ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும், தோழர்களிடமும், வேலை இடங்களிலும், “பழி வாங்கும்” கதைகள் நம்மை வடிவமைக்கின்றன. தமிழ் சினிமாவில் பார்த்திருப்பீர்கள் – கொஞ்சம் அசிங்கமா பழி வாங்கினாலும், அந்த திருப்தி தான் முக்கியம்! இன்று நாம் பார்க்கப்போகும் கதை, நேரில் நடந்த ஒரு அற்புதமான பழிவாங்கும் சம்பவம் – இது சம்பந்தப்பட்டவர், நம்ம ஊர்ல இல்லங்க, ஆனா அவரது புத்திசாலித்தனமும், மனநிலை ஊக்கும் விதமும் நம்மை கட்டிப்போடும்.
"பழிவாங்குவது ஒரு கலை!" என்று சொல்வார்கள். ஆனால், அந்த பழிவாங்கலை நம்ம ஊர் சினிமா கதாபாத்திரங்களை விட ஒரு அமெரிக்க பெண், டீலர்ஷிப்பிடம் நடந்த அவமானத்துக்கு எடுத்த பழிவாங்கல் கேட்டு உங்களுக்கும் 'அப்பாடா, நம்ம வீட்டு சமையலறையில் தான் சாம்பார் கொதிக்கலை, கோபம் கொதிக்குது!' மாதிரி தான் இருக்கும்!
ஓஹாயோ மாநிலத்தில், டயா மெக்ரியரி (Tiah McCreary) என்ற பெண், தன்னுடைய கனவு காரை வாங்கியதும், எதிர்பாராத திருப்பம் ஏற்பட்டது. காரை பிடுங்கிய டீலர்ஷிப்புக்கு "பழிவாங்கும்" விதத்தில் அவர் எடுத்த நடவடிக்கை, நம்ம ஊர் சீரியலில் கூட வராது!
நமக்கு எல்லாம் வேலைக்கு போனாலே, சமயத்தில் பஞ்சாயத்து, சம்பளம், மேலாளர்கள் என்று எதையாவது சந்திக்க நேரிடும். ஆனா, சில சமயம் நம்ம ஊரு பசங்க மாதிரி, வெளிநாட்டுலயும் "கேவின்" மாதிரி கேரக்டர்கள் உண்டு. அவர்களின் செயல், "இந்த மாதிரி யோசிக்க முடியுமா?"னு ஆச்சர்யப்பட்டு நம்மை சிரிக்க வைக்கும்.
இங்க ஒரு ரிட்டெயில் கடையில் வேலை பார்க்கும் ஒருவர் சொன்ன சம்பவம் – அவரோட பக்கத்து ஊழியர் கேவின், ஒரு சின்ன இடைவேளைக்காக வெளியே போய், மெக்டொனால்ட்ஸ் (அதாவது, நம்ம ஊருல பழையதான் ஸ்டைல் "பஜ்ஜி கடை" போல) ஸ்நாக்ஸ் சாப்பிட போய், வேலைவிட்டுப் போனாராம்!
நமக்கெல்லாம் தெரியும், நூலகம் என்றால் அமைதி, அறிவியல், புத்தக வாசிப்பு... ஆனா அந்த அமைதியிலயும் சிலர் புலி போல புகுந்து, கதையை சீனிமா மாதிரி மாற்றிவிடுவார்கள். அப்படி தான் இந்த "கேவின்" என்பவர் செய்த காரியத்தால் ஒரு நாள் முழுக்க நூலகம் கலகலப்பாகி போயிற்று. நம்ம ஊரிலே ‘வெய்ப்பிங்’ (வெளியில் புகை போடுறது இல்ல, புகைபோன்ற வாஷ்ட்டை வெளியே விடுறது) மீதான கடுமையான சட்டங்கள் இருக்குற நகரம் இது. அந்த நகரத்திலயே, கேவின் சாமியார் நூலகத்திலே எல்லாருக்குமே முன்னாலே வெய்ப்பிங் பண்ண ஆரம்பிச்சாராம்!
வணக்கம், என் அன்பு தமிழ்ச் சகோதரர்களே! நம்மில் எத்தனை பேருக்காவது ஹோட்டலில் தங்கும் அனுபவம் இருக்கும். தமிழ் நாட்டிலோ, வெளிநாட்டிலோ, ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் தங்கினால் எல்லாமே அருமைப்படும். ஆனா, சில சமயம் வாடிக்கையாளர்கள் சில விசித்திரம் செய்யும் போது பணிபுரிபவர்கள் எப்படியாவது சமாளிக்க வேண்டி வரும். இந்தக் கதையோ, நம்ம ஊரிலே நடந்ததாக இருக்கு ன்னு சொன்னாலும் நம்பிடுவீங்க!
நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கே – “நண்பனை சொல்லி தெரியும் நம் தன்மை!” ஆனா, சில சமயம் நண்பரே நமக்கு தலைவலி ஆகிறார். பயணத்தில் போன போது, ஒருவன் செய்யும் வேட்டைகளை எல்லாரும் அனுபவிச்சிருப்போம். ஆனா இந்தக் கதையோ, அப்படிப்பட்ட தோழிகளுக்கே ஒரு ஜாக்கிரதை அழைப்பு! சிகாகோவில் உள்ள Myatt ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு நட்புப் பிரச்சனையைப் பற்றி, ரெடிட்-இல் u/mamasqueeks என்ற பயனர் பகிர்ந்திருப்பதைப் படிச்சதும், "ஏன் நம்ம ஊர்லயும் அப்படி தான் நடக்குது!"ன்னு நினைச்சேன்.
"பாஸ், இந்தக் கணினி ரொம்ப தூரமா இருக்கு... அதான் சத்தம் போட்டு பேசுறேன்!" – இதை ஒரு காலேஜ் மாணவன் சொன்னா நாம சிரிப்போம். ஆனா, அந்த ஆளு ஒரு பிஎச்.டி வைத்த 70 வயது மூத்த ஆராய்ச்சி நிபுணர் என்றால்? இதுதான் இந்தக் கதையின் ஹீரோ, ‘கெவின்’! வாழ்க்கையில் ‘படித்தாலும் பணி செய்யத் தெரியாதவங்க’ என்றொரு வகை இருக்கிறது. அவர்களுக்காகவே இந்த பதிவை எழுதணும் போல இருக்கு!
நாம் எல்லாம் அலுவலகங்களில் வேலை பார்த்து பார்ப்போம் – சிலர் புத்திசாலிகள், சிலர் வேலையை தாங்கிக்கொள்வதற்காகவே இருப்பவர்கள். ஆனா, இந்த கெவின் மாதிரி ஒருத்தரை பார்த்தா, ‘அந்த certificate எல்லாம் எப்படிச் சம்பாதிச்சாரு?’ என்கிறது பெரிய கேள்வி!
நம்ம ஊர்ல சொந்தக்காரர்-வாடகையாளர் நட்பே தனி! ஒருத்தர் வீட்டை வாங்கி வாடகைக்கு விடுறாங்க; இன்னொருத்தர் அதுல கடை, அலுவலகம், விளையாட்டு நிலையம் நடத்துறாங்க. ஆனா, சில சமயம் சொந்தக்காரருக்கு "இந்த வாடகையாளர் நல்ல லாபம் பண்றார்... நாமே இந்த வியாபாரம் பண்ணலாமே!"ன்னு தீர்மானம் வந்துடும். அப்ப தான் அருவி போல சினிமாப் பிளாட் ஆரம்பிக்குது.
இதைப் போல ஒரு பஞ்சாயத்து நடந்திருக்குது அமெரிக்காவின் ஒரு நகரத்துல. ஆனா, இந்த கதை நம்ம தமிழ்நாட்டு வாசகர்களுக்கும் ரொம்பவே பொருத்தமானது! சொந்தக்காரர் தன்னோட கட்டிடத்தை ஒரு ஜிப் லைன் (அதாவது, கயிறு வழியாக ஹவாய் பறக்கிற ஆட்கள் விளையாடுற இடம்) நிறுவனம் நடத்த வாடகைக்கு விட்டிருக்கிறார். அவங்க நல்ல வியாபாரம் பண்ணுறதைப் பார்த்து சொந்தக்காரர் சும்மா இருக்க மாட்டாரே!
“ஏய், காலை எழுந்தவுடன் வேலைக்காரன் அலுவலகத்துக்கு வரணுமா?”, “சார், உங்க நேரம் எனக்கு வேலைக்கு உடனே வர முடியாது!” — இதெல்லாம் நம்ம நண்பர்கள் IT துறையில் வேலை பார்த்தால் அடிக்கடி கேட்கும் வசனங்கள். நேரம் என்பது தமிழ்நாடு மக்களுக்கு ரொம்ப முக்கியம். ஆனால், சில நேரம், நேரத்தை தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் மேலாளர்களும் இருக்கிறார்கள். அதில் நடந்த ஒரு அற்புதமான சம்பவத்தை ரெடிட் வாசகர் ஒருவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். இந்தக் கதையை படிச்சதும், நம்ம வாழ்க்கைல நடந்த சம்பவங்களும், நம்ம நண்பர்களோட அனுபவங்களும் ஞாபகம் வந்துவிடும்!
நம்ம ஊரில் சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கே "இப்படி ஒரு பழிவாங்குறாளே!"ன்னு ரசியமா பேசுவோம். ஆனா, அமெரிக்கா ஜார்ஜியா (அவங்க நாட்டுல ஒரு மாநிலம், நம்ம தமிழர்கள் குழப்பப்படக்கூடாது!)ல ஒரு 14 வயசு பசங்க என் அப்பாவிடம் எடுத்த petty revenge-ஐ படிச்சீங்கன்னா, சிரிப்பை அடக்க முடியாது!
இந்த கதையின் நாயகன் – நம்ம வாசகர் மாதிரி தான், ஆனா வயசு கொஞ்சம் குறைவு. இவருடைய அப்பா ஒரு பாஸ்டர். ஒவ்வொரு மாதமும் ஞாயிறு இரவு ஆலயத்தில் communion (அவங்க சொல்லுற bread & grape juice தருற விசேஷம்) நடத்துவாங்க. இந்த மாதம் communionக்கு நான் உதவ சொல்லி வாக்குறுதி குடுத்து மறந்து விட்டாராம் அப்பா. அதுக்காக எடுத்த petty revenge தான் இந்த கதையின் சுவை!