நம்ம ஊருலயே “ஹோட்டல்”ன்னா சாம்பார் வாசனைதும், டீயும் தான் ஞாபகம் வருமா? ஆனா இந்த கதை, அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு ஹோட்டல் சம்பவம். “பொதுவா வெளிநாட்டு ஹோட்டல் வேலைகள் சும்மா குளிர் ஜாப் தான்”ன்னு நினைக்குறவங்க, இத படிச்சா நெஞ்சில தசை கூட நடுங்கும்! ஒரே இரவில், ஒரு கார்டு பிரச்சனை, ஒரு வாடிக்கையாளர் வாதம், பின்னாடி ஒரு பெரிய நீர் வெள்ளம்... ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் ஒருத்தருக்கு ஜெயிலுக்கு போன மாதிரி அனுபவம் வந்திருச்சு.
"ஆஹா! வாழ்க்கையில் ஹோட்டல் அனுபவங்கள் எப்படி எல்லாம் இருக்கும்? நம்ம ஊரு திருமணத்தில் சேமியா பாயசம் பாக்கற மாதிரி, அமெரிக்காவில் டைம்ஷேர் (timeshare) அப்படின்னு ஒரு வித்தியாசமான பக்கம் இருக்கு. அதுலயும், சில வாடிக்கையாளர்கள் தங்களுடைய உரிமையை நன்கு பயன்படுத்திக்கொள்றாங்க. ஆனா, அந்த உரிமையின் எல்லைதான் போன வாரம் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவத்தில் கண்ணுக்கு தெரிய வந்துச்சு!"
"இடம்: ஒரு பிரபல மேற்கத்திய ஹோட்டல். ராத்திரி நேரம். பணிபுரியும் நண்பர் ஒருவரிடம் ஒரு அழைப்பு. பக்கம் பக்கம் ஓட்டலுக்கு போய் $400 மதிப்புள்ள உணவு சாப்பிட்டவருக்கு, அந்த பில்லுக்காக டைம்ஷேர் கிரெடிட்ஸ் (credits) பயன்படுத்த முடியுமா என்று கேட்கறாங்க. ஆனா, ஆச்சர்யமாக, அந்த உணவகம் அந்த திட்டத்தில் சேரவில்லை. அப்படியே, வாடிக்கையாளர் கோபம் வெடிக்கிறார்!"
தமிழ்நாட்டில் ஒரு குடும்பம் சுற்றுலா செல்லும் போது, ஹோட்டலில் முன்பதிவு செய்வது ரொம்பவும் சாதாரண விஷயம். ஆனா, அந்த முன்பதிவில் ஏற்படும் குழப்பங்களும், திடீர் திருப்பங்களும் எப்போதும் நம்மை சிரிக்க வைத்திருக்கும்! அப்படித்தான், அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு ஹோட்டல் சம்பவத்தைப் பற்றிப் படித்தேன்; நம்மூர் குடும்பங்களுக்கும் இது நன்றாக பொருந்தும் என்று நினைத்தேன்.
இரவு 11 மணிக்கு நெருங்கும் நேரம். ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்யும் ஊழியர் ஒருவருக்கு, 'இப்போதே எல்லாம் அமைதியாக இருக்கும்' என்று நினைத்தபோது, ஒரு குடும்பம் – தலையிலே ஏழு பேர் – உள்ளே வந்தார்கள்! அட, இது என்ன, கும்பலா என்று தான் தோன்றும்!
உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும், நம்ம ஊருல சின்னதாச்சி கூட வாடிக்கையாளரை “அய்யா, அம்மா”ன்னு மரியாதையோட பேசுவாங்க. ஆனா, வேலைக்காரருக்கு தனிப்பட்ட விவரங்கள் கேட்குது ரொம்ப அபூர்வம். ஆனா, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களில் இது மாதிரி விஷயங்கள் நடக்குறப்ப, நாம கேட்டுக்கிட்டு ஆச்சரியப்படுவோம்! இப்போ, நம்மோட ஹீரோ/ஹீரோயின், ஹோட்டலின் முன் மேசையில் (Front Desk) வேலை செய்யும்போது நடந்த ஒரு நிகர்ச்சியான சம்பவத்தை சொல்லப் போறேன். இதுல, ஒரு விருந்தினர் அவர்களோட சக ஊழியரின் “உண்மையான பெயர்” வேண்டுமென வாதம் போட்டாங்க.
ஆரம்பத்திலேயே, இந்த அனுபவம் சிரிப்பும், சிந்தனையும் தூண்டும் மாதிரி இருந்துச்சு. “உங்க பெயர் சரியில்லை, உங்க முழு பெயர் சொல்லுங்க!”ன்னு வலியுறுத்துறது நம்ம ஊர்ல கூட சில சமயங்களில் தெரிஞ்சவர்களிடம் நடக்கலாம். ஆனா, வேலை இடங்கள்ல இது எவ்வளவு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்னு இங்க தெரியவருது!
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலைனா, வாடிக்கையாளர்களோட விபரங்களை ரகசியமாக வைக்கணும், சட்டப்படி பல கட்டுப்பாடுகள் இருக்கு. ஆனா, ஒரு சில பேருக்கு அந்த எல்லைகள் தெரியாது போலயே இருக்கு! இந்தக் கதையில, கிரிஸ்துமஸ் நள்ளிரவில், ஒருத்தி "நான் சி.பி.எஸ். (Child Protection Services) அதிகாரி"ன்னு நம்பிக்கையோட வந்து, ஒரு விருந்தினர்பற்றி ரகசிய தகவல் கேட்க ஆரம்பிச்சாங்க. அது எப்படி முடிஞ்சுச்சுன்னு கேட்டீங்கன்னா... வாசிக்க ஆரம்பிங்க!
“வாங்க சார், எதுக்கும் காத்திருக்க வேண்டாம், நாமே நம்ம செக்-இன் செய்து கீ எடுத்துக்கலாம்!” — இப்படி சொன்னால் உங்களுக்குப் பிடிக்குமா? ஆனா, இந்த லட்சணத்தில், ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் அந்த பாவம் ஊழியருக்குதான் நிம்மதி கிட்டவே இல்லை!
நம்ம ஊருல ஒரு சின்ன ஹோட்டல் கிட்ட பிழைத்து வந்திருக்கிறான் ஒரு நண்பன். ‘Self Service Check-in’ பண்ணறது நம்ம ஊருக்கு புதுசு கிடையாது; ஆனா, அங்க என்ன பண்ணிருக்காங்கன்னா, ரொம்ப ஸ்மார்ட் ஆகக் காட்டிக்கொண்டு எல்லாம் தானே பண்ண சொல்லி, ரொம்ப பெரிய கஷ்டம் உருவாக்கிட்டாங்க. ஆரம்பத்தில் பணம் சொரிந்தது, இப்போது தண்ணீர் போல காசு பாக்குறாங்க. அதுல கூட, தேவையான இடத்தில் செலவு செய்யவே மாட்டாங்க!
"நம்ம ஊரில மட்டும் தான் வாடிக்கையாளர் ராஜா என்று சொல்வார்கள். ஆனா, வெளிநாட்டிலும் அந்த ரஜினி டயலாக் வேலை செய்கிறது போல! ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்த்த அனுபவங்களைப் படித்தோ, கேட்டோ பார்த்தா, நம்ம ஊரு கதைன்னு நினைக்கலாம். ஆனா இந்தக் கதையில், நேரில் வந்த ஒரு வாடிக்கையாளர் – அவருக்கு நான் பெயர் வைத்துக் கொண்டேன், 'மிஸ்டர் விஷ்' – சொந்தமான ஹோட்டல் போலவே தன்னுடைய விருப்பங்களை உரைத்துக் கொண்டே வந்தார்.
ராத்திரி வேலைக்குப் போனேன்னு நினைச்சா, கையில காபி கப்புடன் ஒரு 'விஷ்' ஹீரோ வந்து நின்று, "Pine இருக்காரா?"ன்னு ஆரம்பிச்சாரு. நம்ம ஊரில யாராவது ரெஸ்டாரண்ட் வந்தவங்க, "சாமி, அந்த ரமணி அண்ணா வரலையா?"ன்னு கேட்பது மாதிரி தான்.
"என் அலுவலகத்தில் ஒரு கதவு தடுப்பு வைத்திருக்கிறேன். அது ஒரு கதவு தடுப்பு மட்டும் தான். ஆனா, அதுக்காக என்ன வேற எவ்வளவோ கதை நடக்குது தெரியுமா?" – இதான் ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (front desk staff) சொன்ன கதை. இது கேட்க ஒரு சின்ன விஷயம் மாதிரியே தோணும். ஆனா, அந்த கதவு தடுப்பு, அலுவலகக் கலாச்சாரத்தையும், பாதுகாப்பையும், கலகலப்பான விவாதங்களையும் கிளப்பியிருக்கிறது!
அட, நம்ம ஊரு அலுவலகத்துலயும் இப்படித்தான் – ஒரு சின்ன விஷயத்துக்கு பெரிய விவாதம்; ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு காரணம்; மேலாளருக்கு ஓர் அரை மனம்; ஊழியருக்கு இன்னொரு அரை மனம்! இந்த கதையில் அந்தக் கதவு தடுப்பு ஒரு சின்ன கதாபாத்திரம்தான், ஆனா அவளோட பங்குனு மட்டும் சொல்லவே வேண்டாம்!
மாலை நேரம்... ஹோட்டல் வரவேற்பறையில் அமைதி. யாரும் குளிர்காயும் மாதிரி, காபி ஒரு கை, புத்தகம் இன்னொரு கை. நம்ம ஊரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தா, “ஏன் இப்படி அமைதியா இருக்கு?” என்று ஐயோப்பா வரணும். ஆனா, அந்த வெளிநாட்டு ஹோட்டல் நண்பர் சொல்றார் – சீசன் இல்லைன்னா, வேலையும் சும்மா ஓடுது.
இந்த அமைதி, பண்டிகை காலம் ஆரம்பிக்கும்வரை தான்! சாண்டாக்ளாஸ் வர ஆரம்பிச்சதும், விருந்தாளிகளும் கூட்டம் கூட்டமா வந்துட்டாங்க. நம்ம வாசலில் ஊர்தி சத்தம், போன் மணி, பசங்க அலாரம் எல்லாம் கலந்த ஒரு கலகலப்பான சூழ்நிலை.
"மாமா, இந்த இணையம் நல்லா தான் இருக்கு... ஆனா கஷ்டம் அதிகமா இருக்கு!" – அப்பா சொன்ன வார்த்தை நமக்கு ரொம்ப நன்றாக ஞாபகம் இருக்கும். ஆனா, இப்போ அந்த அப்பாகளே இணையத்தில் கவனமில்லாமல் பணத்தை வீசிக்கிட்டு, பிறகு யார்க்கு பணம் சென்றது என்றே தெரியாமல் வாதம் பண்ணுவதை பார்க்கும்போது சிரிப்பா இருக்கிறது. இப்படி தான் ஒரு ஹோட்டல் முனைவோர் தன்னுடைய அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். வாருங்க, அந்த Pline Tax Game-னு நடந்த இந்த வேடிக்கையை நாமும் படித்து ரசிக்கலாம்!