ஒரு ஓட்டல் வேலைக்கு போனாலே தினமும் புதுசு புதுசா சம்பவங்கள் நடக்காம இருக்காது. அப்படி ஒரு நாள், பிரிமியர் விளையாட்டு அணி ஓட்டலில் தங்கியிருந்தது. யாராவது பெரிய function பண்ணுற மாதிரி, முழு ஊருக்கே சாப்பாடு வைக்கும் அளவுக்கு, அவங்க ஒவ்வொரு உணவும் “கேட்டரிங்” மூலம் ஆர்டர் பண்ணி வைத்திருந்தாங்க. நம்ம ஊர் கல்யாண ஹால்ல சாப்பாடு வாங்குற மாதிரி, இங்க அண்ணறை விருந்து! ஆனா, இதுல தான் twist!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் சொல்லுது, அப்புறம் அந்த complimentary டீ, காபி, பிஸ்கட் எல்லாத்தையும் first dayயிலேயே சப்பையா சாப்பிட்டு, ஹேப்பியா check-out பண்ணிடுறது நம்ம ஸ்டைல். ஆனா, check-out பண்ணி, அடுத்த நாள் bank statement பாத்தா, “அய்யோ, என் பணத்தில எதோ ரகசிய கட்டணம்!” – இப்படி ஆச்சர்யப்படுறது கூட நம்ம ஸ்டைல் தான்!
இதைப் பாத்து, “என்னடா இது, நான் உபயோகிக்காததே பில்லில் வருது?” என்று customer care-க்கு call பண்ணி, அந்த பாவப்பட்ட front desk ஊழியரை சோதனைக்கு உட்படுத்துறது எல்லாருக்கும் வந்துரும்!
பள்ளிக்கூட நாட்கள் எல்லாருக்கும் நினைவில் நிறைந்த நாட்கள் தான். அந்த வகுப்பறை சண்டைகள், பரபரப்பும், நண்பர்கள், ஆசிரியர் சப்ட்டும், அதுக்குள்ள தப்பி பேசும் மாணவர்களும்… எல்லாம் ஒரு படம் மாதிரி நம் மனசில் பதிந்து இருக்கும். ஆனா, சில சமயத்தில் நம்மை பாதிப்பது போல, நம்மை பற்றி பிறர் பேசும் வார்த்தைகள் கூட நம்மை வேறு மாதிரி பாதிக்குது. அதுவும், புரியாத மொழியில் நம்மை நீசப்படுத்தினால் – அது இன்னும் வேதனையாக இருக்கும் இல்லையா?
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரிலே “வாடிக்கையாளர் தேவையென்றால் தேவைக்குமேல்!” என்பார்கள். ஆனா, சில நேரம், வாடிக்கையாளர் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும்போது, “ஐயோ! இதுக்கு மேல என்ன கேட்கப் போறாங்கன்னு தெரியலை!” என்று தலை பிசுக்குற சூழ்நிலையும் வந்துவிடும். இது போல் ஒரு சுவாரசியமான ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) அனுபவத்தைப் பற்றி இன்று பேசப்போறோம்.
"அண்ணே, நான் உங்கள் வலைத்தளத்துலயே இருக்கேன்… ஆனா, ஏன் இப்படி நிறைய கால் பண்றீங்க?"
இப்படி ஒரு கேள்வி வந்தா, நம்ம முன்னணி மேசை ஊழியர் மனசுக்குள்ள, "இதுக்கு மேல என்ன கேட்பாங்கப்பா!"னு ஒரு குறும்பு சிரிப்பு வந்துரும். இன்று நாம பார்க்கப்போற கதை, ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசையில் நடந்த ஒரு கலகலப்பான சம்பவம்.
நீங்க யாராவது ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பாத்திருக்கீங்கனா, எப்போதும் வாடிக்கையாளர்கள் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கிறாங்க – "வேற எங்காவது அதே ருமுக்கு குறைவான விலைக்கே கிடைக்குதே!" அப்படின்னு. அது மாதிரி ஒரு நாள், நம்ம கதாநாயகன், கனடாவில் வேலை பார்ப்பவரு, ஆனா வாடிக்கையாளர் அமெரிக்கா விலிருந்து.
அலுவலக வாழ்க்கையில் எப்போதும் ஒரு சுவாரசியம் இருக்கும். ஒருவர் எவ்வளவு நேர்த்தியாக, பெருமுயற்சியுடன் வேலை செய்தாலும், சில சமயம் அந்த முயற்சிக்கு கிடைக்கும் பதில் நம்மை ஆச்சரியப்பட வைக்கும். இந்த பதிவு அதற்கே ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு!
நாம் எல்லாம் அலுவலகத்தில் 'ஸ்நாக்ஸ் டேபிள்' பார்த்திருப்போம். ஒரு கூட்டம் வரும், அப்புறம் எங்கோ ஒரு மேசையில் பிஸ்கட், கல்கண்டு, மொறுமொறுப்பு, டீ, பக்கத்துல ஒரு டிஷ்யூ பேப்பர், எல்லாம் உலை தெரியாமல் போட்டு வைக்கும் சிலர். இது தான் நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரம்! ஆனால், ஒருமுறை யாராவது எவ்வளவு நேர்த்தியாக, அழகு பார்த்து, ஒழுங்காக எல்லா ஸ்நாக்ஸையும் வரிசைப்படுத்தி வைத்தால், அது பெருசா பாராட்டப்படும் என்று நினைக்க வேண்டாம்.
அலுவலகத்தில் சம்பள உயர்வு கேட்பது நம்ம ஊர் மக்களுக்கு எப்போதும் ஒரே பெரிய போராட்டம் தான். “ஏய், இவ்வளவு வருஷமா வேலை பாத்தேன், ஒரு நல்ல சம்பள உயர்வு குடுங்க சார்!”ன்னு கேட்டா, மேலாளர்கள் பெருசா மூக்கு சுருங்கி, “இப்ப நேரம் சரியில்லை, அடுத்த குவாட்டரில் பாத்துக்கலாம்”ன்னு பதில் சொல்லி விடுவாங்க. இதில் ஒரு நல்ல திருப்பம் வந்திருக்குது இந்த ‘டேவ்’ன்னு ஒரு நண்பனோட கதை.
டேவ், ஒரு நல்ல நிறுவனத்தில் பல வருடங்கள் வேலை பார்த்து, வாடிவாடி உழைக்கிறவன். வேலை பிடிச்சிருக்கு, சூழ்நிலை நல்லா இருக்கு, ஆனா சம்பளமே குறைஞ்சிருக்கு. நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் போன்று, டேவ் பாஸ் - “உனக்கு சம்பள உயர்வு வேண்டும்னா, வேற எங்கயாவது ஆஃபர் வாங்கி வா, அப்ப தான் மேலே அனுப்ப முடியும்”ன்னு பேசுறாரு.
நம்ம ஊரு கடையில் வேலை பார்த்த அனுபவம் என்றால், அந்த கதைகளுக்கு கடைசியே இல்லை. 'கடை' என்றாலே, அங்கே வரும் வாடிக்கையாளர், அவர்களோடு நிகழும் சுவாரஸ்ய சம்பவங்கள் – இதெல்லாம் நம்ம ஊர் சினிமா கதையிலேயே வருகிற மாதிரி! ஆனா, இந்த கதை நம்ம ஊர்ல அல்ல – ஒரு மேற்கத்திய Grocery Store-ல் நடந்தது. ஆனாலும், நம்ம ஊரு கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கம்னு சொல்லி, இதை நாம பக்கா நம்மதா படிக்கலாம்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
உங்கள் அலுவலகத்தில், காஃப்டீரியாவிலோ, சாலையோர டீக்கடையிலோ, "அது அந்த மெடம் சொன்னாங்க, இது அந்த அண்ணன் கேட்டாங்க" என்று தினமும் ஒரு வாடிக்கையாளர் கதை ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனா, எப்போதாவது அந்த கதைகளைத் தாண்டி நம்மளுக்கும் சொல்வதற்கு நிறைய இருக்குதேனு தோன்றுமா? "நம்ம ஊரு ரெட்டிட்ல" அதுக்கு தான் ஒரு அற்புதமான இடம் – r/TalesFromTheFrontDesk - Weekly Free For All Thread!
அண்ணாச்சி, ஒரு செய்தி சொல்லட்டுமா? நம்ம ஊர்ல பண்டிகை நாளா, வீடெல்லாம் கொடியும் பூவும் கட்டிப்போடுவோம். ஆனா, அந்தக் கொடி ஏற்ற அனுமதி இல்லையேன்னா, நம்ம ஊர் மக்கள் என்ன செய்வாங்க? ஏதாவது சுட்டுத்தனம் கண்டுபிடிச்சு, நம்ம ஆட்டத்தை காட்டுவோம், இல்லேனா?
இப்போ இதே மாதிரி ஒரு செம்ம ஜோசியான சம்பவம் நடந்துள்ளது ஐரோப்பா நாட்டில்! டான்மார்க் – ஜேம்ஸ் பாண்டு படம் மாதிரி குளிரும், பனியும் இருக்கும் நாடு. அங்குள்ள லோக்கள் நம்ம மாதிரி சொந்த பசங்கதான். அங்க ப்ரஷியன் அரசாங்கம் வந்ததும், “உங்க சிவப்பு-வெள்ளை டானிஷ் கொடியை ஏற்றக்கூடாது!”ன்னு கட்டளை போட்டாங்க. நம்ம ஊர்ல யாராவது பங்குனி உத்திரம் நாளா கண்ணன் கொடியை ஏற்ற கூடாது என்றா, என்ன ஆகும்? அவ்வளவுதான்!