நம்ம ஊரில் சாமான்யமா “அதிக வேகமா ஓடினா, தப்புதான்னு நினைச்சா, காலில் கல்லு படும்”ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, இந்த ஹோட்டல் மேலாளர் அண்ணன் சொன்ன கதைய படிச்சா, அப்படியே அந்த பழமொழி நினைவுக்கு வந்துடும்! ஒவ்வொரு வேலைத்தளத்திலும், கொஞ்சம் அவசரமா நடந்தா எப்படி நமக்கே சிக்கலாகிவிடும்னு, இதோ பாருங்க ஒரு ஹோட்டல் கதையா...
முதலில் ஒரு கேள்வி - உங்கள் வீட்டில் தினமும் துணி மாற்றுவீர்களா? இல்லையென்றால், ஹோட்டலில் மட்டும் ஏன் அடிக்கடி புதிய துணி வேண்டும் என்று கேட்கிறீர்கள்? இது ஒரு சின்ன விஷயம்தான் போல தோன்றினாலும், ஹோட்டல் ஊழியர்களுக்கு இது பெரிய 'தோல்' கலாட்டா!
இந்த வாரம் எனது ஹோட்டலில் கடந்த மாதங்களை விட அமைதியாக இருந்தாலும், எப்போதும் போல நம்ம விருந்தினர்களின் துணி வேண்டுதல்கள் மட்டும் ஓயவே இல்லை. “அண்ணா, புதிய towel வேணும்!” “அக்கா, இன்னொரு துணி தரலாமா?” - இப்படி எல்லா வார இறுதிக்கும் நம்ம டெஸ்க் அருகே கூட்டமே!
நம்ம ஊர் வீட்டுல ஒரு பெரிய விசேஷம் நடக்கும்னா, அந்த ஆசைப்பட்ட மாப்பிள்ளை, காலையிலே சாப்பாடு போடாம வருவாங்க. அதே மாதிரி, ஹோட்டல் வேலை பார்த்துப்பாருங்களேன்; அங்க எல்லா காலத்திலும், நேரத்திலும், ஒரு ‘அவசரக்’ கஸ்டமர் வந்துட்டே இருப்பாங்க. நைட் ஆடிடர் வேலைன்னா, ராத்திரியில் எல்லாரும் தூங்கும்போது, நம்ம எல்லா கணக்கும், வாடிக்கையாளர்களும், பாம்பு பிடிப்பது மாதிரி சமாளிக்கணும்.
இப்போ அந்த மாதிரியான ஒரு ராத்திரி அனுபவம் தான் இந்தக் கதையில. வாசிக்கிறீங்கலா? இது உங்க அடுத்த ஹோட்டல் ஸ்டேக்கு முன்னாடி கண்டிப்பா தெரிஞ்சுக்க வேண்டியது!
இன்றைய கால கட்டத்தில், நம்ம ஊரில் மட்டும் இல்ல, உலகமெங்கும் ஹோட்டல் பணியாளர்கள் சந்திக்கும் சவால்கள் ஒரு பக்கம், அதில் சில நேரங்களில் வரும் "சப்தம் கூடாமல், சும்மா இருந்திருக்கலாம்" என்று நினைக்கும் வாடிக்கையாளர்கள் ஒரு பக்கம்! அந்த மாதிரி ஒரு ராத்திரி அனுபவத்தை, வெளிநாட்டில் பணிபுரியும் ஒருவரின் கதையைக் கேட்கப்போகிறோம். இதை படிச்சீங்கன்னா, நம்ம ஊரு "சிவப்பு ராசா" படம் போல, "ஏன் இந்த கொடுமை?"னு தான் கேப்பீங்க!
"சுத்தம் செய்யும் அண்ணாச்சி இல்லாம, நம்ம வீடு கூட பஞ்சாயத்து!"
இது நம்ம வீட்டிலேயே சத்தியமா, ஆனா ஹோட்டல்களில் நடந்தா? ஓஹோ, சும்மா வெயிட்டிங்கா! ஹோட்டல் வேலைக்கு இங்கேயும் 'கதை' ஒன்று இருக்கு. ரெடிட்டில் வந்த ஒரு மனிதர் தன்னுடைய அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். அவரோடு நடந்த சம்பவம் நம்ம ஊரிலும் நடக்கலாம் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை!
அவசரத்தில் ஒரே ஒருத்தனை மட்டும் வச்சு ஹோட்டல் ஓடணும்னா, அது ஹோட்டல் இல்ல, “தண்ணீர் வைக்கும்” மேனேஜ்மென்ட் ஸ்டைல் தான்! நம்ம ஊர் கம்பெனிகளில் மாதிரி, மேலாளர்கள் வேலை பார்க்குற மாதிரி நடிக்கறாங்க, ஆனா சம்பளம் மட்டும் வாங்குறாங்க. இது தான் இந்த கதையோட ஹீரோயும், அவங்க சந்திக்குற “டம்ப்ஸ்டர் ஃபயர்” சின்னஞ் சின்ன ஸ்டைலும்!
இந்த கதையை படிக்கும்போது நம்ம ஊர் சின்ன சின்ன ஹோட்டல், மெஸ்கள், சாப்ட்வேர் கம்பெனிகள் எல்லாம் ஞாபகம் வந்திருக்கும். மேலாளர்களு, எப்போதும் காணோம், பணியாளர்கள் மட்டும் எல்லாத்தையும் தூக்கிக்கிட்டே ஓடணும். ஹோட்டல் மேசை, பையன் ஒருத்தன், சும்மா காத்திருக்கற மாதிரி – இது தான் கதையின் அடிப்படை!
"என்னோட வேலை நிம்மதியா போயிருக்கணும்னு நினைச்சேன், ஆனா இந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளர் வாழ்க்கை கொஞ்சம் வித்தியாசமா இருக்கு! விதிகள் இருக்குமா, இல்லையா, யாருக்குத் தெரியும்? நம்ம தான் பின் பறக்கணும், பழி வாங்கனும்!"
ஒரு குடும்பம் எல்லாரும் சேர்ந்து வீட்டு விழாவில் கிராமம் முழுக்க கல்யாணம்னா எப்படி வீடு முழுக்க மக்கள் வந்து போவாங்களோ, அதே மாதிரி தான் ஹோட்டலில் நம்ம Reservation-ல உள்ளவங்க மட்டும் வரணும். ஆனா, நம்ம ஊர்ல எல்லாம், "நான் அவங்க அம்மா, நான் அவங்க மாமா"ன்னு சொல்லி எல்லாரும் உள்ளே வர வேண்டும்னு நினைப்பாங்க. அந்த நம்பிக்கை தான் இந்த ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்களுக்கும்!
நமக்கு தெரியும் – ஹோட்டல் வேலை என்றால் அன்றாடம் வாடிக்கையாளர்களுடன் சிரித்தபடி, சுத்தமாக செட் செய்தபடி, ஓரளவு சலிப்பும், சுகமும் இருக்கும் வேலை. ஆனா, சில சமயம் அந்த சோம்பல் ரோட்டின் நடுவில் நிஜமான திகில் கதைகள் நிகழ்ந்துவிடும்! இது மாதிரி ஒரு அனுபவத்தையே அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் ஊழியர், அவருடைய நண்பருடன் சந்தித்தது தான் இன்று நாம் பார்க்கப்போவது.
அவர்கள் இருவரும் "114" என்கிற ஒரு அறையை பற்றிய பயங்கர அனுபவங்களை பகிர்ந்திருக்கிறார்கள். அது பேய் அறையா? அல்லது மனிதர்களின் மனதைப் பிசுவும் இருளா? கதையை வாசிச்சு பாருங்க – நிச்சயம் ஓர் இரத்தடிக்கும் பயத்தோடு, சின்ன சிரிப்போடு முடிக்கலாம்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல “கண்ணுக்கு முன்னாடி இருந்தாலும் கவனிக்க மாட்டாங்கப்பா!” என்று பெரியவர்கள் சொல்வதை நாமெல்லாம் கேட்டிருப்போமே. ஆனால், அந்த சொல் ஒரு ஹோட்டலின் முன்பகுதியில் நடந்த சம்பவத்தை கேட்டதும் எனக்கு ரொம்பவே வலுவாக நினைவுக்கு வந்தது. இந்த நிகழ்வு நடந்தது, அமெரிக்காவிலுள்ள ஒரு ஹோட்டலில். ஆனா நம்ம ஊரு ஆசாமிகள் மாதிரியே, அங்கும் சிலர் வாசிக்கறத விட, நேரடி அனுபவத்தையே முக்கியமாகக் கொண்டாடுறாங்க போல!
"ஏம்மா, நம்பிக்கை இல்லாமல் வாழ்க்கைனா வாழ்க்கை தானா?"
அப்படின்னு நம்ம ஊர் பெரியவர்கள் சொல்லுவாங்க. ஆனா, நம்பிக்கையை நேரில் சந்தேகிக்கிற இடம் ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் டெஸ்க் தான் என்று யாரும் சொல்ல மாட்டாங்க! இன்று நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் மட்டும் இல்ல, உலகம் முழுக்க Fraud Prevention (மோசடி தடுப்பு) என்பதிலே பெரிய கதை நடக்குது. அந்த கதையோட நாயகன் இந்த பதிவில பங்கேற்றுள்ளார்.
சொல்ல போனால், ஹோட்டல் முன்பதிவுக்குப் போனபோது உங்களுக்கு ஒரு கேள்வி பண்ணினாங்கன்னு நினைச்சுக்கோங்க – "ஓரிஜினல் கார்டு இல்லன்னா ரீஃபண்டு கொடுக்க முடியாது, சார்!"
உடனே நம்ம ஊர் ஜாதி, "நீங்க நம்புறீங்களா இல்லையா?"ன்னு கோபமா கேட்பாங்க.
ஆனா, இந்த கேள்வி எதுக்கோ தெரியுமா? தமிழ் நாட்டிலேயே எந்த ஊரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் கேட்டாலும், இப்போ "மோசடியா?"னு சந்தேகம் வந்திருக்கும்!