இந்த உயிருள்ள அனிமே சीनில், திருமதி ஏ தனது பொறுமையை வெளிப்படுத்தும் போது, பணியாளர் கடன் அட்டை சிக்கல்களை சமாளிக்கிறார். முன்னணி அலுவலகத்தில் எனது நினைவில் இருக்கும் தருணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள வரவேற்கிறேன்!
“என்னோட மனைவியின் கிரெடிட் கார்டு தான்! நான் தான் அதை உபயோகிக்குறேன், இன்னும் என்ன சிக்கல்?”
இப்படி கேட்கும் வாடிக்கையாளர்கள் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் இல்ல, உலகம் முழுவதும் உள்ளார்கள் போல. ஹோட்டல் முன்பலகையில் (Front Desk) வேலை பார்த்த அனுபவங்களைப் பகிரும் ஒரு ரெடிட் பதிவில் வந்த ஒரு சூப்பர் கதையை இன்று உங்களோடு பகிர்கிறேன்.
உங்களுக்குத் தெரியும், ஹோட்டலில் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு சாமான்யமா எதிர்கொள்ள வேண்டிய விஷயம் – விதிகளை மீற முயற்சிக்கும் வாடிக்கையாளர்கள்! ஆனா, இந்த கதையில் வந்த சம்பவம் பட்சென்று போயிருக்கு.
இந்த வண்ணமயமான வண்ணக் காட்சி, எட்டு பேர்களின் உறவினர்கள் ஒரு முழுமையாக முன்பதிவு செய்யப்பட்ட உணவகத்தை அணுகி, நகைச்சுவையாக ஒரு மேஜையை கேட்கின்றனர். அவர்கள் முகங்களில் காட்டும் உணர்வுகள், சுற்றுலா பருவத்தின் உண்ணும் சவால்களை மிக்க சுவாரஸ்யமாக எடுத்துக்காட்டுகின்றன, ஒரு சமையலறையின் கலகலப்பும் அழகும் செவ்வகமாக நம்மை ஈர்க்கின்றன.
ஒரு ஹோட்டல் ரெஸ்டாரண்ட்டில் வேலை பார்த்தால் தான் தெரியும், வாடிக்கையாளர்களின் கோரிக்கைகளுக்கு எல்லையே இல்லைன்னு! "ஏன், நம்ம ஊர் திருமண ஹாலில் கூட, நேரம் பார்த்து, இடம் பார்த்து உக்காந்து சாப்பிடுறது தெரியாம, ஓரே ஓட ஓடி ஊட்டுவாங்க!"ன்னு நம்ம பாட்டி சொல்வதைப் போல, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களும் இதில அதிகம் தப்பில்லை.
நான் இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம ஊர் சபாரி ஹோட்டலில சாம்பார் கேட்டு சண்டையிட்ட அந்த கவுண்டரைக் கூட நினைவு வந்திருக்கலாம். ஆனா, இந்தக் கதையில், ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில ஒரு ஹோஸ்டஸ் அனுபவித்த உதவி செய்ய முடியாத வாடிக்கையாளர்களின் "பிடிவாதம்" தான் கதையின் ருசி.
புதிய தொடக்கங்களை கொண்டாடுகிறோம்! என் முன் மேசை பணியை விலக்கி செல்லும் போது, நான் உருவாக்கிய நட்புகளை நினைவுகூறிக்கொண்டு, எதிர்காலத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கிறேன் என்பதைப் பற்றிப் பார்க்கிறேன். இந்த புகைப்படம் மாற்றத்தின் இனிமையான மற்றும் கஷ்டமான தருணத்தைப் பதிவேற்றுகிறது, மேலும் அடுத்தது என்ன என்பதற்கான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.
"உழைப்பார்க்கு உலகம் விருந்தாகும்" — இந்த பழமொழி நம்ம ஊரு வேலைக்காரர்களுக்கே எப்போதும் பொருந்தும். ஆனா, அந்த உழைப்பில் சில நேரம் சிரமமும், சலிப்பும் வந்து சேரும். அப்படிப்பட்ட நேரத்தில் தான், இப்போ நம்ம பிரபல ரெட்டிட் பயனர் Sad_Nose_407 அவர்களோட அனுபவம் எனக்கு ரொம்ப நெருக்கமாகப் தோணிச்சு.
முன் மேசை (Front Desk) வேலைன்னா, நம்ம ஊரிலே ஹோட்டல், பெரிய மருத்துவமனை, தனியார் நிறுவனங்கள்ல customer-க்கு முகம் காட்டினு புன்னகையோடு இருப்பது. ஆனா, அந்த முகம் வெளியில் மட்டும். உள்ளே... உபத்தைகள், வாடிக்கையாளர்களோட கோரிக்கைகள், மேலாளர் அழைப்புகள், பீக்கும் சீசன்ல வேலைச்சுமை — கடைசியில், "எப்போ தான் விடுதலை?"ன்னு மனசு கேட்கும்.
இந்த வித்தியாசமான கார்டூன்-3D காட்சியில், நேரத்தில் வருவதற்கான உரிமைகள் மற்றும் தவறுகளை எங்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறோம். நேரத்தை அறிந்திருப்பது முக்கியம், ஆனால் அழைப்பு இல்லாமல் மிகவும் முன்பாக வருவது குழப்பத்தை உருவாக்கலாம்!
ஒரு முறை, என் தோழி ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணிப்பாளராக வேலை பார்த்தாள். அவள் சொல்வதை கேட்டால், “மக்கள் எல்லாம் இப்படியா நடந்து கொள்வது?” என்று சிரிப்பும், சில சமயம் கோபமும் வந்துவிடும்! நீங்கள் ஒருபோதும் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லையென்றால், இந்த கதை உங்களுக்காகத்தான்!
விருந்தினர் என்றாலே, எப்போதும் சிரிச்சு பேசணும், மரியாதையா நடந்துக்கணும், ஆனா அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் கடைப்பிடிக்கிறார்கள் என்று பார்த்தீர்களா? உங்களுக்கும் இந்த அனுபவம் இருந்திருக்கும் – ஆனா ஹோட்டல் முன்பணிப்பாளர்களுக்கோ இது நாள்தோறும்!
ஓட்டல் வரவேற்பில் இலவச நீர் இல்லாததற்கு வருந்தும் விருந்தினரின் புகைப்படம், விருந்தினர்கள் தங்கள் தங்குதல்போது இலவச வசதிகளை எதிர்பார்க்கும் வளர்ச்சி காணமுடிகின்றது. இந்த விவாதம் எங்களின் புதிய பதிவில் ஆராயப்பட்டுள்ளது.
“நம்ம ஊர் ஹோட்டலில் போனாலும், சாப்பாட்டு ஹாலில் போனாலும், ‘சார், ஒரு குடம் தண்ணீர் வையுங்க’னு கேட்பது சாதாரணம். ஆனா, அங்கேயும் ஒரு ‘இலவச தண்ணீர்’ கதையா? அதுவும் ரிசெப்ஷனில்?”
இந்தக் கேள்வியோட நம்ம கதையை ஆரம்பிக்கலாம். சமீபத்தில், ஒரு அயல் நாட்டிலேருந்து வந்த ஹோட்டல் ஊழியர் தனது அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவர் சொல்றது கேட்டு உங்க ஊர்லயும் இதேதான் நடக்குமோனு ஒருமுறையாவது சிரிச்சிருப்பீங்க.
இந்த திரைப்படக் காட்சியில், எங்கள் முன் மேசை நாயகன் பல விடுமுறை சொத்துகளில் காணாமல் போனவற்றை நிர்வகிக்கும் தினசரி சவால்களை எதிர்கொள்கிறார், ஒரு оживленный பகுதி நகரின் எதிர்பாராத நாடகம் வெளிப்படுகிறது.
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஏதாவது ஒரு பயணம் முடிந்து வீடு திரும்பும் போதெல்லாம், "சும்மா பார்த்து வாங்க, எல்லா சாமானும் எடுத்துக்கிட்டோமா?" என்று பத்து தடவை பாக்குற பழக்கம் எல்லோருக்கும் இருக்கும். ஆனா, அதையும் தாண்டி, ஏதோ ஒரு பொருள் மறந்து விட்டோம் என்பதை தூங்கும் போதே நினைவுக்கு வருவது தான் நம்ம ஸ்டைல். இப்படி ஒரு 'காணாமற்போன பொருட்கள்' பிரச்னைக்கு நாள் முழுக்க சிக்கிக்கொண்டு, என் பொழுதை கழித்த அனுபவங்களை உங்களோடு பகிர்ந்துக்கப் போறேன்.
நான் ஓர் ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (Front Desk) இல்லை, ஆனா ஒரு சுற்றுலா நகரத்தில் பல விடுமுறை வீடுகளுக்கான மேலாளர் மாதிரி வேலை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கேன். அதில் முக்கியப் பங்கு – 'Lost and Found' பிரிவுக்குப் பொறுப்பாளர்! இதுக்கு தமிழில் "காணாமற்போன பொருட்கள் அலுவலர்"னு சொல்லலாமா? உங்க ஊரில் யாராவது இப்படியா இருக்காங்க?
இந்த சினிமா காட்சியில், எங்கள் சிறிய ஆனால் வலிமையான மூவர் குழு, ஒரு வசதியான ஹோட்டலை நடத்தும் சவால்களை சமாளிக்கிறது. "எப்போது போதுமானது போதுமானது?" என்ற தீமையை ஆராயும்போது, நாங்கள் கடினமான காலங்களில் ஒன்றிணைந்து நிற்பதையும், எங்கள் சிரமங்களை பகிர்ந்துகொண்டு, எங்களை ஆதரிக்க வாசகர்களிடமிருந்து ஆலோசனைகளை தேடுகிறோம்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
“சுமை கூடுமா?” என்று யாராவது கேட்டால், பலருக்கும் ‘இல்லேங்க, ரொம்ப எளிது’ என்றே தோன்றும். ஆனா, நம்ம வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு வேலைக்கும் உள்ள சுமையும் கஷ்டமும் தாண்டி, மனசுக்கு அடிக்கடி வரும் ஒரு கேள்வி — "நானும் இப்படியே தொடர வேண்டுமா?" என்பதுதான். இன்று ஒரு சின்ன நகர ஹோட்டலில் முன்பணியில் வேலை பார்த்து வரும் ஒருவரின் கதையை, நம்ம ஊரு சூழ்நிலையில், நம்ம மொழியில் சொல்லப் போறேன். கதை சும்மா இல்ல, ரொம்பக் கடுமையான மனஉளைச்சல்!
இந்த சினிமாட்டிக் வரைபடத்தில், ஒரு ஆண் கரென், ஒரு காமெடியன் மற்றும் ஒரு பணிவான ஆனால் அழுத்தத்தில் உள்ள விருந்தினர் ஆகியோரின் சுவாரஸ்யமான உறவுகளை நாங்கள் பதிவு செய்கிறோம். இந்த தனிப்பட்ட குணாதிசயங்கள் சேர்ந்து, பதிவு செய்யும் அனுபவத்தின் சவால்களையும் நகைச்சுவையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
நம்ம ஊரு மக்கள் எல்லாரும் "சொல்லப்போகும் கதையைக் கேளுங்க"ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா இந்த ஹோட்டல் முன்பலகை (Front Desk) பணியாளரின் அனுபவத்தை நீங்க கேட்டா, உங்க பக்கத்திலேயே நடந்த ஒரு காமெடி டிராமா மாதிரி இருக்கும்!
ஒரே 15 நிமிஷத்துல மூன்று வித்தியாசமான விருந்தினர்களை சந்திச்ச அந்த அனுபவம், நம்ம தமிழ் சினிமா காமெடி சீன்களை நினைவூட்டும் அளவுக்கு கலகலப்பா இருந்தது.
முன்பதிவில் ஒரு அன்பான வரவேற்பு! இந்த புகைப்படம், புதிய குறும்படம் விருந்தினர்களுக்கு உதவ தயாராக இருக்கும் போது, தங்கும் இடத்தின் நெஞ்சையை பிரதிபலிக்கிறது. இந்த சந்திப்பு நம் ஹோட்டல்களுக்கு இடையே வளர்ந்து வரும் நட்புக்கு வழி வகுக்கும் என்று எங்களுக்கு தெரியாமலே இருந்தது.
நம்ம ஊரு சினிமா பாருங்க, ஹீரோ ஹீரோயினை முதலில் பார்த்த உடனே மணி வாசிப்பும், மெளன ராகமும், பின்னணி பாடலும் வரும். ஆனா, உண்மையிலேயே அவ்வளவு மெலோட்ராமா இல்லாது நம்ம வாழ்க்கையில் காதல் பிறக்கும் போது எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? அதுதான் இந்த கதையில்!
திண்டாடும் இரவு ஹோட்டல் வேலை, இரண்டாம் ஷிப்ட், ஒரு திடீர் சந்திப்பு. காதல் வருது அப்படின்னு சத்தம் போடாது, சும்மா அதிசயமாக ஆண்கள், பெண்கள் வாழ்க்கையில் ஓர் இடத்தில் வந்து சேரும். நம்ம கதாபாத்திரம் – ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர், அடுத்த ஹோட்டலில் புதுசா வேலைக்கு வந்த ஒரு பெண். இருவரும் ஒரே கம்பெனியில்தான் வேலை, ஆனா இடம் வேறு, வேலை நேரம் வேறு.
ஒரு நாள் அந்த பெண், ஐந்து மணிக்கெல்லாம் இவரது ஹோட்டலில் வந்து, தன் மேலாளரை தேடி வந்தாங்க. நம்ம ஆள், அப்படியே மரியாதையா "வாங்க, மெடம்!"ன்னு பேசிவிட்டு, மேலாளரின் இடம் சொல்லி அனுப்பிட்டாரு. அதுக்கப்புறம், அந்த பெண் அடிக்கடி ஹோட்டலுக்கு வந்துகிட்டு இருந்தாங்க – ஒரு நாள் டவல் கேட்க, இன்னொரு நாள் நீச்சல் குளத்தில் வெப்பம் குறைக்க சொல்லி, சும்மா நம்ம ஆளை 'ஃப்ளர்ட்' பண்ணுற மாதிரி. நம் ஊரிலே கஞ்சிப்பட்டி சண்டை மாதிரி, இவரும் “இது உண்மையா, இல்லையா?”ன்னு மனசுக்குள் குழப்பம்!
இந்த சினிமாத் திரை காட்சியில், முன்னணி அலுவலர் ஒரு விருந்தினரிடமிருந்து கடுமையான அழைப்பை சமாளிக்கிறார், அந்தரங்கம் மற்றும் நீதியின் நுட்ப சமநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
நமஸ்காரம் வாசகர்களே!
இன்றைய பதிவில், ஹோட்டல் முன்பணியாளராக (Front Office Manager) பணிபுரியும் ஒருவரின் ‘நான் ஒரு விருந்தினரிடம் பொய் சொன்ன அந்த ஒரே நாள்’ என்ற உண்மை சம்பவத்தை, நம்ம தமிழரின் பார்வையில் பகிர்ந்துகொள்ளப் போறேன்.
சில சமயங்களில், வாடிக்கையாளர் ராஜா என்றாலும், நல்ல மனிதர்களுக்கு மட்டுமே அந்த பட்டம் பொருந்தும் போலிருக்கு. அந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கனா, உங்களுக்கும் இதே நினைப்பு வருச்சு சேமிக்க வேண்டிய அனுபவம் தான்.
