அலுவலக வாழ்க்கை எனும் பாதையில் நம்மில் பலர் தினமும் விதிகளும், மேலாளர்களும், அலட்டலும், அலசி போன நிமிடங்களும் சந்திக்கிறோம். “நீதி கேட்டால் நெஞ்சம் உடையும், விதி கேட்டால் வேலை போகும்!” என்கிற பழமொழியை நினைவூட்டும் ஒரு சம்பவம் தான் இன்று நம்முடன். இதை படிக்கும்போது, “அது நம்ம ஆபீஸ்லயும் நடந்திருக்கே!” என்று ஒருமுறை வாயிலிருந்து வெளிவரும்.
“அண்ணே, எங்க இருக்கே அந்த ஸ்க்ரூ டிரைவர் செட்?” “எனக்கு தெரியாது!” – இதெல்லாம் உங்களுக்கு அலுவலக மூடல் நேரத்தில் கேட்டுக்கிட்டிருக்குமா? இதே மாதிரி ஒரு காமெடி-திரில்லர் சம்பவம் தான் இப்போ பார்க்கப்போறோம். ஒரு பெரிய தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில, ஒவ்வொரு பொருளும் கணக்கு வைத்துக் கொண்டு வேலை பார்த்து வந்த Material Controller (அப்படியே விசாரிக்காமல் 'புரொக்'ன்னு சொன்னா புரிஞ்சுக்கோங்க) ஒருவரை வைத்து நடந்த கதை இது.
ஒரே ஒரு 'பட்டியல்' இல்லாம, எத்தனை அலுவலக ஊழியர்களும் புலம்பினாங்க, யார் எங்கே என்ன எடுத்துச்செஞ்சாங்கனு யாருக்கும் தெரியாம போச்சு. இப்படி பட்டியல் இல்லாத Office Shift-க்கு, நம்ம ஊரு கலாச்சாரமான “பக்கம் பார்த்து, வாடல் போட்டு, சாமானா எடுத்துச்சுட்டு போறது” கலந்த ஒரு அலங்கோலம்தான்!
"நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் எல்லாம் 'பழையவை எல்லாம் அழிக்கணும்'ன்னு உத்தரவு வந்தா, யாராவது உண்மையிலேயே எல்லாத்தையும் அழிப்பாங்கன்னு நம்ப முடியுமா? ஆனா, கனடா டொராண்டோவில் ஜேபி மோர்கன் கிளையில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம தமிழர்களுக்கு கூட ஒரு நல்ல கதை!"
ஒரு காலத்தில் அந்த JP Morgan கிளையில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர் (Reddit-ல u/karenskygreen) தன்னோட அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். அங்க நடந்ததை கேட்டா, நம்ம ஊரு அலுவலக கிசுகிசு மாதிரி தான். திடீர்னு மேலாளர்கள், செலவைக் குறைக்கணும்னு, "இனிமேல் voicemail, network storage, email storage எல்லாம் கம்மி பண்ணணும்"ன்னு கட்டளையிடுறாங்க.
அவங்க உத்தரவை உங்கள் மேலாளர் கேட்டு, "சரி, எல்லாத்தையும் அழிச்சு விடு"ன்னு சொன்னாரு. நம்ம கதாநாயகன், "இது என்ன பைத்தியக்கார உத்தரவு?"ன்னு மனசில் நினைச்சாலும், மேலாளருக்கு எதிர்ப்பாடாக பேச முடியாமல், கட்டளையைக் கீறி விடுறார்.
“தயவு செய்து நேரம் பார்த்து கிளம்பு!” – இதுதான் நம்ம ஊர் கடைகளில் கேட்டுட்டு பழக்கப்பட்ட வார்த்தை. ஆனா, ஒரு நாள் மேலாளர் சொன்னார் போல ஸ்ட்ரக்சர் பண்ணிட்டா, கடையையே கலக்கிவிடும் அளவுக்கு காமெடி நடக்கும்னு யாருக்குத் தெரியும்? அப்படியொரு சம்பவம் தான் இங்கே!
ஒரு பெரிய சில்லறை கடையில், நம்ம கதாநாயகி (அவங்க பெயரை சொல்றதுக்கு பதிலா, உங்க ஊரு பாப்பாவ்னு நினைச்சுக்கோங்க) – அங்க கேஷியராக வேலை பார்றாங்க. நேரம் பார்த்து, சூப்பரா கடை வாடிக்கையாளர்களுக்கு சாமானை சோதிக்கிறவங்க. ஒரு நாள், “நீங்க ட்யூட்டி முடிஞ்சதும் உடனே கிளம்பணும், மேலாக வேலை பண்ணக்கூடாது”ன்னு மேலாளர் பெரிய லெக்சர் போட்டார். இதுவும் இல்லாமல், “ஸ்ட்ரக்சர்! ஸ்ட்ரக்சர்!”ன்னு நம்ம ஊர் படையடிவாரி மாதிரி சொன்னாராம்.
“யாருக்கு கடன், அவரே அடமா?”ன்னு சொல்வார்களே – அது வாழ்நாள்ல ஒருமுறை இல்லையெனில் பலமுறை வேலைக்கார வாழ்க்கையில் நேர்ச்சியோட பாத்திருப்பீங்க. பெரிய நிறுவனங்களிலும் மெத்த மேனேஜர் பாசாங்கு, வேலை பறிப்பது, நம்ம வழி தவற வைக்கும் சூழ்ச்சிகள் எல்லாம் அன்றாட நிகழ்வுகள்தான். ஆனால், இந்த சம்பவம் படிச்சா “ஹா! நம்ம ஊருலயும் இப்படித்தான்!”னு சிரிச்சுடுவீங்க.
ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில், புதிய தயாரிப்பை அறிமுகப்படுத்தும் பொழுது ஒரு துறை தலைவர் என்னோட நம்பிக்கையை சோதிக்க முடிவு பண்ணார். “புதிய தயாரிப்பின் செயல்திறன் எண்கள் தயார் பண்ணி, பழைய தயாரிப்போட ஒப்பீடு காட்டு”ன்னு சொன்னார். ஆனால், அந்த எண்கள் பக்காவா பழைய தயாரிப்புக்கு மட்டும் சாதகமாக இருந்தது. ஏற்கனவே அங்க “பழையது வித்தியாசம், புதியது புதுசு”ன்னு எல்லாருக்கும் தெரிந்த விஷயம்.
"ப்ரோம்" – இந்த வார்த்தை நம்ம ஊரில் பெருசா தெரியாம இருக்கலாம். ஆனா, உங்க பிள்ளை UK-வில் படிக்கறா, அவங்க ஸ்கூல்ல ப்ரோம் என்றா சொன்னா, அது பள்ளி வாழ்க்கை முடிவில் நடக்கிற பெரிய கொண்டாட்டம். நம்ம ஊர்ல 12ம் வகுப்பு முடிச்சு விடை கொடுக்கிற விழா மாதிரி தான்! ஆனா இங்க, ப்ரோம்-னு சொன்னா, தமிழ் சினிமா கல்யாணம் போல ஸ்டைல், ஆடல், பாடல், போட்டோ, சிரிப்பு, சந்தோசம் எல்லாமே கலந்து ஒரு பெரிய நாள்.
இந்த வருடம் மட்டும், அந்த ப்ரோம்-க்கு போக மாணவர்களுக்கு ஸ்கூல் ஒரு புதுசு விதி போட்டிருக்காங்க – "மெரிட்" (merit) புள்ளிகள் வேண்டும்! ஆசிரியர்கள் கொடுக்கிற புள்ளி அடிப்படையில் தான் ப்ரோம் டிக்கெட். அதை வாங்கணும்னா நல்ல நடத்தை, உழைப்பு, ஒழுங்கு – இப்படிக் கேட்டா ஓகேதான். ஆனா, இப்போ இந்த "மெரிட்" சிஸ்டம் அப்படியே "வெட்டி"யா போயிடுச்சு!
“வாடிக்கையாளர் ராஜா!” – இந்த வார்த்தையை நம்ம ஊர்ல கேட்டதில்லையா? ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் அவர்களோட ‘ராஜதனம்’ கொஞ்சம் அதிகமா காட்டுவாங்க. தான் சொன்னதை மட்டும் கேட்க வைக்கும் அந்த வாடிக்கையாளர்கள் தான் கடைசியில் கடை ஊழியர்களையும், மேலாளர்களையும் சிரிப்போடு தளைப்பையோடு வாழ வைக்கிறார்கள்.
இப்படி தான் ஒரு பிரிண்ட் ஷாப்பில் நடந்த அனுபவம் தான் இந்த ரெடிட் கதையின் மையம். நம்ம ஊருக்கே உரிய காமெடியும், அனுபவமும் கலந்து இப்போது உங்களுக்காக...
காலம் செல்வது போல, கார்ப்பரேட் அலுவலகங்களிலும் சில நாட்கள் நமக்கு "சும்மா விழுந்து அடிச்சதும், எல்லாம் புரியுது!" மாதிரி சம்பவங்கள் நடப்பது வழக்கம். இதோ, ஒரு ஐடி கம்சல்டன்ட், தனக்கு சொன்னதை சரியாக செய்ததாலேயே பெரிய குழப்பத்தில் சிக்கிய கதை. இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, "அடேங்கப்பா, சுத்தி குழப்பமே!"னு கையோடு நகைச்சுவையோடு, அனுபவத்தோடும் சொல்லிக்கிட்டு இருப்பீங்க.
குழப்பமான அலுவலக விதிகள், தலைமை அதிகாரிகளின் சந்தேகங்கள், நம்ம ஊர் சின்ன சின்ன ஊழல்கள் – இதெல்லாம் கலந்த சமையல் தான் இந்த கதை. ரெடிட்-லயே 2,464 பேரு "அருமை!"ன்னு ஓட்டு போட்டிருக்காங்க. வாசிப்பது போதும், உங்க அலுவலகத்தையும் ஒத்துக்கொள்ள வாய்ப்பு அதிகம்!
“நமக்கு தெரிந்த வேலை மட்டும் பார்த்து ஓர் அலுவலகத்தில் இருந்தால், அது சும்மா ரொம்ப சீராக ஓடும்!” என்று யாரோ சொன்னார்கள். ஆனால், நம்ம ஊர் பசங்க மாதிரி, ‘ஏதாவது உதவி வேண்டுமா?’ என்று ஒரு கை நீட்டும் பழக்கம் இருந்தது எனக்கு. அலுவலகத்தில் எல்லாரும் தனதந்த வேலை பார்த்து முடித்துவிடலாம்; ஆனா, யாராவது ஒரு பக்கோடு உதவி செய்தால் தான் ‘அந்த வேலை எங்க போய் முடியும்’ என்கிற உண்மை எல்லாருக்கும் புரியும்.
நான் இருந்த அலுவலகத்தில், சும்மா அழகாக வேலை போய்க்கொண்டே இருந்தது. யாராவது குழப்பம் வந்தா, ‘என்னப்பா, அந்த பக்கம் போயி கேட்டுப் பாருங்க!’ என்று சொல்லுவாங்க. நான் தான் அந்த ‘அந்த பக்கம்’! ஒரே ஒரு விஷயம் – இது என் வேலைக்கு வெளியில் இருந்தாலும், நான் உதவி செய்யும் பழக்கம் போட்டுக்கொண்டேன். இதிலேயே ஒரு நாள் பிரச்சனை வந்தது!
நம்ம ஊர்ல “யார் மேலாளர்?” அப்படின்னு கேள்விக்காகவே அலுவலகம் முழுக்க சண்டை வரும். ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு மனநல அவசர சேவை யூனிட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மைச் சிரிக்கவும், யோசிக்கவும் வைக்கும். ஒரே நேரத்தில் தலைவரும் அல்லாதவரும் ஆன ஒருத்தரின் அனுபவம் இது. அங்குள்ள ஊழியர்கள் எப்படி வேலை தவிர்க்கப் பார்த்தாங்க, அந்த ஒருத்தர் எப்படி தன் தனிமனித சாதனையால எல்லாரையும் உச்சக்கட்ட நையாண்டியோட வேலை செய்ய வச்சார் – இதுதான் இந்த கதையின் சுவாரசியம்!