"ஓரளவு வேலையுலகத்தில் இருப்பவர்கள் எல்லாரும் தெரிஞ்சிருக்கும் – சிலப்பேர், ‘நியமம், முறைகள்’ என்று சொல்லிக்கிட்டு, நேரத்தையும் வேலைவாய்ப்பையும்தான் பிழைக்கும்!" இது மாதிரி தான் Reddit-ல் r/MaliciousCompliance பகுதியில் ஒரு கலகலப்பான சம்பவம் பதிவு செய்யப்பட்டது. முதலில் படிச்சவங்க, ‘இது நம்ம பக்கத்து அலுவலகத்திலே நடக்கலா?’ என்று நினைக்கத்தான் செய்யும்!
நம்ம ஊரில் எதாவது பெரியவரா, அல்லது மேலாளரா வந்தா நம்மள பாத்து "இது சரியா, அது சரியா"னு எப்போதுமே விசாரிப்பாங்க. அப்படி விசாரிப்போட வரும் பெருமிதமும், நம்ம ஊழியர்களோட மனசில எழும் "அந்த டயில் தெரியாம, எதுக்கு சொல்றார்?"ன்னு ஒரு சின்னக் கோபமும் கலந்த ஒரு சம்பவம் தான் இன்று நம்ம பாக்கப்போறோம். இது ஒரு வெளிநாட்டு ரீடெயில் கடையில் நடந்தது, ஆனா நம்ம ஊழியர் அனுபவம் நம்ம ஊர் வேலைப்பளு வாழ்க்கையிலேயே ரொம்ப நெருக்கமானது!
“இது என் சோறு, இது என் நேரம்” – நம்ம ஊரு ஊழியர்கள் பலர் மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டு, புன்னகை போட்டுக்கிட்டே மேலாளர்களிடம் சும்மா நேரம் செலவழிப்பதுண்டு. ஆனா, அமெரிக்காவிலிருந்த ஒரு பெரிய கடை மேலாளருட கதையை கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊர்லயும் ‘வேலை நேரம்’ ரகசியத்துக்கு ஒரு புத்தம் புது பார்வை கிடைக்கும்!
ஒரு பெரிய கிரோசரி செயின்-ல டிபார்ட்மென்டு மேனேஜராக வேலை பார்த்த அந்த நபர், தன் முன்னாடி பியூபபும், சினிமா தியேட்டரும் மேனேஜ் பண்ணிய அனுபவம் கொண்டவர். சட்டம், ஊழியர் உரிமை, எல்லாத்தையும் நன்றாகத் தெரிந்தவர். ஒரு நாள், HR-லிருந்து வந்த ஒரு பயிற்சி கூட்டத்தில், “உங்க டீம் உறுப்பினர் உங்களுக்கு SMS அனுப்பினாங்கனா என்ன செய்ய வேண்டும்?”னு கேட்டாங்க.
அவரும் சுக்கு போட்டு, “SMS-யை புறக்கணிக்கணும்”னு சொன்னார். HR-ஓர், “இல்ல, அவர்களுக்கு call-out line-க்கு call பண்ண சொல்லணும்; பெயர், ID, shift விவரம் சொல்லணும்”னு கட்டாயப்படுத்தினாங்க. “இதெல்லாம் எழுதி email பண்ண முடியுமா?”னு கேட்டார், HR-ஓர் படிப்படியா email அனுப்பி விட்டாங்க.
அலுவலகம் என்றாலே ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு கதையை வைத்திருப்பார். வேலைகள், மேலாளர்கள், மேலாளர்களின் கட்டுப்பாடுகள் – இதெல்லாம் நமக்கு புதிதில்லை. ஆனால், "நீங்கள் என் மின்னஞ்சலை வாசித்தீர்களா?" எனக் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பவர் ஒருவரை சந்தித்தால்? அந்த உத்தரவை எப்படி சமாளிப்பது? இதோ, ஒரு குறும்புக்கார ஊழியர் தன் மேலாளரின் வாசிப்பு பிடிவாதத்தை நையாண்டி பண்ணிய கதை!
கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்தது புதிது. ஒரு கல்லூரி பசங்க கிராபிக்ஸ் டிசைனர். கல்லூரியில் படித்ததை எல்லாம் நடைமுறையில் அப்படியே கொண்டு வர வேண்டும் என்று முழு உற்சாகம். ஆனா, இந்த உற்சாகமே பத்து நிமிஷத்திலேயே மாறிப் போகும் என்பதை யாரும் சொல்லவே இல்லை! தமிழ்நாட்டில் பலர் அனுபவிக்கும் "ஆளு சொன்னபடி தான் போ" என்ற அலம்பலான வேலைகளில், இந்த கதை நடக்கிறது.
இன்றைய வேலைக்கழக வாழ்க்கையில், டெக்னாலஜி வளர்ந்தாலும், சில பழைய பழக்கங்கள் விட்டு விடவே மாட்டேங்குது. குறிப்பாக, தொழில்நுட்ப ஆதரவு (Tech Support) டீம்கள் பேசும் பாணியில்! நம்ம ஊரில், "கா... கா... கா..." என சாம்பார் பதம் போட்டு, வாசல் வாசல் ஓடி, அடக்க முடியாத சிரிப்பை கிளப்பும் கதைகள் நிறைய. ஆனா, இன்று சொல்வது, ஒரு ஐடி மேலாளர் அவர்களது சித்திரவதைக்கு எப்படி கலாட்டா பழி வாங்கினார் என்ற சுவாரசியம்!
ஒரு குடும்பம் நடத்தும் விற்பனை நிறுவனத்தில், 35 வயது ஐடி மேலாளர் – பசங்க பேரு Piranhaweek (Reddit-ல்). பழைய ERP-யிலிருந்து புதுசு, ஸ்மார்ட் ஆன சிஸ்டத்துக்கு மாறினாங்க. எல்லாமே நன்றாக இருந்தாலும், ஒரு டச் – அந்தச் சப்போர்ட் டீம்! பல தடவைகள் கேட்டாலும், அவங்க பதில் சொல்லும் வழி மட்டும் “voice message” தான். பசங்க சொல்வது மாதிரி, "பத்தாவது முறையும் கேட்டேன், என்னோட கேள்விக்கு text-ல பதில் சொல்லுங்கன்னு, கேட்கவே கேட்கவே என் காதில் சக்கரம் வந்துருச்சு!"
"எங்க அலுவலகத்தில ஒரு பழைய டாக்யுமென்ட் சேமிப்பும் பகிரும் சிஸ்டம் இருந்தது. அந்தப் பழக்கத்தைத் தாண்டி, 'புதிய பாதுகாப்பு' என்கிற பெயரில் அந்தப் பிளாட்ஃபாரத்தை மேம்படுத்தினாங்க. நாமெல்லாம் பெருமூச்சு விட்டோம் – 25 வருஷம் பழைய சிஸ்டம், இனிமேல் கொஞ்சம் புதுசா வந்தா நல்லதுதானே என்று! ஆனால், யாரும் நம்மோட கருத்தை கேட்டே இல்ல. புது சிஸ்டம் வந்ததும், எல்லாம் சரியான மாதிரி இருக்கும், பழையதைப் போலவே அமைத்து விடுவாங்கனு நம்பினோம்."
"ஆனா ஒரே ஷாக்! யாரும் எங்கடைய கணக்கு, தேவைகள் பார்த்தே இல்ல. நம்ம வேலைக்கு தேவைப்படுற அத்தனை வசதிகளும் புது பிளாட்ஃபாரத்திலே கிடையாது. எல்லாம் திசை தெரியாமல் போச்சு."
"அண்ணா, நம்மள மாதிரி வேலை பண்ணுறவங்க எல்லாம் எப்போ தான் மதிப்பீடு சரியா கிடைக்கும்?" – இது ஒரு சாதாரண அலுவலக ஊழியரின் மனம் குமுறும் கேள்வி. வேலை செய்யும் இடம், நாடு, கலாச்சாரம் எதுவாக இருந்தாலும் இந்தக் கேள்வி எல்லா ஊழியர்களுக்கும் பொதுவானதே. இன்று நம்ம கதை ஒரு சர்வதேச நிறுவனத்தில் நடக்கிறது, ஆனா அந்த ஊழியர் நம்ம ஊரு மக்கள் மாதிரியே – உழைப்பும், நேர்த்தியும், ஆனா உரிய மதிப்பீடு இல்லாத போது அசட்டையாகவும் நடந்து கொள்கிறார்!
அலுவலகத்தில் வேலை செய்வது என்றால், அது என்னவென்று சொல்வதற்கே ஒரு தனி கதையே. குறிப்பாக ஐடி துறையில் இருப்பவர்கள் தினமும் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகள், சிரிப்பும், சிரமமும் கலந்த அனுபவங்கள் நம்மில் பலருக்கும் பழக்கமானவை. ஆனால், அதில் "பிரிண்டர்" என்றால், ஒவ்வொரு ஐடி ஊழியருக்கும் அது ஒரு விதி போலவே இருக்கும். எத்தனை வேலைகள் வந்தாலும், பிரிண்டர் வேலை செய்யவில்லை என்றால், அந்த அலுவலகம் தள்ளாது!
இந்தியாவில் கூட, "பிரிண்டர் பழுது" என்றால் அதுக்காக ஒரு தனி திருவிழா மாதிரி நடக்கும். "அது வேலை செய்யல, இதை யாராவது உடனே பாக்கணும்!" என்ற அழைப்பு வந்தால், உங்க பாஸ் கூட வேற வேலை இழந்த மாதிரி பணி கொடுப்பார். இதே மாதிரி ஒரு சூழ்நிலையில்தான், அமெரிக்காவில் ஒரு ஐடி ஊழியரிடம் நடந்த சம்பவம் தான் இன்று நாம பார்க்கப்போகும்.
நம்ம ஊர்ல "நம்ம கையில இருக்குறத தான் போதும், போய் வேற ஏதாவது கேக்க வேண்டாம்"னு சொல்லுறவர்கள் எல்லா துறையிலும் இருக்காங்க. ஆனா software வேலைக்கு வந்தா, backend-frontend குழுக்கள் ரொம்பவே ஜாதி பேத பாக்குற மாதிரி தான்! இதுல, ஒரு API-யை சுற்றி நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவத்தை பார்த்தா, நம்ம ஊரு IT பசங்க நேரில் நடந்த மாதிரி தான் இருக்கும்!