வணக்கம் நண்பர்களே!
நாம எல்லாரும் வாழ்க்கையில் ஒருத்தராவது "கரேன்" மாதிரி ஆள்களை சந்திச்சிருப்போம்தானே? பணம், அதிகாரம் வந்த உடனே முகத்தில் இனிமையான சிரிப்பும், பின்பக்கத்தில் நக்கல் பேச்சும், கோபமும் – இந்த மாதிரி ஆள்களை பற்றி நண்பர் ஒருவர் Reddiல எழுதிய ஒரு கதை என்னை நன்றாக சிரிக்க வைத்தது. அதே அனுபவத்தை நம்ம தமிழில் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.
நம்ம ஊர் சும்மா இல்ல, ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்தா எப்போவும் புதுசு புதுசா கதை வந்துக்கிட்டே இருக்கும். அந்த வகையில், இன்று ஒரு ரொம்ப சுவாரசியமான, நம்ம எல்லாருக்கும் புன்னகை வர வைக்கும் கதை. இதில நம்ம ஊரு “எங்கப்பா, சைக்கிள் வைச்சிடுற இடம் எங்க?”ன்னு ஹோட்டல் முழுக்க சுற்றும் ஒரு ஜோடி மற்றும் அவங்க விவரங்களை விவரிக்கறேன்.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் டெஸ்கில் வேலை பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லையெனில், உங்களால் அந்த வேலை ஆனாலும் முடியாது போலிருக்கும்! ஏன் தெரியுமா? ஒரு இரவோ இரவு முழுக்க விழிச்சு, வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்து, அவர்களது "யாருக்குமே புரியாத" கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.
நம்ம ஊர் திருமண ஹாலிலும், பெரிய Function ஹாலிலும் இப்படித்தான் இருக்கும். “நான் advance கொடுத்தேனே, இன்னும் ஏன் extra deposit கேக்குறீங்க?” என்று சண்டை போடுவாங்க. அதே மாதிரி தான், இந்த ஹோட்டல் கதையிலும்!
இங்க தான் எங்கள் ஓட்டல் இல்லைங்கன்னு ஒற்றுமை காட்டும் விருந்தாளிகள்!
பசுமைச்சோலை போல ஓட்டல் வாசலில் காத்திருந்தேன். அந்த நேரம், வயதான தம்பதிகள் இருவரும் தடுமாறி வந்தார்கள். முகத்தில் குழப்பம், கையில் இரண்டு பையில் பழைய மாதிரியான சாமான்கள். "சாவி மரந்து போச்சு, எங்களுக்கு duplicate key கொடுங்க!" என்று கேட்டார்கள்.
இது எல்லாம் நம்ம ஊர் டீச்சர் வீட்டுக்கே வந்த பையன் போல இல்லை. இது அமெரிக்க ஓட்டல் கதை. ஆனால், நம்ம ஊரு பாவம், பொறுப்பும் கலந்த பண்பாட்டு பார்வையில் பார்த்தால், இது நம்ம வீட்டு வாசலில் நடந்ததா என்றே தோன்றும்!
நம்ம ஊர்ல எங்க வீட்டு பையன் வேலைக்கு போன அனுபவம் சொன்னா, அவங்க சொல்வாங்க – “ஒன்றும் இல்ல, சும்மா நிம்மதியா வேலை செஞ்சுட்டு வந்துட்டேன்!” ஆனா அமெரிக்கத் தியேம் பார்க்-ல வேலை பாக்குறீங்கனா, அங்க ஓர் நாள் வேலைக்கே ஒரு திரைப்படம் மாதிரி திருப்பங்கள், சந்தோஷம், கோபம், குழப்பம் எல்லாமே கலந்துருக்கும். இப்போ நாம பார்க்கப்போற கதை, ரெடிட்-ல வெளியான ஒரு ஜன்னல் வழியாக, நம்ம ஊரு பையன் மாதிரி ஒருத்தர் சந்தித்த “அடேங்கப்பா!” அனுபவம் தான்.
திருச்சியில் போனவங்க பூங்காவுக்கு வேலைக்கு போனது போல, இவரும் 17 வயசுல ஒரு பெரிய தியேம் பார்க்-ல வேலை பார்த்தாராம். அங்க வேலை செய்யும் இளைஞர்களுக்கு, ஒருவரும் கூட பொறுப்பேற்றுக்கொள்றதில்லையாம். ஆனா நம்ம ஹீரோ மட்டும் தான், எல்லாரும் நம்புற நல்ல பையன்!
கணினி ஊழியர்களுக்கு இருக்குற ரொம்ப பெரிய சவால் என்ன தெரியுமா? பயங்கரமான வைரஸ், மென்பொருள் கோளாறு, அல்லது ஹார்ட்வேர் பழுது இல்ல. திரையில் எழுதி இருக்குறதை வாசிக்காதவங்க தான்! இது நம்ம ஊரு அலுவலகங்களிலேயே பரவலா நடக்குற சம்பவம்.
ஒரு நல்ல நாள், நம்ம ஊரு டெக் சப்போர்ட் டெஸ்க்கு கூட்டம் நெரிசல். யாரும் எந்த பிரச்சனையையும் தாமாகச் சுலபமாகத் தீர்க்க மாட்டாங்க. ஏனென்றால், திரைமேல் எழுதி இருக்குறதை நம்பிக்கையோட படிக்கிற பழக்கம் இல்லை. திரைமீது எழுதி இருந்தாலும், மனசாட்சியாக ஏற்கமாட்டாங்க. "அது என்ன எழுதி இருக்கு?" "படிக்கணுமா?" – இப்படி தான்!
இன்றைய வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் ஒரு வேலை இழப்பு என்பது யாருக்கும் எளிதல்ல. குறிப்பாக, வயது 60க்கு மேல் என்றால் – பசுமை ஆடு போல வேலைக்கு ஓடிக்கொண்டு போக முடியாது! ஆனா, சிலர் தங்கள் செயல்கள் மூலம் தங்களையே சிக்கலில் போடிக்கிறாங்க. அதற்கு பிறகு, "நான் ஏன் இப்படி ஆனேன்?" என்று கேட்கிறார்கள். இந்தக் கதையோ, நம்ம ஊரிலோ அய்யா ஹோட்டலில் நடந்திருந்தாலும், நமக்கு நன்றாகவே புரியும்!
நமக்கு எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கும், சிலர் எந்த இடத்திலும் பேசுவதை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாமல், எப்போதும் தங்களுக்குப் பிடித்த விஷயங்களை மீண்டும் மீண்டும் வம்பு போடுவார்கள். அவர்களது பேச்சு, செயல்கள் எல்லாம் மற்றவர்களுக்கு எவ்வளவு தொந்தரவாக இருக்குமோ, அவர்களுக்கே தெரியாது. அப்படியொரு “கெவின்” கதையை இன்று நம்ம ஊர் கண்ணோட்டத்தில் பகிரப் போறேன்.
நம்ம ஊர் ஸ்டைலில், “கூட வேலை செய்யும் நண்பர்” (அல்லது “அண்ணன்”/“தம்பி”) ஒரே மாதிரி எப்போதும் சினிமா, கிரிக்கெட், வீடியோ கேம்ஸ், ஸ்டார் வார்ஸ் மாதிரி அமெரிக்க படங்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டே இருப்பார் என்று நினைச்சுக்கோங்க. ஒருவழி, அவர் ஒரு சின்ன பையனாக இருந்தா பரவாயில்லை, ஆனா வேலை செய்யும் இடத்தில் எல்லா நேரமும் இப்படித்தான் நடந்துக்கிறார் என்றால், யாருக்கும் பிடிக்குமா?
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊருல கூட "விருந்தினர் வந்து விட்டு போனார்"ன்னா ஒரு ஸ்டோரி இருக்கு. ஆனா ஓவியர் மாதிரி வண்ணம் வார்த்து, முற்றிலும் வித்தியாசமான கதையா ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர் அனுபவிச்சதை கேட்டா, நம்ம மாமியாரும், "இதெல்லாம் நம்ம ஊருல நடந்தா, அடுத்த வீட்டு மாமா வரைக்கும் பேசிக்கிட்டு போயிருப்பாங்க"ன்னு சொல்லுவாரு!
இது ஒரு நள்ளிரவு நாடகம் – பசிக்கே சாப்பாடு இல்லாம, தூக்கத்துக்கு நேரம் வர்ற சமயத்துல ஏதோ ஒரு விருந்தினர் அரங்கத்துக்குள்ளே 'நாடகம்' நடத்த ஆரம்பிச்சார். அந்த மனிதருக்கு நடந்தது, ஹோட்டல் ஊழியர் அனுபவிச்சது, நம்ம தமிழ்நாட்டு வாசகர்களுக்கு நகைச்சுவையோடு, திகைப்போடும் சொல்ல போறேன்.
அலுவலகத்தில் எல்லாம் யாரும் அனுபவிக்காத விசயம் கிடையாது. “நான் எதுவும் செய்யக்கூடாது”ன்னு மேலாளர்கள் சொன்னா என்ன நடக்கும்? நடக்குறதை பாத்து சிரிச்சுக்கலாம் வாங்க!
நம்ம ஊருல ஊருக்கே தெரிஞ்ச டீச்சர் மாதிரி, அனைவருக்கும் தெரிஞ்ச ஒரு ஐடி டெவலப்பர். அவர் வேலை செய்த அந்த நிறுவனம் ஒரு இன்ஜினியரிங் ஃபர்ம். இங்க நிறைய கட்டட வரைபடங்கள், ப்ளூபிரிண்ட் எல்லாம் தயாரிக்குறாங்க. அந்த வரைபடங்கள் எங்கேயெல்லாம் போயிருக்கு, யாரெல்லாம் பார்த்தாங்கன்னு கண்காணிக்க ஒரு புதிய சிஸ்டம் தயாரிக்க சொன்னாங்க. நம்ம ஹீரோ அதுக்கு தலைவரும், முதன்மை வடிவமைப்பாளரும்!