ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்களும் அவசரமான டிராமாவும்: ஒரு முன்பணியாளரின் கதை

இந்த உயிருள்ள அண்ணா வரைபடத்தில், மது குடித்த விருந்தினர் ஹோட்டல் லாபியில் அசந்து செல்கிறார், முன்னணி மேசையில் மறக்க முடியாத ஒரு இரவை அமைக்கிறான். என் விடுப்பு காலத்தில் ஹோட்டலில் வேலை செய்த அனுபவத்தை பகிர்வதில் என்னுடன் சேருங்கள்!

இரவு நெருங்கும் நேரம். சுகாதாரமான ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். வாடிக்கையாளர்களும், ரொம்ப விசித்திரமான சம்பவங்களும் அங்கங்கே நடக்கக் காத்திருக்கும் நேரம்தான் அது. "இங்க என்னவெல்லாம் நடக்குமோ?" என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டே இருந்தேன். ஆனா அந்த இரவு... எல்லாம் ஒரு சும்மா சின்ன குறும்பு என்று நினைத்ததைவிட, "அருவி போல் சிக்கல்" என்று ஆகிவிட்டது!

ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர் வருகையும், ஜோம்பும்

அந்த நாள் ஹோட்டலில் வாடிக்கையாளர் வருகை குறைவாக இருந்தது. இரவு 8-9 மணி இருக்கலாம். நான் என்னுடைய பணியில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்த நேரம், ஒருவர் நசுக்கி நடந்து லாபியில் வந்தார். முடியாது அளவுக்கு குடித்திருந்தார் போல! ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து, அவருடைய ரூம் கீ வேலை செய்யவில்லை என்று வந்தார். புதிய கீ கொடுத்து அனுப்பினேன்.

அதற்குப் பிறகு பாதி மணி நேரம் அமைதியாக இருந்தது. பழைய வாடிக்கையாளர் ஒருவர் வந்து, டெஸ்க்கில் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். ஹோட்டல் முன்பக்கம் முழுக்க கிளாஸ் ஜன்னல்கள். சாலையையும் பார்வையிட முடியுமா, அதே நேரத்தில் கதை சொல்லும் வசதியும்! பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று மேலிருந்து பெரிய பையைப் போடும்போல் கீழே விழுந்தது. அது வெறும் பை இல்ல, உடைந்து கிழிந்த suitcase, உடைந்த பாட்டில்கள், வாசனை திரவங்கள், சாம்பு— எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து சாலையில் களி கொண்டிருந்தது!

"இதெல்லாம் யாரு செய்தது?"

அடடா, யாரும் கீழே இல்லாதது பெரிய பாக்கியம். தெருவில் நின்றவர்கள், "27 அல்லது 28வது மாடியில் இருந்தொரு balcony-யிலிருந்து விழுந்தது," என்று சொன்னார்கள். 28வது மாடியில் யார் இருக்கிறார்கள் தெரியுமா? அந்த முதலில் வந்த குடிநாய், அவர்தான்!

Suitcase உடைந்ததை நன்கு தூக்கிக்கொண்டு, குப்பை பையில் போட்டேன். எங்கே எனக்கு வேலை தூக்கிவிட்டாரோ என்று நினைத்து, அவருக்கு போன் செய்தேன்.

"உங்களுடைய balcony-யிலிருந்து ஏதாவது வீசப்பட்டிருக்குமா?"

"இல்லை, இல்லையே... நானல்ல."

"இதுபோன்ற விஷயம் மீண்டும் நடந்தால், நேரில் காவல்துறையை அழைக்க வேண்டியிருக்கும்."

"ஓ... சரி..."

பாதி மணி நேரம் அமைதி. அப்படியே ஒரு பெண் வெளியில் இருந்து நடந்து வந்து, purse-ல் key தேடி தேடி, கடைசியில் டெஸ்க்கில் வந்து, புதிய key card கேட்டார். அதே ரூம்!

அம்மாவின் கதையிலிருந்து அண்ணனின் குரல் வரை

அவள் உள்ளே சென்றபின் ஐந்து நிமிடத்தில், சத்தம் அதிகம் என்று கம்ப்ளைன்கள் வந்துவிட்டது. Security-யை அனுப்பி பார்த்தோம்; சண்டை விடாமல் கவனமாக இருக்கச் சொன்னார். இருபது நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு, மூன்று ரூம்களிலிருந்து ஒரே நேரத்தில் சத்தம் பற்றி புகார்கள்! நாமும் security-யும் ரூமுக்கு போகத் திட்டமிட்ட போது, லிப்டில் அவர்கள் மூவரும்— அந்த ஜோடிகளும், அவர்களோடு ஒரு பெரியவர்— வந்து விட்டார்கள். badge காட்டி, "நான் police," என்று சொல்லி, அந்த இருவரையும் லாபியில் வைத்துவிட்டு மேலே சென்றார்.

நான் அந்த ஜோடிகளிடம், "இங்கிருந்து வெளியே செல்லவேண்டும்" என்று சொன்னேன். ஆணவர் கோபமாக, "நாங்க எதுவும் செய்யலை, எங்கே போவோம்?" என்று கேட்க, பெண் அவரை அமைதிப்படுத்த முயன்றாள். அடுத்த நிமிடத்தில், அவளே desk மேல் ஏறி என்னை அடிக்க முயன்றாள்! Security-யும், அவன் ஆளும் பிடித்தார்கள். நான் நேரில் 100-ல் 100, காவல்துறையைக் கூப்பிட்டேன்.

"முன்பணியாளர்களின் பைத்தியக்கார நாட்கள்!"

காவல்துறையினர் வந்துவிட்டு, அந்த ஜோடிகளை அவர்களது பொருட்களை எடுத்துச் செல்ல வைத்தார்கள். போகும்போது, "அவர்களுடைய card இருக்குதானே?" என்று கேட்டார்கள். "ஆமாம்," என்றேன். "சரி, நல்லது," என்று சொன்னார்கள்.

Security-யுடன் ரூமுக்கு போனோம். என்ன சொல்றது? Room-ஐ பார்த்து வாயடைத்தேன். 7 வருட hotel அனுபவத்தில் இப்படியொரு காட்சியைக் காணவில்லை. உடைந்த பாட்டில்கள், சுத்தம் செய்ய முடியாத குப்பைகள், படுக்கையிலிருந்து எல்லாம் தூக்கி வீசப்பட்டிருக்கிறது, கழிவறையில் பாதி sink கூட தூள்! "இதெல்லாம் incidental deposit போதுமா?" என்று தலை சுற்றியது.

"சும்மா விளையாடினால், விலை கட்டவேண்டும்!"

மறுநாள், மேலாளர் card-ல் பணம் பிடிக்க முயன்றார்; deposit-க்கு மேல் எதுவும் கிடையாது. "இப்படி போயிடும் போல," என்று நினைக்க, அந்த drunk gentleman, "நேத்து என் bag எங்கேன்னு" தேட வந்தார். நான் சாலையில் இருந்து எடுத்து போட்டிருந்த bag-ஐக் கூறினேன். "400 டாலர் கொடுக்கணும்," என்றேன். "சரி," என்று கட்டிவிட்டார்!

இந்த சம்பவம் ஆச்சர்யத்தில் முடிந்தாலும், ஹோட்டல் பணியாளர்களுக்கு இது சாதாரணம் தான். "சிலர் குடிபோட்டு, விளையாட நினைத்தாயின், விளையாட்டு முடிவும் நிச்சயம் கடுமையானதாக இருக்கும்," என்று ஒரு வாடிக்கையாளர் (u/CheckYoSelf8224) சுவாரசியமாக குறிப்பிட்டார். இன்னொருவர் (u/Alternative_Book2802) சொன்னது போல, "டெப்பாசிட் என்பது monopoly money அல்ல; முட்டாள்தனம் செய்தால் கட்டணம் கட்டவேண்டும்!"

முக்கியமாக, இந்த சம்பவம் மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு, "free stay" கேட்க முடியாமல் போனது நமக்கு நல்ல விஷயம் என்று இன்னொருவர் (u/RoyallyOakie) கமெண்ட் போட்டதை கவனிக்கவும் மறக்கவேண்டாம்!

முடிவில்...

ஹோட்டல் பணியாளர்கள் தினமும் வெவ்வேறு பிரச்னைகளைச் சந்திக்கிறார்கள். "சிலர் பாத்தாலே, deposit போதுமா?" என்று சந்தேகம் வருவதை இந்த கதை நிரூபிக்கிறது! உங்களுக்கும் இதுபோன்ற ஹோட்டல் அனுபவங்கள் இருந்தால், கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! "ஒரு நாள் ஜெயிலில் போய் வந்தாலும், deposit பத்தாது," என்பதே இந்த கதையின் உபதேசம்!

— உங்களின் ஹோட்டல் கதைகள் தெரியுமா? பகிர்ந்து மகிழுங்கள்!

---

அசல் ரெடிட் பதிவு: When the incidental deposit doesn't quite cover it