நான் பாக்கும் வாடிக்கையாளர் அடம் – ஒரு பெட்டிக்கடையில் நடந்த சிறிய பழிவாங்கல்கள்!
"ஏய், சார்! அந்த சிகரெட்டை இங்க கொண்டு வையுங்க!" – நம்ம ஊரில் பெட்டிக்கடையில் வேலை பார்த்து பாத்திருக்கீங்கன்னா, இதுபோன்ற அழைப்பும், வாடிக்கையாளர்களின் விதவிதமான குணங்களும் உங்க அனுபவ பட்டியலில் கண்டிப்பா இருக்கும். அதிலும், இரவு வேலை என்றால், சிலர் தூங்கிக்கொண்டு வந்த மாதிரி, சிலர் ரொம்பவே 'ஜென்டில்மேன்' ஆகவும், சிலர் 'வழக்கம் போலவே' மோசமாகவும் நடந்துகொள்வார்கள்.
இந்த கதையின் நாயகன் – அமெரிக்காவில் ஒரு பெட்ரோல் பங்க் (gas station) ஊழியர் – இவரோடு நம்ம ஊர் பெட்டிக்கடை ஊழியர்களுக்கு நிறைய ஒற்றுமை இருக்கு. கூடியிருக்கும் வாடிக்கையாளர் மனநிலை, பண பரிமாற்றத்தில் வரும் ரகளை, 'உங்களுக்கேன்ன சார் அவசரம்?' என்று கேட்கும் வசதியற்ற கஸ்டமர்கள் – இதெல்லாம் உலகம் முழுக்க ஒரே மாதிரி தான் போல!
பணம் கொடுக்கும் பண்பாடு – கை நீட்டி கையிலா, மேசையிலா?
நம்ம ஊரில் பெரியவர்கள் சொல்வாங்க, "பணம் கொடுக்கும் போது முகம் பார்த்து, கையிலே கொடு!" – இது மரியாதைக்கு அடையாளம். ஆனா, அமெரிக்காவில் கூட, அதே பாணியில் சிலர் பணத்தை மேசையில் போட்டுவிட்டு, ஊழியர் கையைப் பார்த்தே இல்லாமல் போகிறார்கள். இந்த ஊழியர் சொல்றார், "நான் கூட கையை நீட்டி வைத்திருந்தா, அவங்க என் கையை பாக்காம பணத்தை மேசையில போட்டுவிடுவாங்க. நானும் அதே மாதிரி அவங்க கையில் சில்லறை கொடுக்காம, மேசையில போட்டுடுவேன்!"
இதுக்கு ஒரு வாடிக்கையாளர் – வயசான ஐயா, பற்கள் இல்லாதவர் – பணம், அடையாள அட்டை, என்ன இருந்தாலும் மேசையில தூக்கி போடறாராம். இவங்க கிட்ட நல்ல customer service voice-யும் இல்லை, பொறுமையும் இல்லை. ஆனா, இந்த "பழிவாங்கல்" ரொம்பவே சின்னதுதான் – ஆனாலும், அந்த ஐயா, இப்பவே "தயவு செய்து" மாதிரி வார்த்தை பேசி பழக ஆரம்பிச்சுட்டாராம். சின்ன சின்ன மாற்றங்கள் தான், ஆனாலும் ஒரு satisfaction இருக்கு.
"நான் கடையில் மட்டும் தான் இருக்கிறேன்னு நினைக்காதீங்க!" – உரிமை காட்டும் வாடிக்கையாளர்கள்
இரவு நேரத்தில், கடை முழுக்க ஒரே வாடிக்கையாளர் தான் இருக்கிறார்னா, அவங்க ரொம்ப entitled-ஆக act பண்ணுவாங்க. "சார், அந்த பக்கத்தில் இருக்குற சிகரெட்டை எடுத்து விடுங்க!" என்று கடை முழுக்க கூப்பிடுவாங்க. நம்ம ஊழியர் என்ன பண்ணுவார்? "நீங்க என்னை நாய்யா கூப்பிடறீங்க? நான் counter-ல தான் இருப்பேன், நீங்க வந்த பிறகுதான் கேளுங்க!" – இது தான் அவங்க டிக்கெட்.
ஒரு commenter சொன்ன மாதிரி, "நீங்க இப்படி கூப்பிடுற பதிலுக்கு, நான் சும்மா சும்மா தும்மிக்கிட்டு இருந்தா, உங்கள் சத்தியம் கேட்கவே முடியாது!" – அப்படிங்கிற அளவுக்கு சிலர் creative-ஆயிருக்காங்க. இன்னொரு பேர் சொல்றார், "Customer-க்கு ஏதாவது கேட்கணும்னா, counter-க்கு வாங்க, இல்லையென்றா வேற வேலையை பார்த்துக்கிறேன்!" – நம்ம ஊரில கூட, "ஏய், அங்க நின்னு என்ன கத்துற, இங்க வாங்க!" என்று சொல்லுவாங்க.
பண பரிமாற்றத்தில் நம்பிக்கை பற்றிய கதைகள்
வேலை செய்வதற்கே சுவாரசியம் – ஆனா, சிலர் பணம் கொடுக்கும் போது, "நான் $5 குறைச்சு கொடுத்தேன்னு சொன்னாரு!" என்று cashier-க்கு சண்டை போடுவார்கள். இதுக்கு commenters-ல் ஒருவர் சொல்றார், "நான் counter-க்கு பணத்தை போட்டு, ஓப்பனாக எல்லாம் spread பண்ணி காட்டுவேன். அப்பவே எவ்வளவு கொடுத்தேன்னு தெரியும். சில cashier-கள், பணத்தை கையில் தரப்போற மாதிரி நடிச்சு, மேசையில போட்டுடுவாங்க. அது எனக்கு fine தான். நம்பிக்கைக்கு ஏற்ற மாதிரி தான்."
இன்னொரு commenter, "நான் strangers-ன் கையை தொட விரும்பலை, அதனால தான் பணத்தை counter-ல வைக்கிறேன். ஆனா நான் எப்போவும் friendly-ஆ பேசுவேன். நம்ம ஊரில இருந்தா, 'உங்க கையில தான் கொடுங்க, பசங்க!' என்று insist பண்ணுவாங்க!"
இன்னொரு பேர் சொல்றார், "Asia-வில், இரண்டு கையாலும் பணம் கொடுப்பதும், வாங்குவதும் மரியாதை. ஒரு கையால மட்டும் கொடுத்தா, பக்கத்திலேயே பார்த்து, 'உங்க கையில பிரச்சனை இருக்கா?' என்று பார்வை விடுவாங்க!"
"நீங்க எப்படி நடத்தினீங்கோ, அதே மாதிரி தான் திருப்பி தருவேன்!"
ஒரு commenter சொன்னார், "நீங்க பணத்தை மேசையில போட்டீங்கனா, நானும் அவ்வளவு petty-ஆ இருக்கேன். மரியாதை கொடுத்தால் தான் மரியாதை கிடைக்கும்!" – நம்ம ஊர் பழமொழி போல: "எப்படி இருப்பீங்கோ, அப்படித்தான் கிடைக்கும்!"
இன்னொரு பேர் சொல்றாங்க, "உங்க customer service voice-யை நல்லவே இருக்க விடுங்க, நல்ல மெல்லிய குரலில், சிங்க்-சாங் மாதிரி பேசினா, rude-ஆ இருக்குறவர்களை உளபோக்கா வெச்சிடலாம்!"
இப்போ, இந்த petty revenge-க்கு நிறைய பேர் support-ஆ இருக்காங்க. "இந்த மாதிரி சின்ன பழிவாங்கல், rude-ஆ இருப்பவர்களுக்கு நல்ல பாடம். எல்லாரும் இதை consistently பண்ணினா, அவங்க கதையா நடந்துகொள்வதையே குறைக்கிறாங்க!" – இதுதான் ஒரு commenter-ன் கருத்து.
நம்ம ஊர் பெட்டிக்கடை அனுபவங்களும் இதே மாதிரி தான்!
நம்ம ஊரில, இரவு நேரத்தில் கடையில் வேலை பார்த்து பாத்தவர்கள் எல்லாம் இதுக்கு உதிரி அனுபவம் சொல்லுவாங்க. "சார், அந்த பாக்கெட் சிகரெட்டை போட்டிங்க, இன்னொரு பக்கத்தில் இருக்குற பப்சி எடுத்திங்க" என்று தொலைவில் இருந்து கூப்பிடும் வாடிக்கையாளர்களும், பணம் கொடுத்து சில்லறை வாங்கும் போது சண்டை போடும் அண்ணனும் – எல்லாம் கல்லூரியில் படிக்கும் பையனுக்கும், experienced cashier-க்கும் தெரிந்த கதைகள் தான்.
இதை வாசித்த நம்ம வாசகர்கள் – உங்களுக்கு இதுபோன்ற அனுபவம் இருந்ததா? உங்க கடைசிப் petty revenge என்ன? கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க! நம்ம ஊர் பெட்டிக்கடை கதை உலகையே கலக்கலாம்!
நீங்க எப்படி நடந்தீங்கோ, உங்களுக்கு அதே மாதிரி தான் திரும்பி வரும் – இந்த கதையிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்! எல்லாரும் மரியாதை தந்து, மரியாதை வாங்குவோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Minor Annoyances Back at Customers