இரவு நேரம்... ஹோட்டல் முன்பலகை பயணிகள் எல்லோருக்கும் மிகப் பழக்கமான இடம். அங்குள்ள ஊழியர் ஒருவரின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவம், ரெடிடில் வைரலானது. "நீங்க என் வேலை செய்யலைங்கிறீங்க!" என்று வாதம் வைக்கும் விருந்தினர், "நான் கட்டாயம் உங்க பெயர் தெரிஞ்சுக்கணும்… உங்க மேல புகார் கொடுக்கணும்!" என்று நம்ம ஊர் சினிமா வில்லன் மாதிரி பண்ணுறாங்க. இதெல்லாம் படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு அரசியல்வாதிகள் பேச்சு கூட ஞாபகம் வந்தது!
"மாமா, எங்கரிசர்வேஷன் இருக்கு பாருங்க!" – ஹோட்டல் முன்பதிவு என்றால், எந்த ஹோட்டலுக்குப் போனாலும் அப்படியே தொடங்கும் கதையமா இது. ஆனா, நம்ம ஊர் கல்யாண ஹாலில் கூடத்தான் சும்மா ஒரு குழப்பம். அப்படி ஒரு இங்கிலாந்து மாதிரி, ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ஒருவர் பகிர்ந்த அனுபவத்தை தமிழில் சொல்லணும் அப்படினா, சிரிப்பு சிரிப்பா தான் வரும்.
நாமெல்லாம் வாடிக்கையாளராக போனால்கூட, ‘நா புக்கிங்.காம்-ல பண்ணேன் அண்ணா, சரி பாருங்களேன்’ன்னு நிம்மதியா பேசுவோம். ஆனா, அந்த ஹோட்டல் ரீசெப்ஷனிஸ்ட்-க்கு அந்த reservation ரொம்பவே ‘பொறுத்து பார்’ கதை தான். இப்போ, ரெடிட்-ல் வந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவத்தை, நம்ம ஊர் ஸ்டைலில் வாசிக்கணுமா? வாருங்க, ஒரு டீ போட்டு உட்காருங்க!
வணக்கம் நண்பர்களே!
தமிழ்நாட்டில் ஹோட்டல் வேலை என்றாலே சில சமயம் சும்மா இல்லாத வேலையே. இரவு நேரங்களில் தூக்கம் வராத கண்களில், பணிச்சுமையில் சற்று சிரிப்பும், சில்லறை சந்தோஷமும் தேவைப்படுமே! அந்த சந்தோஷம் சில சமயம் விருந்தினர்களால் வருமே தவிர, சில சமயம் நம்ம கையிலேயே உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டி வரலாம்.
நம் ஊரில் போல, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களிலும் “night audit” வேலை என்றால், இரவு முழுக்க கண் விழித்திருக்க வேண்டிய ஒரு பெரும் பொறுப்பு. அதிலும், அங்கங்கே மதுபானம் குடித்துவிட்டு, யாரென்று தெரியாத முகங்களோடு வந்து விக்கல் பிடிக்கும் விருந்தினர்கள் உண்டா? உண்டு! அந்த மாதிரி சந்தர்ப்பத்தில், கொஞ்சம் ரசிக்கலாமே என்று ஒரு பணியாளர் எடுத்த சின்ன விஷயம் தான் இந்த கதை.
"ஓ, என்னடா இப்படி ரத்தம் வழிகிறது!"
இது நம்ம ஊரில் சாம்பார் கீழே விழுந்தாலும் சொல்வோம். ஆனா, ஹோட்டல் முன்றலில் ரத்தம் சொட்ட சொட்ட விழுந்தா? அவ்ளோதான்—கதையில்தான் திருப்பம் வரும்!
இன்றைக்கு நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை பார்க்கிறவங்க சந்திக்கும் விசித்திரமான சம்பவங்கள் களஞ்சியம்தான். அமெரிக்காவின் ஒரு முன்னணி ஹோட்டல் பணியாளரின் அனுபவத்தை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு ‘ரெஸ்டாரன்ட்’ னு நினைச்சு போய்டாதீங்க! அதுவும், "முன்பணியாளர்" (Front Desk) வேலைன்னா, நம்ம ஊரிலே ரிசெப்ஷனிஸ்ட் மாதிரி—வாடிக்கையாளர்கள் எல்லாம் முதல்ல சந்திக்கிற முகம் அவங்கதான்.
"இப்போ எல்லாத்தையும் கணினி தான் பண்ணுது சார், எங்க வேலை ரொம்ப ஈஸி!" என்று பெருமையாக சொல்வது நம்மில் பலருக்கும் பழக்கம். ஆனா, ஒரு நாள் அந்த கணினி சிஸ்டம் பொய்யாகிவிட்டால் என்ன ஆகும்? இதோ, அப்படிப் பட்ட அனுபவம்தான் இந்த கதை!
ஒரு சாதாரண செவ்வாய்கிழமை இரவு. எல்லாம் நிம்மதியாக இருந்தது, கார்ல் மார்க்ஸ் தெருவில் இரவு 2 மணி. ஹோட்டல் முன் மேசையில் நையாண்டி சிரிப்புடன் நைட் ஆடிட்டர் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது, எதிர்பாராத விதமாக, அவங்களோட Property Management System (PMS) "நான் போய்ட்டுறேன், நீங்க பார்த்துக்கங்க"னு வேலை செய்யாமல் போச்சு!
வணக்கம் நண்பர்களே! சுடுசுடு கோடை காலம் முடிவடையும் நேரம்… ஆனா இன்னும் சில வாடிக்கையாளர்களோ, தாங்கள் கொண்ட கோபத்தையும், சந்தேகங்களையும் முடிவுற வைக்கவே மாட்டார்கள் போலிருக்கு. நாம எல்லாரும் தெரிந்ததுதான் – 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்றால், அவர்களுக்கு எல்லாம் சரியேணும். ஆனா சில சமயம், அந்த ராஜாக்களுக்கு கூட குற்றச்சாட்டு போட ஆளே தெரியாம போயிடும்!
ஒரு ஹோட்டலில் முன் மேசையில்ச் சுடச்சுட இரவு பணி பார்த்து பார்த்து நம்ம ஊரு பசங்க மாதிரி ஒருத்தர் மனசு சுத்தி வெளுத்துட்டு போயிருக்கார். நம்ம தமிழ்நாட்டுல ‘சொல்லுங்கப்பா, ஏன் இப்படி பண்றாங்க?’ன்னு கேட்கும் அளவுக்கு, அங்கே ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் எப்படி ‘வழக்கம்போல்’ காமெடி காட்டுறாங்கன்னு கேட்டீங்கனா, இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கன்னா உங்க வயிறு வலிக்க சிரிப்பீங்க!
ஹோட்டலில் 12 மணி நேர நைட் ஷிஃப்ட், ரூம்ஸ் எல்லாமே புக்! அதுவும் இன்னும் 12 பேரு வரணும், ஆனா எல்லாம் அதிகம் ‘அக்செஸ்ஸிபிள் ரூம்ஸ்’ – நம்ம ஊரு ரைஷன் கடையில் கடைசி போடியில் கிடைக்கும் அரிசி மாதிரி! இதுல நமக்கு முக்கியமான கேரக்டர்கள் – 70 வயசு காரோல் அம்மா, 40 வயசு லிண்டா, இன்னொரு பாஸ்மணி பார்பரா. இவர்களுடைய பரபரப்பான பரிமாணங்களை நேரில் சந்திக்கிறோம்!
"சும்மா சிரிக்கலையா? சிரிச்சா தான் அழகு, இல்லேனா...?"
நம்ம ஊர்ல பெண்களோட முகத்தில எப்பவுமே ஒரு புன்னகை இருக்கணும் என்னும் எண்ணம் சில பேருக்கு ரொம்பவே பிடித்தது. வேலை இடத்திலோ, வீடிலோ, பஸ்லோ, சினிமா தியேட்டர்லயோ... எங்கயாவது ஒரு பெண் சிரிக்காம இருந்தா, உடனே "ஏன் சிரிக்க மாட்டே?"ன்னு கேட்பது வழக்கம்.
இப்படி ஒரு சம்பவம் தான் அமெரிக்காவில் இருக்குற ஒரு ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியருக்கு நேர்ந்திருக்குது. அந்த அனுபவத்தை படிச்சதும், நமக்குள்ளேயே, "அது நம்ம ஊர்லயும் தான் நடக்குது, அப்படியே!"ன்னு தோன்றும்.
ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்த அனுபவம் உங்களுக்குள்ளதா? அந்த ஓட்டல் மேலாளர் ஒரு வாரம் விடுமுறைக்கு போயிருக்கிறார் என்றால், வேலை எப்படி சுருட்டிக்கொள்ளும் என்று யோசித்திருக்கிறீர்களா? ஓட்டல் வேலை என்றால் சும்மா இல்லை! "மாமா சின்ன வேலை தான், ஸ்வீட்டா இருக்கும்" என்று நினைத்தால், நாளைக்கு மதியத்தில் சாம்பார் ஊத்தும் பாட்டி மாதிரி கையிலே புட்டிக்கொண்டு நிக்க வேண்டி வரும்!
இதோ, அமெரிக்காவில் ஒரு சிறிய 75 அறைகள் கொண்ட ஓட்டலில் நைட் ஆடிட் வேலை பார்க்கும் u/ArielSpooky என்பவரின் கதை. மேனேஜர் ஒரு வாரம் லீவ் எடுத்திருக்கிறார். காலை 6.30க்கு காலை உணவு ஆரம்பிக்கணும். ஆனா, உணவு பொறுப்பாளர்காரர் 7 அல்லது 7.30க்கு தான் வருவார். அதுவரைக்கும், பாவம் நம் நைட் ஆடிட்டே எல்லாத்தையும் மேனேஜ் பண்ணணும்!
“அண்ணா, சார் இல்லைனா, அங்க உள்ள கதவு திறந்து பார்த்துடலாமா?”
இது நம்ம ஊரில் பலருக்கும் பழக்கப்பட்ட விஷயம் தான். உபசாரிப்பு மேசை (Front Desk) க்கு வந்ததும், ஊழியர் சில விநாடிகள் வராம இருக்கு அப்படினா, உடனே கவனிக்காமல் உள்ளே நுழைய ஆரம்பிப்போம். ஆனா, இதுதான் ஒரு பெரிய பிழை, அதுவும் வெளிநாட்டிலோ, அல்லது தனிச்சட்டங்கள் உள்ள இடத்திலோ நடந்தா?
ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் நண்பர் ஒருவர் (Reddit-இல் u/One-Apricot1978), தன் அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். அவரோடு நடந்த கதை நம்ம ஊர் கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்கும் போது, சிரிப்பும் சிந்தனையும் வந்துவிடும்.