சங்கதி சொல்லணும் நண்பர்களே, நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – "மஞ்சள் பூசாத மணப்பெண்ணு யாருக்குமே தெரியாது!" அதே மாதிரி, விடுதியில் தங்கும் வசதிகள் கேட்டுக்கொள்ளாம, நேரில் வந்து ‘உங்கிட்ட ஒரு miracle பண்ண முடியுமா?’ன்னு கேட்டா, எங்கும் கவலைக்காரப் பொண்ணு மாதிரி நாமும் கையில் தலை வைத்துக்கிட்டு நிற்க வேண்டியதுதான்!
நம்ம வேலை இடங்களில் நண்பர்கள் கிடைத்தா, வாழ்க்கையே வண்ணமா இருக்கும். ஆனா, அந்த நண்பர்கள் எல்லாம் நல்லவர்கள் தான் என்று சொல்ல முடியுமா? சில சமயம், “நான் தான் சிறந்தவள், எல்லாரும் எனக்காகவே” என்று காட்டும் 'பிக் மீ' (Pick Me) நண்பிகள் வந்து, நம்ம உயிரை எடுத்துடுவாங்க!
இந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் ரெடிட்-இல் ஒருத்தி பகிர்ந்திருந்தாங்க. அவருடைய அனுபவம் கேட்ட உடனே, நம்ம ஊரிலேயே நடந்த ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது. சின்ன பழி எடுத்த satisfaction-க்கு ஜோடி இல்லைங்க!
"முன்பணியில்" என்றால் என்ன நினைப்பீர்கள்? ஒரு புன்னகையோடு வாடிக்கையாளரை வரவேற்பது, வாடிக்கையாளர் கேள்விக்கு பதில் சொல்வது, அல்லது, அதிகபட்சம் ஒரு சின்ன கம்ப்ளெயினை சமாளிப்பது தான் என்று நினைத்திருப்பீர்கள். ஆனா, இந்த கதையை படிச்ச பிறகு, 'முன்பணி' என்பதில் தமிழ் சினிமாக்காரர்களுக்கே இருக்கும் ட்விஸ்ட் இருக்குது என்பது தெரிந்துகொள்வீர்கள்!
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் புதிதாக சேர்ந்த ஒருவர், ஒரு நாள் தனது ஷிப்ட்டில் இருந்தபோது நடந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டால், சிரிப்பை அடக்க முடியாது. ஒரு தம்பதிகள் போல தோன்றும் ஜோடி, முன்பணிக்கு வந்து, அவர்களில் பெண்ணின் உடை அழகாக இருந்ததால், அவர் "உங்க பிளவுஸ் ரொம்ப அழகா இருக்கு!" என்று ஒரு அன்பான பாராட்டைச் சொல்றார்.
இதில் என்ன பெரிய விஷயம்? பாராட்டும், புன்னகையும் தான், இல்லையா? ஆனா, அடுத்த நிமிஷம் அந்த பெண், நம்ம ஹீரோக்கு அருகில் வந்து, காதில் மட்டும் கேட்கும் மாதிரி மெதுவாய்,"நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க... நான் உங்களை காபிக்கு அழைப்பேன்... நம்ம இப்படி பேசலாம்..." என்று சொன்னாராம்! அப்படியே திகைத்து நின்றார் நம் முன்பணி நண்பர்!
ஒரு சமயம், அலுவலக வாழ்க்கை செஞ்சுருக்குமா? நண்பர்கள் எதிரிகளாக மாறினா? அப்போ பழிவாங்கணும் னு தோன்றுமா? ஆனா பழிவாங்குறதுக்கு நம்ம தமிழர்களோட வழி மட்டும் வேற மாதிரி! இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கனா உங்களுக்கும் ஒரு நல்ல நகைச்சுவையோட, பட்டயமான பாடமும் கிடைக்கும்.
காபி குடிக்கிறபோது, பக்கத்து மேசையில ஒன்னு பேசுறாங்க – "அந்த லீவ் பதிவேற்றம் நம்ம தலையிலேதான் விழும் போல..." அப்படின்னு அலுவலக அனுபவங்களை எல்லாம் நம்மில் பலர் பகிர்ந்திருப்போம். ஆனா, இந்த கதையில ஒரு சாதாரண அலுவலக பணியாளரின் வாழ்க்கை, சத்தியமா, சினிமாவையும் மிஞ்சும்!
"ஏய் அண்ணா, இந்த மாதிரி வேலைவா உங்க ஊர்ல இருக்கு?"
இந்த கேள்வி எப்போதுமே என் நண்பர்களிடம் கேட்டேன். ஆனால், இந்த படைப்பில் அமெரிக்காவில் ஒரு மோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த நண்பரின் அனுபவம், நம் ஊரு சுவையில், சிரிப்பும் சிந்தனையும் கலந்து உங்களுக்கு பகிர்கிறேன்.
ஒரு பெரிய கம்பனியில் வேலை வாங்கும் முன்னாடி, "உங்க அனுபவம் என்ன?" என்பாங்க. ஆனா, இந்த கதையில பாத்தீங்கனா, நம்ம கதாநாயகனை நேரில் பார்த்ததும், "வாங்கங்க, உங்களை நாமே உடனே வேலைக்கு எடுத்து கொள்ளுறோம்!" என்பாங்க!
வேலைக்கு சேர்ந்தது இரண்டு வாரம் தான் ஆனாலும், ஏற்கனவே கதை கம்பி கட்டி விட்டது போல. இன்றைக்கு, இவர் தனியா டியூட்டி பார்க்க ஆரம்பிச்சு மூன்றாம் வாரம்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
அலுவலக வாழ்க்கையில் எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி அனுபவம் கிடைக்காது. சில பேர்கள் குழுவா வேலை செய்யும் போது சந்தோசமாக இருப்பாங்க, சில பேர்களோ, அவர்களை பார்த்த உடனே "ஓ... இன்று என்ன சோதனை?" என்று மனசுக்குள்ளே கேட்டு கொள்வோம். இன்றைக்கு நான் பகிர்ந்துகொள்ளப்போகும் கதை, அப்படிப் பட்ட ஒரு சக ஊழியரைப் பற்றிதான்.
"சார், நான் பெண்டகானிலிருந்து வந்திருக்கேன்... உடனே உங்கள் ஹோட்டல் கணினியை பயன்படுத்தணும்!"
இது சினிமா சண்டைக் காட்சி இல்லை. நம்ம ஊர் போல வெறும் வாடிக்கையாளர் சேவை மேசை. நேரம் இரவு இரண்டு மணி! இப்படிப் பதற வைக்கும் ஒரு விருந்தினரால் நேரில் நடந்த சம்பவம் தான் இது.
இரவு நேரம் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்த அந்த ஊழியருக்கு, எல்லாம் சாதாரணமா இருந்தது. "இன்னும் யாராவது வரும் பார்ப்போம், பக்கெட் செக் (bucket check) ஆரம்பிக்கலாம்னு" இருந்த நேரம். அப்போவதான் ஒரு ஆண் நிதானமா நடந்து வந்தார் – “நான் பெண்டகானிலிருந்து வந்திருக்கேன், உடனடியாக உங்கள் கணினி தேவை!” என்றார்.
அண்ணாச்சி, புயல் வந்தது, எல்லாரும் கலங்கிப் போனாங்க. ஆனா, ஒருவிதமான கலாட்டா, நம்ம ஊர் தாத்தா படி "புயல் புயல்னு வந்தாலும், மனுஷன் மனுசன்தான்!" இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கன்னா, புயல் முடிந்ததும் ஓட்டலில் என்னவெல்லாம் நடந்தது என்று புரிய வரும்.
உங்க பசமன்னு ஒரு பைசா ஓட்டலில் வேலை பார்க்கும் சாமி. புயல் முடிஞ்சு, எல்லாரும் உயிரோடு இருக்காங்க, ஆனா வேலைகள் எல்லாம் கலகலப்பா இருக்கு. அந்தக் காலத்து ரெசப்ஷனில் நான் பார்த்த கதைதான் இது.
இன்றைய காலத்தில் ஹோட்டல் முன்பதிவு என்றாலே, யாராவது ஜோதிடர் மாதிரி எல்லா விவரங்களையும் காண்பது வாடிக்கையாளர்களுக்கு வழக்கம்தான். ஆனா, அப்படியே எல்லாமே நம்ம ஊர் திருமண ஹாலும் இல்ல, பசுமை பூங்காவும் இல்ல; சில சமயம், 'சோபா' எங்கே, 'சோபா பெட்' எங்கேன்னு குழப்பமே ஆகும்!
நம்ம ஊரு மக்கள் போலவே, வெளிநாட்டிலும் ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்த்து வரும் ஒருத்தர், அவருடைய அனுபவத்தை ரெடிட்டில் பகிர்ந்திருக்கிறார். "இன்சேன் பிகேவியர்" அப்படிங்கிற தலைப்பில வந்த அந்த பதிவு, நம்ம ஊர் வாடிக்கையாளர் சேவைத் துறையிலும் அப்படியே நடந்திருக்குமோன்னு சந்தேகம் வருதே!
நம்ம ஊரில் வாகன சாலையில் ட்ரஃபிக் லைட் வந்தா நிமிஷம், பலரும் பக்கசாரி வழிகளும், பக்கத்து கடை வழிகளும் பார்த்து, "நான் தான் ஸ்மார்ட்"னு ட்யூனில் ஓடிடுவாங்க. "கிராஸ் கடை வழி இலவசமா இருக்கு, சும்மா நேரம் கழிக்கலாமா?"னு யோசிப்பாங்க. அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவம் தான் இங்க ஒரு வெளிநாட்டு நண்பர் பகிர்ந்திருக்கிறார். இது நம்ம ஊர்லயும் ரொம்பவே வழக்கமான விஷயம்.