திருமணமான புது நாட்களில், "ஹனிமூன்" என்ற வார்த்தையே ஒரு தனி ஜாதி அனுபவம்! வீட்டில் பாசம், அலுவலகத்தில் கலாட்டா, நண்பர்களின் கிண்டல் – எல்லாமே கலந்த ஒரு நெகிழ்ச்சி கலந்த நகைச்சுவை. இதோ, அப்படி ஒரு தமிழ்படத்தை போல் நடந்திருக்கிற ஒரு ‘நுண்புல்லி பழி’ சம்பவம் உங்களுக்காக!
தோழர்களே, எல்லாருக்கும் வணக்கம்!
நம்மில் பலருக்கும் அலுப்பான சக ஊழியர்கள் என்றால் எப்படிப் புண்ணியமாக இருக்கிறார்கள் என்று தெரியும். அந்த மாதிரி ஒருத்தர் வேலைக்குச் சொன்னதை அப்படியே ஏற்று, அவரையே முட்டாளாக்கி விடும் சூழ்நிலை ஏற்படும்போது எப்படி இருக்கும்? இன்னிக்கி நம்ம பக்கத்து நாட்டில் நடந்த ஒரு ரெடிட் கதை, நம்ம தமிழில் ஒரு சிரிப்போடும், சிந்தனையோடும் பார்ப்போம்.
நம்ம ஊர் வேலைக்காரன் சாமி சொல்வார், "பழைய வழியைத்தானே புது கதிரவன் ஒளி வீசும்!" ஆனால், அந்த பழமொழியை நம்பாதவங்க, பீட்சா கடை மேலாளராய் வந்தா என்ன நடக்கும்? இந்த கதையே அதுக்கு ஓர் உதாரணம்!
நடுவான அமெரிக்க கல்லூரி வாழ்கை, வேலை தேடி ஓடுவதும், படிப்பு பார்த்து மண்டை வெடிப்பதும், பசிக்குட்டி வயிற்றுக்குள்ள பீட்சா தின்று வாழ்கிற ஒரு 22 வயது மாணவன் கதிதான் இது. பீட்சா கடையில், மூன்று வாரம் கற்றுக்கொண்டு, அங்குள்ள மேலாளர் திடீரென "நான் போறேன்" என்று போனதும், நம்ம கதைநாயகன் தான் அங்குள்ள "தலைவர்"! மேலாளராக வேலைக்கு அழைத்தாலும், "நல்லா படிக்கணும், இந்த பொறுப்பு எனக்கு வேண்டாம்" என்று குட்டிக் கிளம்பிட்டார்.
ஒரே ஒரு பக்கத்தில் வேலை பார்த்தவர்கள் எல்லாம் சந்திப்பார்கள் ஒரு 'நாசம்' ஆன சுப்பர்வைசரை. அது மட்டுமா, தன் பையனாக வேலைக்கு அட்மிஷன் வாங்கி, பிறகு நம்ம மீதே தைரியமா கை வைக்கிறவங்க. இப்படித்தான் ஒரு கதை நடந்திருக்கிறது, நம்ம ஊர் வேலைக்காரர்களுக்கும் நம்ம ஊர் கதை மாதிரி!
ஒரு 22 வயசு பையன் – இப்போ அவன் பெயர் 'குமார்'னு வைத்துக்கலாம் – ஒரு சின்ன கார் பண்ணியில் வேலை செய்து வந்தார். அந்த பண்ணிக்கு புதுசா வந்த சுப்பர்வைசர் 'சி' (சி என்பதையே வைத்துக்கலாம்!) அவங்களுக்கு நேரம் வந்த நாளிலிருந்து, அவங்க மேலே வேலைக்காரர்களுக்கு ஒரு நாயா பிடிச்ச மனுஷன்.
நம்ம ஊர்லே, பெரிய பெரிய தொழிலாளர்கள், சங்கங்கள், வேலைக்கு நேரம் வந்தாச்சுனு அசரவைக்கற boss-கள் எல்லாம் ரொம்பவே பிரபலம்தான். ஆனா, அந்த boss-களுக்கும், "வேலைக்காரனோட புத்திசாலித்தனம்"க்கு முன்னாடி எப்போதும் ஓடிவிட வேண்டியதுதான்! இந்தக் கதையும் அப்படித்தான் – ஒரு ரயில்வே தாத்தா, ஸ்டீல் மில்லையே முடக்கி, ஓவர்டைம் விதிகளை தனக்கேற்ற மாதிரி மாற்ற வைத்தார்!
சும்மா சொல்லல – இவர் இரண்டாம் உலகப் போரில் கலந்து கொண்டவர், POW ஆகி, அங்கிருந்தும் தப்பிச்சு வந்தவர். அப்படி ஒரு "அண்ணாமலை" மாதிரி வீரர்! இப்படி ஒரு தம்பதிக்காரர், நம்ம ஊர்ல ஸ்டீல் மில்லில் ரயில்வே டிரைவர் வேலை பார்த்துக்கிட்டிருந்தாராம்.
எங்க வீட்டில் மூத்த பையன் எப்போதும் புத்திசாலி, நிதானமாக இருப்பான். ஆனா, இளம் பையன்... அவன் விஷயத்திலெல்லாம் எப்போதுமே எனக்கு சந்தேகம் தான்! "இந்த பையன் நம்ம ஊரு 'கெவின்' மாதிரி தான் இருக்கானோ?"ன்னு நினைக்க ஆரம்பித்தது புதிதில்லை.
நம்ம ஊரில் "கெவின்" என்றால், எப்போதும் சின்ன சின்ன தப்புகள் பண்ணும், பயங்கரமா சிரிப்பூட்டும் பசங்க மாதிரி ஒரு கேரக்டரை தான் சொல்வாங்க. தமிழ் படங்களில் வரும் "சொல்லி தரணும்னா கேட்குறான்" பையன்கள் மாதிரி! அந்த மாதிரி என் பையன் தான்.
நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – “பயணம் பண்ணுறவனுக்கு பையிலே பாஸ்போர்ட் இல்லனா, அது பாக்கெட் இல்லாமல் போன சாம்பாரு மாதிரி!” இந்த கதையை கேட்டீங்கனா, அந்த பழமொழியோட அர்த்தம் இன்னும் புரியும்!
நம்முடைய ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு சூப்பர் அனுபவம் இது. பாஸ்போர்ட் பாக்கெட், பணியாளர்களோட குழப்பம், வாடிக்கையாளர் நிதானம் – அத்தனை அம்சங்களும் கலந்த காமெடி, டிராமா, சஸ்பென்ஸ் எல்லாம் ரெடி!
நம்ம ஆளும், நம்ம கம்பனியும் – இது ஒரு ‘சொந்த வீட்டு சாதனம்’ சண்டை கதை!
அண்ணே, இப்போ எல்லா கம்பெனிகளும் “policy, policy”ன்னு சட்டை கிழிச்சுக் கொண்டு திரியும் காலம். ஆனா, அந்த “policy”யும் நம்ம வேலைக்காரங்களுக்கும் நடுவில் நடக்கிற சின்ன சின்ன காமெடி சண்டைகள் தான் நம்ம வாழ்க்கையோட சுவாரஸ்யம் – இல்லையா?
உங்க ஆளு ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் எட்டு வருஷமா வேலை பார்த்துட்டிருக்கார். அவங்கோட keyboard, mouse, monitor – எல்லாமே சொந்தமா கொண்டு வந்து, வேலையை வேகமாக முடிச்சு, வேறொரு வேலைக்காரனை மாதிரி shine பண்ணிட்டாரு. எவனும் கண்டுக்கல, IT-க்கும் விக்கப் போலயே இல்ல. ஆனா, ஒரு நாள் அவருக்கு "shared office" க்கு மாற்றம். இதுல தான் கதை திருப்பம்!
தொலைபேசிக்கு இரண்டு நாட்கள் விடுமுறை பிறகு, வேலைக்கு திரும்பினேன். ‘சும்மா தூங்கி எழுந்தாலே போதும்’னு நினைச்சேன். ஆனா இந்த ஹோட்டல் ரீசெப்ஷனில் வேலை செய்வது, ‘திரும்பி வந்ததுமே அடடா!’ன்னு ஒரு ஆட்டம் தான். என் முதல் நாளிலேயே, தொலைபேசியில் ஹோல்ட் 1, ஹோல்ட் 2 – இரண்டையும் சேர்த்து பயன்படுத்த வேண்டிய சந்தர்ப்பம் வந்தது. மூன்று மாதம் ஆனாலும், இது ரெண்டாவது முறை தான்.
‘இது தான் அமெரிக்க ஹோட்டல் வாழ்க்கையா?’ன்னு சிரிப்போடு நினைக்க ஆரம்பிச்சேன். தமிழ்நாட்டுல ஒரு திருமண ஹாலில் பஞ்சாயத்து நடக்குற மாதிரி எங்கும் வாடிக்கையாளர்களும், கேள்விகளும், சந்தேகங்களும் ஓடிக்கிட்டே இருக்கும்.
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு: “கையில இல்லாத காசுக்கு கணக்கு போடாதே!” ஆனா, ஹோட்டல்காரர்களுக்கு இது தெரியுமா என்ன? ஹோட்டல் முன் மேசையில் (Front Desk) வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு, “Sold out”ன்னா அது சோறு இல்லாத நிலமை மாதிரி தான்! ஆனா, வாடிக்கையாளர்கள் கேள்விப்பட்ட உடனே முகத்திலே ஆச்சரியமும், கோபமும், சந்தேகமும் – எல்லாத்தையும் காட்டுவாங்க. இது ஒரு நாடகம் தான்!
ஒரு ஹோட்டல் Front Desk Agent (FDA) சொல்லறாரு: “நானும் உங்க பக்கத்தில இருக்கேன். உங்களுக்கு ரூம் இல்லன்னு சொன்னா, அதற்காக எனக்கு கமிஷன் கிடைக்கும்னு நினைக்காதீங்க. கிடையாது! Sold out என்றால், எனக்கு கூட வேலை அதிகமா தான் இருக்கும். ரூம்ல ஏதாவது பிரச்சனை வந்தா, மாற்றி வேறொரு ரூம் கொடுக்க முடியாது. அதுவும் பெரிய சிக்கல்!”
இப்படி பல சம்பவங்கள் நடக்கும்போது, FDA-க்கு சிரிப்பு வர்றதாம். அப்படிச் சில சம்பவங்கள் தான் இங்கே உங்கக்காக...