ஒரு குடும்பத்தில் கிறிஸ்துமஸ் என்றால் எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? 'பெரியம்மா வீட்டுக்கு போனோமா? அத்தை வீட்டில் சாப்பாடு சும்மா இருக்குமாம்!' என்று ஒரு அழைப்பு வந்தாலே, வீட்டிலேயே பையன்கள் தலை மறைவாகிவிடுவார்கள். ஆனா, இந்த கதையில் ஒரு மருமகள், தன் மாமனாரிடம் நேர்லேயே "நீங்க பண்ணுற guilt trip எனக்கு வேலை செய்யாது" என்று சொல்ல வர்றாங்க.
நம்ம ஊரிலே “ஊழியருக்கு உரிய மதிப்பு கிடைக்கலையா? அவன் வேலைக்கே ஏதாவது கோளாறு வந்துரும்!”ன்னு சொல்வது மாதிரி, அப்படியே நடந்திருக்குது அமெரிக்காவில் ஒரு பக்கத்தில். அங்கே ஒரு பெண் – நாம அவங்களை ‘அக்கா’னு அழைச்சுக்கலாம் – bakery-ல cake decorator-ஆ 6 வருஷம் கட்டிப்பிடிச்சு வேலை பார்த்திருக்காங்க. அன்னிக்கு அக்காவின் தலைமையில, பட்டம் விழாக்காலம் வந்தாலே கேக் ஆர்டர்கள், வாடிக்கையாளர்களோட கோரிக்கைகள், கலர்ஸ், டெக்கரேஷன் எல்லாம் விதவிதமா வந்திருக்கும். இப்படி எல்லாவற்றையும் நிமிர்ந்து சமாளிச்ச அக்கா, மேலாளரிடம் அன்போடு வேலை பார்த்திருக்காங்க. ஆனா, அந்த மேலாளர் “ஜில்” மட்டும் பக்காவா குத்து விட்டுட்டாங்க!
அந்த நாள் ரொம்பவே கோபம் வந்த நாள். வேலைக்கு நேரம் பார்த்து சென்று, எப்போதும் உழைக்கும் உழைப்பாளி மாதிரி பணி செய்தாலும், மேலாளர் பார்த்தால் எதோ குறைதான்! "நீங்க பேசுறீங்க," "இவங்க வேலை பாத்தீங்களா?" என்று முறையிட்டு நம்ம மேல் எழுதுவாங்க. தூங்கும் ஒற்றையன் மாதிரி ஒருத்தர் அங்கேயே இருக்கிறாரே, அவரையும் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்ல மாட்டார்! அந்த பக்கச்சாத்தி பார்த்தா அடேங்கப்பா, நம்ம ஊர் சினிமா வில்லன் கூட இவங்க கிட்ட பயந்து போயிருப்பாங்க!
“அப்பார்ட்மென்ட் கதவை மூடிய புது பழம் – ஒரு 'நாட்டு' கதை!”
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் வீட்டுக்கதவை அடைக்கறது பெரிய விஷயம்தான், ஆனா வெளிநாட்டுல ஒரு கதவை மூடியதுக்கே இப்படி ஒரு புது பழம் வந்திருக்கு. அந்த ரெடிட் கதையை நான் நம்மளோட தமிழில் சொல்லப்போறேன். சிரிப்பும் சிந்தனையும் கலந்த ஒரு கதை – வாங்க வாசிக்கலாம்!
நம்ம ஊர் பக்கத்து பையன் வேலைக்கு போனாலும், அங்கேயும் தலைவர்களோடு சிறு சிறு சண்டைகள், அநியாயங்கள் நடக்காம இருக்குமா? ஆனா, சில சமயம் அந்த அநியாயத்துக்கு எதிரா நம்ம திருப்பி கொடுப்பது, ரொம்பவே சுவாரஸ்யமான பழிவாங்கலாக மாறும். இதோ, அமெரிக்காவிலே நடந்த ஒரு சம்பவம் – ஆனா, நம்ம ஊர் ஸ்டைல்ல சொல்லி உங்களுக்கு சிரிப்பையும் சிந்தனையும் கொடுக்க வந்திருக்கேன்!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரில் கடைகளில் வேலை பார்த்த அனுபவம் இல்லாதவங்க ரொம்ப குறைவு. ஆனா, அந்தக் கடை வாழ்க்கையில் சில வாடிக்கையாளர்கள் நம்மை வாட்டி வதைக்கும் சம்பவங்களை நினைச்சா இன்னும் சிரிப்பு வருதே! அதிலேயே, இன்று நம்ம கேள்விப்படப் போறது அமெரிக்க கடற்கரை ஸ்நாக்ஸ் கடையில் நடந்த, இரண்டு "கரன்கள்" (அதாவது, நம்ம ஊருல சொன்னா – “அறிவிப்பாளிகள்” மாதிரி, எல்லா விஷயத்திலும் ஆத்திரம் காட்டும், சிம்பிளா சொல்லனும் அப்படின்னா, ‘சூழ்நிலை தெரிஞ்சிக்காம மேல உத்தரவாதம் கொடுக்கிற’ வகை) சந்தித்த ஒரு தரமான petty revenge சம்பவம்.
இந்த கதையை சொன்னவர், இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு, ஒரு இளையவனாக கடற்கரை ஸ்நாக்ஸ் கடையில் வேலை பார்த்தவர். நம்ம ஊருல சொன்னா, ‘பீச் சைடு’ கடை. அங்கே தாவரமாகக் கிடைக்கும் ஹாட்டாக், நாச்சோஸ், ஸ்லஷீஸ் மாதிரி உணவுகள், அதுவும் ‘கேஷ் மட்டும்’ வாங்கும் கடை! ஒரு நாளைக்கு நூற்றுக்கணக்கான கூட்டத்துக்கு சேவை செய்யும், அதுவும் பிஸியான சீசனில்.
“கடைசியில் நம்மள விட்டுப் போனவங்க, நம்மை மறந்துவிடுவாங்கன்னு நினைக்காதீங்க… நம்ம நினைவுகளேயே அவர்களுக்கு தடுக்க ஆரம்பிக்க போகுது!” – இது யாரோ பெரிய கவிஞர் சொன்னது இல்ல; ஆனா இந்த பதிவை படிச்ச பிறகு, நம்மளுக்கும் இதே மாதிரி ஒரு கவிதை வருதேன்னு தோணும்!
நம்ம ஊரு கல்யாணம், விவாகரத்து, குடும்பம் – எல்லாமே ‘உறவுகள்’ன்னு ஒரு பெரிய வட்டத்தை சுற்றி நம்ம வாழ்க்கை அமையுது. ஆனா, காதல், கல்யாணம், பிரிவு, பழிவாங்கும் பொறாமை – இதெல்லாம் வெறும் சீரியலில் மட்டும் இல்ல, நிஜ வாழ்க்கையிலும் நடக்குது. அதுவும், நம்ம முன்னாள் கணவன் காதலியோட இணைவு பிடிச்சு, நம்ம குழந்தையை விட்டுப் போயிட்டார்னு கேட்டா, யாருக்கும் கோபம் வராம இருக்க முடியுமா?
பள்ளி நினைவுகள்—அவங்க எல்லாம் நமக்கு இனிமையானவை தான், இல்லையென்றாலும் நம்ம வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு வகையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். ஒருவேளை, முழுக்க முழுக்க வேடிக்கையா இருக்கக்கூடிய பள்ளி நாட்களுக்கு சில ‘வித்தியாசமான’ நண்பர்களும், ‘பெருமை’ பெண்மணிகளும் சேர்ந்து கலந்து விட்டால், அப்போ அந்த நாட்கள் ஒரு ‘மாஸ்’ அனுபவமாகவே மாறிடும்!
இப்போ இந்த கதை—ஒரு marching band reunion-க்கு சென்றபோது, எழுத்தாளர் அவர்களது பள்ளி வாழ்க்கையை நினைவு கூர்ந்திருக்கிறார். நம்ம எல்லாருக்கும் தெரியும், பள்ளியில் ஒரு வகை ‘one-upmanship’ மாதிரி நட்பில் போட்டி வைப்பவர்கள் இருக்காங்க. "நீங்க குடுத்த பிஸ்கட் நான் ஏற்கனவே சாப்பிட்டேன்" மாதிரி பேசுவாங்க. அந்த அளவுக்கு தான் இந்த கதை!
நமக்கு எல்லாம் ஆபீஸ்ல வேலைக்கு போனாலே, பக்கத்து மேசையில் யாராவது “அந்த” வகை பயர் இருக்கார் – அந்த ஊழியர் பாசாங்கு, பிதற்றல், அலட்டல் எல்லாம் கலந்த கலவை! இன்னிக்கு நம்ம கதை, அப்படிப்பட்ட ஒருத்தரைப்பற்றி தான். படித்ததும், "என்கிட்டயும் இதே மாதிரி ஒரு சுமைதாங்கி இருக்காரு!"ன்னு நினைச்சுடுவீங்க!
நம்ம ஊரில் ‘ஊழியர்’ன்னா, காலையில் பஜாரு போய் டீ குடிக்கிறதிலிருந்து, நாலு மணிக்குள்ளே வீட்டுக்குப் போய் போடுகின்ற பசுமை வரைக்கும் பல கதைகள் கேள்விப்பட்டிருப்போம். ஆனா, இப்போ ஒரு ஆங்கில நாட்டில வந்த அலுவலக அதிரடி பாருங்க! வேலையை சீக்கிரம் முடிச்சா, சம்பளத்தை குறைச்சாங்க! இந்த சம்பளக் குறைப்பு கலாட்டா, நம்ம ஊரு ‘கம்ப்யூட்டர் ஆபீஸ்’ல நடந்திருந்தா எப்படியிருக்கும்? வாங்க, அந்த கதையை நம்ம தமிழில சுவாரஸ்யமா படிக்கலாம்!