பள்ளி படுகொலைக்காரனுக்கு பழிவாங்கிய ஒரு சுவாரஸ்யம் – 'நீ யார்?' என்ற கேள்வி மட்டும் போதும்!
நம்மில் பெரும்பாலானோருக்கு பள்ளி நாட்களில் ஒருவராவது அலைக்கழிக்கும் நண்பர்கள், லாபம் பார்ப்பவர்கள், அல்லது நேருக்கு நேர் வன்முறை செய்யும் படுகொலைக்காரர்கள் (bully) இருந்திருப்பார்கள். வெறும் புத்தகம் மட்டும் படிக்காமல், அந்த வகுப்பறைப் போராட்டங்களும் நம் மனதில் எப்போதும் பதிந்து இருக்கும்! ஆனா, அந்த பழைய பயங்கரவாதிகளை மீண்டும் எதிர்கொள்ளும் போது, நம் உள்ளம் எப்படிச் சத்தம் போடும்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா?
இன்னிக்கு நம்ம கதை ஒரு பிரிட்டனில் நடந்த சம்பவம் – ஆனா, நம்ம ஊர் மனசு கொண்ட ஒரு தமிழனோட பார்வையில. ஒரு பள்ளி படுகொலைக்காரனுக்கு “நீ யார்?”ன்னு கேட்டு பழிவாங்கிய சம்பவம், ரெட்டிட்டில் வைரலாகி எல்லாரும் கைத்தட்டிகிட்டிருக்காங்க. வாருங்க, அந்த அனுபவத்தை நம்ம ஊர் கண்ணாடியில் பாத்து ரசிக்கலாம்!
பள்ளி நாட்கள் – "தன்னம்பிக்கை இல்லாத காலம்"
பள்ளி என்பது, அறிவுக்கும், அனுபவத்துக்கும், சில நேரம் ஆதங்கத்துக்கும் தளம் தான். இந்த கதையில், நம்ம கதாநாயகன் (OP) ஒரு கத்தோலிக்க பள்ளியில் படிச்சவர். அவங்க நண்பர் டேவ், ஒரு trans man. டேவ் மிகவும் நல்ல நண்பர், ஆனா பாலின அடையாளத்துக்காக பள்ளியில் நிறைய விமர்சனங்களும், தவறான சொற்களும், வெளிச்சம் கமியாத நாட்களும் அனுபவிச்சிருக்கார்.
அந்த டேவ்வை பள்ளியில் "பிராட்" (Brad) என்ற பையன் அடிக்கடி வன்முறை செய்தார். அவனை திட்டிப் பேச, பாலின அடையாளத்துக்கு எதிராக பேச, வாயை மூடாமல் தவறாக அழைக்க – எப்படியெல்லாம் செய்து இருக்கானோ, அந்த OP-யும் அவங்க குடும்பமும் மறக்க முடியாத அளவுக்கு. நம்ம ஊர் பள்ளி கலாச்சாரத்திலும் இப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள் – "நீ பெண் இல்லை, ஆண் இல்லை"ன்னு தட்டி, நமக்கும், நம்ம நண்பர்களுக்கும் மனதில் காயம் வைப்பவர்கள்!
பழிவாங்கும் சந்தோஷம் – "நான் உன்னை யார்னு தெரியல"
ஒரு நாள், OP தனது குடும்பத்துடன் பிரிட்டனில் பிரபலமான Greggs பேக்கரிக்கு போறாங்க. அங்க காஉண்டரில் யாரு தெரியுமா? அந்த பழைய Brad தான்! பல வருடங்களுக்கு பிறகு, அந்த படுகொலைக்காரன் ஒரு பக்கத்தில், நம் OP இன்னொரு பக்கத்தில். அங்க தான், "பழிவாங்கும் பொழுது வந்தாச்சு"ன்னு நம்ம OP முடிவு செய்தார்.
Brad: "ஓ ஹய் OP, எப்படி இருக்க?"
OP: "மன்னிக்கணும், நான் உங்களை யார்னு தெரியல..."
Brad: "நாம பள்ளில கூட படிச்சோமே..."
OP: "ஏதோ... தெரியல... மன்னிக்கணும்..."
அவங்க குடும்பம் பக்கத்தில் நிக்க, சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டே, OP-யோ, Brad-யை முற்றிலும் தெரிந்தே இல்லாம் நடிக்கிறார். அந்த Brad-க்கு முகம்சுளிக்க, “Ah oof awkward haha”னு சொல்லி, OP ஒரு மஃபின் வாங்கிக்கிட்டு வெளியில் போறாங்க! பின்னாடி குடும்பம் கேட்டது – யார் அந்த பையன்? விவரம் கேட்டு முடிச்சதும், எல்லாரும் சிரிச்சு சிரிச்சு சிரிக்கிறாங்க. இது தான் “பழிவாங்கும் சுகம்”ன்னு சொல்வாங்க!
சமூகத்தின் பார்வை – நம்ம ஊரு அனுபவங்களும்
இந்த சம்பவம் ரெட்டிட்டில் பகிரப்பட்டதும், பலரும் தங்களது அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொண்டார்கள். “பள்ளி படுகொலைக்காரனுக்கு பழிவாங்கும் கதைகள் எப்போதும் ரொம்ப satisfying, காரணம் பள்ளி நிர்வாகம் பெரும்பாலும் bullies-க்கு எதிராக எதுவும் செய்யாது”ன்னு ஒருவர் எழுதியிருந்தார்.
ஒரு தமிழ்ப் பெற்றோரும், “நான் என் மகன் தன்னம்பிக்கையோடு வளர்த்தேன். அவனை bully பண்ணின பையன் ஒரு நாள் சந்தித்த போது, அவனை முகம் தெரியாத மாதிரி நடிக்க சொன்னேன். அது தான் உண்மையான பழிவாங்கும் சந்தோஷம்!”ன்னு பகிர்ந்திருந்தார்.
மற்றொரு ரெட்டிட் பயனர், “நான் பள்ளியில் முரட்டுத்தனமாக நடந்தவர்களை, பத்து வருடம் கழிச்சும், முகம் தெரியாத மாதிரி நடந்து பழிவாங்குறேன். அது அவர்களுக்கு பெரிய அவமானம்!”ன்னு சொன்னார். நம்ம ஊரிலும், பழைய பள்ளி நண்பர்களை சந்திக்கும் போது, சிலர் ‘நீயா? நா உன்னை தெரியல’ன்னு விட்டு விடுவார்கள் – அது தான் நம்ம ஊரு petty revenge!
இன்னொரு பொண்ணு, “சிலர், பள்ளியில் அவமானப்படுத்தினதை, பெரியவங்க ஆன பிறகு ‘நம்ம சின்ன வயசு தவறு’ன்னு மறந்து பேச வருவாங்க. ஆனா, நம்ம மனசில் அந்த காயம் மறக்குமா?”ன்னு கேள்வி எழுப்பிருக்காங்க. உண்மைதான் – bullies க்கு அது ஒரு சிறு தவறு, நம்முக்கு அது வாழ்நாள் சுமை!
“பழிவாங்கும் உணர்ச்சி” – நம்ம வாழ்க்கையில்
பழிவாங்கும் சுகம், பெரிய பிரச்சினை இல்லைன்னாலும், மனசுக்குள்ள ஒரு அடையாளம். “நீ யார்?”ன்னு சொல்லி, முன்னாடி நமக்கு கஷ்டம் கொடுத்தவனை, சமூகத்தில் ‘invisible’ ஆக்குறது – சிரிக்க வைக்கும் satisfaction தான்!
ஒரு பெரியவரும், “நான் என் பள்ளி reunion-க்கு போன போது, என் bullies-க்கு கை போட்டுப் பாராட்டவே இல்ல. சமீபத்தில் அவர்களுக்கு மேலே நான் வாழ்கிறேன், அதுவே பெரிய பழிவாங்கல்!”ன்னு சொன்னார். நம்ம ஊரிலும், பழைய விஷயங்களை மனதில் கொண்டு, அப்படி பழிவாங்கும் அனுபவம் நிறைய பேருக்கு இருக்கும்தான்.
முடிவில் – உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட அனுபவம் இருக்கா?
இந்த கதையைப் படிச்சதும், நம்ம வாசகர்களுக்கு நினைவில் சில படுகொலைக்காரர்கள் நினைவுக்கு வந்திருக்கும்! உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட petty revenge அனுபவம் இருந்தா, கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க. இனிமேல், bullies-க்கு “நீ யார்?”ன்னு சொல்லி பழிவாங்கும் சந்தோஷத்தை மனமார அனுபவிக்கலாம். பழைய காயங்களை மறக்க முடியாவிட்டாலும், வாழ்க்கை முன்னே போகும் போது நாம்தான் வெற்றி பெற்றோம்னு உணர்வோடு வாழலாம்!
பள்ளி கால நினைவுகள் மட்டும் இல்ல, வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்ட எந்த வன்முறைக்கும், நம் petty revenge உங்களையும் சிரிக்க, மனசுக்கு சந்தோஷம் தரும்.
நீங்களும், உங்க நண்பர்களும், இந்த மாதிரியான அனுபவங்கள் இருந்தா, நம்மோடு பகிர்ந்துகொள்ள மறந்துடாதீங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I got revenge on a school bully by pretending to not know him