விமான தொழில்நுட்பத்தில் ‘குறும்புத்தனமான கட்டுப்பாடு’ – ஒரு இந்தியா அமெரிக்கா கலந்த கதை!
"ஏங்க, ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் ஒரு ‘கணினி’ கதை இருக்காதா?"
நம்ம ஊர் ஆளுங்க, ஒரு பேனாக்கு காப்பி வாங்கினாலும் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும், வேலை செய்யும் வழிக்கெல்லாம் ஒரு ‘குறும்பு’ கலந்த ரகசியம் இருந்தே தீரும்! ஆனால் இந்தக் கதை, பாருங்க, நேரே அமெரிக்காவின் விமான தொழில்நுட்பத்தில் நடந்தது. ஆனா, நம்ம ஊர் அலுவலகத்தில் நடந்தது மாதிரி தான் – ஒப்பந்தம், கொள்கை, வேலை, எல்லாமே!
“கோடுகளை” காகிதத்தில் எழுதும் கணினி பையன் – ஆரம்பமான கதை
ஒரு நாள், ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்த ஒரு சாப்ட்வேர்க்காரன், வேலை விட்டு வெளியேறும்போது தன்னுடைய எழுதிய code-ஐ எல்லாமே காகிதத்தில் print பண்ணி, முன்னாள் முதலாளிக்கு கொடுத்தாராம்! சட்டப்படி, அந்த employer-க்கு code-ஐ ஒப்படைக்க வேண்டியதும் சரி; ஆனா, காகிதமாக கொடுத்தால் யாரும் அதை திரும்ப keyboard-ல் ஆவணமாக்கி உபயோகிக்க முடியாது. இது தான் “malicious compliance” – சொன்ன மாதிரி (அல்லது சட்டப்படி) செய்யும், ஆனா உபயோகமில்லாத மாதிரி செய்யும் குறும்புத்தனமான நடத்தை.
இந்த கதை கேட்ட உடனே, அந்த Reddit-ல் பதிவு எழுதிய aero engineer-ஐ நினைவுக்கு வந்தது. அவர், ஒரு பெரிய அமெரிக்க விமான நிறுவனம் மற்றும் பாதுகாப்புத் துறை (DoD) ஒப்பந்தக் கதை சொல்லுகிறார்.
“இந்த தரவு நம்மடையா? உங்கடையா?” – ஒப்பந்தக் குழப்பம்
இந்த விமான நிறுவனம், பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக பழைய விமானங்களை புதுப்பிப்பதற்கும், மாற்றங்களுக்கும், புதிய வாடிக்கையாளர்களுக்கும், புதிய வகைகளுக்கும் வேலை செய்து வந்திருக்கிறார்கள். இந்த எல்லா வேலைக்கும் அடிப்படையான தகவல்கள் – drawings, code, analysis data – எல்லாம் கோல்டு மாதிரி பாதுகாக்கப்படுவது வழக்கம். ஆனா, அமெரிக்க பாதுகாப்புத் துறைக்கு அந்த data சட்டப்படி ‘சொந்தம்’ ஆக இருக்க வாய்ப்பு இருக்கு.
அந்த DoD, புதிய ஒப்பந்தத்துக்கு, மற்றொரு நிறுவனத்தையும் போட்டியில் சேர்க்கணும் என்று, இந்த aero engineer-ன் நிறுவனத்தை, எல்லா பழைய engineering data-யும் மற்றொரு நிறுவனத்துக்கு கொடுக்க சொல்லிக் கட்டாயப்படுத்தியது. இங்க தான் ‘குறும்புத்தனம்’ ஆரம்பிக்குது!
“காகிதம், டேப், டிஸ்க் – எல்லாமே உங்கதான், ஆனா வேலை செய்ய முடியுமா?”
அந்த aero engineer, புரிந்துகிட்டார் – இப்படி எல்லா data-யும் நேரடியாக digital format-ல் கொடுத்தால், எதிர்பாராத நிலையில், தங்களுக்கே தொடர்ந்து கிடைக்கும் வேலைகளை இழக்க நேரிடும்! அதனால், ஆரம்பத்தில் அவர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? ஆண்டாண்டு பழைய mainframe, tapes, Oracle database எல்லாத்திலிருந்தும் data-வை ஒரு “loosely structured” (அதாவது, சரியான format இல்லாமல்) file-ஆ export பண்ணி, 7 அடி உயரமான green bar printer paper-ல் print பண்ணி, போட்டி நிறுவனத்துக்கு அனுப்பிவிட்டார்.
DoD திரும்ப வந்து, “நீங்க விளையாட்டா? Digital format-ல் கொடுங்க!” என அடி கேட்டது. அப்போ, அவர் mainframe tapes-ல் data கொடுத்தார். அது, அவர்களுக்கு easy, ஆனா அந்த போட்டி நிறுவனத்துக்கு பயன் இல்லை.
DoD மீண்டும், “இப்போ HP-UX-ல் இருக்கிறது தெரியுது; அதிலேயே கொடுங்க!” என கோரிக்கையுடன் வந்தது. அப்போ, அந்த engineer, மிக விலை உயர்ந்த HP-யின் ஒரு ‘once writeable’ CD-வில் data-வை burn பண்ணி அனுப்பினார். இதை உபயோகிக்க $50,000 மதிப்புள்ள hardware வேண்டும் – அவர் நிறுவனத்துக்கு மட்டும் அது இருந்தது! Data-வும், “EBCDIC” encoding-ல், முன்பிருந்ததை விடவும் சிக்கலான format-ல் அனுப்பப்பட்டதால், போட்டியாளருக்கு “தலை சுற்று”!
“முடிவில், ‘கோல்டு’ தரவு – ஆனா, அதை வாசிக்க code வேணும்!”
இறுதியில், DoD, “original data”-வை modern media-வில் கொடுக்க கட்டாயப்படுத்தியது. Engineer-ன் நிறுவனம், GOLD data-வாக binary, double precision format-ல் அனுப்பியது. ஆனா, அதைப் படிக்க FORTRAN 4 source code வேணும்! அந்த code-யை, அவர்கள் 60s-70s-ல் எழுதியதால, அதற்கான உரிமை நிறுவனம் தான் வைத்திருந்தது. இதை DoD-க்கு தர “10 மடங்கு” விலையில் விற்றனர்! சாமான்யமாகவே, அந்த code-யில் intellectual property நிறைய இருந்தது; விலை சரி.
இறுதியில், அந்த நிறுவனம் இரண்டுமே – data analysis-வும், physical re-manufacturing-வும் – contract-ஐ வாங்கிவிட்டது. அந்த விமானம் இப்போது ஓய்வு பெற்றுவிட்டது.
சமூகக் கருத்துகள் – நம்ம ஊர் சிரிப்பு, சிந்தனை!
இந்த சம்பவம் Reddit-ல் போடப்பட்ட உடனே, பலரும் கலாய்த்தார்கள். “அதனால தான் அரசு நல்ல விஷயங்களை வாங்க முடியாம போச்சு!” என ஒருவர் (u/tsian) சொன்னார். நம்ம ஊர் அலுவலகத்தில் “முட்டாள்கள் தான் மேலாளர்கள்” என்று பேசுவோம், அதே மாதிரி இங்க “அரசு procurement” பற்றி கலாய்த்து விட்டார்கள்.
“அவ்வளவு பெரிய data-வை 7 அடி காகிதத்தில் அனுப்பினீங்களா? அதுக்கு யாராவது நிம்மதியா வாசிக்க முடியும்?” என ஒருவர் கேட்டார். மற்றொருவர், “EBCDIC-ல் அனுப்பியதால, வேறு எந்த போட்டியாளரும் உபயோகிக்க முடியாது!” என கிண்டல்.
ஒருவர் (u/MennReddit) சொன்னது போல, “அரசாங்கம் என்ன வாங்குறாங்கன்னு தெரியாம, கையெழுத்து போடுறாங்க; பிறகு அதை புரிஞ்சிக்க, lawyer-க்கள் வரிசை பண்ணுவாங்க!” நம்ம ஊரில் அரசு வேலை வாங்கும் போது, ‘Tender’ படிவம் எழுதறதிலேயே சிக்கிக்கிறோம் – அதே மாதிரி தான்!
அந்த aero engineer தான் (OP) சொன்னார்: “முழு data-வை சரியான format-ல் கொடுத்திருந்தால், 20 ஆண்டுகளுக்குமேல் கிடைக்கும் வேலை போயிருக்கும்; அதனால தான், அலட்சியமா, ஆனால் சட்டப்படி எல்லாம் சரியா அனுப்பினோம்!” என்கிறார்.
நம்ம ஊர் போதும் – ‘இட்டுக் கொடு’ கலாச்சாரம், ‘குறும்புத்தனம்’ ரகசியம்!
இந்த கதை, நம்ம ஊர் வேலை சூழலில் அடிக்கடி நடக்கிற “அந்த data-யை அதுபோல கொடுக்கணுமா?” “அவங்களுக்கு இப்படி கொடுத்தா, நமக்கு வேலைத் தொடருமா?” என்ற குறும்புத்தனமான அனுபவங்களை நினைவூட்டும். இன்று ‘பிரிண்டர்’ விலை குறைவாக இருக்கும், ஆனால் ‘இங்க்’ விலை அதிகம்! – என்ற பழமொழி போல, வேலைக்கும், ஒப்பந்தத்திற்கும் இடையே உள்ள ரகசியங்களை இந்த aero engineer கதை அழகாக காட்டுகிறது.
அட, இது ஒரு விமான தொழில்நுட்ப கதை என்றாலும், நம்ம ஊர் அலுவலகங்களிலும், ஐடி நிறுவனங்களிலும், அரசு துறைகளிலும், இது மாதிரி ‘குறும்புத் திட்டங்கள்’ எப்போதும் நடந்து கொண்டேதான் இருக்கின்றன!
முடிவுரை – உங்கள் அனுபவம் என்ன?
இந்த கதை எப்படி இருந்தது? உங்களுக்கும் உங்கள் அலுவலகத்தில், “சட்டப்படி சரி, ஆனா உபயோகமில்லாத” அளவுக்கு, குறும்புத்தனமான ‘compliance’ அனுபவம் இருக்கா? கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க! நம்ம ஊர் அலுவலகம், அமெரிக்கா விமானம் – எல்லாமே ஒரே மாதிரி தான் இருக்கு!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Malicious Compliance in Aerospace (Kinda Long)