எங்க ‘சொந்த வார்த்தைகள்’ வித்தை: ஆசிரியர் சொன்னதை அப்படியே எடுத்துப் போட்டால் என்ன நடக்கும்?
"உங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுதணும்!" – இது நம்ம பல்கலைக்கழக, பள்ளி மாணவர்களுக்கு ரொம்ப பரிச்சயமான ஒரு உத்தரவு. ஆனா, அந்த உத்தரவுல இருக்குற வித்தியாசம், அதுல ஒன்னும் பிழை இல்லாம எழுதணும் என்பதுதான். ஆனா, ஒரே ஒரு வார்த்தை மாத்தி, மாணவரோட பாவம், ஆசிரியரோட கோபம், இரண்டுமே கலந்த ஒரு கதைதான் இப்போ நம்ம பார்க்கப் போறோம்.
நம்ம ஊர்ல, ‘பிஸ்கட் வாங்க போனா கடைக்காரர் பாக்கெட் மட்டும் கொடுத்தாரு’ன்னு பாட்டி கதையா சொல்வாங்க. அதே மாதிரி, ஒரு மாணவர், ஆசிரியர் சொன்னதையே தொந்தரவு பண்ணி, ‘எங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல’ எல்லாத்தையும் எழுதினா என்ன ஆகும்? அப்படின்னு ரொம்பவே சுவாரசியமான, நகைச்சுவை கலந்த ஒரு சம்பவம் இது!
ஆசிரியரின் கட்டுப்பாடும், மாணவரின் ‘அரசாங்க ஆணையும்’!
இந்தக் கதையில இருக்குற நாயகன், ஒரு பல்கலைக்கழக இரண்டாம் வருட மாணவர். இவருடைய ஆசிரியர் ஒரு ரிசர்ச் ரைட்டிங் (ஆராய்ச்சி எழுதும்) பாடத்துக்கு கடுமையான ஒழுங்கை கடைபிடிப்பவர். "Originality" – அப்படின்னு சொன்னா, நம்ம ஊர்ல ‘நீ யாரையும் நகல் எடுக்கக்கூடாது, நம்பிக்கையோட நீயே எழுதணும்’ன்னு அர்த்தம்.
ஒரு நாள், ஆசிரியர் சொன்னாங்க: "நீங்க எல்லாரும் நேரடியாக quote பண்ணுறதை ரொம்பவே அதிகமாக்கிட்டீங்க. இனிமேல், ஒவ்வொரு assignment-யும் முழுக்க முழுக்க உங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுதணும். எந்த ஒரு பகுதியும் விட்டுவைக்க கூடாது!"
மாணவன் (நம்ம கதையின் ஹீரோ) கை தூக்கி, "citation-களும் உங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுதணுமா?"ன்னு கேட்டார். ஆசிரியர், "உங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுதினா, எதையும் நேரடி copy பண்ண வேண்டிய அவசியம் இல்லை"ன்னு பதில் சொன்னாங்க.
‘சொந்த வார்த்தைகள்’ என்றால்... எல்லாம் சொந்தமா?
அடுத்த assignment – ஒரு ஆராய்ச்சி கட்டுரை. நம்ம ஹீரோ, ஆசிரியர் சொன்னதை அப்படியே எடுத்துக்கிட்டு, ஒவ்வொரு தகவலும், மேற்கோளும், நேர்காணலும், எல்லாம் சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுத ஆரம்பிச்சார்.
"ஒரு விஞ்ஞானி, சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான வேலை பார்க்குறவர், கடந்த பத்தாண்டுகளில் வெப்பநிலை அதிகரிச்சிருக்கு என்று குறிப்பிட்டார்" – இந்த மாதிரிதான் அவர் எழுதினார். எந்த பெயரும் இல்ல, எந்த நூலும் இல்ல, பக்கம் எண், மேற்கோள் ஒன்னும் இல்ல.
கடைசியில் அந்த assignment-ஐ ஒப்பந்தார்; மனசுக்குள்ள ‘இது என்ன ஆகும்னு பார்ப்போம்’ன்னு ஒரு சுவாரசியம்.
ஆசிரியர் கொடுத்த பதிலும், கூட்டம் சொன்ன கருத்தும்
Assignment திரும்ப வந்துச்சு. அதுல, "உடன் வரும் citation-கள் இல்லை, சரியான attribution இல்லை"ன்னு ஆசிரியர் குறிப்பிட்டிருந்தாங்க. மாணவன், மிகவும் மரியாதையோடு, "நீங்க சொன்னதையே நான் பின்பற்றினேன். இன்னும் தெளிவா விளக்க முடியுமா?"ன்னு கேட்டார்.
அடுத்த வகுப்புல ஆசிரியர், 10 நிமிஷம் முழுக்க, ‘citation-கள் எப்படி எழுதணும், paraphrasing-ல் கூட source-ஐ எப்படி credit பண்ணணும்’ன்னு விளக்கினார். நம்ம மாணவர், முன்பக்க சீட்டுல, மிக கவனமா, எல்லா குறிப்பும் எழுதி கொண்டிருந்தார்.
இது தான் Reddit-இல் போன கதையின் சுருக்கம். இதுக்கு கீழே வந்த கருத்துகள் நம்ம ஊர்ல உண்டான கலாட்டா மாதிரி இருந்துச்சு! "இது Malicious compliance இல்ல, நீங்க வெறும் நியாயமில்லாத விதத்தில் ஆசிரியரைக் கவலைப்படுத்தினீங்க; உங்கள் மதிப்பெண் தானே பாதிக்கப்பட்டது!"ன்னு சிலர் எழுதியிருந்தாங்க.
ஒரு பேராசிரியர் அனுபவம் பகிர்ந்தார்: "நான் Masters thesis எழுத்தப்ப, நேரடி மேற்கோளும், citation-களும் இரண்டையும் இரண்டறப் பயன்படுத்தினேன். ஆனால், எப்போதும் source-ஐ சரியாக credit பண்ணினேன்."
"Paraphrase பண்ணினாலும், citation அவசியம்!"—இது பலரும் சொன்ன மொத்த கருத்து.
நம்ம ஊர்க் கலாச்சாரமும், மேற்கோளும்
நம்ம ஊர்ல "பாட்டி சொன்னான், அப்பா சொன்னான்"ன்னு சொன்னாலே, உடனே "யார் பாட்டி? எப்ப சொன்னாங்க?"ன்னு கேட்குற பழக்கம். அதே மாதிரி, ஆராய்ச்சி எழுதும் போது, source-ஐ வெறுமனே விட்டுட்டா, அது நம்பிக்கையைக் குறைக்கும். ‘கடையில் வாங்கும் பொருளுக்கு பில் இல்லாமல் போனால்’ மாதிரி தான்.
சில சமயங்களில், ஆசிரியர் சொல்லும் விதி, மாணவர் புரிந்துகொள்ளும் விதி – இரண்டும் திசை மாறி போயிடும். அது நம்ம ஊர்ல, "கூத்தாடி சொன்னா, கூடை எடுத்து ஓடக்கூடாது"ன்னு சொல்லுவாங்க மாதிரி.
இதுல, மாணவர் தப்பு செய்யலை; பக்காவா சொன்னதை பின்பற்றினாரு. ஆனா, ‘citation’ என்ற ஒழுங்கை மறந்துட்டார். இது அப்படியே நம்ம ஊர்க் கதைகள்ல இருக்கக்கூடிய "பையன் சொன்னதை literal-ஆ எடுத்துக்கிட்டான்; ஆனா, கேள்விக்காரன் சொன்ன கருத்து வேற தான்"ன்னு வர்றது போல.
சுருக்கம்: நேர்மையா எழுதணுமா, அறிவோடு எழுதணுமா?
இந்தக் கதையிலிருந்து ஒரு நல்ல பாடம் – ஆசிரியர் சொன்னதை மட்டும் பின்பற்றினாலே போதாது, துரித அறிவும் தேவை. உருண்ட உருண்ட பனையிலே நெய் தேடுற மாதிரி, ஒவ்வொரு விதிக்குள்ள அர்த்தம் என்ன, அதை நம்ம தெரிஞ்சுகணும்.
ஒரு commenter சொன்னது நம்ம ஊர்க் காமெடி டைமிங்க்ல: "நீங்க சொன்னதை literal-ஆ எடுத்துக்கிட்டீங்க; ஆனா, உங்கள் மதிப்பெண்ணுக்கு தான் குறைவு!"
அடுத்த முறை, "உங்க சொந்த வார்த்தைகள்ல எழுதணும்"ன்னு கேட்டா, "ஆமா, ஆனா அந்த வார்த்தைகளுக்கு சான்றும் சேர்த்துத் தரணும்"ன்னு கவனமா பாருங்க!
நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க? உங்க கல்லூரி வாழ்க்கையில இப்படியான சம்பவம் நடந்ததா? கீழே கருத்து சொல்லுங்க.
அசல் ரெடிட் பதிவு: My teacher said we had to 'use our own words' on every assignment. So I started rewriting every single quote and citation in my own words too.