காலையில் கடலை சுடும் வாசனை, சாலையில் ஓடும் பசுமை பஸ்கள், வீட்டின் முன்னால் வீசும் தென்றல் – இவை எல்லாம் நம்ம ஊர் வாழ்க்கைக்கு சுவை சேர்க்கும். ஆனா, வீட்டு வாடகை வாங்கும் உரிமையாளர்கள் (landlord) சிலரால் அந்த சுகம் சில நேரம் கடினமான பாடமாக மாறும். இப்படி தான், அமெரிக்காவில் ஒரு இளைஞன் தம்பதிக்கு நடந்த அனுபவம் – அவரும், ஒரு proverbial (பழமொழியில் வரும்) ஒட்டகமும், அங்குள்ள வீட்டு உரிமையாளரும்!
"காலை 9 மணிக்கு அலுவலகம், பிறகு எப்போதும் போல் வேலை..." – இப்படி ஒரு சாதாரண நாள் தான் எனக்கும். ஆனா ஒரு நாள் மேலாளர் என்னை, "நீ அட்டவணையை (rota) கண்டிப்பா பின்பற்றணும்!" என்று தட்டிக்கேட்டார். என்னோட 'மாலிசியஸ் கம்ப்ளையன்ஸ்' (Malicious Compliance) என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா? இதோ, உங்க முன்னாடி அந்த அற்புதமான அலுவலக சூழல் கதையை சொல்றேன்.
இது என் கால் சென்டர் (Call Centre) அனுபவம். சில வருடங்களுக்கு முன்னாடி ஒருத்தர் விட்டு போனதால, அவருடைய மேலாண்மை (admin) பொறுப்பும் எனக்கு மேலே மிதந்து வந்துச்சு. இது வேலைக்கு சேரும் நேரத்துக்கும், பிற்பகல் ஓய்வு நேரத்துக்கும் இடையே பத்து, பதினைந்து நிமிஷம் தான் ஆகும் சிறிய பணிகள். ஆனா, மேனேஜர் சொன்னபடி ரோட்டாவை பின்பற்றணும் என்கிற கட்டாயம் வந்ததும், என் வாழ்க்கையே வித்தியாசமாயிற்று!
பள்ளி நாட்கள் என்றால் நினைவுக்கு வருவது பாடங்கள், நண்பர்கள், சாப்பாடு, இன்னும் கொஞ்சம் கலாட்டா! ஆனா, சில சமயங்களில், "வீணாக வேலை வாங்கறது"ன்னு சொல்லும் பெரியவர்களும் இருக்காங்க. இப்போ சொல்றேன் ஒரு நம்ம ஊர் மாணவன் – ஆனா துருக்கியில் படிக்கும் ஆனந்தன் (பெயர் மாற்றம்) – அவன் சந்தித்த அனுபவம்.
ஒரு நாள், ஆனந்தனுக்கு பள்ளி ஆட்சி அதிகாரிகளும், ஓவிய ஆசிரியரும் கூப்பிட்டு, "பள்ளி சுவர்களும், கதவுகளும் பழையது, ஒழுங்கா ஓவியம் போட்டு அழகாக்கு. நம்மாள வர இந்த வருடம் ஆய்வாளர் வருவாரு. உனக்கு மதிய உணவு இலவசம்!"ன்னு சலுகை. ஆனந்தனுக்கு கேமிஸ்ட்ரியும் கணிதமும் பிடிக்காது, அதுவும் வகுப்பிலிருந்து தப்பிக்க ஓர் வாய்ப்பு, மேலுமா இலவச சாப்பாடு! உடனே ஒத்துக்கிட்டான்.
அலுவலகத்தில் பணி செய்யும் போது “நடவடிக்கைகள் சரியா பின்பற்றணும்!” என்று மேலாளர்கள் எப்போதும் சொல்லுவதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஆனால், இந்த விதிகளை உண்மையிலேயே கடைபிடிக்க ஆரம்பிச்சா, அது எவ்வளவு கலாட்டாவா போகும்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா? இந்தக் கதையில் ஒரு அலுவலகத்தில நடந்த ‘மாலிஷியஸ் கம்ப்ளையன்ஸ்’ சம்பவம், அப்படியே நம்ம ஊரு சுவையில்!
ஒருத்தர் சொன்ன மாதிரி, “நம்ம ஊரு சாம்பார் மாதிரி, அலுவலகம் எல்லா சுவையும் கலந்து தான் இருக்கும்!” இந்தக் கதையும் அப்படித்தான் – கொஞ்சம் கலக்கு, கொஞ்சம் காமெடி, கொஞ்சம் குழப்பம்.
“பள்ளியில் படிப்பதுதான் முக்கியம், உபகரணங்கள் முக்கியமல்ல” என்றால் நம்புவீர்களா? நம் தமிழ் பள்ளிகளிலும், அமெரிக்க பள்ளிகளிலும், ஆசிரியர்களுக்கு எதிராக சில விதிகளும், கட்டுப்பாடுகளும் அவ்வப்போது வருவது புதிதல்ல. ஆனால், ஒரு அமெரிக்க பள்ளியில் நடந்த ஒரு சம்பவம், நம் ஊர்களிலேயே நடந்திருக்கலாம் போல ஒரு உணர்வை தருகிறது!
ஒரு பழைய அறிவியல் ஆசிரியர், தன்னுடைய பள்ளி அறிவியல் துறையின் செலவுகளை அதிகம் கவனிக்க வேண்டும் என்று நிர்வாகம் சொன்ன பிறகு அவர் சந்தித்த காமெடி அனுபவத்தைப் படித்து நானே சிரித்து மாறிவிட்டேன். “நீங்கள் Amazon-லோ, பக்கத்து கடையிலோ வாங்கக் கூடாது, பள்ளிக்கு ஒப்புதல் பெற்ற இரண்டு அறிவியல் சப்ளையர் கேட்டலாக் மூலமாக மட்டுமே பொருள்கள் வாங்க வேண்டும்!” என்ற கட்டுப்பாடு! அதெல்லாம் சரி; ஆனால் ஒரு காகிதத் துண்டுக்காக ரூ.5 செலவு செய்ய வேண்டுமா?
நம்ம ஊருலயும் அலுவலகங்களில் ஒரு டிப்பிகலான விஷயம் – ஒரு software-க்கு எல்லாரும் ஒரே பாஸ்வேர்டு பயன்படுத்துவது. யாராவது ஒரு நாளும் பாஸ்வேர்டு மாற்றிச்சி, இல்லன்னா password கெட்டியா டைப் பண்ணி account-ஐ lock பண்ணிடுவாங்க. அப்புறம் அங்கயும் ஒரு ஓயாத சிரமம்! இதுக்கெல்லாம் மேல, மேலாளர்கள் "ஏன் இப்படி நடக்குது?"னு கேட்பது தனிச்சுவை.
இதோ, அப்படிப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலையில நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் தான் இந்த ரெடிட் பதிவில். இந்த கதையை படிச்சதும் நம்ம அவ்வப்போடான அலுவலக வாழ்க்கை நினைவுக்கு வந்துரும்!
நம்ம ஊருலே, வீடு வாடகைக்கு எடுத்திருந்தாலும், வீட்டில் தங்கும் வசதிகள் மட்டும் போதாது; நிர்வாகிகள் கொடுக்கும் விதிகளும், கட்டுப்பாடுகளும் அவசியம். ஆனா, அந்த விதிகள் யாருக்கு? நம்ம மாதிரி சாதாரண மக்களுக்கு! ஒரு சென்னையிலோ, கோயம்புத்தூரிலோ வீடு வாடகைக்கு எடுத்தவர் குப்பை எங்கே போடணும்னு கவலைப்படுறதைப் பார்த்திருக்கீங்களா? இங்க ரெட்டிட் கனடாவில் நடந்தது இதற்கு மேல தான்!
"ஓரளவு வேலையுலகத்தில் இருப்பவர்கள் எல்லாரும் தெரிஞ்சிருக்கும் – சிலப்பேர், ‘நியமம், முறைகள்’ என்று சொல்லிக்கிட்டு, நேரத்தையும் வேலைவாய்ப்பையும்தான் பிழைக்கும்!" இது மாதிரி தான் Reddit-ல் r/MaliciousCompliance பகுதியில் ஒரு கலகலப்பான சம்பவம் பதிவு செய்யப்பட்டது. முதலில் படிச்சவங்க, ‘இது நம்ம பக்கத்து அலுவலகத்திலே நடக்கலா?’ என்று நினைக்கத்தான் செய்யும்!
நம்ம ஊரில் எதாவது பெரியவரா, அல்லது மேலாளரா வந்தா நம்மள பாத்து "இது சரியா, அது சரியா"னு எப்போதுமே விசாரிப்பாங்க. அப்படி விசாரிப்போட வரும் பெருமிதமும், நம்ம ஊழியர்களோட மனசில எழும் "அந்த டயில் தெரியாம, எதுக்கு சொல்றார்?"ன்னு ஒரு சின்னக் கோபமும் கலந்த ஒரு சம்பவம் தான் இன்று நம்ம பாக்கப்போறோம். இது ஒரு வெளிநாட்டு ரீடெயில் கடையில் நடந்தது, ஆனா நம்ம ஊழியர் அனுபவம் நம்ம ஊர் வேலைப்பளு வாழ்க்கையிலேயே ரொம்ப நெருக்கமானது!
“இது என் சோறு, இது என் நேரம்” – நம்ம ஊரு ஊழியர்கள் பலர் மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டு, புன்னகை போட்டுக்கிட்டே மேலாளர்களிடம் சும்மா நேரம் செலவழிப்பதுண்டு. ஆனா, அமெரிக்காவிலிருந்த ஒரு பெரிய கடை மேலாளருட கதையை கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊர்லயும் ‘வேலை நேரம்’ ரகசியத்துக்கு ஒரு புத்தம் புது பார்வை கிடைக்கும்!
ஒரு பெரிய கிரோசரி செயின்-ல டிபார்ட்மென்டு மேனேஜராக வேலை பார்த்த அந்த நபர், தன் முன்னாடி பியூபபும், சினிமா தியேட்டரும் மேனேஜ் பண்ணிய அனுபவம் கொண்டவர். சட்டம், ஊழியர் உரிமை, எல்லாத்தையும் நன்றாகத் தெரிந்தவர். ஒரு நாள், HR-லிருந்து வந்த ஒரு பயிற்சி கூட்டத்தில், “உங்க டீம் உறுப்பினர் உங்களுக்கு SMS அனுப்பினாங்கனா என்ன செய்ய வேண்டும்?”னு கேட்டாங்க.
அவரும் சுக்கு போட்டு, “SMS-யை புறக்கணிக்கணும்”னு சொன்னார். HR-ஓர், “இல்ல, அவர்களுக்கு call-out line-க்கு call பண்ண சொல்லணும்; பெயர், ID, shift விவரம் சொல்லணும்”னு கட்டாயப்படுத்தினாங்க. “இதெல்லாம் எழுதி email பண்ண முடியுமா?”னு கேட்டார், HR-ஓர் படிப்படியா email அனுப்பி விட்டாங்க.