உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

மேலாளரின் 'குறுகிய அறிக்கை' உத்தரவு – ஒரு தமிழன் அனுபவம்!

மூன்று பரிமாணங்களில் வரையப்பட்ட லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஒத்திசைவு செய்யும் ஒருவரின் கண்ணொளி, கப்பல் விபரங்கள் மற்றும் அட்டவணைகளை எழுதுவது.
இந்த உயிர்ப்புள்ள மூன்று பரிமாண அதிர்வு காட்சியில், நமது லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஒத்திசைவு செய்பவர் சுருக்கமான அறிக்கைகளை எழுதுவதில் உள்ள சவால்களை எதிர்கொள்ளுகிறார், விவரமான உள்ளடக்கம் மற்றும் சுருக்கத்தை சமநிலைப்படுத்துகிறார். கருத்துக்களை ஏற்கும் முறையில் எப்படி அவர் தனது அறிக்கைகளை மாற்றியமைத்தார் என்பதை கண்டுபிடியுங்கள்!

தமிழ் அலுவலகங்களில், மேலாளர் என்ன சொன்னாலும் அதைக் கேட்டு தலையாட்டுறது நம்ம வழக்கம். ஆனா, மேலாளரின் பொறுப்புக்குறைவா, இல்ல தவறான அறிவுறுத்தலா வந்தா, நமக்குள்ளே ஒரு "கொஞ்சம் பார்ப்போம்" அப்டினு ஒரு சின்ன சிரிப்பு வரும். இதே மாதிரி ஒரு கதை தான், மேற்கத்திய சமூகத்தில் ஒரு லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஊழியர் அனுபவிச்சதைப் பார்த்து நம்ம ஊரு பார்வையில சொல்ல போறேன்.

ஒரு ஊழியர் (புரட்சிகரமான மனசு உடையவர்!), வேலைக்கு சேர்ந்த மூன்றாவது வாரம், மேலாளர் அவரை அழைத்து, “உங்க அறிக்கைகள் நல்லா இருக்கு, ஆனா ரொம்ப நீளமா இருக்கு. தேவையில்லாத விஷயங்களை வெட்டுங்க. யாருக்கும் அவ்வளவு நேரம் இல்லை வாசிக்க,”னு சொன்னாராம். நம்ம ஊழியர் உடனே, “சரி, அதுக்காகவே நான் இருக்கேன்!”னு முடிவு பண்ணி, அடுத்த வாரம் ஒரு பரிசோதனை பண்ணார்.

"குறுகிய அறிக்கை" – நம் அலுவலக அனுபவத்துக்கும் ஒப்பிடும் போது

அடுத்த வாரம் அவர் எழுதிய அறிக்கை:
“வாரம் 34: எல்லா சரக்குகளும் வந்தடைந்தது. இரண்டு தாமதங்கள் தீர்வு பெற்றது. ஒரு கேரியர் மாற்றம். எதுவும் பாக்கி இல்லை.”

இதுதான்! அதுக்கு மேல எதுவும் இல்லை. வாசிக்க ஒரு நிமிஷமும் ஆகாது! மேலாளர் நாலு நிமிஷத்துலேயே, “சிறிது விரிவாக எழுத முடியுமா?”னு திரும்ப கேட்க வருவார் என யாருக்குமே சந்தேகம் இல்லை. நம்ம ஊழியரும், "சரியா?"னு "வெற்றிகரமாக"ன்னு ஒரு வார்த்தை சேர்த்து, மீண்டும் அனுப்பினார்.

இது நம் ஊருலயும் ரொம்ப சாதாரணம். மேனேஜர் சொல்றதில் வெறுமனே சம்பிரதாயம், நேர்மை இல்லாத உத்தரவு என்று உணர்ந்தா, நாம் “சரி, உங்க படி பண்ணி பார்ப்போம்”னு ஒரு முறையாவது முயற்சி செய்வோம். அவங்க பின் விளைவுகளுக்கு தயாரா இருந்தா போதும்!

சமூகத்தின் கலகலப்பும், நம் பணிச்சூழல் பழக்கமும்

இந்த கதையைப் பார்த்த Reddit சமூகத்தில் பலர் நம்ம மாதிரிதான் சிரிச்சிருக்காங்க. ஒருத்தர் சொன்னார்: “எனக்கு மேலாளர், ‘மின் அஞ்சலை சுருக்கவும்’னு சொன்னார். அடுத்த நாள், அவர் சொன்ன வழிக்கே எழுதியேன். ஆனா, பொறியாளராக எனக்கு ஒரு விஷயத்தை விட்டுட்டா, அது எங்க பிழை வரும் தெரியும்னு விளக்கி காட்டி விட்டேன்!”

இது நம் தமிழ்நாட்டிலோ, சென்னை மெட்ரோ அலுவலகத்திலோ நடந்திருக்கலாம். மேலாளர், “அழகா, விரிவா எழுதினா நீங்க நேரம் வீணாக்குறீங்க!”னு சொல்லுவார். ஆனா, அவர் கேட்டபடி எல்லாம் வெட்டி வெட்டி எழுதினா, அடுத்த வாரம், “விவரங்கள் எங்கே?”னு வந்து கேட்டுவிடுவார்!

ஒரு வேளை, “நீங்க அதிகமான ஆங்கில வார்த்தைகள் பயன்படுத்தாதீங்க!”னு கூட மேலாளர்கள் சொல்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஒருத்தர் சொன்னார், “நீங்க தெரியாத வார்த்தைகள்னு ஒரு பட்டியலை கொடுத்தா, அதை தவிர்ப்பேன்”னு. மேலாளர் அதுக்கு உடன்படுத்துக்கிட்டு சென்று விட்டார்! நம் ஊருலயும் இதே மாதிரி காமெடி நிறைய நடக்கும்.

"குறுகியதும்" – "விரிவும்" – இடைநிலையைக் கண்டுபிடிக்க முடியுமா?

ஒரு பிரபலச் சொல்லாடல் போல, “சுருக்கமானால் மதிப்பில்லை, விரிவானால் படிப்பில்லை!” – இந்த சமநிலையை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது? சிலர் சொல்வது போல, ஒரு பக்கம் மேலாளர்கள் “விவரங்கள் எங்கே?”னு கேட்பாங்க. இன்னொரு பக்கம், “அதிகம் எழுதாதீங்க!”னு தட்டுவாங்க.

பழம்பெரும் சென்னையில், ஒரு கண்காணிப்பாளரை கேட்டால், “சார், எல்லாம் நன்றாக நடந்தது!”ன்னு மட்டும் எழுதினா போதுமா? இல்லை! ஒவ்வொரு கதவை, ஒவ்வொரு அறையை, ஒவ்வொரு சின்ன பிரச்சனையையும் பட்டியலிட்டு எழுதினா தான், பின்னாடி ஏதாவது குறைச்சொல்லி விடுவாங்க.

கம்யூனிட்டியில வர்ற சில நக்கல் கருத்துக்கள்:
- “தலைமைக்காரர் சொன்னது போல, அறிக்கையில் ‘சிரமம் இல்லை’ன்னு எழுதினா, அது கூட சும்மா வார்த்தை வீணாக்குற மாதிரியே!”
- “ஒரு செய்தியாளருக்கு, ‘செங்கோட்டையில் ஒருவர் லிப்ட் ஷாஃப்டில் விழுந்தார். இறந்தார். இறுதிச் சடங்கு நாளை’ன்னு எழுதியிருக்காங்க!” – இதுவும் ஒரு காமெடி!
- “பிரதான விஷயங்களை எழுதி, கீழே விரிவான விவரங்களை சேர்த்தா போதும்”னு சிலர் சொல்றாங்க.
- “நடுவில் சமநிலையைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். எல்லாம் சுருக்கமா இருந்தாலும், முக்கியமான விஷயங்கள் விடுபடக்கூடாது”னு அறிவுரை.

நம் பண்பாட்டு பார்வை: மனசு வைத்துப் பார்ப்பது தான் வழி

தமிழ் பணிச்சூழலில், மேலாளர்–ஊழியர் உறவு ஏற்கனவே சிரமமானது. மேலாளர்கள் ஒரு முறைக்கு சொல்றாங்க, ஊழியர்கள் அதை வேறு முறையில் புரிஞ்சுக்கறாங்க. ஆனா, எது நடந்தாலும், ஒழுங்கும், அனுபவமும் நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் இருவரும் மாறிக்கொள்கின்றார்கள்.

இந்த கதை நம்முடைய “சொன்ன படி செய்வது, ஆனா சொன்னதைப் புரிஞ்சுகிட்டு செய்வது”னு சொல்லும் பழமொழிக்கே ஒத்துப்போகும். மேலாளர்களோ, “உண்மையான விவரங்கள், நேர்த்தியான எழுத்து, முக்கியமான விஷயங்கள் மட்டும்”னு கேட்கும் போது, ஊழியர்களோ, “நான் சொன்னது போல பண்ணி பாருங்க!”னு காட்டி விடுவாங்க.

இது, நம் ஊர் சமையலில் உப்பு கூடுதலா, குறைவா இருக்குது என்ற விவாதம் மாதிரி தான்! எல்லாருக்கும் பிடிக்குற அளவு சமநிலை கண்டுபிடிப்பது தான் கலை.

முடிவில் – உங்க அலுவலக அனுபவம் என்ன?

நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் இதுபோன்ற அனுபவம் உங்களுக்கும் உண்டா? மேலாளர் சொன்னதை, “அப்படியே” பின்பற்றினா, பின்னாடி என்ன நடந்துச்சு? உங்க கருத்துக்களை கீழே பகிர்ந்து, நம்முடைய "சொன்ன படி செய்வது – அனுபவம்" கலந்துரையாடலுக்கு வரவேற்கிறோம்!

– உங்கள் அலுவலக வாழ்க்கையில் நகைச்சுவையும், நையாண்டியும் குறையாதிருக்க வாழ்த்துக்கள்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: My manager told me to write shorter reports. So I did.