திருச்சியில் இருந்து சென்னைக்கு வந்தவன் எல்லாம் ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்தால் போதும் என்று நினைக்கிறான். ஆனா, அந்த வேலை ஹோட்டலில் எடுத்துக்கிட்டா, அங்கும் சாம்பார் இடிச்சு வேலை செய்யணும். இந்த வாரம் நாம பார்க்கப்போற கதை, ஒரு விமான நிலையம் பக்க ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒரு தோழியரின் அனுபவம். அதுவும், அவர் அந்த வேலைக்கு எப்படி புயலகட்ட Raja-style-ஆ ராஜினாமா போட்டார் என்பதுதான் கதை!
“அய்யா, இப்போ தான் புக் பண்ணோம்! பாப்பிங் பண்ணிணு வந்தோம், உங்க சிஸ்டம்ல எங்க ரிசர்வேஷன் ஏன் வரலை?”
இந்த கேள்வி ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கு காது அறுத்து சத்தம் மாதிரி இருக்கும். அதுவும், மூன்றாம் தரப்பு (3rd party) தளத்தில் டிஸ்கவுண்ட் பார்த்து, ‘கூப்பன் பண்ணி’ வந்த விருந்தினர்கள் கேட்டா, மனசு குளிர்ந்தாலும் முகம் சூடாகும்!
இந்த அனுபவம் ரெடிட் பக்கத்தில் u/Thisisurcaptspeaking என்ற பயனர் பதிவு செய்துள்ளார். “Shmotels.com” மாதிரி தளத்தில் சில நிமிடங்களுக்கு முன்னாடி புக் பண்ணி வந்து, ‘நாங்க இப்போ தான் புக் பண்ணோம், இன்னும் ஏன் ரெகார்ட் வரல?’ என்று கேட்கும் வாடிக்கையாளர் கூட்டம் குறையவே இல்லை.
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்மில் பலர் வேலைக்குச் சென்றாலும், வாடிக்கையாளர்களை சந்திக்கிறோம். ஆனா, சில சமயங்களில் நம்மை சிரிக்கவும், கையெழுத்தை கடிக்கவும் செய்யும் வாடிக்கையாளர்கள் இருக்கிறார்கள். அதில் ஒருவனின் கதை தான் இன்று! ஒரே வார்த்தையில் சொன்னா – இந்த வருடத்திலேயே முதல் தரமான “அசட்டு விருந்தினர்”!
“ஏங்க அண்ணா, ஒரு பாட்டில் தண்ணீர் குடுத்துர்லாமா?” – இந்த கேள்வி தமிழ்நாட்டில் உள்ள எந்த ஹோட்டலிலும் கேட்பது சாதாரணம். ஆனால், அமெரிக்க ஹோட்டல்களில் இந்த ‘இலவச தண்ணீர்’ விஷயமே ஓர் பெரிய விவாதமாக இருப்பதை நம்ப முடியுமா? நம் ஊரிலே சென்னையிலிருந்து சிவகங்கை வரைக்கும், ஓர் ஹோட்டலில் உட்கார்ந்தால், தண்ணீர் வருவதை நாம் இயல்பு என ஏற்றுக்கொண்டு விட்டோம். ஆனால் அங்குள்ள ‘Front Desk’ ஊழியர்களுக்கு இது ஒரு ‘கஸ்டமர் சாகா’ மாதிரி ஆகிப்போச்சு!
"ஹோட்டலில் அமைதியா ஓய்வு எடுக்கலாம்"ன்னு நினைச்சு ரூம் புக் பண்ணியவர்களுக்கு, சில நேரம் அது வெறும் கனவு மாதிரி ஆயிடும்! இப்போ இந்தக் கதையை பாருங்க. அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு சம்பவம் தான், ஆனா நம்ம ஊரில் கேட்டா கூட 'யாரு இந்த ஹாக்கி பசங்க?'ன்னு அசந்து போவீங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் நைட் ஆடிட் வேலை பாத்துட்டிருந்தவரு, ஒரே கோபத்தில தள்ளாடுறாங்க. 'ஹாக்கி வார இறுதி'ன்னு பெயர் வைச்சு மூணு பசங்க ஹாக்கி குழுக்கள் ஹோட்டல் முழுக்க புகுந்துட்டாங்க. வெள்ளிக்கிழமை இரவு, ஹால்வேலயே ஸ்டேடியம் மாதிரி மாரி, நெட்ஸ் வைச்சு ஹாக்கி ஆட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.
ஒரு நீண்ட நாள் தங்கும் வாடிக்கையாளர், "தயவு செஞ்சு விளையாடாதீங்க, தூங்கணும்!"ன்னு பத்துச்சு சொன்னாராம். ஆனா அந்த பசங்க – 'காது இல்லை, கவனம் இல்லை'ன்னு அப்படியே விளையாடியிட்டே இருந்தாங்க. இதுல வேணும் நம்ம ஊர் ரெசிடென்ஸ் காலனி மாதிரி, மற்ற வாடிக்கையாளர்கள் யாரும் வாயில பேசல. 'பசங்கன்னா இப்படித்தான்'ன்னு விட்டுட்டாங்களோ, இல்லையெனில் 'பெற்றோர் கவனிக்கறாங்கப்பா'ன்னு நம்பியாங்களோ, யாருக்குத் தெரியும்!
"நம்ம ஊரு ஹோட்டல்-ல போய், எப்ப வேண்டுமானாலும் செக்-இன் பண்ணலாம். 24 மணி நேர ரிசெப்ஷன் இருக்கேன்னு சொன்னாங்க!" இப்படி சொன்னவர்களை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா? வாருங்கள் இன்று ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் அசத்தும் அனுபவத்தைப் படித்து, நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்துடன் ஒப்பிட்டு சிரித்து மகிழலாம்.
எப்போதும் போல, வாடிக்கையாளர் ராஜா தான். ஆனா, அந்த ராஜாவுக்கு ஒரு "காலாண்டர்" என்ற ராஜ்யம் இருக்குது என்பதை மறந்தால் எப்படியோ ஒரு கலகலப்பான கதை உருவாகும். இந்தக் கதையில் நாயகன், "நானும் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்திருக்கேன்!" என்று உரிமையுடன் கூச்சல் போட்ட ஒரு வாடிக்கையாளர்.
“புது ஊழியர்கள் வந்தாலே அலுவலகம் புது பசுமை அடையும்னு நினைச்சோம்… ஆனா இப்போ, வந்தவர்களால வேலை செய்ய முடியல, பொறுத்துக்க முடியல!” — இப்படி ஒரு புலம்பல், பலருக்கும் நம்ம வாழ்க்கையிலே எங்கோ கேட்ட மாதிரிதான் இருக்கும். சமீபத்தில் ரெடிட்-ல ஒரு ஹோட்டல் முனைய ஊழியர் சொன்ன கதையைப் படிச்சேன். அவர் பத்து வருடம் மேல வேலை பார்த்து, நண்பர்களோட மனசுல பதுங்கி இருப்பவர்னு சொல்லவேண்டியதுதான். ஆனா, ‘புதிய ஊழியர்கள் இப்போ நம்மை ஏமாற்றுறாங்க, பொய்யா சொல்றாங்க, வேலைக்கு வர மாட்டாங்க’ன்னு கதறுறார். இதுல நம்ம எல்லாருக்கும் ஒரு déjà vu தான்!
வாடிக்கையாளர் சேவையில் வேலை பார்த்து பார்த்து, ‘அடப்பாவி! இன்னும் என்ன மாதிரி வாடிக்கையாளர் வரப்போகிறாங்க?’ என்று சில சமயம் மனசுக்குள்ள கேள்வி வந்திருக்கும். ஆனா, சில சமயம் எதிர்பாராத ஒரு சம்பவம் நேர்ந்தா, அந்த நாள் முழுக்க அதை நினைத்து ரசியும் அளவுக்கு இருக்கும். இப்போ அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான், அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணிப்பாளர் ஒருவர் (u/ScenicDrive-at5) Reddit’ல பகிர்ந்திருக்கிறார். இவரோட கதை நம்ம ஊர் ஹோட்டல் அனுபவத்தோட ஒட்டி பாத்தாலும், காமெடி ரொம்ப!
வணக்கம் நண்பர்களே! எல்லோருக்கும் ஒரு புது சம்பவக் கதையுடன் உங்கள் இரவு நேரத்தை அலங்கரிக்க வந்திருக்கிறேன். அமெரிக்காவில் உள்ள ஹோட்டல் முன்ப受付ில் வேலை பார்க்கும் ஹிஸ்பானிக் நண்பரின் அனுபவம் இது. நாம் தமிழர்கள் போலவே, அவரும் தன் சொந்த மொழியை பாசமாக நினைப்பவர். ஆனா வாழ்க்கை கொஞ்சம் வேற மாதிரி சுழலுது பாருங்க!
"ஹோட்டலில் வேலை செய்யணுமா? அப்போ சும்மாவே இருக்க முடியாது!" இந்த வசனம் நீங்கள் ஏற்கனவே கேட்டிருக்கலாம். ஆனா, அந்த 'சும்மா' என்பதிலேயே பலவிதமான பரபரப்பு, கலாட்டா, சிரிப்பு, கவலை, கோபம் எல்லாமே அடங்கியிருக்கும். ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசை (Front Desk) ஊழியரின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என்று சினிமாவில் பாத்திருப்பீங்க. ஆனா, நிஜ வாழ்க்கை காட்சிகள் இன்னும் கொஞ்சம் 'மசாலா' தான்.
இன்றைக்கு நம்ம லட்சுமி வீடு மாதிரி அமைதியான இடம் இருந்தாலும், ஹோட்டல் வேலைக்கு போனவங்க தினமும் சந்திக்கிற சம்பவங்கள் ஓரளவு 'சீர்' (சீராக இல்லாமல்!) தான் இருக்கும் – அதுவும் நேர literal-ஆவும், figurative-ஆவும்! இன்று நாம அந்த கதைகளில கொஞ்சம் மூழ்கப் போறோம்.