வணக்கம் நண்பர்களே!
எந்த வேலையிலேயும் முந்திக் கொண்டு வருவார்கள், 'நீங்க எங்க மேனேஜர்-ஆ?'ன்னு கேட்பார்கள், 'விதி விதமான வாடிக்கையாளர்கள் வந்தா தான் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமா இருக்கும்'னு நம்ம ஊரில் சொன்ன மாதிரிதான். ஆனா, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பலகையில (Front Desk) வேலை பார்த்தா அது நம்ம ஊரில காட்டில் விளையாடுற மாதிரி இல்ல, சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கே கூட்டம் கூடும், நெஞ்சு பொறுக்கணும்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரில் சொல்வாங்க இல்ல “வேலை செய்யறவன் யாருன்னு பாத்து வேலை பாக்குறதா?” அப்படின்னு. ஆனா இந்தக் காலத்தில கூட, இன்னும் இப்படி சிந்திக்கிறவங்க இருக்காங்கன்னு கேக்கும்போது உண்மையிலே மனசு ஒரே கோபமா இருக்குது.
நம்ம எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும், இப்போ ஓட்டல் வேலைங்கறது சும்மா கல்யாண வீட்ல கிச்சன் வேலை மாதிரி இல்ல. ஒவ்வொரு விருந்தாளியும் பிரமாதமா எதிர்பார்ப்பாங்க. சுத்தம், சுகாதாரம், சிரமமில்லாத சேவை – எல்லாமே முக்கியம். ஆனா, அந்த வேலை செய்யறவர்களை அடையாளம், இனம், சமூகம், பாலினம், நம்பிக்கை– இவையெல்லாம் பார்த்து மதிப்பிடுறது எங்கே நியாயம்?
நம்ம ஊர்ல தங்குமிடம், அதாவது லாட்ஜ், ஹோட்டல், விடுதி என எதுவாக இருந்தாலும், அங்க பணியாளர்கள் சந்திக்கும் 'ஆபத்து' என்றால் அதுதான் – வாடிக்கையாளர்களின் கோபம்! ஆனா, அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம் கேட்டா, நமக்கு அப்படியே அந்த ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல டீ கடைக்காரரிடம் வாடிக்கையாளர் பண்ணும் "டீயில் பால் குறைச்சீங்க, தண்ணி அதிகமா இருக்கு" எனும் சண்டை நினைவுக்கு வந்துடும்.
இந்த சம்பவம் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (Front Desk Staff) நேரில் பார்த்த அனுபவம். ஒரு நால்பதுக்கு மேற்பட்ட 'பெரியவர்' வந்து, "எஸ்பிஎன் (ESPN) காண முடியல, ஏன் ஹோட்டல்ல அந்த சேனல் இல்ல?"ன்னு கேட்டாராம். வாடிக்கையாளர் கேட்பது சாதாரண விஷயம் தான், ஆனா அவரோ அவர் எதிர்பார்த்த பதில் கிடைக்காததால், அப்படியே புழக்கிப் போய் விட, அதுதான் காமெடி!
முந்தைய வாரம் ஒரு நண்பர் வீட்டில், "நம்ம ஊர்லயும் இந்த மாதிரி கதை நம்மளுக்கு நடக்குமோ?"னு கேட்டார். அப்பவே கதை சொல்ல தொடங்கிட்டேன். ஆனா, இந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் கதையை படிச்சவுடனே, "அடப்பாவி! இது நம்ம ஊரு ஆளு இருந்தாலும் இப்படித்தானே செய்வார்!"னு சிரிச்சேன். வாடிக்கையாளர்களும், விதிகளும், வாகனப்பார்க் பண்ணும் சண்டையும் உலகமெல்லாம் ஒரே மாதிரி தான் போல.
"நல்ல வேலை கிடைச்சா போதும்!" அப்படின்னு நம்ம வீட்டில பெரியவர்கள் சொல்வதை எல்லாம் நம்பி, ஒருவேளை ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலைக்கு சேர்ந்தா என்ன நடக்கும்? சினிமாவில போல சிரிப்பு, சந்தோஷம் மட்டும் கிடையாது; சில நேரம், தாங்க முடியாத அநியாயம் தான் காத்திருக்கும்.
இது கதைல்ல, உண்மை சம்பவம்! அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர் (u/HotAir2292) Reddit-ல் பகிர்ந்த அனுபவம் இதுதான். நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில நடக்குறதை விட, அங்கயும் ஊழியர்களுக்கு நிம்மதி கிடையாது போலவே இருக்கிறது.
"பேய் வந்த விருந்தகம்: முன்னாள் ரிசப்ஷன் ஊழியரின் அதிர்ச்சி அனுபவம்!"
நம்ம ஊரில் பழமொழி ஒன்று இருக்கு – “பேய் இருக்கா என்று கேட்காதே, இருக்குமா என்று பயப்படாதே!” ஆனா இந்த கதை படிச்சீங்கனா, அடுத்த முறை தங்கும் ஹோட்டலில் கண் மூடி ஓய விட முடியுமா என்று தெரியலை!
நம்மில் பலர், ஒரே மாதிரி ஹோட்டல், லாஜ், விருந்தகம் என்று நேரில் பார்த்திருக்கிறோம். சில இடங்களில் "பேய் இருக்கு" என்று ஊர் முழுக்க பேச்சு இருக்கும்; ஆனா யாரும் நேரில் பார்த்ததாக சொல்லமாட்டாங்க. ஆனா, இங்கே, அமெரிக்காவின் புளு ரிட்ஜ் மலைப் பகுதியில் ஒரு முன்னாள் ரிசப்ஷன் ஊழியர் (FDA) தங்கிய ஓர் பழைய விருந்தகத்தில் நேரில் நடந்த அதிர்ச்சி சம்பவத்தை, அவர் சொன்னபடி நாமும் அனுபவிக்கப் போகிறோம்.
"டிங் டிங் டிங்... ஹோட்டல் பெல் ஒலிக்கும்போது, இதோ வந்தாச்சு நம்ம ஊர்களில் தாயார் சமையலறையில் அழைக்குற மாதிரி! ஆனா இது அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன்ல நடந்த சம்பவம். அந்த நிலைமையை சற்று நம்ம தமிழர் உலகத்துக்கேற்ற மாதிரியே சொல்லணும்!"
நம்ம ஊர் ஹோட்டல்களில் இரவு 10 மணிக்கு செக்யூரிட்டி அங்கங்க நடமாடும். அதே நேரத்தில், அமெரிக்க ஹோட்டல்களில் முன்பணியாளர் (Front Desk Agent) ஒருத்தர் மட்டும் இருக்குறது சாதாரணம். அந்தக் காலையில், அவரு இரவு முழுக்க ஒரே ஆட்டம். சொந்த ஊரில் சொந்த பந்தங்களில் கொஞ்சம் பேசிக்கிட்டு வரலாம், ஆனா அங்க அவர் தனியாளா வேலை பார்ப்பது தான்!
“வணக்கம்! நீங்க பக்கத்துலயே இருக்கிறீங்களா? இப்போ சொல்றேன் – ஹோட்டல் முனையத்தில் வேலை பார்த்த அனுபவம் இருக்கா? இருந்தா தெரியுமே, ரொம்ப பிஸி நேரம் ஒருத்தர் வந்துட்டு, நேரடி முகப் பார்வையோட ‘சூப்பர்’ கேள்வி கேட்கறாங்க. நம்ம ஊரில் அப்படியெல்லாம் வந்துட்டா, ‘யாரு பா இந்த ஆள்?’னு தெரியாம வாயைத் திறக்க மாட்டோம். ஆனா புறநாட்டு ஹோட்டல்ல நடந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம் தான் இப்போ உங்க முன்னாடி!”
“என்னோட மனைவியின் கிரெடிட் கார்டு தான்! நான் தான் அதை உபயோகிக்குறேன், இன்னும் என்ன சிக்கல்?”
இப்படி கேட்கும் வாடிக்கையாளர்கள் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் இல்ல, உலகம் முழுவதும் உள்ளார்கள் போல. ஹோட்டல் முன்பலகையில் (Front Desk) வேலை பார்த்த அனுபவங்களைப் பகிரும் ஒரு ரெடிட் பதிவில் வந்த ஒரு சூப்பர் கதையை இன்று உங்களோடு பகிர்கிறேன்.
உங்களுக்குத் தெரியும், ஹோட்டலில் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு சாமான்யமா எதிர்கொள்ள வேண்டிய விஷயம் – விதிகளை மீற முயற்சிக்கும் வாடிக்கையாளர்கள்! ஆனா, இந்த கதையில் வந்த சம்பவம் பட்சென்று போயிருக்கு.
ஒரு ஹோட்டல் ரெஸ்டாரண்ட்டில் வேலை பார்த்தால் தான் தெரியும், வாடிக்கையாளர்களின் கோரிக்கைகளுக்கு எல்லையே இல்லைன்னு! "ஏன், நம்ம ஊர் திருமண ஹாலில் கூட, நேரம் பார்த்து, இடம் பார்த்து உக்காந்து சாப்பிடுறது தெரியாம, ஓரே ஓட ஓடி ஊட்டுவாங்க!"ன்னு நம்ம பாட்டி சொல்வதைப் போல, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களும் இதில அதிகம் தப்பில்லை.
நான் இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம ஊர் சபாரி ஹோட்டலில சாம்பார் கேட்டு சண்டையிட்ட அந்த கவுண்டரைக் கூட நினைவு வந்திருக்கலாம். ஆனா, இந்தக் கதையில், ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில ஒரு ஹோஸ்டஸ் அனுபவித்த உதவி செய்ய முடியாத வாடிக்கையாளர்களின் "பிடிவாதம்" தான் கதையின் ருசி.