நடிக்கிற மேலாளருக்கு நயமான பாடம்: 'ப்ரைஸ் டேக்' காமெடி!
"தளபதி" என்றாலே, டீம் மொத்தம் நடுங்கணும், எல்லா முடிவும் தலைவருக்கே என்று சில இடங்களில் வழக்கம். ஆனா, அந்தக் கொள்கை எப்போதும் நல்ல முடிவுக்கு போகுமா? இன்றைய நம் கதையில், ஒரு சிறிய கடை மற்றும் அதில் நடக்கும் திடீர் 'மேலாண்மை நாடகம்' பற்றிதான் பேசப்போகிறோம்!
அந்த கடையில்ஒர் ஊழியர், ஒரு ப்ரோமோஷன் பிரிண்ட் செய்யும் போது, தேதியில் ஒரு சின்ன தவறு. அதை சும்மா சரி செய்திருந்தாலே போதும். ஆனா, கடை உரிமையாளர் அந்தச் சின்ன தவறை பெரிய விஷயமா எடுத்துக்கிட்டு, "இனிமேல் என் பார்வையும், என் ஒப்புதலும் இல்லாமல் யாரும் ப்ரைஸ் டேக், லேபிள், சைன் எதுவும் மாற்றக்கூடாது!" என்று வெள்ளை சட்டையை கசக்கி, மேடையில் டயலாக் அடிப்பது போல அறிவிக்கிறார்.
"நான் இல்லாமல் யாரும் டச் பண்ணக் கூடாது!"
இந்த மாதிரி கட்டளைகளுக்கு நம்ம ஊரில் ஒரு சொத்துக்கார ரூபாய் நோட்டு மேல எழுதி வைத்து, "இது என் வீட்டுக்காரன், அதான் முடிவு சொல்றான்" என்று சொல்வது போலதான்! அந்த உரிமையாளர் கூட, "நான் இல்லாதபோது ப்ரோமோ முடிஞ்சா?" என ஊழியர் கேட்டதும், "நான் பார்க்காம நிக்கட்டும், யாரும் கை வைக்காதீங்க!" என ராணி விகடன் கதாபாத்திரமா பதில் சொல்றார்.
சரி, உரிமையாளர் சொன்னபடி ஊழியர் அப்படியே செய்தார். ப்ரோமோஷன் முடிந்தும், ப்ரைஸ் டேக் மாற்றப்படவில்லை. வாடிக்கையாளர்கள் பழைய ரேட்டில் வாங்க முயற்சிக்க, ஊழியர் அவர்கள் முன் உரிமையாளரின் 'அத்துமீறல் தடுப்பு சட்டம்' விளக்குகிறார். "நாங்க எதுவும் செய்ய முடியாது சார், உரிமையாளர் இல்லாம எதுவும் மாற்றக்கூடாது!" என்று நிதானமாகச் சொல்கிறார்.
இதற்கிடையில், வாடிக்கையாளர்கள் அந்த பொருளை அடிக்கடி வாங்கிக்கொண்டு வர, கடை புது ப்ரோமோ ரேட்டிலேயே பொருட்கள் விற்றது. கடை உரிமையாளர் வந்து பார்த்தபோது, "ஏன் ப்ரைஸ் டேக் மாற்றலை?" என்று கோபமாய் கேட்கிறார். ஊழியர், உரிமையாளரின் சொந்த வார்த்தையை திரும்ப சொல்ல, அவர் நிறைய நிமிடங்கள் மாத்திரமல்ல, தன் சொந்த தண்டுக்குள் குட்டி விழுந்தவர் மாதிரி நிக்கிறார்.
மேலாளரின் நடிப்பு – மாஸ்டர் பீஸ்!
இதுல நம்ம ஊர் ஊழியர்கள் மற்றும் சமூக ஊடகத்தின் கருத்துகள் கலக்கல்! ஒருவர் எழுதியிருக்கிறார் – "வெள்ளை சாட்டை போட்டுட்டு மேடையில் நடிப்பது போல மேலாண்மை நடிக்கும் மேலாளர்கள் பெரும்பாலும் 'நடிப்பு மேலாண்மை' தான் செய்றாங்க. இதயத்தில் மேலாண்மை இல்லாம நடிப்பை மட்டும் காட்டுறாங்க!"
இன்னொருவர் எழுதியுள்ளார், "இதுக்கு மேலாண்மை இல்லை, 'மாம்பழம்' (manglement) தான்!" – அப்படின்னு சொல்லி, மேலாண்மை எப்படி விஷயங்களை குழப்பி விடும் என்பது நம்ம ஊர் பணிக்குழுவுகளில் எவ்வளவு பொதுவானது என்பதையும் காட்டுகிறார்.
ஒரு சுவாரஸ்யமான கருத்து: "நான் சொன்னதை எங்கேயும் மாற்றாதீங்க" என்று சொல்லிட்டு, இரண்டு வாரம் விடுமுறை போன மேலாளர், 'ஏன் எதுவும் நடக்கலை?' என்று திரும்பி வருவதைப் போல, இங்கேயும் சுத்தமான 'சுற்றுச்சூழல் மேலாண்மை'!
"காமன் சென்ஸ்" – வேலை இடத்தின் மறைந்த ஹீரோ
பசுமை வாசகர் ஒருவர் கூறுகிறார்: "மூடிக்கட்டை கட்டளைகள் எல்லாம் ரொம்ப கடுமையா போனாலே, யாரும் 'காமன் சென்ஸ்' பயன்படுத்த மாட்டாங்க. கடைசி வேலை நல்லா நடக்க, அந்தப் பழைய கொள்கையிலேயே திரும்பணும்!"
பழைய விதியிலேயே – "முக்கியமான விஷயம்னா தகவல் சொல்லி, இல்லாட்டி காமன் சென்ஸ் பயன்படுத்தணும்" – தான் கடை மீண்டும் திரும்பியது. இது தான் நம்ம ஊர் நிறுவனங்களிலும் நடக்கிறது; ஒரு மேலாளர் திடீரென்று 'கொள்கை' என்று வந்து, பின்னாடி அதை மறுபடியும் பழைய வழிக்குத் திருப்பி விடுவதை எல்லோரும் பார்த்திருப்போம்.
நம்ம ஊர் பணியிடங்களுக்கான பாடம்
இந்த ரெடிட் கதையில் மேலாளர் தன் சொந்தக் கட்டளைக்கு தான் விழுந்து, ஊழியர்கள் அந்தக் கட்டளையை அப்படியே பின்பற்றி, கடைக்கு லாபம் குறைந்து போனது – இது நம்ம ஊரிலும் அடிக்கடி நடக்கும் கதைதான். ஒரு சிறிய தவறுக்கு, பெரியவை போல 'நடிப்புக் கட்டளை' போடினாலே, வேலை இடம் சீர்குலைந்து விடும். அடிச்சு சொல்லும் கட்டளைகள் இல்லாமல், அனைவரும் நேர்மையாகவும், காமன் சென்ஸ் கொண்டு நடந்தால் தான் வேலை சீராகும்.
பலரும் சொல்லும் கருத்து: "முதலில் மேலாளர் தன்னுடைய சொந்த சொற்களில் சிக்கிக் கொண்டார். பிறகு தான் உண்மையிலே 'காமன் சென்ஸ்' தான் வேலை செய்யும் என்பதை புரிந்துகொண்டார்!"
முடிவில், ஒரு கேள்வி...
நம்ம ஊர் மேலாளர்களும், நிறுவனங்களும், நேர்மையும், நம்பிக்கையும் வைத்து ஊழியர்களை நடத்தினால் தான் நல்லது. உங்க பணியிடத்திலே இது போல ஏதாவது காமெடி சம்பவம் நடந்ததா? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! உங்கள் அனுபவங்களையும், உங்கள் 'காமன் சென்ஸ்' கதைகளையும் கேக்க நாங்க ரெடி!
இந்த ரெடிட் கதையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது – "காமன் சென்ஸ்" கண்ணாடி போட்டா, வேலை எளிமையா நடக்கும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: He said nobody touches the price tags without his personal check and presence, so we didn't