உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

ஒரு ஹோட்டல் முன்பெண்யில் நடந்த 'DNR' விருந்தாளியின் கதை – இரண்டாவது வாய்ப்பு கொடுக்காதீர்கள்!

ஒரு ஹோட்டலின் முன்னணி அலுவலகத்தில், சிரமத்தில் இருக்கும் பணியாளர், சவாலான விருந்தினருடன் மோதிக்கொண்டு இருக்கிறார்.
இந்த சினிமா காட்சியில், ஹோட்டல் மேலாண்மையின் குழப்பமான உலகில் நம்மால் பயணிக்கிறோம். முன்னணி அலுவலக பணியாளர், சில விருந்தினர்கள் இரண்டாவது வாய்ப்பு பெறுவதற்கு தகுதியானவர்கள் அல்ல என்பதை கடுமையாக கற்றுக்கொள்கிறார். இந்த மறக்க முடியாத கதை unravel செய்ய நம்முடன் சேருங்கள்!

நமஸ்காரம் நண்பர்களே! இன்று நம்ம ஹோட்டல் வாழ்க்கையில் நடக்கும் சுவாரஸ்யமான, சிக்கலான, சுறுசுறுப்பான ஒரு கதையை உங்கள் எல்லாருக்கும் பகிர்ந்துகொள்ளப் போறேன். வாடிக்கையாளர் சேவை வேலைக்குப் புதிதாக சேர்ந்தவங்க, முதலில் எதிர்பாராத விருந்தாளிகளை சந்திக்கும்போது எப்படி மனசு பதறுது, எப்படி கஷ்டப்படுறாங்கன்னு நம்மில் பலருக்கும் அனுபவம் இருக்கும். ஆனா, இந்த கதையிலிருக்கும் "DNR" விருந்தாளி மாதிரி வாடிக்கையாளர்களை சந்திச்சவங்க எல்லாரும் ஒரே வார்த்தை சொல்லுவாங்க – "இவங்களுக்குத் திரும்ப வாய்ப்பு கொடுக்கவே கூடாது!"

DNR லிஸ்ட் – ஹோட்டல் உலகத்துக்குள் ஒரு ரகசிய பட்டியல்

"Do Not Rent" (DNR) – இதுலே இருக்கிற வாடிக்கையாளர்களுக்காக, ஹோட்டல் வாசல் நுழைவாயிலேயே சிவப்பு விளக்கு எரியணும்! நம்ம ஊரில் பொங்கல் பண்டிகைக்கு நம்ம வீடு பார்த்து திரும்ப திரும்ப வந்த உடன்பிறப்புகள் மாதிரி, சில விருந்தாளிகள் எவ்வளவு தடவையேனும் திரும்பி வர வேண்டிய ஆசையிலே இருப்பாங்க. ஆனா, DNR லிஸ்டில் இவன் பெயர் வந்திருச்சுனா, அது ஒரு வேளையில் அவங்க பண்ணிய காரியங்களுக்கான சாட்சியம்தான்.

இந்த கதையிலிருக்கும் ஹோட்டல் முன்பெண்யில் வேலை செய்யும் நண்பர், வேலைக்கு புதிதாக சேர்ந்தபோது, ஒரு "மூலிகை பிரச்சனை"வால் திடீரென வந்த ஒரு அம்மாவை சந்திக்கிறார். "உங்க அறையில் பூஞ்சை இருக்குது, என் பையனுக்கு அலர்ஜி, நாங்க ஹாஸ்பிட்டல் போனோம்"ன்னு வெடிக்க ஆரம்பிப்பாங்க. நம்ம ஊர்ல ஹோட்டலில் வாடிக்கையாளர் விசாரணை வந்தாலே, சமையல் நல்லா இல்ல, தண்ணி குளிரா இல்ல, பில்ட் டைம் லேட், அப்படின்னு சொல்வாங்க. இங்கே, "பூஞ்சை" சொல்லி ஹாஸ்பிட்டல் போனதா? அதுவும் ஒரு ஆச்சர்யம் தான்!

கணினி, "DNR" லிஸ்ட், மற்றும் ஆளறிவுச் சிக்கல்கள்

அந்த அம்மாவின் திடீர் தாக்குதலுக்கு அனுபவமில்லாத முன்பெண் பதறிப் போய், "நம்ம அறையில் பூஞ்சை இல்லையே?"ன்னு பதில் சொன்னதும், அம்மா வெடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க! நம்ம ஊர்ல சின்ன விஷயத்துக்கு கூட "நீங்க என்ன இப்படி பேசுறீங்க?"ன்னு வாடிக்கையாளர்கள் ஓடிப்போகும் வழக்கம் தான். நல்லவேளையாக, Sales Coordinator (SC) வந்துட்டாங்க. "அவங்க ஒரு பைத்தியம்,"ன்னு பின்னாடி சொன்னதை பார்த்தா, தங்கும் அறையில் சுத்தம் செய்யும் வேலை, ரிசர்வேஷன் கான்சல், எல்லாம் முடிந்ததும், DNR லிஸ்டில் அந்த அம்மாவின் பெயர் சென்று சேர்ந்தது.

ஆனாலும், புது கணினி சிஸ்டம் வந்ததும், பழைய DNR லிஸ்ட் போயி, நம்ப முடியாத விதமாக அந்த அம்மா திரும்ப வந்துட்டாங்க! இதெல்லாம் நம்ம ஊர்ல பஞ்சாயத்து ரெக்கார்டு போன்டு போச்சு, படிக்குறப் பிள்ளை மருமகன் வீட்டுக்கு வர மாதிரி தான்.

u/Kodabyr12 என்னும் ஒருவர் சொன்னது போல, "HotelKey லிஸ்ட் 6 மாதத்துக்கு பிறகு DNR-ஐ நீக்கிடும்!" அதான், எங்க ஹோட்டலில் காகித பதிவை வைத்துக்கிறோம். "கணினி மறந்தாலும், நம்ம கையில் எழுதப்பட்ட புத்தகம் மறக்காது" என்பது நம்ம பாட்டி சொன்ன பழமொழி மாதிரி!

வாடிக்கையாளர்களும் கட்டுப்பாடும் – களத்தில் நடந்த கலாட்டா

இதைப்போல ஒரு வாடிக்கையாளியை மீண்டும் உள்ளே விடினோம், Diamond Elite status கூட வந்து விட்டார். இது நம்ம ஊர்ல VIP விருந்தாளி மாதிரி – ஆனா, அவருடைய பழைய பழக்கம் மாறல. அறையில் குழந்தைகள் சுவரில் சாறு ஊற்றினாங்க, வாந்தி போட்டாங்க, "நீங்க கொடுக்குற comforter வேறு மாதிரிதான்"ன்னு வாதம். "பூஞ்சை பிரச்சனை"ன்னு மீண்டும் கதையை ஆரம்பிச்சாங்க!

பக்கத்து அறையில் தங்கியிருந்த இன்னொரு விருந்தாளர்,"இவங்க ரொம்ப சத்தமா இருக்காங்க,"ன்னு நிதானமா வந்து சொன்னார். நம்ம ஊர்ல பழைய மாமா-மாமியார் மாதிரி, எதுவும் குறை சொல்லாதவர்களே வந்தால், அவங்க சொன்னது உண்மையா இருக்கும்னு நம்ப வேண்டியதே!

அறை சம்மா அழுக்காக இருந்ததோடு, ஹவுஸ் கீப்பிங் படமும் காட்டினாங்க. இப்போ மீண்டும் DNR லிஸ்டில் அந்த அம்மா பெயர் – "முரட்டு விருந்தாளிக்கு இரண்டாவது வாய்ப்பு வேண்டாம்!"ன்னு ஹோட்டல் ஊழியர்கள் பாடம் கற்றுக்கிட்டாங்க.

டிஜிட்டல் காலமும், மனுஷத்தோட ஞாபகமும்

இன்னொரு பக்கத்தில், சிலர் சொன்ன மாதிரி, "கணினி லிஸ்ட் மறந்தா மனுஷம் ஞாபகம் வைத்துக்கணும்". சில ஹோட்டல்கள் Google Doc-ல DNR பட்டியல் வைத்திருப்பாங்க. ஆனால், எல்லா வாடிக்கையாளர்களையும் அந்த லிஸ்டோட ஒப்பிட்டு பார்க்க வாய்ப்பு குறைவு. நம்ம ஊர்ல ரேஷன் கடை பாஸ் மாதிரி, "அந்த நபருக்கு ரேஷன் கார்டு இருக்கு, இந்த மாதம் வாங்கிட்டாரா?"ன்னு வெறும் காகிதத்தில் எழுதிக் காப்பது தான் நம்பிக்கையானது.

ஒரு நகைச்சுவை கருத்தில், "DNR" என்றால் "Do Not Resuscitate"னு நினைக்கிறேன் – அதாவது மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வேண்டாம்! என்றாலும், ஹோட்டலில் இதுக்கு அர்த்தம் "Do Not Rent" தான்.

இன்னொருவர் சொன்ன மாதிரி, சில வாடிக்கையாளிகள் ஒவ்வொரு ஹோட்டலிலும் 6 மாதம் கழித்து திரும்பி வரலாம், ஏனெனில் புதிய ஊழியர்கள் அவர்களை அடையாளம் காண முடியாது. நம்ம ஊர்ல சுடுகாடு மேனாள் வந்த பிசாசு மாதிரி திரும்ப திரும்ப வந்தால், அந்த வாடிக்கையாளிக்கு எப்படி எச்சரிக்கை விடுப்பது? அதுக்காக, நம்ம ஊரு பஞ்சாயத்து தீர்ப்பு மாதிரி, "புதியவர்களுக்கு பழைய வரலாறு சொல்லி வைத்துக்கணும்" என்பதுதான் நல்லது.

முடிவில் – உங்க அனுபவம் என்ன?

இப்படி ஒரு DNR வாடிக்கையாளி உங்க வாழ்க்கையில் வந்திருக்கா? எப்படிச் சமாளிச்சீங்க? உங்க கருத்துக்களை கீழே பகிர்ந்து, இன்னும் சுவாரஸ்யமான ஹோட்டல் கதைகள் உங்களுக்காக வரப்போகுது – தவறாமல் பக்கத்திலேயே இருங்க!

முடிவில், ஆளோட பழக்கம் மாறாது, கணினி மறந்தாலும் மனுஷம் ஞாபகம் வைத்திருப்பான் – அதனால்தான், "ஒரு முறையாவது மாற்றம் வருமோ"னு நம்பாமல், "முரட்டு விருந்தாளிக்கு இரண்டாவது வாய்ப்பு வேண்டாம்!" – இதுதான் நம்ம கதையின் பொது பாடம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: NEVER Give a DNR Guest a Second Chance