கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்தது புதிது. ஒரு கல்லூரி பசங்க கிராபிக்ஸ் டிசைனர். கல்லூரியில் படித்ததை எல்லாம் நடைமுறையில் அப்படியே கொண்டு வர வேண்டும் என்று முழு உற்சாகம். ஆனா, இந்த உற்சாகமே பத்து நிமிஷத்திலேயே மாறிப் போகும் என்பதை யாரும் சொல்லவே இல்லை! தமிழ்நாட்டில் பலர் அனுபவிக்கும் "ஆளு சொன்னபடி தான் போ" என்ற அலம்பலான வேலைகளில், இந்த கதை நடக்கிறது.
நம்ம ஊர் மக்கள் மட்டும் இல்ல, உலகம் முழுக்க "குழந்தை மனம்" கொண்ட பெரியவர்களே அதிகம்! அட, எங்க வீட்டிலேயே எப்போ பார்த்தாலும் அப்பா-அம்மா ரொம்ப சீரியஸா பேசுவாங்கன்னு நினைச்சேன் – ஆனா வெளிநாட்டு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் கூட, பெரியவர்கள் குழந்தை மாதிரி கோபம் கொள்ளும் காட்சிகள் நடக்குது. இன்று அந்த மாதிரி ஒரு காமெடி அனுபவத்தைக் கேட்கப் போறோம். வாயைத் திறந்து சிரிச்சுடாதீங்க, சொல்லிட்டேன்!
"ஐயோ! இந்த பிரிண்டர் ஏன் எதையும் கேட்காமல் உறங்கிக்கிடக்குது?" – இப்படி ஒரு அலுவலகத்தில் யாராவது புலம்பினால், உடனே ஐ.டி டீம் ஓடோடி வருவதை நாம் எல்லாரும் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனா, சில நேரங்களில், எல்லா புத்திசாலித்தனமும், புத்திசாலித்தனமான ட்யாக்னோஸ்டிக்ஸும் தோல்வியடையும். அப்ப தான், அலுவலகம் முழுக்க வித்தியாசமான நம்பிக்கையோடு ஒரு காபி ஸ்டிர் ஸ்டிக் (அதாவது, காபி கலக்கும் குச்சி!) ஹீரோவாக களமிறங்கும்!
"பிரிண்டர் வேலை செய்யவில்லை... மின் இணைப்பை போட்டு எடுத்து பாருங்களேன்!" – இந்த வசனம் நம் தமிழர்களுக்கே ரொம்பப் பழக்கம். அலுவலகத்தில் வீட்டிலோ, IT Support பிரச்சினைகள் என்றால் ஒரு நிமிடம் அமைதி கிடையாது. ஆனா, அந்த அசாதாரணமான IT Support அனுபவத்தை, இன்னும் அசாதாரணமான (அதாவது பழங்கால பிசாசுகள் போன்ற) வாடிக்கையாளர்களுடன் சந்திக்கிறீர்கள் என்றால்? பக்கத்து பையன் உங்களுக்கு ஏற்கனவே கேலி செய்ய ஆரம்பித்திருப்பார்!
இதுதான் "I.T. Never Ends" என்ற ஆட்டத்தின் அடிப்படை கதைக்களம். ஒரு சாதாரண நபர், தனது வீட்டில் அமர்ந்தபடியே, இந்த கேமைக் கொஞ்ச நாள் முன் Reddit-இல் பகிர்ந்தார். எதிர்ப்பாராத அளவிற்கு உலகம் முழுக்க வைரலாயிற்று! இப்போ அந்தப் பயணத்தையும், அதன் பின்னணியில் நடந்த சுவாரஸ்ய சம்பவங்களையும் தமிழில் பகிர்கிறேன்.
யாராவது ஒரு ஹோட்டலுக்கு போனீங்கனா, ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்க்கும் அந்தப்பாவி ஒருவரை பார்த்திருப்பீங்க. அவர்களுக்கு நமக்கு தெரியாத சாகசங்கள், சிரிப்பும் சினமும் கலந்த சம்பவங்கள் நடந்து கொண்டேதான் இருக்கும். அவங்க வாழ்க்கை, நம்ம ஊர் சினிமா கதைகளை விடவும் சுவாரசியம் நிறைய இருக்கு. இப்போ, இந்தப் பதிவிலே வந்த ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் அனுபவம் கேட்டீங்கனா – அதுக்கே நம்ம ஊர் பேச்சு மாதிரி, “ஏய், இன்னும் எவ்வளவு தைரியம்?”னு தான் தோணும்!
"தம்பி, ராத்திரி ஷிப்ட் இருக்கு, சும்மா பொறுமையா இருந்தா போதும்" – இப்படி சொல்வதுதான் பொதுவா இருக்கும். ஆனா, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் ராத்திரி பணியாளர்களுக்கு பொழுது போக்குவதற்காக டிவி அனுமதிக்கிறாங்க. ஆனா எல்லா விஷயத்துக்கும் ஒரு எல்லை இருக்குமே! அந்த எல்லையை தாண்டியதால ஒரு பெரிய விவாதம் Reddit-இல் கிளம்பியிருக்குது.
நம்ம ஊர் அலுவலகத்தில் சுடுசுடு சாம்பார் சாதம் சாப்பிட்டபோது பக்கத்துல ஒவ்வொரு பேரும் ரேடியோவை வைத்து கேட்ட மாதிரி, இங்க ஹோட்டல் லாபி டிவி தான் அவர்களுக்கு ஆறுதல். ஆனா, யாரோ ஒருவர் விதிமுறையை மீறினால், எல்லாருக்கும் அந்த சுகம் பறிபோகும் அபாயம் இருக்கிறதே!
ஒரு ஹோட்டல்லும் தங்கும் போது, நம்ம ஊர் மக்களுக்கு "டிபாசிட்" என்றாலே நம்ம பக்கத்து கடையிலே வாங்குற சாமானுக்கு கொடுக்கும் முன்பணம் மாதிரி தான் நினைக்கும் வழக்கம். "அப்பாடா, ரூம்க்கு பணம் கொடுத்தாச்சு, இனிமேல் ஓய்வாக தூங்கலாம்!" என்று நினைக்கும் நேரத்தில்தான், ரிசெப்ஷனிலிருந்து ஒரு சின்ன புன்னகையுடன், "சார்அா, இன்சிடென்டல் ஹோல்ட் வாங்குறோம்..." என்று சொன்னால், முகம் சுருங்கும்.
"யாரு பா இந்த இன்சிடென்டல்? என் கணக்குல எவ்வளவு பணமோ தெரியாமப் போயிடுமோ?" என்ற பயம். ஒருவேளை அந்த ஹோல்ட் பணம் திருப்பி வராதா என்று அச்சம். இதைத்தான் அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்க்கும் ஒருவர் விவரமாக, சிரிக்கச் செய்யும் ஒரு ரெடிட் பதிவில் பகிர்ந்திருக்கிறார்.
"அப்பா, நம்ம ஊருக்கே வந்திருச்சு பாருங்க இந்த அலங்கோலம்!" – இது ஒரு மருத்துவமனையில் முன்பள்ளி மேசையில் வேலை செய்யும் ஒருவர் சொல்வதுபோல் இருக்கலாம். ஏன் என்றால், அவருடைய முதலாளி ஒரு நல்லவர்தான், ஆனா அலட்சியத்தில்தான் உலக சாதனை படைத்திருப்பார் போல!
நம்ம ஊரு வேலைக்காரர்களுக்கு, ‘வந்தவன் ராஜா’ன்னு சொல்வதுண்டு. ஆனா இங்க, ‘முதலாளி வந்தா தான் ஆபீஸ் திறக்கும்’ பாணியில் தான் எல்லாம் நடக்குது. பசங்க சினிமாவில் வடிவேலு சொல்வது போல, “வேலைக்கு வர்றாரு, ஆனா வேலை செய்யுறாரா?” என்பதே கேள்வி!
நம்ம ஊரில் வேலைக்கு போனாலே அந்த "முதலாளி" என்றாலே நம் மனசுக்குள் ஒரு கலக்கமே! சிலரு நல்லவர்களா இருப்பாங்க, ஆனா சில முதலாளிகள் – ஓ, அவர்கள் பக்கத்துல நம்ம வாசல் கூட போக முடியாது! அப்படிப்பட்டதா தான் இந்த கதையில இருக்குற தலைவர்.
ஒரு அலுவலகத்தில் நடந்த உண்மை சம்பவம் – தலைவரே ஒரு குழந்தை மாதிரி நடந்துகிட்டே இருந்தாராம். வேலை செய்யும் ஊழியருக்கு நீங்க எங்கோ கேட்டிருப்பீங்க, “தலைவரே, இது முடியாத விஷயம் – எப்படி பண்ணுறது?” அப்படின்னு. ஆனா அந்த தலைவருக்கு, "இல்ல, சார், இது வேணும், உடனே வேணும், என்னால முடியல்னா நீங்க உங்க வேலை பார்க்கணும்" என்றுதான் பதில்!
கல்லூரி வாழ்கையில் ரூம்மேட் அனுபவம் தனி லெவல் தான்! சில பேர் கிடைக்கும் போது வாழ்கை சுகமாக இருக்கும்; சிலர் கிடைக்கும் போது, நம்மை நேரே ரஜினிகாந்த் "முதலாளி போல்" ஆக்கிடுவாங்க! இப்படி ஒரு சோம்பேறி ரூம்மேட்டுடன் இருந்த அனுபவத்தை, ஒரு நண்பியின் வாயிலாக எனக்கு சொன்ன கதையை இங்கு பகிர்கிறேன். இந்த கதையை அவர் சொன்னபோது, "நான் பாவம், பாவம்… என் செயலை பெருமையாக நினைக்கவில்லை!" என்று ஆரம்பித்தாலும், நான் கேட்டவுடன் "அட, இது தான் செய்யணும்!" என்று இருந்தது! நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கு இதை சொல்லாம விட்டுவிட்டால் அர்த்தமில்லையே!