எங்க வீட்டு கேவின் – சிரிப்பும், சிக்கலும் நிறைந்த ஒரு நண்பனின் கதைகள்
நம்ம வாழ்கையில் சிலர் இருக்காங்க – அவர்களோட தனித்துவம் நம்மை எப்போதும் ஆச்சரியப்பட வைக்கும். அப்படிப்பட்டவங்க தான் ‘கேவின்’ மாதிரி சப்ஜெக்ட்! ரெடிட்டில் ‘StoriesAboutKevin’ பக்கத்தில் ஒரு நண்பர் பகிர்ந்த, அவங்க வாழ்க்கையில் நடந்த கேவின் சம்பவங்கள் நம்ம ஊர் பஞ்சதந்திரக் கதையோட சுவையோட ஒட்டிப் போயிடும். சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைக்கும் இந்த கதைகள் – உங்க காலை தேநீரோட சேர்த்து ருசிக்கவும் சரி, நண்பர்களோட பகிரவும் சரி, அப்படியே கொஞ்சம் நம்ம ஊர் சூழ்நிலையோட படிக்கலாம் வாங்க!
கேவினின் உலகம் – பாசமும், பழக்கமும்
கேவின் – இருபதுகளுக்கு மேல் வயசு, சிறிது ஆட்டிசம் இருக்கிறது. அவனுடைய அம்மா-அப்பா ரொம்பவே கவனமா, overprotectiveா வளர்த்துப்போனாங்க. அந்த காரணத்தால, ‘உண்மை உலகம்’ன்னு சொல்லுறது அவனுக்கு கொஞ்சம் புதிது. பசங்க எல்லாம் கத்துக்கொள்ளற ஒன்றிரண்டு விஷயங்களை, கேவின் இன்னும் கத்துக்கிட்டு இருக்கான். ஆனா, அவனோட நண்பரும், peer support குழுவும், life skills வகுப்புகளும் அவனை மெதுவா மாற்றிக் கொண்டிருக்குது. ஆனா, அவன் செய்யும் ‘கேவினிசம்’கள் – அதாவது, கேவின் மாதிரி செய்வது – எல்லாம் இன்னும் தொடர்ந்துதான் இருக்கு!
சந்தோஷமும், சிக்கலும் கொண்ட ஒரு நாள்
ஒரு மாதத்துக்கு முன்னாடி, கேவின் ஒரு நகர் முழுக்க இருக்கும் தேவாலயத்துல pipe organ வாசிக்க சொல்லி அழைக்கப்பட்டான். பெரிய விஷயம் – அம்மா, அப்பா கூட வர முடியல. அவனுக்கு லைசென்ஸ் இல்ல, அதனால ரயிலில் போனான். தேவாலயத்துக்கு சரியா போய், நல்லா வாசிச்சு, கதையில எந்த சிக்கலும் இல்லாம முடிச்சான்.
ஆனா, திரும்ப வரும்போது தான் கேவின் ஸ்பெஷல்! எங்க ஊர் பசங்க போல, “பயணச்சீட்டுல எது என்னு பார்த்து ஏறுறது”ன்னு தெரியாம, போன ரயிலில் ஏறி இருக்கான். East-bound train-க்குப் பதிலா, west-bound train-ல் ஏறிட்டான். “இப்போ என் ஸ்டேஷன் வரும்”ன்னு காத்திருந்து, 140 கிலோமீட்டர் தூரம் போய், ரயில் கடைசி ஸ்டேஷனில் தான் – இரவு பத்து மணி ஆகும்போது – இது புரிந்தது! வீட்டுக்கு திரும்பும் ரயில் போயி, அவனோட அப்பா மூணு மணி நேரம் காரில் வந்துபோய் அழைத்துக்கிட்டு வந்தார்.
இதுல ஒரு ரெடிட் வாசகர் எழுதியப் பார்வை செமயா இருக்கு: “கேவின் தப்பான ரயிலில் ஏறினாலும், குறைய தெரிஞ்சுக்கிட்டான். இது வளர்ச்சிக்குறிய விஷயம்!” – நம்ம ஊர் பசங்க ரயிலில் ஏறிக்கிட்டு, ‘பல்லாவரம் வந்தாச்சா?’ன்னு கேட்ட மாதிரி தான்!
சமையலில் சாம்பார், சோறு... இல்ல, உருளைக்கிழங்கு!
இன்னொரு நாள், வீட்டில் தனியா இருந்தபோது, உருளைக்கிழங்கை குளிர்ந்த தண்ணீரில் போட்டு, உப்பும் சேர்த்து, அடுப்பே வைக்காம காத்திருக்கான். ஒரு மணி நேரம் கழிச்சும், உருளைக்கிழங்கு பாறையா இருக்க, “என்ன தப்பானு” நண்பரிடம் கேட்டான். நண்பர் கேட்டப்ப, “அடுப்பே ஏன் வெச்சில்ல?”ன்னு கேட்டா, “சூடான சமையல் பிடிக்கலை; சாப்பிடும் போது குளிர்ந்திருக்கும்”ன்னு சொன்னான். அதாவது, தண்ணீரில் போட்டு நேரம் கழிச்சா, அது சோப்பாகும் – சீரியல் பால் மாதிரி –ன்னு அவன் லாஜிக்!
ஒரு ரெடிட் வாசகர் கமெண்ட் செஞ்சது: “உருளைக்கிழங்குக்கு வெப்பம் தேவையென்று தெரியாம, தண்ணீர் மட்டும் போதும் என்னு நினைக்குறது அதிசயம்!” நம்ம ஊர் பசங்க, “சோறு ஊர வச்சா புளிக்குமா?”ன்னு கேட்பது போல!
கலர்குளம், குரங்கும், கிலேஞ்சியமும்
அடுத்த நாள், கேவின் அம்மா அவரை வீட்டுக்குப் பக்கத்து தோட்டத்தில் உருளைக்கிழங்கு நடக்க கூட்டிக்கொண்டு போனார். வெயில் அதிகம், அதனால அவன் தாகம் அடைந்தான். சோடா பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு, சுவாரஸ்யம் சேர்க்க, கிளிணி கிச்சனில் பார்த்தான். Food coloring, Mentos கிடைத்தது. Mentos-ஐ, blue color-ஐ சோடாவுடன் சேர்த்து, cap மூட முயற்சிச்சான்; predictably, பாட்டில் வெடிச்சு, அவனும் கிச்சனும் blue mentos-தண்ணீரில் ஆழ்ந்தது!
அம்மா கிச்சன் சுத்தம் செய்ய ஆரம்பிச்சதும், கேவின் குளிக்க போனான். இப்போ green color-ஐ bath tub-க்கு சேத்து, அவன் Shrek மாதிரி பச்சை ஆகிறான்; bath tub-ஐயும் கறைபடச்சு விட்டான்! இந்த முறையில், அம்மா அவனைத் தான் சுத்தம் செய்ய சொல்லி, அருகில் நின்று பார்த்தார்.
இது பார்த்து, ஒரு ரெடிட் வாசகர் சொன்னது: “கேவின் அம்மா நல்லா வளர்ச்சி அடைஞ்சிருக்காங்க, இனி அவன் செய்த களையையும் தானே சுத்தம் செய்ய விடுறாங்க – நாளைக்கு நல்ல சுத்தம் செய்யக் கத்துக்குவான்!” நம்ம ஊர் அம்மாக்கள், “தானே சுத்தம் செய்யணும்”ன்னு சொல்லும் பழக்கம் மாதிரி.
மரத்தில் கேவின், பூனையோட மிஸ்சன்!
பக்கத்து வீட்டு பாட்டி ஒரு பூனை வளர்க்க ஆரம்பிச்சாங்க. அந்த பூனை மரத்தில் ஏறிப் போயி, இறங்க தெரியாம சிக்கிக்கிடந்துச்சு. கேவின் “நான் காப்பாத்துறேன்”ன்னு மரத்தில் ஏறி, பூனை பக்கம் போனான்; ஆனா, எப்படி இருவரும் இறங்குவது என்று தெரியாம இருவரும் மரத்தில் சிக்கிக்கிட்டார்கள்! வீட்டு ladder போதவில்ல, கடைசியில் அங்க வந்த Firefighters இருவரையும் கீழே இறக்கினாங்க – நம்ம ஊர் ‘மரத்தில் ஏறி சிக்குற பசங்க’ கதைகள் போலவே!
ஒரு வாசகர் சொன்னது: “இது autistic Mr. Bean வாழ்க்கை போல இருக்கு!” இன்னொருவர், “கேவின் அறிவும், தன்னிச்சையான லாஜிக்கும், அவன் தவறுகளும் – எல்லாமே அன்பாக இருக்கு; அவன் நல்ல வளர்ச்சி அடையட்டும்!”ன்னு வாழ்த்தும் சொன்னார்கள்.
நிச்சயமாக ஒரு கலவையான வாழ்க்கை
இப்போ கேவின் வாழ்க்கையில் சிரிப்பு, குழப்பம், முயற்சி, வளர்ச்சி – எல்லாமே கலந்து இருக்கு. அவனுக்கே தனிச்சிறப்பு – அவனோட பாவனையோட, தவறுகளோட, நல்ல முயற்சியோட – நம்மையும் சிரிக்க வைக்கிறான். அவனுக்கு peer support group-ம், life skills வகுப்புகளும் உதவி செய்கின்றன; ஆனா, அவன் வாழ்கை, நம்ம ஊர் பசங்க சூழலில் நடந்திருந்தா, “என்னங்க இது!”ன்னு பையனைக் கர்சி வாங்கி விடுவாங்க!
கேவினைப் போல வாழ்வில் செல்லும் ஒவ்வொருவரும், தவறு செய்தாலும், அதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு, சிரிப்போடு முன்னேறணும் – அதுதான் இந்த கதையின் சுவாரஸ்யப் பாடம்.
முடிவில் – உங்களுக்கும் இப்படி ஒரு கேவின் இருக்கா?
உங்க வாழ்க்கையிலும் கேவின் மாதிரி பசங்க இருக்காங்கலா? அவர்களோட சிரிப்பும், களையும், வித்தியாசமான லாஜிக்கும் உங்கள் வீட்டில் நடந்ததா? கீழே கமெண்டில் பகிருங்க! நம்ம ஊர் பசங்க, கேவின் மாதிரி கதைகள் நிச்சயம் நிறைய இருக்கும் – எல்லாரும் கதை சொல்லும் ரெடிநா, இந்த பக்கம் முழுக்க சிரிப்பும், அன்பும் தான்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Kevin is still a Kevin