வணக்கம் வாசகர்களே! நம்ம ஊர்ல, ஏதாவது திருமணமோ, குடும்பம் வரவேற்போ என்றால், "சொந்த வீடு கிடைக்குமா?" "இல்லேனா ரெண்டா ஒரு ஹோட்டல் ரூமா புக்க்பண்ணலாமா?" என்பதே முதல் கேள்வி. ஆனா, ஹோட்டல் உலகம் எப்படிச் சுத்துது, எங்கேயாவது நம்ம தமிழ் கலாசாரத்தோட ஜோடியில் சிரிக்க வைக்கும் ஒரு கதை கேட்டீங்களா? இங்கே பாருங்க, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு 'அவசரமான' வாடிக்கையாளர் அனுபவம் – நம்ம ஊரு தட்டச்சு பாணியில்!
"ஒரு வாரம் முழுக்க வேலை, ஆளில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் முன்பணியாளர் வாழ்க்கை, ஆனா அந்த சின்ன இடைவெளியில் கூட நம்மல மாதிரி பேர் எதையும் பேசினா எவ்வளவு ஆறுதலா இருக்கும்?" – இதுதான் ரெடிட்-இல் ‘TalesFromTheFrontDesk’ கம்யூனிட்டியிலுள்ள வாராந்திர சலுகை. இங்க, ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் தங்களது அனுபவங்கள் மட்டும் இல்லாமல், வேலைவாசல் கதையைத் தவிர வேறெதும் பேசலாம்னு ஒரு சிறிய சந்திப்பு மாதிரி. நம்ம ஊர் ‘சந்திப்பு’ கலாச்சாரம் போலவே!
ஒரு நல்ல காலை, ஒரு காபி மற்றும் வேலைக்கு போவதற்கான நம்பிக்கையுடன், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் எனது சீட்டில் உட்கார்ந்தேன். ஹோட்டல் முன்பதிவு செய்வது, வாடிக்கையாளர்களுடன் பேசுவது, சிரிப்புடன் “வணக்கம், எப்படி உதவலாம்?” என்று கேட்பது என்பது நமக்கு பழக்கமான விஷயம். ஆனா அந்த நாளில் நடந்த சம்பவம், என் பொறுமையை கடைசிவரை சோதித்தது!
"வாடிக்கையாளர் ராஜா" என்று சொல்வது நம் ஊரில் பழக்கம்தான். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் போற்றும் அளவுக்கு அல்ல, போராடும் அளவுக்கு வருத்தம் தருகிறார்கள்! இப்படி ஒரு விருந்தாளியின் கதையே இன்று உங்கள் முன்.
ஒரு ஓட்டலில் முன்பணியாளராக இருக்கும் ஒருவர் (உங்கள் வசதிக்காக அவரை "அண்ணா" என்று அழைப்போம்) சமீபத்தில் சந்தித்த கதையை படிக்கும்போது, நாம் பல பேரின் முகங்களை நினைவில் கொண்டு சிரிப்போம். குடும்பத்தோடு வந்த ஒரு வாடிக்கையாளர், ஓட்டல் ஊழியர்களை தமது சொந்த சேவகர்களாக நினைத்து நடத்திய அதிரடியைப் படிக்க வேண்டும்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – "பணம் இருந்தாலும், பண்பும் இருக்கணும்!" ஆனா சில பேருக்கு அந்த பண்பு மட்டும் ஏங்கப் போயிருச்சு போல இருக்கு. இப்போ இந்த கதையை பாருங்க – ஹோட்டலில் நடந்த உண்மை சம்பவம், ஆனா கேட்க ஆரம்பிச்சீங்கனா சிரிப்பை நிறுத்த முடியாது!
நான் பணியாற்றுற ஹோட்டல் கிட்டத்தட்ட 3,000 அறைகள் கொண்ட பெரிய ஹோட்டல். ஒரு பெரிய மாநாடு நடந்துகிட்டு இருந்தது, எல்லா ஹோட்டல்களும் புக்கிங் பக்கம் இருக்கே இடமே இல்லை. இப்போ இவ்வளவு கூட்டம் இருந்தா, நம்ம பாவம் முன்பணியாளர் என்ன செய்ய முடியும்?
எல்லாருக்கும் வணக்கம்!
இன்று உங்க எல்லாரையும் சிரிக்க வைக்கும், சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு கதையை பகிரப்போகிறேன். தேங்க்ஸ் சொல்லணும், அந்த ரெடிட் நண்பர் u/Fun-Design4524-க்கு; அவரோட அனுபவம் நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க் பையனோட/பெண்ணோட கதையா உணர்த்துச்சு!
நம்ம ஊர்லயும் இருக்கு இல்ல, “நான் யார்னு தெரியுமா?”ன்னு ஆரம்பிக்கறவர்களும், “நானும் VIP தான்!”ன்னு எப்போதுமே சொல்லி உரிமை காட்டறவர்களும். இந்த சம்பவம் நடந்தது அங்கயோ, ஆனா நம்ம வீட்டிலயே நடக்கிறது மாதிரி உணர்ச்சி!
“அண்ணே... சின்ன விஷயம் தான்... ஆனா பெரிய பிரச்சினை மாதிரி செய்து விடுறாங்க!” – இது நம்ம ஊர் மக்கள் அடிக்கடி சொல்வது. ஆனா இந்தக் கதை வெறும் நம்ம ஊர்ல மட்டும் இல்லை; தூர அமெரிக்காவிலேயே நடந்தது. ஒரு ஹோட்டல் முன்பொறுப்பு மேசை ஊழியரின் அனுபவம் – அங்கேயும் வாடிக்கையாளர்கள், சின்ன விஷயத்திலேயே பெரிய விவாதம் நடத்துவதைப் பார்த்தால் நம்ம ஊர் கலாச்சாரம் தான் என நினைக்க தோன்றும்!
ஒரு வாரம் முன்னாடி ஒரு விருந்தினர் முன்பொறுப்பு மேசையில வந்து, “என் குளியலறை சிங்கில் பிரச்சினை இருக்கு”னு சொன்னாராம். உடனே ஊழியர், “மன்னிக்கவும் ஐயா, நம்ம பொறியாளர் வந்து பார்த்துடுவாங்க”னு சொல்லி, மேன்டினன்ஸ் டீமை அனுப்பி விட்டார். அதுவரை எல்லாம் சரி!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம் தமிழ் நாட்டில் ஹோட்டலில் வேலை செய்யும் நண்பர்கள் பெரும்பாலும் சந்திக்கும் பெரிய பிரச்சனை என்ன தெரியுமா? “அண்ணே, ஒரு சின்ன உதவி வேண்டும்டா…” என்று ஆரம்பிக்கும் வாடிக்கையாளர் ஸ்பெஷல் கதைகள் தான்! இந்த மாதிரி ஒரு நகைச்சுவையான அனுபவத்தை அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (front desk staff) சந்தித்த கதைதான் இன்று நம் பேச்சு.
இரவு நேரத்தில், எல்லோரும் தூங்கும் நேரத்தில், ஒரு விருந்தாளிக்காக டாக்குமெண்ட் பிரிண்ட் செய்ய ஒப்புக்கொண்டதில் அவர் சந்தித்த சிரிப்பும் சிரமமும் – இதோ உங்கள் முன்!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்மில் பலர், ஒருமுறை கூட ஹோட்டலில் தங்கியிருப்போம். அங்குள்ள பணியாளர்கள் எவ்வளவு சிரமம் பண்ணி, நம் வசதிக்காக ஓடிக்கொண்டு இருப்பார்கள் என நினைத்திருக்கிறீர்களா? நள்ளிரவு வேளையில் கண் விழிக்காமல் வேலை பார்க்கும் ஒருவரின் அனுபவம் இது! சில விருந்தினர்கள், உண்மையிலேயே 'விருந்தினர்' என்ற வார்த்தையை அவமானப்படுத்தி விடுகிறார்கள். இங்கே ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் நடந்த அதிர்ச்சி சம்பவம்... வாசிக்கத் தயாரா?
இப்போது சொல்லப்போகும் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு பேருந்து அல்லது ரயில் டிக்கெட் கவுண்டரில் நடக்கிற வம்புகளை நினைவு கூருவீங்க! "அண்ணே, நான் டிக்கெட் எடுத்தேன்... ஆனா எந்த பேருல தெரியல... அட, ஆவணமும் இல்ல... ஆனா நம்ப முடியலையா?" இப்படி ஒரு சம்பவம் அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்திருக்கிறது. அதை படிக்கும்போது, நம்மில் யாராச்சும் அங்கே இருந்திருந்தா எப்படி கஷ்டப்பட்டிருப்போம் என்று சிரிக்கத் தோணும்!