தொலைந்த iPad-ஐ மீட்ட தம்பி! – ஒரு அலப்பறை IT கதை
நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் எல்லாம் ஒரு கம்ப்யூட்டர் அல்லது மொபைல் போன் தொலைந்தா, அது மீண்டும் கிடைக்கும் வாய்ப்பு சுண்டியாடும் லாட்டரி மாதிரி தான்! ஆனா, வெளிநாடுகளில், குறிப்பா இங்கிலாந்து மாதிரி நாடுகளில், தொழில்நுட்பம், ஒழுங்கு, மனிதநேயம் எல்லாம் ஒன்றாக கலந்து, சில சமயம் நம்ம கதைப்படங்களை விட வித்தியாசமான சம்பவங்கள் நடக்குது. இப்போ நாம் பார்க்கப்போகும் கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு அலப்பறை IT அனுபவம்!
தெருவில் கிடந்த ‘தங்கக்’ iPad – ஆரம்பம்
வரிசைப்படுத்தி சொல்லணும்னா, ஒரு நிறுவனத்துல, புலமைப்பணிக்காக வெளியே செல்கின்ற ஊழியர்களுக்கு iPad கொடுக்கறாங்க. அந்த iPad-ஐ மத்திய நிர்வாக முறை (MDM system) மூலமா கண்காணிச்சுட்டே இருப்பாங்க. யாராவது அந்த iPad-ஐ தொலைச்சா, திரும்ப கிடைக்கணும் என்பதற்காக, லாக் ஸ்கிரீன்லயே ஒரு அழைக்க வேண்டிய தொலைபேசி எண், நிறுவனம் பெயர் எல்லாம் காட்டும் வசதி.
ஒருநாள், அந்த நிறுவனம் IT துறையில் பணிபுரியறவருக்கு, வித்தியாசமான ஒரு அழைப்பு வந்திருக்குது:
"ஹலோ! இது (நிறுவன பெயர்) தானா?"
"ஆமா, நாங்கள் IT துறையிலிருந்து பேசுறோம். எப்படி உதவலாம்?"
"நான் உங்களோட iPad-ஐ கண்டுபிடிச்சேன்!"
"ஓ... சரி..."
"என் மனைவி ‘Fat Club’க்கு போற வழியில், தெருவில் ஒரு iPad கிடைத்துருந்துச்சு!"
எப்படியும், அந்த பெரியவரோட ஆங்கில உச்சரிப்பே, நம்ம ஊரு சீரியலோட supporting character மாதிரி இருந்துருக்குமாம்! Usually, இந்த மாதிரி device தொலைஞ்சா, அது அருகில உள்ள ஷோரூம்ல கொடுக்க சொல்லுவாங்க. ஆனா, இந்த பெரியவர் வயது காரணமா, நடக்க முடியாது என சொன்னாராம். எப்படியும், அவர் முகவரி, தொலைபேசி எண் எல்லாம் வாங்கி, courier ஏற்பாடு பண்ணி விடுறேன் என்று சொன்னாராம் IT தம்பி.
அடுத்த கட்டம் – ‘நம்ம வீதி, நம்ம iPad!’
அதற்குள், IT துறையோ, அந்த iPad-ஐ MDM மூலம் தற்காலிகமாக மூடி வைச்சு, அந்த device யாருக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்குன்னு தெரிஞ்சுக்க, project manager-ஐ approach பண்ணுறாங்க. அந்த project manager-உம், அந்த ஊழியருட பெயர், நம்பர் எல்லாம் சொல்லி விடுறாங்க.
“ஹலோ, நீங்க iPad-ஐ தொலைச்சீங்களா?” என அந்த ஊழியருக்கு call போடுறாங்க.
அவர் உடனே சிரிச்சு, “ஓ, நாங்க கண்டிப்பா என் மேல வந்துவீங்கன்னு தெரியும்!” – அப்படின்னு ஒரு மசாலா டயலாக்.
பின்னாடி தான் தெரிஞ்சுதாம் – அந்த ஊழியர், iPad-ஐ எடுத்துக்கிட்டு, குப்பை துப்புரவுக்காக வெளியே போய், தெருவில் ஒரு சுவர்மீது வச்சு, குப்பை போட்டுட்டு, iPad-ஐ மறந்துட்டாராம்! அதே தெருவில் இருந்த அயல் வீட்டு பெரியவர், அதைக் கண்டுபிடிச்சு, நேராக IT டிபார்ட்மென்ட்டுக்கு call பண்ணி இருக்கார்.
இறுதியில், அந்த அலுவலக ஊழியர், தனது அயலவரிடமிருந்து தான் தொலைந்த iPad-ஐ மீண்டும் பெற்றுக்கொண்டாராம் – எந்த ஒரு சேதமும் இல்லாமல்! இதுக்கு பெயர் தான் "அயல் உதவி"!
‘Device’ தொலைந்தா... நம்ம ஊரு IT-யில் நடக்குமா?
இந்த கதையைக் கேட்டோம்னா, நம்ம ஊர்ல 'கம்ப்யூட்டர் தொலைஞ்சிடுச்சு’ன்னு சொன்னா, முதலில் யாராவது சாமியார்கிட்ட போய் பாக்க சொல்வாங்க! ஆனா இங்க, IT துறை, MDM, courier – எல்லாமே சம்பந்தப்பட்டவங்க வேலை ரொம்ப எளிதாக நடக்குது போல.
Reddit-லயும் இதே மாதிரி பல சம்பவங்கள், தமிழ் ஊர்களுக்கும் பொருந்தும் மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு commenter சொன்ன மாதிரி, "நம்ம பள்ளியில், மாணவர்களோட laptop பைக்கில், பஸ்ஸில், கடையில், கிணற்றில் – எங்கெங்கோ கிடைக்கும்!". நம்ம ஊரு பள்ளிகளிலே கூட, குழந்தைகள் laptop-ஐ மண்ணில் புதைத்துவைக்கும் அளவுக்கு careless-ஆ இருப்பாங்க. அதுக்கெல்லாம், "மாடி நாய் என் டீச்சர் கொடுத்த assignment-ஐ சாப்பிட்டுட்டுச்சு!"ன்னு பொய் சொல்லும் பழக்கம், இப்போ "laptop தடுமாறி போச்சு"னு மாரி இருக்குன்னு சில IT ஆசிரியர்கள் கமெண்ட் பண்ணிருக்காங்க.
ஒருத்தர் சொன்னது, "ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரு Chromebook ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல, பாதியில் விடப்பட்ட வீட்டில், அல்லது ஏலம் போன storage unit-ல் இருந்து வந்து சேரும்!" – நம்ம ஊரு வாடகை வீடுகளில, முன்னாடி இருந்தவங்க விட்டுச்செல்லும் பொருட்கள் மாதிரி தான்.
ஒரு வேளை, ஒரு landlord ஒரு student's laptop-ஐ book bag-ஓடவே கொண்டு வந்தாராம். அதில் crack packet (!) கிடைச்சுச்சு. இதுக்குப் பிறகு, IT-க்கு மட்டும் இல்ல, போலீஸ், குழந்தை பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் எல்லாம் கலந்து ஒரு பெரிய ‘பட்ஷா’ கதை மாதிரி ஆயிடுச்சு!
‘Fat Club’ என்னம்மா? நம்ம ஊர் version!
இந்த கதையில, பெரியவர் சொன்ன “Fat Club” பெருசா கலாய்ப்புக்கே உரியதாக Reddit-ல் இருந்தது. சிலர், "இந்த fat club நம்ம ஊரு ‘வேய்ட் லாஸ் கிளப்’, ‘சுகர் டாக்டர்’ மாதிரி தான்"ன்னு சொல்ல, இன்னொருத்தர் "First rule of Fat Club... we do not talk about Fat Club!"ன்னு நம்ம ஊரு சினிமா punch dialogue மாதிரி நகைச்சுவை காட்டினாரு.
பக்கத்து வீட்டுக்காரர், ஒருவனோட bag-ஐ roof-லிருந்து எடுத்துக்கொண்டு வந்து கொடுத்தா, அவன் மாறி நேரம் கேட்டான், எதுவும் எடுத்தேனானு சந்தேகம் வைத்தான் – நம்ம ஊரு ‘இல்லற சண்டை’ மாதிரி! அப்படி ஒரு சமயத்தில், "அடுத்த முறை என் MacBook-ஐ தெருவில் கூட்டிக்கிட்டு போய் விடுவேன்!"ன்னு பக்கத்து வீட்டுக்காரர் முடிவெடுத்தாராம்.
முடிவு – நம்ம ஊரு IT-யில் நடக்குமா?
இந்த கதையிலிருந்து முக்கியமான பாடம் – தொழில்நுட்பம் எவ்வளவு முன்னேறினாலும், மனிதநேயம், அயல் உதவி, மற்றும் சிறிய கவனக்குறைவு என மூன்றுமே எப்போதும் கலந்தே இருக்கும். நம்ம ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ, IT தொழில்நுட்பம், மனிதப் பண்பாட்டோடு கலந்தால் தான், இப்படி ஒரு அருமையான, காமெடியான முடிவு கிடைக்கும்.
உங்க அலுவலகத்திலோ, பள்ளியிலோ, ‘device’ தொலைந்த அனுபவம் இருந்தா, கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! நம்ம தமிழரசன் நண்பர்களிடம் உங்களோட கதையும் சேரட்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Lost company iPad reported