இன்றைய வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் ஒரு வேலை இழப்பு என்பது யாருக்கும் எளிதல்ல. குறிப்பாக, வயது 60க்கு மேல் என்றால் – பசுமை ஆடு போல வேலைக்கு ஓடிக்கொண்டு போக முடியாது! ஆனா, சிலர் தங்கள் செயல்கள் மூலம் தங்களையே சிக்கலில் போடிக்கிறாங்க. அதற்கு பிறகு, "நான் ஏன் இப்படி ஆனேன்?" என்று கேட்கிறார்கள். இந்தக் கதையோ, நம்ம ஊரிலோ அய்யா ஹோட்டலில் நடந்திருந்தாலும், நமக்கு நன்றாகவே புரியும்!
நமக்கு எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கும், சிலர் எந்த இடத்திலும் பேசுவதை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாமல், எப்போதும் தங்களுக்குப் பிடித்த விஷயங்களை மீண்டும் மீண்டும் வம்பு போடுவார்கள். அவர்களது பேச்சு, செயல்கள் எல்லாம் மற்றவர்களுக்கு எவ்வளவு தொந்தரவாக இருக்குமோ, அவர்களுக்கே தெரியாது. அப்படியொரு “கெவின்” கதையை இன்று நம்ம ஊர் கண்ணோட்டத்தில் பகிரப் போறேன்.
நம்ம ஊர் ஸ்டைலில், “கூட வேலை செய்யும் நண்பர்” (அல்லது “அண்ணன்”/“தம்பி”) ஒரே மாதிரி எப்போதும் சினிமா, கிரிக்கெட், வீடியோ கேம்ஸ், ஸ்டார் வார்ஸ் மாதிரி அமெரிக்க படங்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டே இருப்பார் என்று நினைச்சுக்கோங்க. ஒருவழி, அவர் ஒரு சின்ன பையனாக இருந்தா பரவாயில்லை, ஆனா வேலை செய்யும் இடத்தில் எல்லா நேரமும் இப்படித்தான் நடந்துக்கிறார் என்றால், யாருக்கும் பிடிக்குமா?
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊருல கூட "விருந்தினர் வந்து விட்டு போனார்"ன்னா ஒரு ஸ்டோரி இருக்கு. ஆனா ஓவியர் மாதிரி வண்ணம் வார்த்து, முற்றிலும் வித்தியாசமான கதையா ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர் அனுபவிச்சதை கேட்டா, நம்ம மாமியாரும், "இதெல்லாம் நம்ம ஊருல நடந்தா, அடுத்த வீட்டு மாமா வரைக்கும் பேசிக்கிட்டு போயிருப்பாங்க"ன்னு சொல்லுவாரு!
இது ஒரு நள்ளிரவு நாடகம் – பசிக்கே சாப்பாடு இல்லாம, தூக்கத்துக்கு நேரம் வர்ற சமயத்துல ஏதோ ஒரு விருந்தினர் அரங்கத்துக்குள்ளே 'நாடகம்' நடத்த ஆரம்பிச்சார். அந்த மனிதருக்கு நடந்தது, ஹோட்டல் ஊழியர் அனுபவிச்சது, நம்ம தமிழ்நாட்டு வாசகர்களுக்கு நகைச்சுவையோடு, திகைப்போடும் சொல்ல போறேன்.
அலுவலகத்தில் எல்லாம் யாரும் அனுபவிக்காத விசயம் கிடையாது. “நான் எதுவும் செய்யக்கூடாது”ன்னு மேலாளர்கள் சொன்னா என்ன நடக்கும்? நடக்குறதை பாத்து சிரிச்சுக்கலாம் வாங்க!
நம்ம ஊருல ஊருக்கே தெரிஞ்ச டீச்சர் மாதிரி, அனைவருக்கும் தெரிஞ்ச ஒரு ஐடி டெவலப்பர். அவர் வேலை செய்த அந்த நிறுவனம் ஒரு இன்ஜினியரிங் ஃபர்ம். இங்க நிறைய கட்டட வரைபடங்கள், ப்ளூபிரிண்ட் எல்லாம் தயாரிக்குறாங்க. அந்த வரைபடங்கள் எங்கேயெல்லாம் போயிருக்கு, யாரெல்லாம் பார்த்தாங்கன்னு கண்காணிக்க ஒரு புதிய சிஸ்டம் தயாரிக்க சொன்னாங்க. நம்ம ஹீரோ அதுக்கு தலைவரும், முதன்மை வடிவமைப்பாளரும்!
தொடக்கத்திலேயே ஒரு சின்ன கேள்வி – உங்கள் அன்பு பொருள், அது ஒரு புத்தம் புதிய கோடானாலும், பழைய அன்பு பையனானாலும், வேலைக்கார இடத்தில் அது பாதிக்கப்படும்போது, உங்கள் மனசு எப்படி இருக்கும்?
நம்ம ஊரிலே, "பொறுமை என்றால் புண்ணியம்"ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, ஒவ்வொரு முறையும் அந்த பொறுமை நம்மக்கு பழி வாங்கி தருமா? இல்லையோ, இந்த கதையை படிச்சப்போ எனக்கும் உங்களுக்கும் ஒரே மாதிரி கோபமும், சிரிப்பும், சோகமும் வரும்னு நம்புறேன்.
நம்ம ஊர்லயே ஒரு பழமொழி இருக்கு – “பழிக்கப் பழி வாங்கினால் பசுவும் காலைக் கொடுக்கும்!” ஆனா எல்லா பழியும் பெரியதா இருக்க வேண்டியதில்லை. சில சமயங்களில், ஒரு சின்ன பழி கொள்வதும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு சுவையைக் கொடுக்கிறது. அதுதான், இன்று நம்ம Reddit-ல வந்த ஒரு கதையை நம்ம தமிழ்ச்சுவையில் உங்களுக்காக சொல்லப்போறேன்.
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை சார்ந்த பயணத்தில் ஒரு வாரம் தங்கியிருந்தார் கதையின் நாயகன் (அல்லது நாயகி). நம்ம ஊர்ல கார்ப்பரேட் வேலைக்கு போறவங்கலா, அப்படி ஒரு வெளிநாட்டு நகரத்தில் ஒரு வாரம் தங்கினால், காலை டீ, பஜ்ஜி, சுண்டல் எல்லாம் கிடைக்குமா? கிடையாது! அதுவும் காலை rush-ல லிஃப்ட்-ல் பயணிக்கிற கதையைப் போடுங்க.
ஒரு வீட்டு மன்றத்தில் நம்ம ஊர் கிசுகிசுப் பாட்டி இருந்தா எப்படி இருக்கும்? அவங்க எந்த விஷயத்திலும் மூக்கை நுழைச்சு, எல்லாரையும் தலையாட்டி, தானே பெரிய நீதிபதி மாதிரி நடக்கிறாங்க. ஆனா, அவர்தான் பிரச்சனையிலும், புகாரிலும் முதலிடம் பிடிச்சிருப்பாங்க! அப்படி ஒரு அண்டை வீடுகாரரைப் பற்றிதான் இந்த ரெட்டிட் கதையில் சொல்லிருக்காங்க. நம்ம ஊர்ல ‘அவங்க இருந்தா சும்மா இருக்க முடியாது’ன்னு சொல்வாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு ஆளு!
நம்ம கதையின் நாயகி, ரெட்டிட் பயனர் u/Snoopy_Sista எழுதியிருக்கிற கதையை படிச்சவுங்க எல்லாரும் கண்ணைக் கட்டிக்கிட்டு சிரிச்சிருப்பாங்க. இவரோட அண்டை வீடுகாரி, தன்னாலேயே “tenant advocate”ன்னு பெரிய பட்டத்தை போட்டுக்கிட்டாங்க. ஆனா, அந்த மண்டபத்துக்கு புகார் அளிக்கிறவரும், மற்றவர்களைக் குறை சொல்றவரும், எல்லாம் இவர்தான்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல்னா, சின்ன வீடுபோக்கா, குடும்பத்துடன் போய் இரவு உணவு சாப்பிடுறதுக்குள்ளே யாராவது சாடிப்பார்த்தா "அவங்க என்னதான் வரம்பு கடப்பாங்க!"னு பேசுவோம். ஆனா வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களில் நடக்குற விஷயங்களும், அதுல ஊழியர்கள் சந்திக்குற விசித்திரமான சம்பவங்களும் கேட்கும் போது, நம்ம ஊரு கதை கதையென தோன்றும்!
இப்படி ஒரு ஹோட்டல் சம்பவம் தான் ரெடிட் வலைத்தளத்தில் u/Certain_Cry8901 என்ற பயனர் பகிர்ந்திருக்கிறார். "ஒரு பெரிய வயதான தாத்தா, ஹோட்டல் பால்கனியில் பானோக்குலர் (அதாவது பெரிய பார்வைக்கண்ணாடி) வைத்து, பூலில் உள்ள மக்களை பார்த்துக்கிட்டிருக்கார் – இது creepy-ஆ?" என்பதே கேள்வி.
நண்பர்களே,
இன்று ரொம்பவே யாரும் எதிர்பார்க்காத ஒரு சிரிப்பான சம்பவத்தை உங்களோடு பகிர்ந்துக் கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். நம்மில் பலருக்கும், குறிப்பாக ஹோட்டல், வங்கிகள், அல்லது அரசு அலுவலகங்கள் போன்ற சேவை நிலையங்களில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்குத் தெரியும் – சில நாட்கள் அப்படியே "இன்று திங்கட்கிழமைதான் போல!" என்று சும்மா நம்மை வாட்டிவிட்டு விடும். அடிக்கடி, "ஏன் இவ்வளவு தொல்லை?" என்று மனம் உளைந்து போய்விடும், இல்லையா?
அப்படி ஒரு நாளில்தான், ஒரு ஹோட்டல் முன்பணிப் பணியாளர் (அவரைப் பெயர் u/basilfawltywasright எனும் ரெடிட் பயனர்) சந்தித்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம் தான் இந்தக் கதை. வாசிக்க ஆரம்பித்ததும், நம்மடியே படுக்கையில் படுத்துக் கொண்டு ரொம்ப சோர்ந்து கிடக்கும்போது, ஒரு சிரிப்பு வீடியோ பார்த்த மாதிரி, மனம் நிம்மதியாகிறது!
நம்ம ஊரு திருமணங்களில் "போன பிள்ளை பறந்த பறவை"ன்னு சொல்லுவாங்கல்ல, அதே மாதிரி ஹோட்டல் முன்பதிவு செய்து போன வாடிக்கையாளர்கள் பற்றிய கதைகள் என்றென்றும் புதிது! ஆனா, இந்த சம்பவம், ஒரு பாராட்டு கிடைக்கும் அளவுக்கு கலகலப்பா இருக்கு. பாருங்க, இன்னொரு நாள், இன்னொரு காமெடி!