யாராவது உங்கள் சாப்பாட்டை, குறிப்பாக சந்தோஷமாய் வாங்கிய பழச்சாறு, பிஸ்கட், பீனட் பட்டர் எல்லாம் கூலாக எடுத்துச்சாப்பிடறாங்கன்னா என்ன மாதிரி கோபம் வரும்? இப்போ, அதுவும் ரூம் மேட் தான் அந்த திருட்டுத்தனத்துல இருக்காங்கள்னா, நம்ம பொறுமை எனும் பாட்டில் ஒரு நாள் வெடிச்சுரும். இது ஒரு சாதாரண கதை இல்ல, நல்லா கலாய்த்து, சிரிச்சுக்கிட்டு படிக்கலாம்!
நமக்கெல்லாம் தெரியும், நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் "உங்க எடை என்ன?"ன்னு கேட்பது ஒரு சாதாரண விஷயம். சினிமா, குடும்பக் கூட்டங்கள், நண்பர்கள் கூடுதல் பசங்க எல்லாரும், "ஏய், எதுக்கு இவ்வளவு மெலியா இருக்க?" "சாப்பிடுவியா இல்ல?"ன்னு கேள்வி கேட்பது வழக்கம்தான். ஆனா, ஒரு சில பேருக்கு இது சும்மா காமெடியாக இல்லாமல், மனசுக்குள் புண்படும் விஷயமா இருக்கலாம். அதுவும் மேலாளரே இப்படி கேட்க ஆரம்பிச்சா, கதையே வேற மாதிரி திருப்பம் எடுக்குது!
நம்ம ஊர்ல "பள்ளி நாள்" என்றாலே நினைவுக்கு வருவது நண்பர்கள், ஆசிரியர்களோட பஞ்சாயத்து, சும்மா சிரிப்பு, சண்டை எல்லாம் தான். ஆனா, அமெரிக்கா போல சில இடங்கள்ல, பள்ளிக்கூடம் என்பது வேற லெவல்! அங்க accommodating-னு சொல்லுவாங்க, அதாவது, யாராவது குழந்தைக்கு உடல் அல்லது மனநிலை குறைபாடு இருந்தா, அதுக்கான சிறப்பு சலுகைகள் – உதாரணத்திற்கு, 504 Plan, IEP Plan, இப்படி இருக்குது.
இப்போ இக்கதையைப் பாருங்க. ஒரு மாணவன் (அல்லது மாணவி, நம்ம தெரிஞ்சிக்க முடியல, பெயர் சொல்லல), தனது 504 திட்டத்தை வைத்து, ஒரு ஆசிரியருடன் "petty revenge" விளையாடி இருக்கான்/அவள். இதை படிச்சதும் நமக்கு நம்ம பள்ளிக்கூட நாட்கள் ஞாபகம் வருவதை விட, "வாயில் பட்ட கசப்பு, நாவுக்குள்ள வெறிச்சோறு" மாதிரிதான் இருக்கு. சரி, நீங்களே வாசிங்க!
நம்ம ஊருலே குடியிருப்புகளில் நடந்த கொஞ்சம் கூத்து, கொஞ்சம் கருணை கலந்த சம்பவங்களை கேட்பது கொஞ்சம் ரசிக்கத்தான் செய்யும். ஆனா, அமெரிக்கா போல பெரிய நகரங்களில் கூட, நம்ம ஊரு மாதிரி நல்லவர்கள், இடுக்கணுக்கு இடம் கொடுப்பவர்கள், கொஞ்சம் "சண்டக்காரன்" மாதிரி இருந்தாலும் வேர்கொள்கின்றனர். இப்போ அதே மாதிரி ஒரு சம்பவம் ரெடிட்-ல (Reddit) வந்திருக்கு. வாசிக்கும்போதும், சிரிப்பும் வருது, சோகமும் கிளருது!
நம்ம தமிழ் அலுவலக கலாச்சாரத்தில் ‘சிறுசிறு சண்டை, பாசம் கூடிய போட்டி’ என்பதில்தான் ரொம்பவே ரசிக்கிறோம். ஒரு இளைய ஊழியர், “அந்த LED ஸ்டிரிப்பா?”ன்னு ஆரம்பிச்ச கதை, பாக்குறப்போ நம்ம ஊர் நண்பர்கள் சண்டை போடுற மாதிரியே! இந்த கதையை வாசிச்ச உடனே உங்க தோழர்களோடு செய்யலாம் போல பல ஐடியாக்கள் தோன்றும். தயாரா இருங்க! இன்று நம்ம பாக்கப்போறது – ஒரு சாதாரண அலுவலக LED ஸ்டிரிப்பால் ஆரம்பித்த ஒரு அலுவலக கலாட்டா கதை!
காரியாலயத்தில் சில பாஸ்கள் இருக்கிறார்கள் – அவர்களிடம் வேலை கொடுத்தாலும், புகழ் கிடைக்குமா என்று தான் சந்தேகம்! அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவத்தை ரெடிட்டில் பகிர்ந்திருக்கிறார் ஒரு நண்பர். “பாஸ்ஸுக்கு எப்போதும் என் மாத ரிப்போர்ட்டிலும், கோவர் லெட்டரிலும் தவறு தெரியும்; அவளது பழையதை டயரக்டா காப்பி போட்டேன், பார்த்தேன் எப்படி ஓர் இரண்டுமுறை அவளே அதைத் தூளாக்குகிறாள்!” என்பதே அந்த கதையின் சாரம்.
நம்ம ஊரில் கூட, ஒரு பாஸ் இருந்தா, அவர் மனசு திருப்ப முடியாம நம்மை சுரண்டுவதைப் பார்த்திருக்கோம். இந்த பாஸோ, அமெரிக்கா பாஸ்ஸா இருந்தாலும், பசங்க எல்லாம் கண்டுபிடிச்ச “மஷ்ரூம் ஃபார்ம்” ஸ்டைல் மேலாண்மை – அறையில் இருட்டில் வைத்து, வேற என்னென்ன வேலை என்று தெரியாம, “சூப்பர் விஸிபிலிட்டி” என்று சொல்லி வேலை வாங்கும் கதை!
நண்பர்களே, ஒருவர் காதலிக்கிறார், அவரை நம்புகிறார், ஆனா எதிர்பாராத விதமாக அந்த நம்பிக்கை தகர்க்கப்படுகிறது. அப்படி நம்ம உளப்பக்கத்தில் ஒரு "பேட்டி ரிவெஞ்ச்" (petty revenge) கிளம்பும்! இப்படி ஒரு அபூர்வமான பழிவாங்கும் சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம பாக்கப்போறோம்.
கதை நடக்குது வெளிநாட்டுல, ஆனா நம்ம ஊரு பிரேக்கப் அனுபவங்களுக்கு இது எவ்வளவு நெருக்கமானது என்று நீங்களே சொல்லணும்! ஒருத்தி, அவளோட avoidant (தவிர்க்கும்/தொலைவாக பழகும்) காதலனை பிரிச்சு வச்சிருக்காங்க. அவன் பொய்யா பல விஷயங்களா சொன்னதும், முன்னாடி காதலியை ஏமாற்றியும், இன்னும் சில விஷயங்களும் நடந்துருக்குது. அவன் இன்னும் அவளோட வீட்ல தன்னோட பொருட்கள் எல்லாம் வச்சிருக்கான். சும்மா ஆள் வந்துனு போய்டுவிட்டான், பிறகு "மற்றவர்களைக்" அனுப்பி தன் பொருட்களை எடுத்துக்கிட்டுபோக சொல்லியிருக்கான்.
நம்ம ஊர்ல சோலை, வாசல், முற்றம் எல்லாம் எவனும் புனிதம் மாதிரி பாக்கணும். ஆனா, சில பேர் தன்னம்பிக்கை போட்டு, "இது எனக்கு என்ன? கொஞ்சம் இடம் இல்லன்னு, யாரோ வீட்டுக்குள்ளே போயி காரை நிறுத்தி வச்சிருவாங்க!" அதுதான் இக்கதையோட ஆரம்பம்.
ஒரு ஆங்கில நாட்டில, பப்னு எதிரில் வீடு வைத்திருக்கிறார் ஒரு நம் மாதிரியான நல்ல மனுஷி. அந்த பப்ல ஞாயிற்றுக்கிழமை மாதிரி, திங்கள் இரவு லைவ் மியூசிக் நடக்குது. எல்லாரும் கூட்டம் கூட்டமா வராங்க. பப்ல இடம் இல்ல, ரோட்டுல இடம் இல்ல. ஆனா, யாரோ ஒருத்தர், நேரா வாடை பார்த்து, வீட்டு முற்றத்தையே கார் நிறுத்தி வச்சிட்டாங்க! அது மட்டும் இல்ல, புஷ்பக் குடுவைகள், பசுமை புல்வெளி எல்லாம் ஒழுங்கா வைத்திருந்த இடம் – அதிலேயே தட்டி வச்சு, பஞ்சாயத்து ஆரம்பம்.
நம்ம ஊரில் வீட்டு மேல்தளத்தில் ஒருத்தர் சத்தமா டப்பாங்கு இசை போட்டா, அதை சமாளிக்க என்ன பண்ணுவோம்? “ஐயோ, ஏன் இப்படி வாழக்கூடாது!”னு பசங்க பேசிக்கிட்டே இருந்தா, அந்தப் பக்கத்து வீட்டுல ஒருத்தர் – நம்ம கதையின் ஹீரோ – ரொம்பவே வித்தியாசமா பழி வாங்கிருக்கார். இந்தக் கதை ஒரே சிரிப்பும், அதிசயமும் கலந்து இருக்குது!
அப்புறம், இந்தக் காரியம் ஊர் பாட்டி கதையல்ல – நேரில் நடந்த உண்மை சம்பவம். அமெரிக்காவில Airbnb-ல தங்கியிருந்த போது, மேல்தளத்திலிருந்த அய்யா இரவு முழுக்க இசை போட்டுக்கிட்டே இருந்தாராம். நம்ம ஹீரோ, சும்மா பொறுமை காக்கல, சின்ன சாட்டான்டி மாதிரிதான் பழி வாங்கியிருக்கார்.
நம்ம ஊரில் வீட்டுக்குள்ளே துவைக்கும் மெஷின் இருந்தாலும், சிலர் அபார்ட்மென்ட், ஹோஸ்டல் மாதிரி இடங்களில் லாண்ட்ரி ரூம் தான் ஒரே வழி. அங்கே எல்லாரும் தங்கள் துப்புரவு வேலைகளை கவனமா பார்த்துக்கிட்டே இருக்கணும். இல்லன்னா, இந்தக் கதையில் போல, யாராவது நம்ம துணி சுழற்சி நேரத்தை ‘இடம் பிடிச்சிட்டு’ நம்ம துணிகளை தூக்கி எறிய போறாங்க!