வணக்கம் நண்பர்களே!
“விருந்தாளி சாமி, விருந்தினைப் போலவே பார்க்க வேண்டும்” என்று நம்ம ஊர் பழமொழி சொல்கிறது. ஆனால், சில சமயம் விருந்தாளிகளும், சாமியார்களும் கூட, சும்மா பொறுமை சோதிக்க வருவார்கள்!
இன்று நான் சொல்லப்போகும் கதை, ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசையில் வேலை பார்ப்பவரின் அனுபவம். இது ஒரு சாதாரண ‘வாடிக்கையாளர் புகார்’ மாதிரி இல்ல; இதில் நம்ம சினிமா ‘காரன்’ மாதிரி ஒரு விருந்தாளர் களமிறங்கியிருக்கிறார்!
வணக்கம் வாசகர்களே!
“அம்மா, என் நண்பர்களோட Chennai City Centre-க்கு போறேன். பாக்கெட் பணம் கொடு!” என்ற நம் பள்ளி கால நினைவுகள் மனசில் ஒலிக்கும்போது, அங்கேயே வேறொரு உலகத்தில், ‘பணம் இல்லாமல் சுற்றுலா பண்ணுறது எப்படி?’ என்ற கேள்விக்கு பதில் தேடி, சிலர் வந்திருப்பதை பார்த்துட்டீங்களா? என்னோட இந்த அனுபவம் கேட்டீங்கனா, சும்மா சிரிச்சுட்டு போயிடுவீங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்தவர்கள் சொல்வார்கள் – "ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதுமை!" நம்ம ஊர் பஸ் கண்டக்டருக்கும், ஹோட்டல் வரவேற்பாளருக்கும் கதை சொல்லி தீரவே முடியாது. ஆனா, இப்படி ஒரு ‘தீய’ வாடிக்கையாளர் அனுபவம் தான் நம்ம ஊரில் நடந்திருந்தா, அடுத்த சினிமா கதைக்கு சூழ்நிலை கிடைக்கும் அளவுக்கு இருக்கும்!
சில வாரங்களுக்கு முன்னாடி நடந்த ஒரு சம்பவம் – இதை நினைத்தாலே இன்னும் சிரிப்பு வருகிறது! நானும் ஒரு ஹோட்டலில் வரவேற்பாளராக வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன். வெளிநாட்டில், ஆனா நம்ம ஊர் மாதிரியே வேலை நடக்குது. நான் religious headcover போடுவேன். அதனால்தான் சில பேரின் பார்வையும், கேள்விகளும் வித்தியாசமாக இருக்கும்.
“வணக்கம்! உங்களுக்காக சுகமான பயணம் வேண்டுமா? அப்படியானால், ஹோட்டல் முன்றில் (Front Desk) பணிபுரிபவர்களை மறக்கவே கூடாது!” என்று சொன்னால் நம்புவீர்களா? சரி, அந்தக் கதையை இப்போது சொல்வேன்.
நம் ஊர்லயே பெரும்பாலானவர்கள் வேலைக்காக வெளியூர் பயணிக்க வேண்டிய நிலை வந்திருக்கு. அந்த மாதிரி ஒரு அமெரிக்கப் பயணியின் (Reddit-ல் u/notyourmom1966) அனுபவம், நம்ம ஊரு பண்பாட்டோடு ஒட்டி, நம்மை சிந்திக்க வைக்கும் விதத்தில் இருந்தது. அவர் சொன்னது – “இந்த subreddit (r/TalesFromTheFrontDesk) எனக்கு புது பார்வை கொடுத்தது!” என்கிறார்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
"ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்தால் வாழ்க்கை செழிக்கும்" என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள். ஆனா, அந்த வேலை நம்மை செஞ்சு விடுமா, இல்ல நாம தான் வேலையை செஞ்சு விடுவோமா? இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் அளவுக்கு விருந்தோம்பல் துறையில் வேலை பார்த்த ஒரு இளைஞரின் அனுபவம் தான் இன்று நம்ம கதையா இருக்கு.
இரண்டாம் நாட்டில், ஐர்லாந்தில், ஒரு சிறிய boutique hotel-ல 80 அறைகள், வாடிக்கையாளர் சேவையில் சந்தித்த சிக்கல்கள், மேலாளர்களின் திசைதிருப்பல்கள், மற்றும் நம்ம ஊர் வேலைகளிலிருந்து எவ்வளவு வேறுபாடு என்று தெரிந்து கொள்ள நம்ம ஊர் பசங்க படிக்க வேண்டிய கதை இது.
நம்ம ஊர்ல எப்போமே "கையிலே ஒரு தட்டி"ன்னா, அப்பாவிகளுக்கு பாவம், ஒரு சின்ன தண்டனை மாதிரி தான் நினைப்போம். ஆனா, இந்த கதையோ கொஞ்சம் வேற மாதிரி! ஹோட்டல் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த Reddit-யில் ஒரு நண்பர் சந்தித்த அனுபவம் தமிழ் வாசகர்கள் படித்தா சிரிப்பும் வரும், சிந்தனையும் வரும்!
உங்க ஊர்லோ, பெருசா ஓயாத வேலை பண்ற ஹோட்டல்லோ வேலை பார்த்திருக்கீங்கனா, இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்கள் உங்க டயரி பதிவுல கண்டிப்பா இருப்பாங்க. எப்போமே, தங்களோட கோபத்தை, பாவம், முன்பணியாளர் மேலத் தான் சுமத்துவாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு விஷயம்தான் இங்க நடந்திருக்குது.
உலகத்துல எத்தனை விதமான வாடிக்கையாளர் சேவை சம்பவங்கள் நடக்குமேயானால், இதுல நம்ம தமிழ்நாட்டுக்காரர்களும் கைகொடுத்திருக்கணும். ஆனாலும், ஒரு சில சம்பவங்கள் கேக்கும்போது, "இதுவும் நடக்குமா?"ன்னு நம்பவே முடியாது, இல்லையா? இன்று உங்களை சிரிப்பிலும் ஆச்சரியத்திலும் ஆழ்த்தும் ஒரு கதை… சென்னையில் நடக்கல, ஆனால் நடந்ததை கேட்டா நம்ம ஊரு ஹோட்டல் பணியாளர்களும் தலை குனிந்து சிரிப்பார்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல "படிக்காதவன் பெரியவன் ஆகுறான்"ன்னு சொல்லுவாங்க, ஆனா இந்தக் காலத்துல படிக்காம, கேள்விப் பட்டுட்டு நேரில் வந்து புகார் போடும் வாடிக்கையாளர்களும், அவர்களால் பாதிக்கப்படுற ஏழை ஊழியர்களும் தான் பெரியவர்கள் போல இருக்கு!
இன்னிக்கு நம்ம ஊரு டீக்கடையில், பஸ் ஸ்டாப்பில், இல்ல ரெயில்வே ஸ்டேஷன்ல கூட, "படிச்சு பார்த்து தான் வாங்கணும்"ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா ஓரு ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் நண்பர் ஒருவருக்கு நடந்த அனுபவம் கேட்டா, நம்ம மூடு போய் போயிடும்!
ஒவ்வொரு ஊழியருக்கும் "பேராசை இல்லாத பையன்" மாதிரி இருப்பது கஷ்டம் தான். குறிப்பாக சம்பள நாள் வந்ததும், “நம்ம காசு வந்தாசா?” என்று மொபைல் போனை பத்து முறை பார்த்து உறுதி செய்வது நம்ம தமிழர்களுக்கு புதிதில்லை. ஆனா, அந்த சம்பளமே தாமதமா வந்தா? அப்போ தான் அடுத்த நிலைக்கு நம்ம கோபம் போயிருக்கும்!
அப்படித்தான் ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் நண்பருக்கு நடந்த கதைதான் இது. "Reddit" ல, r/TalesFromTheFrontDesk க்கு அவர் எழுதிய அனுபவம் நம்ம ஊர் அலுவலகங்களிலும் கண்டிப்பா நடக்கக்கூடியது தான்!
பணமோ, கார்டோ, ஆனாலும் ஆசையோடு – அப்படி ஒரு சுவையான அனுபவம்!
இப்போ நம்ம ஊர்ல யாராவது “சட்டையைக்கூட வைக்க இடம் இல்லை, பணம் இல்ல”ன்னு வந்தா, “பாவம் பிள்ளையா இருக்கே”னு நினைக்கலாம். ஆனா சில சமயம் அந்த ‘பாவம்’ பாவம் இல்ல, பாவம் போல நடிக்கறதுதான்! இதோ ஒரு ரொம்பவே சிரிக்க வைக்கும் வெளிநாட்டு அனுபவம் – தமிழோடு, நம்ம கலாச்சார ருசியோடு!