அடடா... நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் நடந்துச்சு என்றால் நம்ப முடியாத சம்பவங்கள் நிறைய தான் இருக்கும். ஆனா, இந்தக் கதையை கேட்டீங்கன்னா, "ஏங்க, இது தமிழ் சினிமா காமெடி சீன்கூட இல்ல!"ன்னு சொல்லி சிரிச்சுடுவீங்க.
ஒரு நாளும், ஹோட்டல் முன் மேசையில வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். அப்புறமா, ஒரு வயதான, முடி முளைத்த, வாடை வந்த கிழவன் ஒருத்தர் உள்ள வந்தார். முகத்தில "இது என்ன புதுசு சம்பவம்?"ன்னு எழுதிக்கிட்ட மாதிரி இருந்தது.
அண்ணாச்சி, நம்ம ஊர் தங்கும் விடுதிகளில் நடந்த கதைகளை கேட்டிருப்பீங்க. ஆனா, அமெரிக்காவில், truck stop-ல உள்ள ஒரு பழைய, குப்பை ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவங்க அனுபவம் கேட்டீங்களா? ரொம்பவே சுவாரசியமா இருக்கும். இந்தக் கதையை படிச்சீங்கனா, நம்ம ஊரு lodge-கள்ல கூட இப்படி இருக்குமோனு சந்தேகம் வரும்!
ராத்திரி பன்னிரண்டு மணி, வெளியில குளிர் காற்று, உடம்பு நடுங்கும் நிலை. அப்புறம், ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க் – அங்க தான் நம்ம கதையின் நாயகன் வேலை பார்த்திருந்தாராம். பஞ்சாப் truck stop-ல ஒரு பழைய ஹோட்டல், சுத்தி சின்ன சின்ன பரபரப்புகள், ராத்திரி வேலை, எல்லாமே பக்கத்தில இருக்குற tea kadai மாதிரி தான் – எப்பவுமே ஏதோ ஒரு வித்தியாசம் நடக்குமேன்னு எதிர்பாக்க முடியுமாம்.
அலுவலகம் என்றாலே, பஸ்ஸாரின் கட்டுப்பாடும், காலையில் காபி வாசனையும், நண்பர்களின் நகைச்சுவையும்தான் நினைவுக்கு வருகிறது. ஆனால், சில சமயம், அங்கே ஒரு “சண்டிப்பெண்” வந்துவிட்டால்? அந்த நிமிடம் முதல், சூரியன் மறையும் வரை, உங்கள் அமைதி போய் விடும்!
இந்தக் கதையில் நம்முடன் சேரும் ஒரு தமிழச்சி – அவள் அனுபவிக்க வேண்டிய அலுவலக சிக்கல்களில், தானாகவே ஒரு சின்ன பழிவாங்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது. என்ன பழி? என்ன காரணம்? வாங்க, கதையை நம்ம பக்கத்து வீட்டு ரமணியம்மா சொல்வது போல படிக்கலாம்!
நம்ம ஊர் கல்லூரிகளுக்கு விடுமுறை வந்தா, ரயில்வே ஸ்டேஷன், தியேட்டர், வணிக வளாகம், சாப்பாட்டு இடம்—எல்லாம் கலகலப்பா இருக்கும். ஆனா, அமெரிக்காவுல "ஹாலோவீன்" வாரம் வந்தா, அந்தக் களத்தில ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கே என்ன நடக்கும்னு நாம யோசிச்சு பாத்திருக்கல.
இந்தக் கதையை சொல்வது, ஒரு அமெரிக்கக் கல்லூரிப் பெருநகரத்தில் உள்ள நடுத்தர ஹோட்டல் பணியாளர். ஹாலோவீன் அன்னிக்கி அங்க நடந்த ‘வித்தியாசமான’ சம்பவங்களை தமிழ் பாணியில், நம்ம ஊர் கதையில பதிய போறேன்.
நம்ம தமிழர்களுக்கு "விருந்தோம்பல்" அப்படின்னா, அன்பு, மரியாதை, சிரிப்புடன் கூடிய சேவை. ஆனா, ஐயோ! வெளிநாட்டில் ஹோட்டல் வேலை பாருங்க, பார்ப்பவர் புலம்பிப்போறார்! ஒரே பதி விசயத்தை பாத்து, "ஓ பாஸ், இந்த வேலை நமக்கு வேண்டாம், போதும்!"ன்னு சொல்லுற அளவுக்கு தளர்ந்துடுறாரு இந்த கதையின் நாயகி.
வாருங்கள், இந்த கதை உங்க மனசையும், மூளைச்சதையும், சிரிப்பையும் கிளப்பும். நம்ம ஊர் "சப்பாணி சாமியார்"களும், "குட்டி மேலாளர்கள்"களும், இங்கேயும் இருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கலாம்!
நம் ஊர் பசங்க சொல்வாங்க – “பொறை இருந்தா பழி தானே வரும், பொறுக்க முடியலனா பழி எடுத்து விடுவாங்க!” ஆனா இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, பழி எடுக்குறதுக்கும் ஒரு “ஹாரர் மூவி லெவல்” இருக்குமா நினைச்சுடுவீங்க! இதோ, ஒரு அசல் சம்பவம் – காதல், துரோகம், ஹாலோவீன் (நம்ம ஊரு தீபாவளி மாதிரி வெஸ்டர்ன் நாட்களில் கொண்டாடுற பேய் கொண்டாட்டம்) எல்லாமே கலந்த கலகலப்பான பழி கதை!
அறிமுகம்
"அடப்பாவி! நம்ம உரிமையை நாமே ஓட ஓடி கேட்டுக்கணும் போல இருக்கே?" – இது நம்மில் பலர் பஸ்ஸில் இடம் பிடிக்கும்போது, அல்லது வீட்டுப்பக்கம் தெருவில் வண்டி நிறுத்தும்போது அன்றாடம் மனசுக்குள் பேசிக்கொள்ளும் வார்த்தைதான். இந்தக் கதையும் அப்படித்தான் ஆரம்பம். ஆனால், இது ஓர் அலுவலகம் – டேக்கேர் மையம் – பார்கிங் வாடகை சண்டை!
நம்ம ஊரிலேயே, “நம்ம வீட்டு வாசலில் நம்ம வண்டி நிறுத்த முடியல, பக்கத்து வீட்டாரு வச்சிட்டாங்க!” என்று புலம்புவது சாதாரணம். ஆனா, அமெரிக்காவிலேயே, ஒரு அலுவலகம், டேக்கேர் மேலாளரிடம் நசுக்கம் வாங்கி, அதற்கே உரிய பதிலடி கொடுத்தது எப்படி என்பதை, சுவாரஸ்யமாக பார்ப்போம்.
நம்ம ஊர்ல roommates-னு சொன்னா, ஒரே வீட்டுல பல பேரு சேர்ந்து தங்கறது, அவகாசமா ரொம்ப காமனாகிடிச்சிருக்கு. ஆனா, அமெரிக்காவுல roommates-னு சொன்னா, அது ஒரு கதைதான்! அப்படியான ஒரு கதைதான் இங்க உங்களுக்கு சொல்லப்போகிறேன். இந்த கதையில எந்த "ஆசை வலை"யும் இல்லை, ஆனா பழிவாங்கும் சந்தோஷம் மட்டும் உண்டு!
ஒரு காலத்துல, 90களில், HIV/AIDS-க்கு ரொம்ப பயமா, stigma-வும் அதிகமாக இருந்த காலம். அந்த நேரத்துல, மிகுந்த வசதிகளும் இல்லாமல், ஒரு ஜோடியும் (மனைவி, கணவர்) சின்னதொரு servants quarters-ல ஒரு வாடகை அறையில் தங்கிருந்தாங்க. நம்ம கதாநாயகி அவர்களுக்கு ரொம்பவே சமையல் விரும்பி, அடிக்கடி சாப்பாடு சமைத்து வைக்கும் பழக்கம்.
அந்த வீட்டில் இருந்த roommate-யை ‘Kevin’ன்னு சொல்லலாம். நம்ம ஊர்ல சொல்வதுபோல, “அந்த பக்கத்து வீட்டு சுப்பிரமணியன் மாதிரி” – எப்பவும் புலம்பு, தலையாட்டல், தானே, தனக்கு மட்டுமே முக்கியம்.
நமஸ்காரம் வாசகர்களே!
நம்ம ஊரு வீடுகளில் கூட்டு வசதி (Shared accommodation) அப்படின்னா, அது சரியான கலைக்கூடம்தான்! ஒரே வீட்டில் பலர் இருந்தால், ஒருவருக்கு பிடிச்சது இன்னொருவருக்கு பிடிக்காம போயிடும். ஆனா, எல்லாரும் ஒழுங்கா நடந்துக்கிட்டா தான் வீடுக்கு அமைதி. இல்லாட்டி, அந்த வீட்டு சமையலறையும், ஹாலும், பாஸ்கெட் பந்தய மைதானம் மாதிரி ஆகிடும்!
இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில, ரெட்டிட்-ல (Reddit) ஒரு அற்புதமான பழிக்கதை போடப்பட்டிருக்குது. நம்ம தமிழர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல பாடம் கிடைக்கும் கதையா இருக்கும். வாங்கப் பாக்கலாம்.
“என் பக்கத்தில் இருந்தவனே அரசன்!”
அப்படின்னு சொல்வாங்க இல்ல, ஆனா இந்த கெவின் மாதிரி யாரும் போடாதேங்க! நம்ம பசங்க எல்லாம் கம்பெனியில் சந்தோஷமா வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு நாள் புதுசா மேனேஜர் கெவின் வந்து சேர்ந்தார். அவரோ, ‘நான் வந்த இடத்துல எல்லாம் வித்தியாசம்’னு, புள்ளிக்குத்தி சிங்கமா அலுவலகத்துல நடந்து வந்தார்.
அவர்கள் பேச்சு பத்தி சொல்லணும்னா, பழைய தமிழ்படங்களில் வரும் ‘நான் தான் ஹீரோ, நீங்க எல்லாம் எதுவும் இல்ல’ மாதிரி! பத்து நிமிஷம் பேசாம இருக்க முடியாது, “நான் அங்க இருந்தப்போ, இந்த மாதிரி ரெக்கார்டு போட்டேன்... இப்படி target அடிச்சேன்...”ன்னு சொல்லி, அவரோட தலை சுழற்சி பத்தி நமக்கே தலையணைச்சு போயிடும்.