என் அப்பா விரும்பிய ஹோட்டலில் “DNR” பட்டம் வாங்கிய கதை – சிரிப்பும் சிந்தனையும்!
நம்ம ஊர் மக்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட ஒரு பழமொழி, “சிறிய தவறு மன்னிக்கலாம், ஆனால் மூன்று முறையும் செய்தால் அது பழக்கம்!” இந்தப் பழமொழி ஓர் அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவத்துக்கு எப்படிச் பொருந்துகிறதென்றால், நம்பவே முடியாது! இந்த வாரம் ரெடிடில் பார்த்த ஒரு கதை, நம்ம ஊரு வாழ்க்கையும், அன்பும், அலட்சியமும் எப்படிச் சில நேரங்களில் குழப்பமாக்கும் என்று சுவாரஸ்யமாக சொல்கிறது.
அப்பா முன்னாள் ராணுவ வீரர். பல வருடங்களாக ரொமான்ஸ் மோசடிக்கு பலியாகி, தற்போதைய நிலை – வீடில்லை, பணமில்லை, மனநிலை சரியில்லை என்று பாவமாக இருக்கிறார். குடும்பம் ஏதாவது உதவவேண்டும் என்று முயற்சிக்க, குடும்பத்தில் அண்ணன், “அவருக்கு பிடிச்ச ஹோட்டலில் இரண்டு நாள் வைக்க முடியுமா?” என்று கேட்டார். அந்த ஹோட்டல் – காலை மற்றும் இரவு இலவச உணவு, அதேகாரணமாக அப்பா விரும்பும் இடம்.
ஹோட்டல் கதையின் முதல் அத்தியாயம் – பாசமும் பிழையும்
அப்பாவை வண்டியில் ஏற்றிக் கொண்டு, அவர் விரும்பும் ஹோட்டலுக்குச் சென்று, எல்லாக் காரியங்களும் செட்டாகச் செய்து விட்டேன். 'இனிமேல் இந்த வாரம் அமைதியாகத்தான் இருக்கும்' என்று நினைத்து வீட்டுக்குப் போனேன். ஒரே மணி நேரத்தில் அப்பா அழைக்கிறார் – “நம்மை ஹோட்டலிலிருந்து வெளியே துரத்திட்டாங்க!” என்கிறார். எனக்குள் கோபம் கிளம்ப, 20-30 நிமிஷத்தில் ஹோட்டலுக்கு ஓடி சென்றேன்.
அங்கே ஹோட்டல் மேலாளராக இருக்கும் AGM (Assistant General Manager) என்னிடம் நடந்ததை விவரித்தார். “உங்க அப்பா, மூன்று முறையும் ஏமாற்று கதையுடன், பணமில்லாமல் ரூம் பிடிக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்!” என்றார்.
மூன்று தவறு – அப்பாவின் மாஸ் மோசடிக் கலை
முதலாவது முறை – முன்னாள் ராணுவ வீரர்கள் குழுவுடன் சேர்ந்துகொண்டு, “எனக்கு சம்பளம் வர மாடுது, திங்கள் நாள் வரைக்கும் காத்திருக்கணும்” என்று கதையுடன் ரூம் பெற்றுக் கொண்டார். காலை வந்ததும் – “இன்னும் பணம் வரலை, வங்கியில் பேசுறேன்” என்கிறார். மேலாளர் குழுவை விசாரிக்க, “நாங்க இதைத் தெரியவில்லை, இவரைப் பற்றியும் தெரியாது” என்று பதில். பிற்பகலில் – “சில பணம் கடன் தர முடியுமா?” என்று மேலாளரிடம் கேட்டார்.
இரண்டாவது முறை – “மனைவி சிகாகோவில் சிக்கி இருக்காங்க, அவளிடம் என் பணப்பை, அடையாள அட்டை இருக்குது, அவள் நள்ளிரவில் வருவாங்க, அப்போ பணம் தருவேன்” என்று FDA (Front Desk Agent) க்குப் பாவக் கதையுடன் ரூம் வாங்கி, காலையில் ஓடிவிட்டார்.
மூன்றாவது முறை – மற்றொரு கதையுடன் முயன்றபோது, AGM நேரில் வந்து கடைசியாக “வேண்டாம்!” என்று தடை போட்டார். அப்பா ஹோட்டல் பக்கத்து புல்வெளியில் கம்பளம், தலையணை போட்டு ‘பசுமை ஹோட்டல்’ ஆரம்பம்! AGM பொறுமை இழந்து போலீஸ்காரர்களை அழைத்து trespass செய்து விட்டார்.
நம்ம ஊர் பார்வையில் – பாசமும், விவேகமும், குறும்பும்
இந்தக் கதையில் நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கு பல நிலைகளில் சிரிப்பும், சோந்திப்பும் ஏற்படும். சிலர் நினைப்பார்கள், “இப்படி ஹோட்டல் பணம் இல்லாமல் ரூம் தருவாங்கனா?” என்று. Redditயில் ஒருத்தர் (Miss_Behaven10) கேட்டது போல, “நாளைக்கு உங்களோட ஸ்டோர் லிஸ்டில் வேண்டாம் என்று போட்டிட்டாங்கன்னா, எப்படிக் கவனிப்பீங்க?” தான்!
மற்றொரு வாடிக்கையாளர் (Linux_Dreamer) சும்மாவா சொன்னாரு – “ஒரு முறையும் நடந்தா, தவறு. இரண்டாம் முறையும் நடந்தா – பிழை. மூன்றாம் முறையும் நடந்தா – எதிரி வேலை!” இது Ian Fleming நாவல் டயலாக், ஆனால் நம்ம ஊரு பாட்டி சொல்வது போலவே!
இந்த கதையில் ஹோட்டல் ஊழியர்களும், மேலாளர்களும் சில சமயங்களில் பாவம், நெஞ்சம் பனிப்பனியாக நடந்துகொண்டார்கள். ஒரு நபர் (newjerseymax) சொன்னது போல, “பல சமயங்களில் பாவக் கதையால் மேனேஜர், FD ஊழியர்கள் ஏமாறி விடுவார்கள். நம்ம ஊரிலேயே நம்மை நம்மால் நம்மே ஏமாறிக்கொள்ளும் பாசம் உண்டு!”
குடும்பப் பாசம், பொறுப்பும்… ஆனால் எல்லை தேவை
இந்தக் கதையின் நிஜமான வலி – குடும்பம் நம்மை எவ்வளவு காதலித்தாலும், அவர்களின் தவறுகளுக்கும் ஒரு வரம்பு இருக்க வேண்டும். ஒருவரும் சொன்னது போல (Linux_Dreamer), “நீங்க அவருக்கு ஹோட்டல் ரூம் புக் செய்தா, அவர்கள் எதாவது உபாயம் செய்தால், நம்ம பணத்திலேயே பிரச்சனை.” இதை நம்ம ஊரு சொல்வது போல, “கோழி தன் முட்டை காப்பாற்றும், ஆனா பாம்பு வர மாட்டேன் என்று சொல்ல முடியுமா?”
மற்றொரு வாடிக்கையாளர் (BabySharkMadness) நியாயமாக சொன்னார், “அவருக்கு மனநிலை பிரச்சனை இருந்தாலும், சட்டப்படி அவரை கட்டாயமாக சிகிச்சைக்கு அனுப்ப முடியாது, அவருக்கோ அல்லது மற்றவர்களுக்கோ ஆபத்து இல்லையென்றால்.” நம்ம ஊரு போல, “நீர் வீழ்ச்சி வரைக்கும் கஞ்சா கிழவன் கண்ணை மூடுவான்!” என்பதுபோல.
முடிவு – நம்மை நாமே காப்பாற்றும் திறன்
இந்த கதையின் முடிவில், ஹோட்டல் பணத்தை முழுமையாக திருப்பி வாங்கி, அப்பாவை வேறு இடத்தில் வைக்க முடிந்தது. ஆனால், இதேபோல் நம்ம வாழ்க்கையிலும், குடும்ப உறவில் பாசம் இருந்தாலும், நம்ம மரியாதைக்கும், மனநிலைக்கும் எல்லை வைக்க தேவை. பாசம் என்பது கூட ஒரு கட்டுப்பாடுடன் தான் உண்டாக வேண்டும்.
இதைப் படிக்கும் உங்கள் கருத்து என்ன? உங்கள் வாழ்க்கையிலும் இப்படிப்பட்ட “பாசத்துக்கும், பாவத்துக்கும்” இடையில் சிக்கிய அனுபவங்கள் உள்ளதா? கீழே உங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள், வாசகர்களே!
(இந்தக் கதையை வாசித்து சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் உங்களை அழைத்தேன். அடுத்த வாரம் மேலும் ஒரு வித்தியாசமான சம்பவத்துடன் மீண்டும் சந்திப்போம்!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: I learned why my father got DNR'd to his favorite hotel