அலுவலகம், மேல் அதிகாரிகள், விதிமுறைகள் – இவை மூன்றும் சேரும் போது, எப்போதும் சுவாரசியமான சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்க முடியாது. நம் ஊரில் “விதியை விட புத்தி மேல்” என்று சொல்வது போல, சில நேரம் விதிமுறைகளை அந்தந்த முறையில் பின்பற்றும் போது நடக்கும் காமெடிகள் எப்போதும் ரசிக்கத்தக்கவை. இப்போதோ, ஒருவர் சைக்கிளில் அலுவலகம் சென்று, காய்ச்சும் வெயிலில் கூட அசையாமல் விதிமுறையை கடைபிடித்த அனுபவம் தான் நம்மிடம்!
நம்ம வீட்டுப் பிள்ளைகள் நம்மை எப்படி “மடக்கி வைத்துக் கொள்கிறார்கள்”ன்னு கேட்டா, அவங்க கேக்குறதுக்கு நம்ம சொல்ற பதில், அவங்க புரிஞ்சிக்கிறதுக்கு அவங்க பண்ணுற செயல் – ரெண்டும் ரொம்பவே வித்தியாசம்! தமிழ்ப் பெற்றோர்களுக்கெல்லாம் இது ஒரு நாளும் மறக்க முடியாத அனுபவம் தான்.
இந்தக் கதையை படிச்சதும், நம்ம வீட்டு சின்னப்பிள்ளைகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்துரும். வெளிநாட்டு Reddit-ல வந்த ஒரு சிரிப்பூட்டும் சம்பவம், நம்ம ஊர் கண்ணில் பார்த்தா எப்படி இருக்கும்? வாங்க, ஒரு ரசக்காரப் பயணத்துக்கு போகலாம்!
“டிரஸ் கோடு” என்றால் நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் கூட பெரிய விஷயம்தான். புதுப் பசங்க வந்துறாங்கன்னா, முதல்ல ‘வெள்ளை சட்டை, கருப்பு பாண்ட், ஷூஸ்’ – இப்படி ரெகுலர் பாணி. ஆனா, ஒருத்தர் மட்டும் “டை கட்டணும்!”னு சொன்னா, அது ரொம்பவே ஜாலி கதை. இந்த கதையிலெல்லாம் நம்ம ஊர் ‘வெளி முகம் – உள்ளே வேஷம்’ மாதிரி ஒரு IT டெவலப்பர் எப்படி அலுவலக மேலாளர்கள் கையிலேயே அவர்களை சுழற்றினார்னு பாருங்க!
சும்மா சொல்லல, இந்த கதையைப் படிச்சா, அப்பப்போ நம்ம ஆபீஸ்ல நடந்த காமெடி நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் நியாபகம் வருமே!
“என் ஊர் பெயரை கழட்டிட்டீங்களே!” – அப்படின்னு தெருவுக்குத் தெருவும், ஊருக்கூட ஊரும் புகார் கொடுத்தால் என்ன நடக்கும்? இதோ, அமெரிக்காவின் மிச்சிகன் மாநிலத்தில் நடந்த ஒரு நகைச்சுவை சம்பவம்! வானிலை முன்னறிவிப்பாளர்கள் எத்தனை பேருக்கு வானிலை சொல்லி வம்பில் விழுறாங்கன்னு நம்ம தமிழ்நாட்டிலேயும் தெரியும். ஆனா, அந்தக் கிளாசிக் புகார்கள் எல்லாம் ஒரு பக்கம், Michigan Storm Chasers-னு ஒரு வானிலை சேனல்-க்கு வந்த கமெண்டுகளுக்குப் பதிலாக எடுத்த நடவடிக்கை ஒரு பெரிய காமெடி தான்!
அவர்கள் சொல்வது: “நீங்க எல்லாம் எங்க ஊர பெயரை காட்டலையே! எங்க ஊருக்கு மட்டும் வானிலை இல்லையா?” – இதே மாதிரி மாதம் மாதம் வந்த புகார் என்ன ஆனது தெரியுமா? அந்த சேனல், நிறைய பேர் கோரிகையை கேட்டுக்கொண்டு, “இனிமேல் எவ்வளவு நகரம் இருக்கிறதோ, எல்லாத்தையும் ஒரே வரைபடத்தில் போட்றோம்!”ன்னு சொன்னாங்க. அப்புறம் நடந்த காரியங்களை படிங்க, சிரிப்பு வந்துடும்!
"பிளேட்டோ" என்றால் உலகம் முழுவதும் தத்துவ கலைக்கு அடித்தளம் போட்டவர். அவரை கற்பிக்கக்கூடாது என்று கூறினால், அது மாடியில் மரம் வளர்க்கும் முயற்சியே போல இருக்கும், இல்லையா? ஆனா, அமெரிக்காவின் பிரபலமான Texas A&M பல்கலைக்கழகத்தில்தான் அப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கிறது! தத்துவப் பேராசிரியர் ஒருவர், "பிளேட்டோ"-வை கற்பிப்பதை நிர்வாகம் தடை செய்துவிட்டார்கள். ஆனாலும், அந்த பேராசிரியர் எப்படி அந்த தடையை சுற்றி வந்தார் என்ற கதை தான் இங்கே.
அது ஒரு கசப்பான கசப்பில், சிரிப்பும் சிந்தனையும் கலந்த சம்பவம். மாணவர்களும், இணையவாசிகளும் இப்படிப்பட்ட தடை உத்தரவுகளுக்கு எப்படி ரசித்து பதிலளித்தார்கள் என்பதே இந்த கதையின் சுவாரஸ்யம்!
“ஓர் இசை இல்லாத வாழ்க்கை, சாம்பார் இல்லாத சாப்பாடு போல!” – இப்படி நம்ம ஊரு மாமாக்கள் சொல்வதை கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். ஆனால், இசை என்றாலே எல்லோரும் ரசிப்பார்கள் என்றால் அது தவறு. சிலர் அந்த இசையைக் கேட்டாலே முகம் சுருங்கும்! இதுக்காகவே தான் இன்று நம்மோட கதையை எடுத்திருக்கேன். ஸ்காட்லாந்தில் நடந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம், தமிழில் உங்களுக்கு இனிமையாகச் சொல்கிறேன்.
நம்ம ஊரில் அஞ்சல் நிலையம் என்றாலே, "பத்து ரூபாய் போதும், ஈழ மாமா கடைக்கு தந்தா போயிரும்" என எண்ணிப் பழகிய நாம், அமெரிக்காவில் அஞ்சல் அனுப்பும் கதையை படிக்கிறோம் என்றால், அது நம்மை சிரிக்க வைக்கும். ஆனால், அந்த நாட்டு அஞ்சல் நிலையத்திலும் நம்ம ஊரு அலப்பறைக்கும், அலட்சியத்துக்கும் பஞ்சம் இல்லை போலிருக்கிறது!
இந்தக் கதையில், வாடிக்கையாளர் ஒருவருக்கு, கிரிஸ்துமஸ் பண்டிகைக்கு முன் அமெரிக்க அஞ்சல் நிலையத்தில் ஒரு பெரிய பரிசுப் பெட்டி அனுப்ப வேண்டியிருந்தது. வீட்டிலேயே துல்லியமாக எடை பார்த்து, ஆன்லைனில் லேபிள் (அஞ்சல் சீல்) பிரிண்ட் செய்து வைத்தார். ஆனா, அஞ்சல் நிலையத்துக்குப் போனதும், "உங்க பெட்டி மூன்று பவுண்ட் அதிகம் இருக்கு!" என உரிமையுடன் உரையாட ஆரம்பிச்சார்களாம் அங்குள்ள ஊழியர்.
"நம்ம ஊரில் வேலைக்கு புது மேலாளர் வந்தா, எப்பவுமே கொஞ்சம் கஷ்டம் தான். ஆனா இந்த கதை, சாதாரண மேலாளர்களுக்கு மேல போய், நம்ம குடும்பத்துல பெரியவர்கள் சொல்வாங்க போல 'கொங்கா மூஞ்சில கஞ்சி ஊத்தின மாதிரி' முட்டாள்தனமான பரிசோதனையா இருக்கு!
1997-2004-ல் ஒரு பிரபல இசை கடையில் மேனேஜராக வேலை பார்த்த அனுபவம் கொண்டவர், அந்த கடையின் நன்கு ஓடிக்கொண்டிருக்கும் காலத்தில், திடீரென ஒரு நாள், இருபது 'trestle tables' (நம்ம ஊர் சும்மா சொன்னா, படுக்கை மேசை மாதிரி, ஒடம்பு வலிக்கும் வாசல் மேசை) கடைக்கு வந்து விழுந்ததாம்! 'ரெட்டை பிளாஸ்டிக்' போர்வையோடு, ஒவ்வொன்றும் கடையை பஞ்சாயத்து அலங்காரமா மாற்ற சொல்லி தலைமை அலுவலகம் உத்தரவு.
"எதுக்குன்னு நானே புரியலை. நம்ம கடைல அழகு ரேக்குகள் இருக்கு, வாடிக்கையாளர்கள் ஏற்கனவே நெருக்கடி-யா வர்றாங்க. இப்போ இந்த மேசைகளை எல்லாம் போட சொன்னா, ஒரு நிமிஷம் நிம்மதியா நிக்க முடியுமா?" – இந்த மேனேஜர் சொன்னார்.
நம் ஊரில் உள்ள நூலகம் என்றாலே, புத்தக வாசிப்போர்களின் சிரிப்பு, குழந்தைகளின் கூத்து, வயதானவர்களின் அமைதியான நடையைத் தான் நினைவிற்கு கொண்டு வருவோம். ஆனால், அங்கேயும் “மேலே இருந்து வரும் உத்தரவுகள்” என்றால் நமக்குத் தெரியும் — அது முட்டாள்தனமானதா என்றால், அதன் விளைவுகள் எப்படித்தான் இருக்கும் என்று யாரும் ஊகிக்க முடியாது! இன்று நம்மிடம் இருக்கும் கதை, வெறும் ரசீது அச்சிடு உத்தரவைச் சுற்றியே, ஆனால் அதில் இருக்கும் காமெடி, பரபரப்பு, மற்றும் நாம் அனைவரும் அனுபவிக்கும் “நியாயம் இல்லா மேலாளர்” கதைகளின் சுவை!
“தலைவரே, இந்த புள்ளிப்புள்ளி முன் லிட்டில் ஸ்டார் மாதிரி ஒன்றை வையணும்!” – உங்கள் ஆஃபீஸ் வாழ்க்கையில் ஒருத்தர் இப்படிச் சொன்னதை கேட்டிருப்பீர்களா? இப்படிப்பட்ட நம்ம ஆபீஸ் காமெடி சம்பவங்களை நினைத்தாலே சிரிப்பு வந்துடும். ஆனா, இந்தச் சம்பவம் மட்டும் கொஞ்சம் அதிகம் தான்!
நம்ம கதையின் நாயகன், ஒரு மார்க்கெட்டிங் டிபார்ட்மெண்டில் வேலை பார்க்கும் நண்பர். அவருடைய சக ஊழியர் பால், ஒரு பவர்பாயின்ட் பிரெசெண்டேஷன் செய்யணும் என்று சொல்லி, புள்ளிப்புள்ளி ஒவ்வொன்றுக்கும் முன்னாடி “அஸ்டெரிக்ஸ்” வைக்கணும் என வலியுறுத்துகிறார். ஆனா, அஸ்டெரிக்ஸ் என்றால் என்ன தெரியுமா? தெரிஞ்சா சிரிப்பீங்களே!