இந்த திகைப்பான அனிமேஷன் காட்சியில், திடமான ஒரு பெண்மணி தனது கள்ளத்தை அடிக்கடி காட்டும் பணியாளருக்கு எதிராக புத்திசாலித்தனமான முறையில் எதிர் நின்று, வேலை இழுவை மற்றும் பழிவாங்கும் இனிமையை எடுத்துரைக்கிறார்.
அலுவலகம் என்றாலே, பஸ்ஸாரின் கட்டுப்பாடும், காலையில் காபி வாசனையும், நண்பர்களின் நகைச்சுவையும்தான் நினைவுக்கு வருகிறது. ஆனால், சில சமயம், அங்கே ஒரு “சண்டிப்பெண்” வந்துவிட்டால்? அந்த நிமிடம் முதல், சூரியன் மறையும் வரை, உங்கள் அமைதி போய் விடும்!
இந்தக் கதையில் நம்முடன் சேரும் ஒரு தமிழச்சி – அவள் அனுபவிக்க வேண்டிய அலுவலக சிக்கல்களில், தானாகவே ஒரு சின்ன பழிவாங்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது. என்ன பழி? என்ன காரணம்? வாங்க, கதையை நம்ம பக்கத்து வீட்டு ரமணியம்மா சொல்வது போல படிக்கலாம்!
நம் ஊர் பசங்க சொல்வாங்க – “பொறை இருந்தா பழி தானே வரும், பொறுக்க முடியலனா பழி எடுத்து விடுவாங்க!” ஆனா இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, பழி எடுக்குறதுக்கும் ஒரு “ஹாரர் மூவி லெவல்” இருக்குமா நினைச்சுடுவீங்க! இதோ, ஒரு அசல் சம்பவம் – காதல், துரோகம், ஹாலோவீன் (நம்ம ஊரு தீபாவளி மாதிரி வெஸ்டர்ன் நாட்களில் கொண்டாடுற பேய் கொண்டாட்டம்) எல்லாமே கலந்த கலகலப்பான பழி கதை!
நம்ம ஊர்ல roommates-னு சொன்னா, ஒரே வீட்டுல பல பேரு சேர்ந்து தங்கறது, அவகாசமா ரொம்ப காமனாகிடிச்சிருக்கு. ஆனா, அமெரிக்காவுல roommates-னு சொன்னா, அது ஒரு கதைதான்! அப்படியான ஒரு கதைதான் இங்க உங்களுக்கு சொல்லப்போகிறேன். இந்த கதையில எந்த "ஆசை வலை"யும் இல்லை, ஆனா பழிவாங்கும் சந்தோஷம் மட்டும் உண்டு!
ஒரு காலத்துல, 90களில், HIV/AIDS-க்கு ரொம்ப பயமா, stigma-வும் அதிகமாக இருந்த காலம். அந்த நேரத்துல, மிகுந்த வசதிகளும் இல்லாமல், ஒரு ஜோடியும் (மனைவி, கணவர்) சின்னதொரு servants quarters-ல ஒரு வாடகை அறையில் தங்கிருந்தாங்க. நம்ம கதாநாயகி அவர்களுக்கு ரொம்பவே சமையல் விரும்பி, அடிக்கடி சாப்பாடு சமைத்து வைக்கும் பழக்கம்.
அந்த வீட்டில் இருந்த roommate-யை ‘Kevin’ன்னு சொல்லலாம். நம்ம ஊர்ல சொல்வதுபோல, “அந்த பக்கத்து வீட்டு சுப்பிரமணியன் மாதிரி” – எப்பவும் புலம்பு, தலையாட்டல், தானே, தனக்கு மட்டுமே முக்கியம்.
நமஸ்காரம் வாசகர்களே!
நம்ம ஊரு வீடுகளில் கூட்டு வசதி (Shared accommodation) அப்படின்னா, அது சரியான கலைக்கூடம்தான்! ஒரே வீட்டில் பலர் இருந்தால், ஒருவருக்கு பிடிச்சது இன்னொருவருக்கு பிடிக்காம போயிடும். ஆனா, எல்லாரும் ஒழுங்கா நடந்துக்கிட்டா தான் வீடுக்கு அமைதி. இல்லாட்டி, அந்த வீட்டு சமையலறையும், ஹாலும், பாஸ்கெட் பந்தய மைதானம் மாதிரி ஆகிடும்!
இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில, ரெட்டிட்-ல (Reddit) ஒரு அற்புதமான பழிக்கதை போடப்பட்டிருக்குது. நம்ம தமிழர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல பாடம் கிடைக்கும் கதையா இருக்கும். வாங்கப் பாக்கலாம்.
இந்த திரைப்படக் காட்சியில், நான்கு நண்பர்கள் அவர்களது கல்லூரி நாட்களை நினைவுகூருகிறார்கள், அங்கு நகைச்சுவை மற்றும் மேசையின் கீழ் மற忘ிய சாண்ட்விச்கள் உள்ளன. கூட்டுறவுப் பணிக்காலங்களில் அவர்களது உறவு பலப்படுத்தப்பட்டது, இந்த அழகான பழைய இல்லத்தில் நினைவுகளை உருவாக்கி.
கல்லூரி வாழ்கையில் நண்பர்கள் மட்டுமல்ல, அவர்களின் வீட்டு அனுபவங்களும் மறக்க முடியாதவைதான். ஏன், வீட்டில் வந்த சண்டைகளும், சமையல் கசப்பும், roommate-களின் அசிங்கப்பணிகளும், எல்லாம் இனிப்பாகவே ஞாபகம் வரும். ஆனா, ஒரே வீட்டில் பல பேரும் தங்கி, ஒருவருக்கொருவர் கண்டிப்பு காட்டும் விதம் பார்ப்பது ரொம்பவே சுவாரசியமானது!
ஹாலோவீன் இரவு உண்மையான காட்சியாக, ஒரு குழந்தை தனது பைக்கில் தெருவில் பயணம் செய்யும் தருணத்தைப் பதிவு செய்கிறது, ஒரு அங்கீகாரம் அதை கவனிப்பதை காட்டுகிறது, இது சமூக நிகழ்வின் அழுத்தத்தை முன்னிறுத்துகிறது.
குழந்தைகள் விளையாடும் நேரம், தெருவில் சிரிப்பும் கூச்சலோடும் கலகலப்பாக இருக்கும். அப்படிப்பட்ட ஒரு ஹாலிவீன் (நம்ம ஊர்ல தீபாவளி மாதிரி குழந்தைகள் இனிப்புக்கு வீட்டுக்கு வீடு போவாங்க) இரவில், ஒரு பசங்க குழு என் வீட்டில் இருந்து இனிப்பு வாங்கி, சிரிப்போடு வெளியே வந்தாங்க. அதில ஒருத்தன் சைக்கிளில் தெருவுக்கு வந்தான். அப்படியே இன்பமாக இருக்கும்போது, எதிரில் வந்த ஒரு காரும் அதில இருந்த அண்டை வீட்டாரும், அந்த பையன் சைக்கிளில் போறதைப் பார்த்ததும், வேகமாக கார் ஓட்டிட்டு, பையனை பிசுபிசுப்பா ஹார்ன் அடிச்சுட்டாங்க!
இந்த நிகழ்ச்சி முழுக்க என் கணவரும் நானும் பாக்குறது மாதிரி ஒரு விஜய்காந்த் படம் climax மாதிரி இருந்தது! அந்த காரோட்டர் பசங்க பசங்கன்னு இல்லாமல், தைரியமா கார் ஓட்டிட்டு, பிள்ளை மேல ஹார்ன் அடிச்சது ரொம்பவே கோபமா வந்துச்சு. "சரி, இவருக்கு கொஞ்சம் பாடம் கற்றுக்கொடுப்போமா?"ன்னு முடிவு பண்ணோம்!
இந்த பதிவில் காட்சியளிக்கப்பட்ட சினிமா தரவினை, பணக்கார பெண்மணி ஒரு இளம் முன்னணி ஊழியருடன் பார்கிங் விவாதத்தில் தீவிரமாக பேசுகிறாள், இல் உள்ள மனித உறவுகளின் எதிர்பார்ப்புகளையும் உரிமைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
நம்ம ஊரில் எப்போதும் சொல்வாங்க, "பணம் இருந்தால் பெருமை வேண்டாம், பழக்கம் வேண்டும்"ன்னு. ஆனா, பணம் வந்தாலே சிலருக்கு பழக்கமும், பெருமையும் போயி, entitled மாதிரி நடக்க ஆரம்பிக்கிறாங்க. இப்படித்தான் ஒரு நாள் ஒரு ஹோட்டல் லாபியில் நடந்த காமெடி சம்பவம் தான் இப்போ உங்க முன்னாடி!
ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் நம்ம ஊர் functionக்கு போன மாதிரி, ஒரு stylish ஆளு (அப்பா கார்ல வந்த அக்கா மாதிரி) அங்க வந்துருக்காங்க. வயசு வந்து நல்ல experience இருக்குற மாதிரி தெரிஞ்சாங்க. ஆனா முகத்துல கோபம் full level. ஏன்னா, அவங்க car showக்கு வந்திருக்கு, அவர்களுக்காக முக்கியமான parking spot "promised" பண்ணிருக்காங்கனு சொல்றாங்க.
ஒரு பழைய பழி... இன்னும் கொஞ்சம் பழைய கடிதம்!
வணக்கம் நண்பர்களே,
நம்ம ஊர்லே எல்லாருக்குமே தெரியும், "வயிறு பசிக்கிறப்போ சோறு, மனசு பசிக்கிறப்போ பழி!"ன்னு சொல்வாங்க. பழி எடுத்துக்கணும் அப்படின்னு பேசுறது ரஜினி பாட்டுக்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம வாழ்க்கையிலும், உலகம் முழுக்கே நடக்குது. ஆனா, அந்த பழி கொஞ்சம் 'குளிர்ச்சி'யா எடுத்தா, சிரிப்பும் satisfaction-உம் அதிகம் இல்லையா?
விடுமுறை என்பது நிம்மதியும், சந்தோஷமும், கவலைகளற்ற ஒரு சுகமான அனுபவம்தானே? ஆனால் சில சமயங்களில், அந்த சுகத்தை மற்றவர்கள் எப்படியெல்லாம் கெடுக்கிறார்கள் என்பதே பெரிய கேள்வி! இங்கே, ஒரு தம்பதியர் தங்களது விடுமுறையில் சந்தித்த ஒரு சின்ன பழிவாங்கும் சம்பவத்தைப் பகிர்ந்திருக்கிறார்கள். வாசித்தவுடன், “அப்பாடா! நம்ம ஊர்லயும் இப்படித்தான் நடக்குமே!” என்று நினைக்க வைக்கும் வகையில் இருக்கிறது.
நம்ம ஊர் பசங்கன்னா, யாராவது மேல ஏதும் செய்யுறாங்கனா, அதுக்கு பதில் சொல்லாம விட்டுடுவமா? ஓர் ஆளு சும்மா இருந்தாலும், அவங்க சண்டை பிடிச்சா, அதுக்கு நம்ம ஸ்டைலில் ‘பழிவாங்கும்’ கலாச்சாரம் நம்ம தமிழருக்கு புதுசா இல்லை. இதோ, அப்படிப்பட்ட ஒரு கதைதான் இது – ஊருக்குப் பக்கத்து நண்பனின் வீட்டில நடந்த கொஞ்சம் கெட்டச்செயல், அதுக்கு நான் கொடுத்த ‘பொறுமை கலந்த பழி’!
ஒரு சூடான கண்ணாடி வெயில் நாள் – சும்மா சனி, ஞாயிறு போல சோம்பல் mode-ல நண்பன் Aaron வீட்டுக்கு போறேன். 10-11 வருட பழக்கமான நண்பர். அவன் வீட்டில்தான் அவன் அக்கா Tanya-வும் இருக்காங்க. அவங்க இரண்டு பேரும், 27, 24 வயசு ஆனாலும், இன்னும் அம்மா வீட்டில்தான் தங்கியிருக்காங்க. நம்ம ஊரு மாதிரி தான் – “மாப்பிள்ளை, பெண்ணு, நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணுவோம்; எப்போ விடுறதோ!”ன்னு சொல்லிட்டு, வீட்டிலேயே வாழ்ந்துட்டிருந்தாங்க.
நான் நாய்க்கு பெரிசா நேசிக்குறவனும் இல்ல, அவர்களோட Jack Russell நாயும், என்னை பெரிசா எதிர்பார்த்ததில்ல. அந்த நாள், Tanya நாயை நடக்க வச்சிட்டு வீட்டுக்குள் வர்றாங்க. கையில், நாய்க்கு செய்த ‘service’-ஐ ஒரு plastic பாக்கெட்டுல கட்டி பக்கத்தில் வைத்திருக்காங்க. நான் காரை நிறுத்தி, வெளிய வரப்போறேன். அப்போ, ஆனா, அவங்க என் windshield-க்கு அந்த கழிவு பாக்கெட்டை தூக்கி வீசிட்டாங்க!
யாராவது இப்படி பண்ணினா, நம்ம ஊர்ல என்ன ஆச்சு இருக்கும்? “என்னங்க இது? நாய்க்கழிவா?”ன்னு, சத்தம் போட்டு, வீட்டுக்குள்ளே எல்லாரையும் கூப்பிட்டிருப்போம்! ஆனா, இந்த நண்பன், cool-ஆ இருந்தேன். கையில அந்த பாக்கெட்டை எடுத்தேன்; சுத்தி பார்த்தேன் – எங்க போடலாம்? அப்ப தான் கண்ணு விழுந்தது Tanya-வோட கார்ல. வெயிலில் வெந்து போகும்னு, sunroof-ஐ கொஞ்சம் திறந்து வைத்திருந்தாங்க. நம்ம ஊர்ல, ‘பொறுமையா பழி வாங்கனும்’ன்னு சொல்வாங்க. அதே மாதிரி, அந்த பாக்கெட்டை, அவங்க காரில sunroof வழியா, passenger seat-க்கு neatly drop பண்ணிட்டேன்!
