இச்சித்திரம், ஒரு இளம் தொழில்முறை நபரின் கடுமையான உண்மைச் சந்திப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த இரட்டை வீடு, இனிமேலாவது வாழ்வதற்கான சவால்களை சின்னமாகக் காட்டுகிறது.
வீட்டுக்காரர் என்றாலே நமக்கு மனசுல ஏதோ சின்ன பயம். அதுவும், “இது என் வீடு, உங்க வீடு இல்ல!”ன்னு மாத்திரம் பேசும் வீட்டுக்காரர் கிடைக்குற மாதிரி இருக்குதே, அவங்க கிட்ட வாடிக்கையாளராக இருப்பது கொஞ்சம் ஜில்லென்று தான் இருக்கும். ஆனா, அந்த வீட்டுக்காரர் தான் கடைசியில் கண்ணீர் விட்டா? அந்த சந்தோஷத்தை சொல்ல வார்த்தை இல்ல!
நம்ம ஊரு சினிமாவில் ‘வீட்டுக்காரர் vs வாடிக்கையாளர்’ன்னா கமல்-ரஜினி சண்டை மாதிரிதான். ஆனா இந்த கதை சற்று வித்தியாசம். ‘யாரை விட்டுப்போவதுன்னு பார்த்து விட முயற்சி செய்த வீட்டுக்காரருக்கு, சட்ட புத்தகம் காட்டிய வாடிக்கையாளர்’ – இதுதான் மையம்.
ஈர்க்கும் நக்சங்களால் நிரப்பப்பட்ட வண்டியின் புகைப்படம், ஊழியர்கள் தினசரி சலுகைக்காக சுகாதாரத்தை அனுபவிக்கும் தனித்துவமான நிறுவன கலாச்சாரத்தை வலியுறுத்துகிறது. இந்த படம், வேலைப்பளுவில் பகிர்வு மற்றும் அண்ணாதானத்தின் உணர்வை பிடிக்கிறது, ருசிகரமான பரிசுகளுடன் பரிமாற்றங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
அலுவலக வாழ்க்கை என்றாலே விஷயங்கள் எப்போதும் சீராக இருக்காது. ஒருவேளை வேலைப் பளுவை விட, சக ஊழியர்களின் சின்ன சின்ன அட்டகாசங்களே அதிகம் களைப்பை தரும்! நம்ம ஊரில் ரொம்பப் பழகிய நண்பர்கள், “நீங்க சாப்பிடுற சாம்பார் சாதத்தில் கை வைப்பது” மாதிரி, அங்க “சாக்லேட் நசுக்குறது” ஹாபிட் ஆகிடுச்சு. ஆனா, அந்தக் கலாட்டா எப்படிக் கிண்டல் மறுபடியும் பழிக்குத் தூரம் போனது என்ற கதைதான் இன்று உங்கக்காக!
இந்த உயிருடன் கூடிய அனிமே வரைபடம், குழந்தைகளின் சிரிப்பு மற்றும் சூழ்நிலையைப் படம் பிடிக்கிறது. ஜென்எக்ஸ் தலைமுறையின் வளர்ச்சியில் பெற்றோர் நபர்களிடமிருந்து நமது கற்றல்களை நினைவூட்டுகிறது. நான் இன்று யாராக உள்ளதைக் கட்டியெழுப்பிய நகைச்சுவை மற்றும் சில சிறு சம்பவங்களை ஆராய்போம்!
நம்ம ஊர்ல சொல்றாங்க, “அருவாளுக்கு அருவாள்தான் பதில்!” ஆனா, சில சமயத்தில் ‘அருவா’ தான் இல்லை, ‘அருவம்’ தான் வேலை செய்யும்! இப்போ நாம பார்க்கப்போகும் கதையில், ஒரு சின்ன பசங்க தான், ஆனா அவன் பதிலடி யோசனை கேட்டா, எவ்ளோ பெரியவங்கன்னாலும் வாயடைக்கணும்!
இக்கதையை எழுதியவர், ரெடிட்-ல ‘u/Starchild1968’. இவர் ஒரு ஜென்எக்ஸ் (Gen X) – அப்படின்னா, நம்ம 70s-80s-ல பிறந்தவங்க. இப்போ, ஜெனரேஷன் க்ளாஷ், பசங்க திமிரு, தகப்பனாரோட ரகளை – எல்லாம் கலந்த, ரொம்பவே ரசிக்க வைக்கும் ஒரு சம்பவம்!
இந்த புகைப்படம், விஷமமான முன்னாள் காதலனைப் பற்றி யோசிக்கும் கதாபாத்திரத்தின் குழப்பமான கல்லூரி உறவை உணர்த்துகிறது. இது பலரின் உருவாக்க காலத்தில் எதிர்கொள்ளும் சிரமங்களை நினைவூட்டுகிறது.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
கல்லூரி நினைவுகள் எல்லாருக்கும் ஏதோ ஒரு மாதிரியா மனசில் பதிந்திருக்கும். சிலர் அதை இனிமையா நினைப்பாங்க, சிலர் "அட போங்கப்பா அந்த வேதனையை!"னு நினைச்சிருப்பாங்க. ஆனா, இந்த கதையோ, ஒரே கலாட்டா! ஒரு பெண் தனது கல்லூரி காதலனுக்கு கொடுத்த குட்டி பழி – இதை படிக்க ஆரம்பிச்சீங்கனா, கடைசிவரை சிரிச்சுட்டே இருப்பீங்க!
இந்த உயிரியல் புகைப்படத்தில், ஒரு பொறுப்பு உணர்ந்த நாயின் உரிமையாளர், தனது செல்வாக்கான நாய்களை அடுத்த வீட்டில் உள்ள ஆగ్రசிவ் நாய்களிலிருந்து பிரிக்கிறார், இது அண்டை பகுதியில் உள்ள நாய்களின் உறவுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
நம்ம ஊருக்கு குட்டிக் கதைகள் நம்ம பக்கத்து வீட்டில் தான் ஆரம்பிக்கணும் போல இருக்கு! "அண்டை வீட்டு நாய்கள்" என்றாலே சிலருக்கு நினைவில் வருவது - இரவு முழுக்க கூவுற சத்தம், தெருவில் ஓடுற பயம், இல்லாட்டி வீட்டின் முன் 'குட்டி' வைக்குற அதிசயங்கள். ஆனா, இந்தக் கதையில் வரும் நாய்கள் ரொம்பவே 'அக்ரோஷம்' கொண்டவர்கள்!
ஒரு நல்ல நாளில், வீட்டிற்கு பக்கத்தில் ஒரு புதிய குடும்பம் குடி பெயர்ந்தது. நாய்கள் இருபுறமும் மூன்று வீச்சில்! நம்ம கதாநாயகன் (u/Acrobatic-Concept-86) தனது நாய்களை 'கமாண்டர்' மாதிரி கட்டுப்பாடுடன் வளர்த்தவர். நம்ம ஊருக்குள்ள ரோட்டில் பசு சத்தம் கேட்டா கூட, "ஐயோ, சத்தம் போடாத!"னு வீட்டுக்குள்ளே அழைச்சு போடுவோம். அதே மாதிரி இவர் நாய்கள் சத்தம் போட்டாலும் உடனே உள்ள போடுவார்.
என் பயணங்களில் இருந்து ஒரு காமெடியான தருணத்தை உயிர்ப்பிக்கும் இந்த அனிமே முறைபடம், சிரிப்பின் மகிழ்ச்சி கூட சிறு அனுபவங்களை ஒளிரச் செய்யும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. அந்த நெடுஞ்சாலை நாளின் இனிமை நினைவுகளைப் பறந்துவிடுங்கள்!
நம்ம ஊர்லே "பழிவாங்குறது" என்றால், பெரிய விஷயம். "பழி வாங்காம விடுறது பழிச்சோறு தான்" என்று சொல்வாங்க. ஆனா, எப்பவாவது, ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் நம்ம மனசுக்கு இன்பம் கொடுக்கும். அதுவும் அந்த பழி, நம்மை தொந்தரவு செய்தவருக்கு சரியான நேரத்தில், சரியான விதத்தில் பட்டுச்சுன்னா, அதுக்குள்ள ஒரு சந்தோஷம் தான் வேறே! இப்படி ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் சம்பவத்தை தான் இங்கே பகிர்ந்திருக்கிறார், ஒரு அமெரிக்க நண்பர். அதைக் கேட்டா, நம்ம ஊரு சாலையிலே நடந்திருக்கலாம் போலவே இருக்கும்!
பேருந்து நிலையத்தில் குருட்டு போக்குவரத்தின் மையத்தில், மாணவன் தனது கார் அடைக்கப்பட்டுள்ளதால், கல்லூரி வாழ்க்கையின் தினசரி அழுத்தங்களை தாங்கிக்கொள்கிறது. 2001-ல் வகுப்பிற்கு தாமதமாக வருவதற்கான அவசரமும் கவலையும் இந்த புகைப்படத்தில் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.
காலை 8 மணி. 2001ஆம் ஆண்டு. கல்லூரி வகுப்பு ஆரம்பமாகி விட்டது. இன்னும் நான் கார்கேஜ் வாசல் அருகே என் பழைய மாணவர் காரை தள்ளிக்கொண்டு வருகிறேன். செருப்பில் அடிப்படும் நேரம், ஆசிரியர் முகம் காட்டு நேரம்! அப்போதே ஒரு புது பிரச்சனை – வாசலை முழுக்க அடைத்து ஒரு கருப்பு Nissan X-trail. எங்கோ பிரான்சின் தெற்கில் நடக்கும் காட்சியா இது, இல்ல நம்ம சென்னை பசுமை வழிக்கோவா என்று குழப்பம் வரும் அளவுக்கு சங்கடம்.
காரிலிருந்து இறங்கியவள், அங்கே சொந்த ஊரவர்கள் "ககோல்" என்று சொல்லும் ரகசியப் புண்ணகை! நம்ம ஊரு 'பியூட்டி பார்லர்’ ல் ப்ளீச் போட்ட பின்னாடி கரும்புள்ளி வந்த மாதிரி தலைமுடி, செம்ம கருப்பு ரூட், தோல் சற்று ‘பெருங்காயம்’ போட்டு வறுத்த மாதிரி டார்க் டான், வாயில் பிஸ்கட்டாய் கம்மி, ஓரமாக சிகரெட் – பக்கத்திலிருந்தால் நம் பாட்டி கூட "பாவம் பிள்ளை!" என்று தயவு காட்டிவிடுவார்.
நான் அழைச்சு கேட்டேன் – "அக்கா, காரை எடுத்து வையுங்க, பிளீஸ்!" – ஆனால் அவங்க பதில்? ஒரு ஊழி கை விரல், மேல ஒரு ஆங்கிலப் புனிதம் – "உன் பாண்ட்டீஸ் திரும்ப வெச்சுக்கோடா! ஐந்து நிமிஷத்தில் போய்டுவேன், குளிர்ந்துகிட்டு இரு!" என்று ஓடி போனாங்க.
இந்த புகைப்படம், betrayal மற்றும் வன்முறையின் வேதனையை எதிர்கொள்ளும் ஒரு உயர் பள்ளி மாணவியின் தீவிர உணர்வுகளை சித்தரிக்கிறது. இது நட்பு, பொறாமை மற்றும் தன்னம்பிக்கை ஆகியவைப் பற்றிய சிக்கல்களை கடந்துகொண்டு அவர் அனுபவிக்கும் உறுதியான தருணத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
நீங்க நினைச்சு பாருங்க, பள்ளி காலத்தில சந்தோஷமா இருந்த நண்பர்கள் ஒரே நாளில எதிரிகளாக மாறிட்டாங்கனா எப்படி இருக்கும்? இது போல சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கு தான் நம்ம ஊர்ல “சின்ன பழி, பெரிய சந்தோஷம்!”ன்னு சொல்வாங்க!
இப்போ, நம்ம கதையோட நாயகி (அட, நாமே நாயகி! 😄) பள்ளில ஒரு ‘தடி’ பசங்களைப் போல tough girls கூட்டத்துல இருந்தாங்க. நண்பர்கள் கூட்டம், சிரிப்புகளும், சந்தோஷமும். ஆனா, ஒரு நாள் ராசிக்கெட்டது மாதிரி, கூட்டத்துல ஒருத்தி பொறாமையால, “இவங்க எல்லாம் ‘அந்த’ வார்த்தை சொன்னாங்க”ன்னு பொய் சொல்லிட்டாங்க. அதுக்கப்புறம், நம்ம நாயகி பக்கத்துல நிக்க வேணாம், அடிச்சு, தள்ளி, தொல்லை குடுத்தாங்க! இரண்டு வருஷம் அந்த அழுத்தம், மன வேதனை, தவிப்பு – நம்ம ஊர்ல சொல்லுறது போல, ‘அம்மாவின் கண்ணீர், பிள்ளை துன்பம்!’
அற்புதமான கம்பு படத்தைப் பாருங்கள், இது அருகிலுள்ள சவால்கள் மத்தியில் வலிமையும், உடல்ளவையும் பிரதிபலிக்கிறது. காற்றில் அலைகும் கம்பு, கடுமையான உறவுகளை சமாளிக்கும் நிலைத்தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது.
நம்ம ஊரிலே அண்டை வீட்டார் என்றால், சிலர் அப்பாவி, சிலர் ரொம்ப நல்லவர்கள், ஆனா சிலர்... மனசிலே சும்மா எரிச்சலாக இருக்க வைக்கும் விதமானவர்கள்! அப்படி ஒரு அண்டை வீட்டாரைப் பற்றி சொல்ல வந்திருக்கேன். இவரை சந்தித்தால் தான் “அண்டை வீட்டுப் புண்ணியம்” என்று ஏன் சொல்கிறார்கள் என்று புரியும்!
சிறிய ஊர், எல்லாரும் நெருக்கமாக வாழும் ஒரு தெரு. அந்த நிறைய சந்தோஷங்களை உடைய தெருவுக்கு, ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னர், ஒரு புதிதாக வந்த அண்டை வீட்டுக் குடும்பம்... அந்த வீட்டின் தலைவரோ, யாரும் பேசவே முடியாதவர்! அவருடைய வாழ்க்கை மனைவியோ, வயதில் இருபது ஆண்டுகள் குறைவானவர்; அவரை விட்டால் எல்லாம் சரிதான். ஆனா அவரோ... ஒரு விபரீதம்!
இந்த உயிர்மயமான 3D கார்ட்டூன் படம், எனது மாட்டுப்பண்ணையில் முள்காய்களை எதிர்த்து நான் மேற்கொண்ட போராட்டத்தை உயிர்ப்பிக்கிறது. முள்காய்களை கட்டுப்படுத்த விஷவியல் earthworms யின் பயனுள்ள பயன்பாட்டை காட்டுகிறது. உங்கள் மாடியில் முள்காய்களை நீக்குவதற்கான என் அனுபவங்கள் மற்றும் குறிப்புகளை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்!
நம்ம ஊர்ல வீட்டுவாசலில் பூண்டுகள் (mole) வந்தா, அறுபாவும் பொடிக்கற கதையே. பசுமை பசுமையா வளர்ந்த பூங்காவில், ஒரு நாள் திடீர்னு நெகிழ்நெகிழ் நிலம், குழிகள், இலைகள் உதிர்ந்திருக்கா? அதுதான் பூண்டுகள் ஆட்டம். இந்த கதையோ, அப்படி ஒரு ஆட்டத்தை "நடந்து காட்டிய" அண்டை வீட்டுக்காரர் ரெவஞ்ச்!
ஒரு வீட்டு வாசல்ல பூண்டுகளுக்கு போட்டு வைத்தது போல் அடுத்த வீட்டு வாசல் நாசமாகி போச்சு. இந்தக் கதையை ஓர் அமெரிக்கன் நண்பர் Reddit-இல் பகிர்ந்திருப்பதை படித்ததும், நம்ம ஊரு அண்டை வீட்டுக்காரர்களும் இப்படித்தான் இருப்பாங்களோன்னு சிரிப்பு வந்துச்சு. அப்படியே தமிழ்மையா உங்களுக்கு சொல்லணும்னு தோணிச்சு.
