்கோங்க, தளபதி படமாச்சு, எல்லாரும் தூங்கணும்'ன்னு சொல்லி விட்டிருப்பாங்க!"
"வாடிக்கையாளர் சரியாச்சு, பணியாளருக்கு தான் விசாரணை!"
அவர் கதவை மூடிவிட்டு வந்த சில நிமிஷத்துல, கீழே வந்து, என் மீது பேரழுத்தம் – "நீ பொய் சொல்லுற, நாங்க எதுவுமே சத்தம் பண்ணல, நீ தான் கற்பனை செய்ற"ன்னு ஊருக்கே ஆரவாரம். அதோடு, ரொம்ப விசாரணை மாதிரி – "எந்த நேரத்துல மேல போனீங்க, எத்தனை நிமிஷம் இருந்தீங்க, எத்தனை தடவை சத்தம் கேட்டீங்க?" என்று கேள்விகள்.
அந்த நேரம், என்ன நினைக்குறது தெரியுமா? "இது என்ன, போலீஸ் விசாரணையா? நம்ப வேலை செய்ய வந்தோம், குற்றவாளியா?" சும்மா நடக்கற சின்ன சம்பவத்தை பெருசா காட்டி, என்னை தவறான் மாதிரி காட்ட என்ன பெரிய முயற்சி!
ஒரு தமிழ் வாசகர் மாதிரி சொன்னா – "நம்ம ஊரில் அப்படி நித்திரையில் சத்தம் கேட்கும் பட்சத்தில், பக்கத்து வீட்டு அம்மா தான் நேர்ல வந்து, 'சும்மா இருங்கப்பா, பிள்ளை தூங்குது'ன்னு சொல்லி சமாதானம் பண்ணிருவாங்க!"
"வாடிக்கையாளர் நாகரிகம் – நம்ம ஊருக்கு ரொம்பவே முக்கியம்"
இந்த கதையிலிருந்து என்ன தெரிகிறது என்றால், சில வாடிக்கையாளர்கள், தங்களை யாரும் கேள்வி கேட்கக்கூடாது, நியாயமான முறையில் பேசினாலும் விமர்சனம் செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கிறார்களாம். ஒருவர் கமெண்டில் சொன்ன மாதிரி – "இப்படி சத்தம் வந்தா, ஒரே வார்னிங். மீண்டும் நடந்தா, நேரா வெளியே அனுப்பணும்." ஆனா, OP சொன்னது போல, UK-யில் எப்போதும் அப்படியில்ல, எதையும் சமாதானமாகத்தான் முடிக்க முயற்சி செய்றாங்க.
மேலும் ஒரு சுவாரசியமான கமெண்ட் – "எங்க வீட்டிலேயே இப்படி மேல அண்டை வீட்டார் இருந்தா, நம்ம அம்மா நேரா போய், 'பிள்ளையா, சும்மா இரு'ன்னு சொன்னு விடுவாங்க. ஆனா இங்க, ஒரு பெரிய விசாரணை மாதிரி நடத்துறாங்க!"
அவர், என் சக பணியாளரையும் இழுத்து, பெயரை கூட சரியாக சொல்லாமல், மரியாதை இல்லாமல் நடந்துகொண்டார். இது நம்ம ஊரிலே "பேரை மரியாதையா சொல்லணும்"ன்னு சொல்லுவாங்க, இல்லாட்டி அது பெரிய அவமானம்.
"சில பேர் சின்ன விஷயத்தைச் சிருஷ்டி வித்தையா ஆக்குறாங்க!"
கதை முடிவில், அந்த வாடிக்கையாளர் மோசமான விமர்சனம், ஹெட்ஆபிஸுக்கு புகார், எனக்கு வேலையை விட சொல்லணும் என்று ஒன்பது எட்டு முறையிலும் முயற்சி. ஆனா, அவர் தான் சத்தம் போட்டார், அதை ஒப்புக்கொள்ளாம, நம்ம பணியாளரையே குற்றவாளி மாதிரி காட்ட நினைத்தார்.
அவர் பிள்ளைகளிடம் கூட – "சும்மா இருங்கப்பா, ரீசெப்ஷன் அண்ணா வந்திடுவாரு!"ன்னு நக்கல் செய்தார். இது தான் உண்மை – சிலர் தங்களால் தவறு நடந்தாலும், அதை ஒப்புக்கொள்வதில் பெருமை குறையும் என்று நினைக்கிறார்கள்.
ஒருவர் சொன்னது போல – "அவரிடம் சத்தம் குறைய சொல்ல வந்தாங்க, ஆனா அவர் அதை பெருசா எடுத்துக்கிட்டு, பத்திரிக்கை செய்தி மாதிரி ஆக்குறார்!"
"பணியாளர் மரியாதை – எல்லாருக்கும் உரிமை!"
இந்த அனுபவத்திலிருந்து ஒரு பாடம் – எல்லா வாடிக்கையாளர்களும் சரியானவர்களா இருக்க மாட்டாங்க; பணியாளர்களும் மனிதர்கள்தான். சின்ன வேலைக்காரனுக்கு மரியாதை கொடுப்பது நம் பொறுப்பு. யாரும் நம்ம ஊரில் "வந்த பிள்ளை வந்த மாதிரிதான்"ன்னு பாராட்டும் பண்பாட்டை மறக்கக்கூடாது.
நான் தவறு செய்திருந்தால், நிச்சயம் மன்னிப்பு கேட்பேன். ஆனா, யாராவது தவறு செய்றாங்க, அதை மறைக்க நம்மையே குற்றவாளி மாதிரி மாற்ற நினைத்தால், அது நடக்கக்கூடாது. பணியாளர்களுக்கும் மரியாதை வேண்டும் – இது நம்ம ஊரு பண்பாட்டுக்கு முக்கியமான ஒன்று!
முடிவில்...
இப்படி ஒரு ஹோட்டல் சம்பவம் நம்ம ஊரிலும் நடக்க வாய்ப்புண்டு. பணியாளர்களை மரியாதை செய்யும் பழக்கம் நம்மில் இருக்கட்டும். சத்தம் வந்தால், சும்மா குறைச்சிக்கலாம்; சின்ன சச்சரவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம். அனைத்து வாடிக்கையாளர்களும் நல்ல வாடிக்கையாளர்களாக வாழ்ந்தால், பணியாளர்களும் சந்தோஷமாக வேலை செய்ய முடியும்!
உங்களுக்கும் இப்படி ஏதேனும் அனுபவம் இருந்தால், கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! நம்ம ஊரு சின்ன சிரிப்பு, நக்கல் கதைகளுடன் மீண்டும் சந்திப்போம்.
அசல் ரெடிட் பதிவு: Another day in the lunatic asylum part 2