நமக்கெல்லாம் வேலைக்கு போனாலே ‘கூட்டம்’ (meeting) என்றால் ஏதோ ஒரு சோம்பல், சிரமம், சிரிப்பு கலந்த அனுபவம். "அண்ணா, அந்தக் கூட்டம் எப்போ முடியும்?" என்ற கேள்வி எல்லா அலுவலகங்களிலும் சகஜம். ஆனா, இந்தக் கதையில் இருநாள் அல்ல, வாரம் ஒரு நாள் மட்டும் கூட்டம், அதும் மூணு மணி நேரம்! நினைச்சாலே தலை சுற்றுது பாருங்க!
“நாம் எல்லோரும் சாப்பிடும் போது ஒரு கையில்தான் போடுவோம், ஆனா மேலாளர்கள் அப்படி நினைக்க மாட்டாங்க போல!”
அழகு பார்த்து வேலைக்கு வந்த ‘தந்தை தொடர்பு’ மேலாளர், ஒரு ரூபாய்க்கு கூட ஊழியர்களிடம் கேட்ட சம்பவம்... உங்களுக்காக இந்தக் கதையை நம்ம ஊர் சுவையில் சொல்றேன்!
பொதுவாக வேலைக்காரர் கூட்டத்தில், "டிரஸ் கோடு"னு ஒரு வார்த்தை வந்தா, ரொம்ப அருமையாக எல்லாரும் பின்பற்றணும்னு நினைச்சு பாஸ்-கள் கம்பீரமா ஒரு சுற்று கட்டளை விடுவார்கள். ஆனா, அந்த சட்டங்களைப் பின்பற்றும் போது சிலர் எடுத்துக்காட்டாகவே மாறிடுவார்கள் போல! இப்போ பாருங்க, தமிழ்நாட்டுல சுடுசூடான மே மாதத்தில், ஊருக்குள்ள ஒரு பெரிய கம்பெனி "கேஸ் பண்ணும்" பாற்டி நடக்கப்போகுது. எல்லாரும் வெயிலுக்கு ஓர் ஆடை, குளிர்ச்சிக்கு ஓர் ஆடை என எண்ணிக்கையா இருக்கிறார்கள். இதே மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் ரெடிட்-ல புகழ் பெற்றது.
பள்ளி நாட்கள்… அந்த நினைவுகள் தான் வாழ்க்கை முழுக்க நம்மை பிடித்துப் பிடித்தே போகும். “பிள்ளையார் சுழி” போல ஆரம்பிக்கும் பள்ளி நண்பர்கள் சந்திப்பு, சிலருக்கு சிரிப்பு, சிலருக்கு கனவுகள், சிலருக்கு பழைய புண்கள்… ஆனா, இந்த கதை ஒரு அசுரன் போல பழிவாங்கும் நம்ம ஊர் சம்பந்தப்பட்ட கதையா இருந்தா?
இன்னொரு நாள், 25 வருடங்கள் கழித்து நடந்த பள்ளி ரீயூனியனில் நடந்த ஒரு சூப்பர் ‘பெட்டி ரிவெஞ்ச்’ கதை தான் இதோ!
நம்ம ஊரு திருமண சீசனில், ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் கிடைக்குமா இல்லையா என்று அலறி அலறி ஓடுவதை எல்லாம் பார்த்திருப்போம். ஆனா, இந்த கதையில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் என்ன எல்லாம் அனுபவிக்கிறார்னு கேட்டா, சும்மா சிரிச்சுட்டே இருப்பீங்க! “இன்டர்நெட்டில் உங்க ஹோட்டல் ரேட்டிங் ஏன் குறைவா இருக்குன்னு இப்போ புரியுது!” என்று ஒரு வாடிக்கையாளர் தொலைபேசியில் கத்தமிட்ட சம்பவம் தான் இன்று நம்ம கதையாடல்.
பொதுவாக நாம் அலுவலக வேலை என்றால், 'ஏதாவது போட்டி, டெட்லைன், மேலாளர்' என்று நினைப்போம். ஆனால், சில சமயம் ஒரு புள்ளி அல்லது ஒரு கோடு தவறினால், பணம் பறக்கும் அபாயம் இருக்கிறது. அதுதான் இந்த கதையிலும் நடந்தது.
ஒரு பெரிய கம்பனியில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர், வேலை முடிந்து வீட்டுக்குப் போவதற்காக வெளியே போயிருக்கிறார். "ஏன் இப்படி அவசரமாக போறீங்க?"ன்னு கேட்டா, தெரியும், வெள்ளிக்கிழமை இரவு! வீட்டில் சாம்பார் சூடா இருக்கும் நேரம்! அதே நேரத்தில், கம்பனிக்குள்ளே நடந்த ஒவ்வொரு விபத்து, அந்த இடத்தில் பத்துப் பேருக்கு தலையில் பாயும் புயல் போல.
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் வாழ்க்கையில் நடக்கும் விஷயங்களை கேட்டால், நம்ம ஊரு குமாரு சுப்பிரமணியன் கதைகள் கூட சும்மா நிக்கும்! "சாதாரண வேலைதான், மக்களுக்கு சாவுக்காய்ச்சல்னு ரூம்கொடுத்துட்டு வேலை முடிஞ்சுவிடும்"ன்னு யாரும் நினைக்க வேண்டாம். ஆஹா, அப்படி ஒரு சோப்பர் வாடிக்கையாளர் வந்தா, நாள் முழுக்க சிரிக்கவும், சில சமயம் தலை பிடிக்கவும் வைக்கும்!
நான் படித்த ரெட்டிட்டில் சமீபத்தில் வந்த ஒரு கதையை உங்களோட பகிர விரும்புறேன். (நம் ஊர்ல ரெட்டிட் தெரியாதவர்களுக்கு – இது ஒரு பெரிய இணையக் குழுமம், நம்ம ஊரு பஞ்சாயத்து மாதிரி!)
நமக்கெல்லாம் பள்ளிக் கால நினைவுகள் என்றால், நண்பர்களுடன் சிரிப்பு, ஆசிரியர்களின் வேடிக்கைப் பதில்கள், மற்றும் சில நேரம் நம் விடாமுயற்சி காட்டும் சின்ன நையாண்டி நிகழ்வுகள் நினைவுக்கு வரும். இப்படி ஒரு சின்ன, பஞ்சாயத்து போல பழிவாங்கும் சம்பவம் அமெரிக்காவின் ஒரு பள்ளி மாணவரிடம் நடந்திருக்கிறது. அதையே நம்ம தமிழ் பார்வையில், நம்ம ஊரு சுவையில் கதைக்கப் போறேன்.
நமஸ்காரம் வாசகர்களே!
பொதுவாக, நாம் படையில் சேர்வது என்றால், நாட்டுக்காக ஆயுதம் எடுத்துப் போராட வேண்டும் என்று தான் நினைப்போம். ஆனால், வாழ்க்கை சில சமயங்களில் நம்மை எதிர்பாராத பாதையில் அழைத்துச் செல்கிறது. இது போலவே, ஒரு முறையான அசத்தல் சம்பவம் 1969-ம் ஆண்டு வியட்நாம் போரில் நடந்திருக்கிறது. அந்த சம்பவத்தை ஒரு அமெரிக்க போர் வீரர் தான் ரெடிட்-ல எழுதிருக்கிறார். அதில் உள்ள நகைச்சுவையும், மனிதநேயம் கலந்த அனுபவமும் நம்ம தமிழிலும் பகிர்வோம் வாங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணிப்பாளராக வேலை பார்த்தால், “ஏதாவது புதுசா நடக்குமா?” என்ற எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் இருக்கவே முடியாது. எப்போதும் சாமான்யமான வாடிக்கையாளர்களும், சுமூகமான check-in-உம் கிடையாது. அதிலும், பெரியவர்களது குழுவோடு, பழைய கணினி மென்பொருள், சுத்தமில்லாத அறைகள் – இது எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு நாடகமா நடந்தது, அந்த நாள்!
அப்போதே தெரிஞ்சிக்கணும், எல்லா ஹோட்டலும், ‘பாரிஸ்’ மாதிரி பிரம்மாண்டமா இருக்கும்னு நினைச்சீங்கனா, பெரிய தவறு! நம்ம ஊர் லோட்ஜிலும், ஐயா, ரிசப்ஷனில் ஒரு பழைய கணினி இருந்தா போதும், “அறை சுத்தம் பண்ணலையா?”ன்னு கணக்கே தெரியாது. அதே மாதிரி, அந்த அமெரிக்க ஹோட்டலும் ஒரு ‘பழைய PMS’ (Property Management System) வைத்திருந்தாங்க – “அறை சுத்தமா, இல்லையா”ன்னு காட்டவே இல்ல.