“திறக்காத கதவுகள்” – ஓர் ஹோட்டல் நள்ளிரவு காவலரின் கஷ்டக் கதை!
“ஓஹோ, ஹோட்டல் வேலை சும்மா சுகம்னு நினைச்சீங்களா? நானே சொல்லுறேன், நள்ளிரவு காவலருக்கு ரொம்பவே சோதனை நேரம்!” என்கிறார் நம்ம கதையின் நாயகன், ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் Night Auditor ஆக பணிபுரியும் நண்பர். கதவு இல்லாத வீட்டுக்கே கவலை, ஆனா கதவு திறக்காத ஹோட்டலா? அது மாதிரி கஷ்டம் யாருக்கும் வரக்கூடாது! இந்த அனுபவம் தமிழ் வாசகர்களுக்கு மட்டும் இல்ல, உலகம் முழுக்க அந்த “Front Desk” பக்கம் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு எல்லாம் நம்ம பாட்டி சொல்வது போல ஒரு “சொந்தம்” தான்.
மேலாளர் வம்பும், கதவு துக்கமும்
நாட்குறிப்பில் சில மாதங்களுக்கு முன்பு, ஹோட்டல் கதவை திறக்க கீ-கார்ட் ரீடர் வேலை செய்யாமல் போச்சு. மேலாளர்களோ, “இது டைம் சேஞ்ச் ப்ராப்ளம், அது இப்படி, இது அப்படி” என்று பல்லாயிரம் கதை செஞ்சாங்க. நம்ம நண்பர் மனசுக்குள்ள “இவர்கிட்ட இருந்து உண்மை வராது”னு தெரிஞ்சது. மேலாளர்கள் “நாளைக்கு சரி பண்ண வாராங்க”னு சொல்லி விட்டு, அவர்களே மறந்து போறாங்க. ஆனா, நம்ம Night Auditor-க்கு தான் கஷ்டம்!
அவரு டெஸ்க் விட்டுப் புறப்பட முடியாது. லஞ்ச் கூட கடைசி அறை விட்டு சாப்பிடணும். அதுவும் சாப்பிட போனாலே, வெளியில யாராவது கதவு அடி அடிச்சு, “ஏய், கதவு திறக்கலையே!”னு கூப்பிடுவாங்க. அதெல்லாம் சரி, பெரும்பாலான வாடிக்கையாளர்கள் இந்த பிரச்சனை தெரியாமேயே தங்கிக் கொண்டிருப்பாங்க. புது வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டும் தான் “பின்புற கதவுதான் வேலை செய்கிறது”னு சொல்ல முடியும். இதுதான் தமிழ் சமூகத்தில் பாதுகாப்பு பற்றி பேசும் போது எல்லாரும் நினைச்சு பார்ப்பாங்க.
நள்ளிரவில் வயிறு கொந்தளிப்பு, கதவுக்கு முன்னால் கூச்சம்!
இப்போ நம்ம நண்பர் ஒருநாள் நள்ளிரவில் வயிறு கலக்கு. “போய்ப் போய்ப் பாத்தேன், மூணு தடவை ஓடினேன்”னு சொல்றார். ஒவ்வொரு முறையும், பத்து நிமிஷம் மாதிரி டெஸ்க் விட்டுப் போனாலும், அதுக்குள்ள இரண்டு வாடிக்கையாளர்கள், தங்களது சாமான்கள் டெஸ்க் மேல போட்டுட்டு, கதவு முன்னாலே கூச்சல்! காலை நான்கு மணி, கதவு திறக்கவேயில்ல — அப்புறம் தான் காலை ஐந்துக்கு தானே திறக்குது!
“அந்த நேரம், நான்தான் கதவு திறக்க முடியல, ஆனா நமக்கு அந்த வயிறு பிரச்சனை இருக்குன்னு வெளியில் சொல்ல முடியுமா? முகத்தில் பார்ப்பதிலேயே தெரிஞ்சிரும் போல இருக்குது!” என்று அவரு சொல்றார். நம்ம பக்கத்து ஊர் ஆளுங்க இப்படிச்சொன்னா, “முகம் காட்ட முடியலப்பா!”னு சொல்லுவோம். அப்படியே தான் இவருக்கும் கூச்சமா போயிருச்சு.
சமூகப் பார்வை – யாருக்கு என்ன ஆலோசனை?
இந்த பதிவுக்குக் கீழே ரெடிட் வாசகர்கள் பலரும் அவரவர் அனுபவத்தை பகிர்ந்துருக்காங்க. ஒருத்தர் சொல்றார், “கதவு பட்டயமா வேலை செய்யலனா, கதவில ஒரு நோட்டு ஒட்டுங்க. ‘மன்னிக்கவும், உங்கள் பாதுகாப்பிற்காக கதவு தற்காலிகமாக பூட்டப்பட்டுள்ளது. எmergency-க்கு இந்த எண்ணை அழைக்கவும்’னு எழுதுங்க. தாமதம் ஆயிட்டா, சின்ன சாப்பாடு அல்லது சுவீட் ஷாப்பிலிருந்து ஏதாவது இலவசம் கொடுத்துடுங்க!” – அப்படின்னு சொல்லி, IBS (வயிறு பிரச்சனை) உடன் கஷ்டப்பட்ட அனுபவம் பகிர்ந்தார்.
வேறொரு வாசகர், மேலாளருக்கு ஒவ்வொரு முறையும் கடிதம் அனுப்பி பதிவு வைத்துக்கொள்ள சொல்லி அறிவுறுத்துகிறார். “ஒரே பிரச்சனையா மேலாளருக்கு மீண்டும் மீண்டும் மின்னஞ்சல் அனுப்புங்க, ஒரு நாள் அவர்களே சலித்து சரி பண்ணுவாங்க!”னு நம்புகிறார். இந்தப் பேச்சு நமக்கு தமிழ் அலுவலகங்களில் “ப்ரொவ்லம் பிரிசர் போடணும்”னு சொல்லுவதை நினைவுபடுத்துது.
கொஞ்சம் காமெடி பாணியில், “வாடிக்கையாளருக்கு நேரில் பார்த்து, குதிரை ஓட்டும் சத்தம் போல மேசை மேல் தட்டுங்க; அவர்களே வெட்கப்பட்டு விடுவாங்க!”னு ஒரு வாசகர் சொல்றார். தமிழில் இதை “முகம் பார்த்து குறும்படிச்சு விடு!”னு தானே சொல்வோம்!
கதவு சிக்கலும், மனித இயல்பும்
பிரச்சனைக்கு எல்லாரும் ஒவ்வொரு வழி சொல்றாங்க — கதவை சில நிமிஷம் திறந்துவிடலாமா, பாதுகாப்பு சும்மா விடலாமா, நமக்கு அவசர Toilet-க்கு போன நேரம் மட்டும் வாடிக்கையாளர் வருவாரா? – எல்லாம் சாமான்யமான மனித இயல்பே! நம்ம ஊரில் கூட, ஹாஸ்டல் வாசல் பூட்டிட்டா, அங்க இருந்த ஃப்ரெண்ட் “அண்ணே, கதவு திறக்க முடியல!”னு கூப்பிடுவாங்க. அதை போல தான் இந்த கதவும்!
ஒருவரது அலுவலக/வேலை அனுபவம் என்கிற பெயரில், எல்லாருக்கும் பொதுவான மனிதக் கூச்சம், பதட்டம், வேலைப்பளு, மேலாளர் சுத்தம், வாடிக்கையாளர் கோபம் – எல்லாமே இந்த கதையில் கலந்திருக்கிறது.
முடிவில் – உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட வேலையில கஷ்டப்பட்ட அனுபவம் இருக்கா?
நம்ம கதையை வாசிச்ச பிறகு, உங்களுக்கும் “ஏய், நானும் இப்படித்தான் ஓடி ஓடி வேலை பார்த்திருக்கேன்!”னு நினைச்சிருப்பீங்க. உங்க அலுவலகம், கல்லூரி, ஹாஸ்டல், அல்லது கடைல—even நீங்க security-ஆ இருந்தாலும்—இந்த கதையை வாசிச்சு சிரிச்சிருப்பீங்க.
இங்கே சொல்லப்பட்ட சிரிப்பும் கூச்சமும், நம்ம வாழ்க்கையில் எப்போதும் நடக்கக்கூடிய விஷயம்தான். உங்களுடைய அனுபவங்களை கீழே கருத்தில் பகிருங்க. உங்கள் கதை கூட இன்னொரு தமிழருக்கு சிரிப்பையும் ஆறுதலையும் தரும்!
“கதவு திறக்காதாலும், கதையை திறந்துவிடுங்க!” – வாசிக்க, சிரிக்க, பகிருங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Locked Doors