நமக்கெல்லாம் தெரிந்த விஷயம் – இன்று அண்ணன், தங்கை, அப்பா, அம்மா எல்லாரும் கைபேசியை விட்டே தூங்க மாட்டாங்க. ஆனா, இந்தக் கதையில் ஒரு வாடிக்கையாளர், அந்த கைபேசியை மட்டும் விடவே இல்ல... கடை ஊழியர் முன்னாடி நிக்குறார், ஆனா, இவர் கண்ணும் மனசும் கைபேசியில்! இதெல்லாம் பாத்தா, நம்ம ஊர் ரேஷன் கடை வரிசையிலயும் இவங்க ஜெயிக்கலாம் போலிருக்கு!
1970களில், இங்கிலாந்தில் ஒரு சாதாரண நாளில், ராயல் மெயிலில் (அந்த நாட்டின் தபால் துறை) வேலை பார்த்த அப்பாவி ஒரு தமிழனாக உங்கள் மனதில் தோன்றும். ஆனால், அவர் வேலை செய்த இடத்தில் நடந்தது மட்டும் சற்று வித்தியாசம். அங்கே, "முடியை கட்டிக்கோ!" என்கிற உத்தரவுடன் வந்த மேனேஜருக்கு அவர் கொடுத்த பதிலடி – நம்ம ஊரு காமெடி பாணியில் சொன்னால், "சிரிப்பில் சாய்ந்திருக்கும்"!
வலைப்பதிவில் பகிரப்பட்ட இந்த சம்பவம், தபால்காரராக இருந்த அந்த அப்பாவின் வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல திருப்புமுனை. அந்த காலத்தில் இங்கிலாந்திலும் பல இளைஞர்கள் நீளமான தலைமுடியைக் கொண்டிருந்தார்கள். தமிழ் நாட்டில் 80களில் "ரஜினி ஹேர் ஸ்டைல்", "மகேஷ் பாபு ஹேர் ஸ்டைல்" என பிரபலமாக இருந்தது போல, அங்கும் அது ஒரு ஃபேஷன்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நாமெல்லாம் வாழ்க்கையில் பல வேலைகளை பார்த்திருப்போம். ஆனால், சில வேலைகளில் மட்டும் தான், “சினிமாவா இது?!” என்று நம்மை நாமே கேட்கும் அளவுக்கு எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நடக்கிறது. அதில் ஒன்று தான் ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசை – பிறந்த நாள் பூரணோ, கல்யாண ரிசப்ஷனோ, இல்லையென்று சொன்னால், பயணிகளின் “விசித்திர” பழக்கங்களோ! இப்படி ஒரு சம்பவத்தை தான், வட அமெரிக்காவின் ஒரு இரு நட்சத்திர ஹோட்டலில் இரவு பார்க் காத்திருந்த ஒருவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவருடைய அனுபவம் கேட்டால், நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களும் பாவம் தான் போலிருக்கு!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம் ஊர் கல்யாணங்களில் மாப்பிள்ளை வீட்டார் எத்தனை முறை தாலி பாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்? "எங்கம்மா, தாலி எங்கே?" என்று அலறி, எல்லோரும் ஆவலாக தேடுவது மாதிரி, ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ரிசெப்ஷனிஸ்ட்டின் வாழ்கையும் அதே போலதான்! ஆனா, இந்த கதையில் தாலி கிடையாது... ரூம் கீ கார்டு தான்!
நீங்கள் நினைக்கலாம் – “ஒரு கீ கார்டு தான், அது எங்கே போகும்?” என்று. ஆனா, இந்த ஹோட்டலில் பத்துப் பேருக்கு எட்டுப்பாதி பாத்திரம் மாதிரி, கீ கார்டும் கணக்கே கிடையாது. ஒரு கம்பனி ஊழியர்கள் வந்து வாரங்கள் கணக்கில் தங்கி இருக்கிறார்கள். அவர்களின் கீ கார்டு கதை கேட்டா, நாமே தலையசைக்கும் நிலை!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களை கேட்கும்போது, "இந்த உலகத்திலேயே காமெடியா இருக்குறது மனிதர் தான்!" என்ற பழமொழி ஒண்ணு இருக்கே, அது ரொம்பவே பொருத்தமாக இருக்கும். இந்த பதிவு, ரெடிட்-ல "No, you can't use the reservation you made a month ago" என்ற தலைப்பில் வந்தது. படிச்சதும் எனக்கு நம்ம ஊர் டீ ஸ்டால்ல நடக்கும் விவாதங்கள், சில்லறை சண்டைகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது!
ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் வேலைக்கு போன முதல் நாள் முதல் அவர் அனுபவித்த காதல்-கஸ்டம், சந்தோஷம்-சோகம் எல்லாம் கலந்த ஒரு ரொம்பவே சுவாரஸ்யமான கதை இது.
"நமக்கு விருந்தினர் தேவையில்லை, மரியாதை வேண்டும்!"
இது ஒரு பழமொழி மாதிரி தான், ஆனா உண்மையில் ஹோட்டல் முன்னணி பணியாளர்களின் (Front Desk Workers) நாளை நாளாகத் திரும்பிச் சொல்லும் வசனம். வாடிக்கையாளர் என்பது தமிழ்நாடு கலாச்சாரத்தில் ரொம்ப பெருமை வாய்ந்த ஒரு வார்த்தை. 'அதிதி தேவோ பவ'ன்னு சொல்லுவோம், ஆனா எல்லா வாடிக்கையாளருமே தேவதை மாதிரி வருவாங்கன்னு யாரும் எழுதலை!
நமக்கு தெரியும், கோடை காலம் வந்தா ஹோட்டல் பிஸி! எல்லாரும் 'ரூம்' கிடைக்குமா இல்லையா அப்படின்னு ஓடிப் பறக்கிறாங்க. ஆனா காலம் மாறி குளிர்காலம் வந்ததும் வாடிக்கையாளர்கள் குறையும். அதனால, சில சமயங்களில் விசித்திரமான வாடிக்கையாளர்களும், வீடில்லாதவர்களும் கூட குறைந்த விலையில் ரூம் வாங்க முயற்சி செய்பவர்களாக வந்துவிடுவார்கள்.
நம் ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – “கை பிடித்த பின் வாளை எடுத்தது!” அதே போல, வாடிக்கையாளர்கள் ஹோட்டலில் தங்கி முடித்த பிறகுதான், வெளியேறும் நேரம் வந்ததும் – “அங்கிருந்து புகை வாசனை வந்தது, பக்கத்து அறை சத்தம் அதிகம், தூக்கம் வரலை!” என்று அலற ஆரம்பிக்கிறார்கள். இந்த சம்பவம் வெளிநாட்டு ஹோட்டல் பணியாளர்களுக்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம ஊரிலும் அடிக்கடி நடக்கிறதே. ஆனா, அந்த அப்பாவி பணியாளர்களுக்கு என்ன செய்வது? சமாளிக்க வேண்டியிருக்கும்.
பெரிய ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தா தானே தெரியும் – ஒவ்வொரு நாளும் புதுசா ஏதாவது "சர்பிரைஸ்" காத்திருக்கும்! அதுவும், நம்ம ஊர் சாமானிய ஹோட்டல் மாதிரி இல்லை; அங்க எல்லாமே "ஹைடெக்"!
நேற்று இரவு ஜாம்பவான் மாதிரி வேலைக்காரர் ஒருத்தர் அனுபவப்பட்ட கதை கேட்டீங்களா? பாருங்க, சிரிக்காமல் இருக்க முடியுமா பார்த்துக்கங்க!
திருமண பருவம் வந்தா, நம்ம ஊர்ல செஞ்சு காட்டுறஆளுக்கு குறைச்சா நாலு வாரம் நிம்மதி கிடையாது. இரண்டு குடும்பம் கலந்துச்சின்னா களியோடு கலகலப்பா இருக்கும். ஆனா, திருமணம் பெரிய அளவில் நடத்தினா, அது நடக்குற இடத்திலும், பணம் செலுத்துறவர்களுக்கும் எப்படி வியாபார உணர்ச்சி வருதுன்னு சினிமால மாதிரி காட்டு காட்சி தான் நடக்கும்.
நம்ம வீட்டுல ஒரு சொந்தக்காரர் திருமணத்துக்கு போனா, “பெரிய விருந்துல கார்டு வேலை செய்யலை”ன்னு கதைக்க ஆரம்பிப்பாங்க. இதே மாதிரிதான், அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் மேலாளருக்கு நடந்த கதை ஒன்று, நம்ம ஊருக்கே நம்ம சொந்தமாக கதை சொல்லும் அளவுக்கு இருக்கு.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
இன்றைய அலுவலக வாழ்க்கையில்தான் நம்மை சிரிக்க வைக்கும் சம்பவங்கள் எப்போதும் நடந்துகொண்டே தான் இருக்கும். என்னோட அலுவலக அனுபவங்களிலிருந்து பேசுவேன்னா, ஒரு பக்கம் பிசியான டெக் சப்போர்ட் வேலை, மறுபக்கம் ஆச்சரியப்பட வைக்கும் ஹாப்பனிங்ஸ் – ரொம்பவே சூப்பர் காம்பினேஷன்!
இப்போ நம்ம ஊரு ஆபீஸ் மாதிரி, வெளிநாட்டிலும் எப்படியோ வேலைக்காரர்கள் இருக்கும். அவர்களும் பிசி, லேப்டாப், மானிட்டர் எல்லாமே வாங்கி, வீட்டுக்குப்போய் வேலை செய்துவிட்டு, ஓய்வுக்குச்சென்றதும், எல்லாத்தையும் பாக்ஸில் போட்டு திரும்ப கொடுத்து விடுவாங்க. ஆனா, இந்த ரெடிட் கதை – “Monitor in the Box” – ஒரு சாதாரண ரிட்டர்ன் இல்லை. இதில் நடந்த சம்பவம் ஒரு சர்ப்ரைஸ் கிளைமாக்ஸ்போலே இருக்கு!