ஓட்டலில் வேலை செய்வதென்று யாரும் நினைப்பது சும்மாவா? அங்கும் உக்கிரமான வாடிக்கையாளர்கள், சின்ன சின்ன பிரச்சனைகள், சண்டைகள், சிரிப்புகள் – எல்லாமே கலக்குறது. நம்ம ஊர்ல வீட்டுத் தந்தை, அம்மா மாதிரி சிலர் இருந்தாலும், வெளிநாட்டு ஓட்டல்களில் அந்த அளவு நேர்மையான வாடிக்கையாளர்கள் கிடைப்பதில்லை போல இருக்கு! இந்தக் கதையைக் கேட்டீங்கனா, உங்களுக்கே புரியும்.
வணக்கம் வாசகர்களே!
கோடை விடுமுறையில் குடும்பத்துடன் சுற்றுலா செல்லும் போது, அல்லது பிஸியான வியாபார பயணத்தில் ஓய்வெடுக்க ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசைக்குச் சென்றிருக்கிறீர்களா? அங்கே நம்மில் பலர் பார்த்திருப்போம் – ஒருவருடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் ரிசெப்ஷனிஸ்ட்டை புறக்கணித்து, "நான் தான் முதலில் வந்தேன்!" என்று அடுத்த நபர் பாய்ந்து வரும் சூழ்நிலையை!
நம்ம ஊர் பேரும், பக்கத்து ஊர் பேரும் ஒரே மாதிரி இருந்தா என்ன ஆகும்? குப்பை கிடைக்கும் இடத்தில் தங்குமோ, கும்பிடும் கோவிலுக்கு போயிடுவோமோ தெரியல! இதிருக்கா அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் பணியாளருக்கு நேர்ந்த காமெடி அனுபவம் – படிச்சீங்கன்னா நம்ம ஊர்களில் நடக்கிற கதைகளை ஞாபகம் வரும்னு உறுதி!
ஏற்கனவே நீங்க கேட்டிருப்பீங்க, இந்தியாவில மட்டும் இல்ல, அமெரிக்காவிலும் பல ஊர்களுக்கு ஒரே பெயர் தான். நம்ம ஊர் “சேலம்” மாதிரி, அமெரிக்காவுல “வாஷிங்டன்”, “ஃபெயர்ஃபீல்ட்” மாதிரி பல மாநிலங்களிலும் இருக்கு. அந்த மாதிரி ஒரு நகரத்தில் இரவு வேலை பார்க்கும் ஹோட்டல் ஊழியர் ஒருவரது அனுபவம் தான் இது.
நம்ம ஊரில், “வீடு கட்டினவங்க வீட்ல இருக்கணும்; விருந்தாளி வந்தா, மரியாதை குடுக்கணும்”ன்னு சொல்லி இருக்காங்க. ஆனா, எல்லா நேரத்திலயும் எல்லா விருந்தாளிகளும் அந்த மரியாதை மதிக்கிறாங்களா? அதான் சந்தேகம்! வாடிக்கையாளர் சேவை செய்வோம்னா, சும்மா இல்லாம, “விளக்கத்துக்குள்ளே பூச்சி” மாதிரி நமக்கு எல்லா வண்ணமும், வகையும் விருந்தாளிகள் நேரில் வருவாங்க.
ஒரு நாள், அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவம், நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்ததுன்னு நினைச்சுக்கோங்க பாருங்க – நம்ம மனசுக்கு எவ்வளவு நெருக்கமா இருக்கும்! அவங்க சொன்னதை நம்ம தமிழ்ல சொல்லணும்னா – கதையைப் படிச்சு சிரிச்சுட்டு, "இதை நமக்கு நேர்ந்திருந்தா நாம என்ன பண்றோம்னு" நீங்களும் யோசிச்சு பாருங்க!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் ஹோட்டல்களில் கூட reward points, membership, third party bookings எல்லாம் நம்மக்கு புதுசு கிடையாது. ஆனா, அமெரிக்காவில் இது ரொம்பவே பொதுவான விஷயம். ஆனா, அந்த புள்ளிகள் (points) கொஞ்சம் தவறா போச்சுன்னா, அது ஒரே பெரிய பிரச்சனையா மாறிடும். “இது தீயா, நல்லதா”ன்னு புரியாம பாவம் முன்பணியாளர் (front desk staff) மயங்கி போயிருக்காங்க! இந்தக் கதையை பாருங்க, சிரிப்போடு படிச்சு முடிப்பீங்க.
“அண்ணே, இந்த ஹோட்டல்ல எலிவேட்டர் இல்லையா?” “சார், உங்கள் ஹோட்டல் ஹைவேய்க்கு பக்கத்துல இருக்கே, ராத்திரி தூங்க முடியல!” – இது போல கேள்விகள், புலம்பல்கள் கேட்டாலே ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் (Front Desk Staff) பசிக்குப் பழைய பாட்டே வருவாங்க. நம்ம ஊர் ஆம்பளைகளோ, பெண்களோ, குடும்பத்தோடு சுற்றுலா செல்லும் போது தங்கும் இடம் தேர்வு செய்யும் போது எத்தனை விசாரிப்போம்? ஆனா, அங்க அமெரிக்காவில், சில பேர் “நான் பணம் கொடுத்தேன், என் தேவைக்கு ஏற்று இருக்கணும்!” என்று கடுப்பாகி, முன்பே பார்த்துக்கொண்டே இல்லை!
இன்னைக்கு நம்ம பார்ப்பது, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (u/SadPartyPony) Reddit-இல் பகிர்ந்த அனுபவம் – அதில் வந்த பல்வேறு கருத்துகளும் சேர்த்து, நம்ம ஊர் ருசியில் சுவை சேர்த்துக் கொள்கிறோம்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்கு என்னென்ன கஷ்டங்கள் வரும் தெரியுமா? வெளியே இருந்து பார்த்தா சும்மா சில்லறை வேலை மாதிரி தெரிஞ்சாலும், சில நேரம் அந்த கடிகாரத்திலேயே நிமிடங்கள் நின்று போகும். அதுவும் இரவு வேலை என்றால், அதில் வரும் வாடிக்கையாளர்களும் அவர்களோட “கொஞ்சம் பைத்தியம்” காரியங்களும் கூடுதலா தான் இருக்கும்!
இது வழக்கமான ஹோட்டல் வேலைக்காரனின் கதையில்லை! நம்ம ஊரு திருமண சீசன்ல நடக்கக்கூடிய, “அவன் என் நண்பன், என் உறவினர்”ன்னு சொல்லி சாமான்கள் வாங்கிக்கிற காரியம் போல, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன் மேசையிலும் நடந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம பாக்கப்போறது.
அதுவும், இந்த கதையில் வரும் வாடிக்கையாளர்கள் – சும்மா இல்ல, கல்யாண கொண்டாட்டத்தில முழுசா மது குடிச்சு, தங்கள் வாழ்வின் முக்கியமான நாட்களில், தங்கள் சாவிக்கல்ல, கார்ட்டுக்கல்ல எல்லாம் தொலைச்சு வம்பு பண்ணுறவர்கள்!
காலை நேரத்தில் ஃபில்ட்டர் காபி அருந்திக்கொண்டிருப்போம். வீட்டில் அம்மா தீபாவளிக்காக வாசலை அலங்கரிக்க சொன்னா, யாராவது சத்தமாக "நான் செய்ய மாட்டேன்!" என்று சொல்லமுடியுமா? இல்லையே! அதே போல தான், ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு உதவியாளரின் (Front Desk Staff) வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு நகைச்சுவையான, மனதை நொறுக்கும் சம்பவம் இது. இந்த கதைப் பாத்தா, நம்ம ஊரு அலங்கைப் போட்ட "கோலத்தை" யாராவது காலால் மிதிச்சு விட்ட மாதிரி தான் இருக்கும்!
விடுமுறை காலம் வந்தால் எல்லாம் மகிழ்ச்சி, ஆனந்தம், அலங்காரம் என்று நினைப்போம். ஆனா, அந்த அலங்காரம் பின்னால இருக்கும் துன்பத்தை யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க. இதோ, அந்த உண்மையை சொல்லும் ஒரு கதையை நாம்போ ருசிப்போம்.
நமஸ்காரம் பாசம் மிக்க வாசகர்களே!
நம்ம ஊர்லே ராத்திரி வேலைன்னா, “அதுக்கெல்லாம் சும்மா இருக்குமா?” அப்படின்னு நிறைய பேர் நினைப்பாங்க. ஆனா, ஓட்டல் ராத்திரி பணிப்பொருளாளர்களுக்கு (Night Auditor) எப்போதுமே ஒரு ஹீரோவின் வாழ்க்கைதான். பக்கத்துக்கு யாருக்குமே தெரியாத சினிமா மாதிரி கதை, நிஜத்துல நடந்திருக்கு!
அந்தக் கதையை நம்ம ஊரு வாசகர்கள் புரிஞ்சிக்க ஒரு முறை சொல்லணும்னு தோணிச்சு – அதனால்தான் இந்த பதிவு.