"14 நாள் தான் ஆனது, ஆனா தலை செஞ்சு போச்சு!"
இப்படி தான் ஆரம்பிக்கணும் போல இருக்கு, நேற்று ஒரு நண்பன் சொன்னது நினைவுக்கு வந்துச்சு.
புதிய வேலைவாய்ப்பு கிடைக்குது என்றால், நம்ம ஊரிலே சந்தோஷம் தான். 'மாசம் சம்பளம் வந்தா போதும், வேற எதுக்கு கவலை?' அப்படின்னு பெரியவர்கள் சொல்லுவாங்க. ஆனா, வேலைக்கு போய், மேலாளர்களின் முகத்தை பார்த்தாலே, 'சம்பளம் மட்டும் போதும்'ன்னு மனசு சமாதானப்படுத்த முடியுமா?
“அண்ணே, இது என் தம்பி!” – ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த நகைச்சுவை சம்பவம்
நம்ம ஊர் பேருந்து நிலையம், ரயில் நிலையம், திருவிழா – கிட்டத்தட்ட எங்கும் பசங்க தனக்கென்று ஒரு ஸ்டைலில் நடந்து கொண்டிருப்பது பசுமை தான். ஆனால், ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டலில் நடந்து கொண்ட பசங்க காமெடி கதை ஒன்று ரெடிட்-ல் வந்திருக்குது. அந்த அனுபவம், நம்ம ஊரு பசங்க சாமி பாணியில் எழுதினேன் – வாசிக்க தயார் பண்ணிக்கோங்க!
"யாராண்டா எனக்கு சாம்பார் கொடுத்தது?"
"அது நான் தான் அண்ணா!"
"சரி, என் ரூம் எண் என்னன்னு சொல்றியா?"
"அரையரையா நினைவில்லையே!"
இப்படி ஒரு காட்சி நம்ம ஊர் திருமண மண்டபம் அல்லது ஹோட்டல் லவியிலும் நடந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம். ஆனால், இப்படி ரூம் எண் மறந்து திணறும் வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்து ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (Front Desk) Reddit-இல் பகிர்ந்த அனுபவம் தான் இந்தக் கதை. வாசிப்போமா?
ஒரு ஹோட்டலின் முன்னணி மேசையில் வேலை செய்யும் போது, தினமும் வேறுவேறு மனிதர்களும், விதவிதமான அனுபவங்களும்! ஆமாம், ஹோட்டல் என்றாலே நமக்கு நம் ஊர்போல் “விருந்தோம்பல்” அப்படினு ஒரு பெரிய தர்மம் இருக்கிறது. ஆனா, அதே நேரத்தில், ஒவ்வொருவரும் தங்கள்தான் சரி, இப்படிதான் செய்யணும் னு நினைச்சுப் போயிடுறாங்க. அந்த மாதிரி தான், இந்த கதையிலே என் சகோதரி ஒருத்தரும், நானும் – ரெண்டு பேரும் ரெண்டு விதமான பாணியில் வாடிக்கையாளர்களை சமாளிக்கிறோம்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம தமிழ் மக்கள் ஹோட்டலில் சாப்பிடும் போது, சாதாரணமாக யாராவது சன்னாசி தட்டு, தக்காளி காரி, சாம்பார் என்று கேட்டுக்கொள்வார்கள். ஆனா, ஒரு நாள் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த ஒரு தம்பதியர், சின்ன விஷயத்துக்காக ரீசெப்ஷனில் வந்து கண்ணை சிவப்பாக்கிட்டாங்களேன்னா, அது தான் இந்த கதை!
நம்ம ஊர் சும்மா இல்ல, ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்தா எப்போவும் புதுசு புதுசா கதை வந்துக்கிட்டே இருக்கும். அந்த வகையில், இன்று ஒரு ரொம்ப சுவாரசியமான, நம்ம எல்லாருக்கும் புன்னகை வர வைக்கும் கதை. இதில நம்ம ஊரு “எங்கப்பா, சைக்கிள் வைச்சிடுற இடம் எங்க?”ன்னு ஹோட்டல் முழுக்க சுற்றும் ஒரு ஜோடி மற்றும் அவங்க விவரங்களை விவரிக்கறேன்.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் டெஸ்கில் வேலை பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லையெனில், உங்களால் அந்த வேலை ஆனாலும் முடியாது போலிருக்கும்! ஏன் தெரியுமா? ஒரு இரவோ இரவு முழுக்க விழிச்சு, வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்து, அவர்களது "யாருக்குமே புரியாத" கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.
நம்ம ஊர் திருமண ஹாலிலும், பெரிய Function ஹாலிலும் இப்படித்தான் இருக்கும். “நான் advance கொடுத்தேனே, இன்னும் ஏன் extra deposit கேக்குறீங்க?” என்று சண்டை போடுவாங்க. அதே மாதிரி தான், இந்த ஹோட்டல் கதையிலும்!
இங்க தான் எங்கள் ஓட்டல் இல்லைங்கன்னு ஒற்றுமை காட்டும் விருந்தாளிகள்!
பசுமைச்சோலை போல ஓட்டல் வாசலில் காத்திருந்தேன். அந்த நேரம், வயதான தம்பதிகள் இருவரும் தடுமாறி வந்தார்கள். முகத்தில் குழப்பம், கையில் இரண்டு பையில் பழைய மாதிரியான சாமான்கள். "சாவி மரந்து போச்சு, எங்களுக்கு duplicate key கொடுங்க!" என்று கேட்டார்கள்.
இது எல்லாம் நம்ம ஊர் டீச்சர் வீட்டுக்கே வந்த பையன் போல இல்லை. இது அமெரிக்க ஓட்டல் கதை. ஆனால், நம்ம ஊரு பாவம், பொறுப்பும் கலந்த பண்பாட்டு பார்வையில் பார்த்தால், இது நம்ம வீட்டு வாசலில் நடந்ததா என்றே தோன்றும்!
இன்றைய வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் ஒரு வேலை இழப்பு என்பது யாருக்கும் எளிதல்ல. குறிப்பாக, வயது 60க்கு மேல் என்றால் – பசுமை ஆடு போல வேலைக்கு ஓடிக்கொண்டு போக முடியாது! ஆனா, சிலர் தங்கள் செயல்கள் மூலம் தங்களையே சிக்கலில் போடிக்கிறாங்க. அதற்கு பிறகு, "நான் ஏன் இப்படி ஆனேன்?" என்று கேட்கிறார்கள். இந்தக் கதையோ, நம்ம ஊரிலோ அய்யா ஹோட்டலில் நடந்திருந்தாலும், நமக்கு நன்றாகவே புரியும்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊருல கூட "விருந்தினர் வந்து விட்டு போனார்"ன்னா ஒரு ஸ்டோரி இருக்கு. ஆனா ஓவியர் மாதிரி வண்ணம் வார்த்து, முற்றிலும் வித்தியாசமான கதையா ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர் அனுபவிச்சதை கேட்டா, நம்ம மாமியாரும், "இதெல்லாம் நம்ம ஊருல நடந்தா, அடுத்த வீட்டு மாமா வரைக்கும் பேசிக்கிட்டு போயிருப்பாங்க"ன்னு சொல்லுவாரு!
இது ஒரு நள்ளிரவு நாடகம் – பசிக்கே சாப்பாடு இல்லாம, தூக்கத்துக்கு நேரம் வர்ற சமயத்துல ஏதோ ஒரு விருந்தினர் அரங்கத்துக்குள்ளே 'நாடகம்' நடத்த ஆரம்பிச்சார். அந்த மனிதருக்கு நடந்தது, ஹோட்டல் ஊழியர் அனுபவிச்சது, நம்ம தமிழ்நாட்டு வாசகர்களுக்கு நகைச்சுவையோடு, திகைப்போடும் சொல்ல போறேன்.