வணக்கம் பாசங்களே!
ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து, அங்கு நடக்கும் நம் ஊர் கல்யாண வீட்டு "அதிகாரக் குழு" அட்டகாசங்களை நேரில் பார்த்த அனுபவம் உங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டால் எப்படி இருக்கும்? நம்ம ஊரு கல்யாணம், விழாக்கள், போட்டி குழுக்கள் வந்தாலே, ஹோட்டல் முன்பணியாளர் சும்மா இருக்க முடியுமா? இந்தக் கதையை படிச்சீங்கனா, அப்படியே உங்கள் வீட்டுல நடந்த சம்பவம்தான் போல இருக்கும்!
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளராக இருந்தால், தினமும் புதுப்புது சவால்களைச் சந்திப்பதே வழக்கம். சும்மா "மாமா, டீயும் பிஸ்கட்டும் குடுத்துட்டு அனுப்புற வேலை" என்று நினைத்தால், அது பெரிய பிழைதான்! அப்படியொரு நாள் சம்பவம், ஹங்கேரியில் உள்ள நான்கு நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்தது. தமிழ் வாசகர்களுக்காக அதை நம்ம ஊர் ருசிக்கேற்ற மாதிரி சொல்லப் போறேன்.
ஒரு ஹோட்டல் "சாப்ட் ஓப்பனிங்" (மெல்லத் தொடங்கும் காலம்) என்றால், எல்லா வசதிகளும் இன்னும் இல்லை, ஆனால் வாடிக்கையாளர்களுக்கு 30% தள்ளுபடி! ஆனா, நம்ம ஊரு நபர் மாதிரி பலர், "ஸேலா இருக்கு, போயிட்டு வரலாமே" என்று புத்திசாலித்தனமாகவே புக் பண்ணுவார்கள். ஆனா, அங்கே புக்கிங் பண்ணும் போதே எல்லா சேவைகளும் குறைந்திருக்கும் என்று சொல்லி, மெயில் அனுப்பி, வந்ததும் மீண்டும் சொல்லி, "வேணாம், ரத்து பண்ணிக்கலாம்" என்று வாய்ப்பும் கொடுத்து, இன்னும் மேலாக, அருகிலுள்ள நல்ல ஹோட்டலையும் பரிந்துரை பண்ணும் நேர்மையான முன்பணியாளர். ஐயையோ, நம்ம ஊரில் அப்படி சொன்னா, "இவன் தப்பு பண்ணுறான் போல" என்று மேலாளரே திட்டுவார்!
உங்களுக்கும் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் சோதனைகள் வந்திருக்கிறதா? நேரில் போய் "ரூம் இருக்கா?" என்று கேட்ட உடனேயே, தாத்தா-பாட்டிகள் சொல்வது போல, "என்னோட பெயர் தெரியல, என் அக்கா தான் புக் பண்ணாங்க!" என்ற பதில்கள் வந்திருக்கா? இந்த வினோதமான அனுபவம் ஒரு ரிசெப்ஷன் ஊழியரின் வாழ்க்கையில் நடைபெறுவது தான் இங்கு நம்மை கவர்ந்துவைக்கும்!
ஒரு மணி சத்தம் நம்மை எப்படி நொறுக்கி விடும் தெரியுமா? நம்ம ஊர் திருமண ஹாலில் பாட்டி பாட்டி இடும் வாசனைக்குழாய் சத்தம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், ஆனால் ஹோட்டல் முன்பதிவுக் கவுன்டரில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய மணி, அது தான் இப்போது கதையின் நாயகி!
அந்த மணி சத்தம் கேட்டாலே சில பேருக்கு தலையில் எலி ஓடும் மாதிரி இருக்கும். நம்ம ஊரில், “ஏய்! அந்தக் கவுன்டரில் யாரும் இல்லையா?” என்று கத்துவது போல, மேற்கு நாடுகளில் அந்த மணி தான் வேலை செய்கிறது.
“வணக்கம் பாஸ்! நம்ம ஹோட்டலில் நடக்குற காமெடி கேட்டீங்கன்னா, சிரிப்பும் ஆச்சரியமும் கலந்த கலவையே. எப்போதும் போல, மேலாளருக்கு வேலை என்கிறதுலயே சும்மா இருக்க முடியுமா? அந்த ஸ்டோரி தான் இன்று உங்கள் முன்!”
ஒரு பத்து மாதம் சந்தோஷமா, அமைதியா, நாயகன் போல Sales Director ஆக இருக்குறேன். “நான் எதுவுமே பார்க்க மாட்டேன், என் ஆபிசுலயே இருக்கேன், யாரும் என் கண்ணுக்கு தெரியாம பார்ப்பேன்” என்று நினைச்சேன். ஆனா, வாழ்க்கை எனக்கு ரவுண்ட் கட்டி போட்டாச்சு. என்ன செய்யப்போறேன்? இனிமேல் நான் Shuttle Drivers கும், Front Desk கும் நேரடி மேலாளர்! அதுவும் Assistant General Manager ஆகவும் நான் பதவி ஏற்றிருக்கேன்.
"கஸ்டமருக்கு தேவையென்று எப்போதும் உணர்வு இருக்குமே தவிர, நமக்கென்று யாரும் ஒரு நிமிடமும் சும்மா இருக்க விடமாட்டாங்க!" – இதுதான் ஹோட்டல் வேலைக்காரர்கள் மனதில் அடிக்கடி ஓடும் வரிகள். ஏன் தெரியுமா? அந்தக் கதையை இப்போ நம்ம வீட்டு வாசலில் நடந்த மாதிரி உங்களுக்கு சொல்றேன்.
ஒரு இரவுல, எல்லா அறைகளும் முழு வாடிக்கையாளர்களால் நிரம்பி, ராத்திரி 12 மணிக்கு மேல், எல்லோரும் தூங்கிக்கிட்டு இருக்கும் நேரம். நம்ம ஹீரோ – ஹோட்டல் Night Auditor (இது ராத்திரியில் கஸ்டமர் சேவை, கணக்கு பார்த்து, எல்லாம் சரியாக இருக்குமா என்பதை கவனிக்கும் வேலை) – அப்போ தான் அரை மணி நேரம் நிம்மதியா இருக்கலாம் என்று நினைத்திருந்தார்.
இந்த கோடை விடுமுறையிலோ, கார்ப்பரேட் பயணங்களிலோ ஹோட்டலில் தங்குவது எளிது என்று யாரும் நினைக்க வேண்டாம்! “இங்கயும் அரசியல், அங்கயும் அரசியல்” என்று பழமொழி போல், ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கும், வாடிக்கையாளர்களுக்கும் இடையே நாடகங்கள் நிகழ்வது சாதாரணம். இந்த கதையை படித்தீங்களானால், அப்படியே சிரிப்பும், சிந்தனையும் வரும்!
பயணமும், பழக்கமும் – இவை ரயிலில், பேருந்தில், விமானத்தில் மட்டும் அல்ல; நம்ம வாழ்கையில் ஒரு பெரிய பாடம் சொல்லிக்கொடுக்குறது. வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட்டு, வெளிநாடுகளுக்கு அல்லது நாட்டுக்குள்ளேயே சுற்றுலா போனாலோ, நம்ம தமிழர் பண்பாடில் ஒரு "விருந்தோம்பல்" கலாச்சாரம் இருக்குறது. ஆனா, வெளியூரிலோ, ஹோட்டலில் தங்கினாலோ நம்ம பழக்கங்கள் எப்படி வேலை செய்யுதுன்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா?
Floridaக்கு சுற்றுலா போன ஒரு நபர், தன்னுடைய அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அது நம்ம ஊரு வாசகர்களுக்கே பெரிய பாடம் சொல்லும் வகையில் இருக்குது!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! இந்த வாரம் உங்களுக்கு சொல்லப்போகும் கதை, நம்ம ஊர்ல "இது என்னங்க கஸ்டமர் சபோர்ட்-ல இன்னும் எவ்வளவு சோதனை?"னு நினைக்க வைக்கும் மாதிரி இருக்கப்போகுது.
நீங்க எப்போதாவது ஹோட்டல்லே பணியாளர் வேலை பார்த்திருக்கீங்களா? இல்ல நம்ம ஊர்ல ஒரு திருமண சபையிலோ, விழாவில் ஓட ஓட வேலை பார்த்திருக்கீங்களா? அந்த ஒவ்வொரு நொடியும், "இன்னும் எத்தனை பேர் என்னை வச்சிட்டு ஓட்டுறாங்க?"ன்னு தோன்றும் அந்த உணர்வு தான் இந்த கதையில பிள்ளை அனுபவிச்சிருக்கார்.
"பெருசா புட்டிக் ஹோட்டல் சொன்னாங்க, ஆனா எனக்கு மட்டும் இங்கே வேலை புட்டிக் பாய்ச்சுற மாதிரி இருக்கு!"
இப்படி தான் நம் கதாநாயகன் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் ஒருவரின் மனநிலையில் கூர்ந்த ஒரு அம்சம். 110 ரூம்கள் உள்ள ஹோட்டலில், ஒரே ஆளா இரவு டியூட்டியில் 45-50 பேர்க்கு செக்-இன் செய்யணும். மேல பக்கத்தில fd-யில் இருவரும் காலை டியூட்டியில் சேர்ந்து வேலை பார்ப்பாங்க. ஆனா, ராத்திரி டியூட்டி மட்டும் தனியே! இது நியாயமா? இதுலயே மனசு சோர்ந்து போயிடும் போல இருக்கு!