"சார், இப்போ என்ன கதையெல்லாம் கேட்க போறோம்னு பாஸ் கூட நகைச்சுவையா பேசிக்கிட்டே இருந்தேன். மக்கள் எல்லாம் ரெண்டு வார்த்தை பேசுறாங்கனா, ஓட்டல் விதிகள் நம்மளுக்கு மட்டும் பொருந்தாது, ஏன்னா 'இது ஸ்பெஷல் சான்ஸ்'னு ஆரம்பிக்குறாங்க. ஆனா, இந்த 'பிரின்சஸ்' வந்த கதையை கேட்டீங்கனா – நம்ம ஊரிலே பழைய சினிமா கதையை நினைவு படுத்தும் அளவுக்கு கலகலப்பா இருந்தது!"
இன்று நமக்கு சொல்ல ஒரு நல்ல கதை இருக்கு. இன்னும் கூட சிலருக்கு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடக்கும் விஷயங்கள் எவ்வளவு சிரிப்பையும், கோபத்தையும், குழப்பத்தையும் தருது என்று தெரியாது. "வாடிக்கையாளர் தேவையென்றால் தேவையில்லை" என்பதற்கே இவன் எடுத்துக்காட்டு!
நம்ம ஊருலயும், பஸ்ஸில் ரிசர்வேஷன் பண்ணி வந்து, "எனக்கு ஜன்னல் சீட் வேணும், அப்புறம் என் பொண்டாட்டி பக்கத்துல இருக்கணும்" என்று கிளம்புறவர்களை பார்த்திருக்கலாம். அந்த மாதிரி தான் இந்த கதை.
நம் ஊரில் வேலைக்கு புதிதாக சேர்ந்தால், முதல் சில நாட்கள் கைவிரல் நடுங்கும். அதிலும் ஹோட்டல்களில் இயங்கும் பணியாளர் என்றால்? “விருந்தாளி தெய்வம்” என்ற எண்ணத்தோடு எதையும் சமாளிக்க வேண்டும். ஆனா, இப்படி ஒரு சம்பவம் நடக்கும் என்று யாரும் எதிர்பார்க்க முடியுமா?
இன்று நம்மை ஆச்சரியப்பட வைத்த அனுபவம் — அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில், வேலைக்கு சேர்ந்த மூன்றாவது காலை ஷிப்டிலேயே, ஒரு விருந்தாளி இரத்தக் குளத்தில் விழுந்த சம்பவம்! இதை படிக்கும்போது, “அடப்பாவி, சினிமாவா?” என்று நினைத்து விடாதீர்கள். உண்மையான சம்பவம் தான்!
“மாமா, ஹோட்டலில் வேலை பார்த்ததா? எப்பவும் சுமாரா இருக்கும்னு நினைச்சேன், ஆனா கிறிஸ்துமஸ் சீசன்ல தான் உண்மையான சவால்!”
நம்ம ஊர்ல பண்டிகை காலம் என்றாலே, சாப்பாடு, உறவினர் கூட்டம், பொங்கல், தீபாவளி பாக்கெட் – இப்படி ஒவ்வொரு நிகழ்வும் தனி வாசனம். ஆனா, அமெரிக்காவில் கிறிஸ்துமஸ் சீசன்ல ஹோட்டல் ஊழியர்கள் சந்திக்கிற கதைகள், நம்ம ஊரு மாமா கடையில் வரும் வாடிக்கையாளர்கள் கூட பின் வாங்கும் அளவுக்கு இருக்கும்! அந்த மாதிரி ஒரு ரொம்ப சுவாரஸ்யமான, சிரிப்பும் சிந்தனையும் தூண்டும் ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் அனுபவத்தை நமக்காக பகிர்ந்திருக்கிறார் ஒருவர். அவருடைய அனுபவத்திற்கு Reddit-லேயே வறுமையிலும் சிரிப்பை தூக்கும் ரசிகர்கள் கூட்டம்!
“வாடிக்கையாளர் தேவன்” என்பது நம்ம ஊரிலேயே பழக்கப்பட்ட ஒரு பழமொழி. ஆனால் அந்த தேவன் தன்னாலேயே கடவுளா, வேறு ஏதாவது ஆனாரா என்பதில் சந்தேகம் வரும் சில சம்பவங்கள் நேரில் பார்த்தால் தான் புரியும்! இன்று நம்ம பாக்கப்போகும் கதை, அமெரிக்காவில் நடந்தாலும், ஒவ்வொரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கும், நம்ம ஊரு கல்யாண ஹாலோ, ரெஸ்டாரண்டோ, டிராவல் ஏஜென்சியோ – எங்கயும் ரொம்பயும் பரிச்சயமான ஒன்று.
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த அனுபவம், Reddit-ல் u/blazin1999 என்பவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். அதிலேயே பழைய ‘கோபக்கார வாடிக்கையாளர்’ சாமானிய மனிதர் இல்லாமல், அவருடைய கோபத்திலேயே பளிச்சென்று ‘நான் தான் ராஜா!’ என்று நம்பிக்கையோடு வந்தார். அந்த அனுபவத்தை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு ரயில் நிலையத்தில் “எனக்கு மட்டும் சீட்டு இல்லைங்க” என்று கூச்சலிடும் ஒருத்தர் நினைவுக்கு வந்தாரே, அதே மாதிரி தான்!
வீட்டிலிருந்து வெளியே போனாலே, “நல்லா வசதியா இருக்கணும்”ன்னு நம்ம தமிழர்களுக்கு ஆசை அதிகம். ஆனா, ஹோட்டல் ரூம் வாங்குற நேரத்துல ஒரு விசேஷமான கஷ்டம் – “early check in” பண்ண முடியுமா? அப்படிங்கிற கேள்வி மட்டும் தான்! ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் இதை எப்படி எதிர்கொள்கிறாங்க? அவர்களோட அனுபவங்களை படிச்சா, சிரிப்பும் வரும், சிந்தனைக்கும் இடம் இருக்கு!
நம்ம ஊர்ல திருமணம், வேலை, ஊர்வலம், எல்லாத்துக்கும் பஸ்ஸோ, ரயிலோ புடிச்சு காலையிலேயே ஹோட்டல் வந்து நிற்குறது சாதாரணம். ஆனா, "ரூம் ரெடியா?"ன்னு கேட்டு கேட்டு முகம் சிவந்துடும். இப்போ, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவர், ரெடிட்-ல இதைப் பற்றி போட்டிருக்கும் பதிவு வைச்சி, நம்ம வாழ்கையில் நடந்த மாதிரி தெரியுமா? ஓர் entertaining & informative பயணம்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில சம்பவங்கள் நம்மை உள்ளுக்குள் ஆனந்தமாகும் அளவிற்கு நெகிழச் செய்கிறது. அந்த மாதிரி ஒரு உணர்வை ஒரு ஹோட்டல் பணியாளர் பகிர்ந்துள்ளார் – "விருந்தினர் நம்மை மனிதர்களாகவே நடத்தினீர்கள்" என்று நன்றி சொன்னார். இதை படித்தவுடன், நம்முடைய சொந்த ஊரில் பஜாரில் நடந்துகொண்டு இருக்கும் நட்பு உண்டான சம்பவங்களை நினைவு கூர்ந்துவிடுவோம்.
அப்படி ஒரு விருந்தாளி, ஒரு எளிய மரியாதைக்காக நெகிழ்ந்து நன்றி சொன்னாரென்ற செய்தி, இன்று நம் சமூகத்திற்கு என்ன பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கிறது என்பது தான் இந்த பதிவின் கதையாசிரியர் கேட்டுக்கொண்ட கேள்வி.
இல்லாரத்துக்கு வெளியே வேலை பார்த்து பார்த்து சலிப்போடு இருந்தா, ராத்திரி வேலைக்குப் போறது அதிக சவால்தான்! வளர்ந்த சமூகத்துல, கலாச்சாரத்திற்கு எல்லாம் ஒரு மரியாதை இருக்கணும் என்பதெல்லாம், சில சமயங்களில், ஓட்டல் முன்பலகை ஊழியர்களுக்கு சிரிப்பும், தலையை பிய்த்துக்கொள்ளும் மனநிலையும் தான்! இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கனா, நம்ம ஊர் பஸ்ஸ்டாண்டுல public toilet உட்கார்ந்து கதையாடுற பழக்கமே எத்தனை civilizedனு தோணும்!
நாம் வாழும் இந்த உலகில் வேலை செய்யும் இடங்களில் பலவிதமான வாடிக்கையாளர்கள் வருவார்கள். சிலர் நம்மை அசந்து விடச்செய்வார்கள், சிலர் சிரிக்க வைப்பார்கள், சிலர் “ஏன் இந்த வேலை?” என நம்மையே கேட்கவைக்கும். ஆனா, ஒரு “பெட் ஃப்ரெண்ட்லி” (நாய், பூனை உள்ளிட்ட செல்லப்பிராணிகள் வர அனுமதிக்கும்) ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த அனுபவங்களை கேட்டால், அங்கே நடக்கும் காமெடியும் கோபமும் கலந்த கதைதான்!
இந்தச் சம்பவம், அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் அனுபவம். அவர் சொல்கிறார் – “நாங்கள் நாய்கள் வர விடுவோம், கட்டணம் வசூலிப்போம். பெரும்பாலான நாயும், அதன் உரிமையாளர்களும் நல்லவர்கள்தான். ஆனா, ஒருத்தர் மட்டும் என் பொறுமையை சோதனைக்கு உட்படுத்தினார்!”
ஓட்டல் முன்பதிவுக் கவுன்டரில்தான், வாழ்க்கையின் எல்லா வண்ணங்களையும் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். யாராவது சிரிக்க வைக்கும், யாராவது சலிப்பில் ஆழ்த்தும், ஒருவேளை யாராவது வாழ்நாளும் மறக்க முடியாத அனுபவத்தையும் தருவார்கள். ஆனா, இன்று சொல்லப் போற கதை, அந்த எல்லாதையும் மீறி நாறும் அனுபவம்தான்!