நமக்கெல்லாம் தெரியும், தீபாவளி, பொங்கல் மாதிரி பண்டிகை சீசன் வந்தா கடைகள் அப்படியே ரஷ்! அந்த ரஷ்ல வேலை செய்யறவங்க அனுபவிக்குற சோதனைகள் சொல்லி முடிக்க முடியாது. ஆனா, மேலாளர்கள் எல்லாம் எல்லாத்தையுமே வெளிநாட்டில இருந்து படிச்சு வந்த மாதிரி textbook-ஆ பார்த்து முடிவு பண்ணிடுவாங்க. அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவு – ஒரு சாதாரண ஊழியர், மேலாளருக்கு “உண்மையான வேலை”ன்னு என்னனு கற்றுக்கொடுப்பது!
கல்லூரி நாட்கள்... எப்போதும் நினைவில் இருக்கும் அழகான காலங்கள். நண்பர்கள், வகுப்பு, சாப்பாடு, மற்றும் கல்லூரி புத்தகாலயம் – எல்லாவற்றிலும் நம்மளுக்குப் பிடிக்காத விஷயங்களும், சிரிப்பும் கலந்திருக்கும். ஆனால், சில சமயம் புத்தகாலயத்தில் கூட சில வீறான சம்பவங்கள் நடக்கலாம். இதோ, அப்படி ஒரு சிறிய, ஆனால் ரசிக்கத்தக்க சம்பவம்!
நம்ம ஊர்ல சாலை ஓட்டம், ரோட்டுல போனாலே பிஸி! ஆனா, கார்பார்க்கிங் ஸ்பாட் கிடைக்கும் போது கிடைக்கும் சந்தோஷம் தனி. ஆனா, அந்த சந்தோஷம் சில சமயம் யாரோ ஒருத்தர் கெடுத்துடுவாங்க. அப்படி தான் இந்தக் கதையும். ஒரு சாதாரண கடை செல்லும் ஆசையில், ஒரு கார்பார்க்கிங் இடத்தில் நடந்தது தான் இந்த கோபக் காமெடி!
அலுவலக வாழ்க்கையிலே சில நேரம், நாம் செய்யும் நல்ல செயலுக்கு பாராட்டு கிடைக்காமல், அதே நல்லதை யாராவது பொறாமையோடு பார்த்து, நம்மை குறை கூறுவாங்க. "நாம மட்டும் சீக்கிரம் போறோமே!" என்று அலுவலக கூட்டாளிகள் புலம்பும் காட்சிகள் நம்ம ஊருலயும் புதுசு கிடையாது. ஆனா, அந்தக் குழப்பத்தை புத்திசாலிதனமாக நடத்தி, பழிவாங்கிய ஒரு ரெடிட் பயனரின் கதையை வாசிக்கலாமா?
அலுவலகம் என்றால் நம் ஊரில் கூட ரொம்ப சிரிப்பும், சின்ன சின்ன ரகளைத்தனமும், மேலாளர்களின் சதியோசனையும் குறைவில்லை. இந்த அமெரிக்கா CompUSA கடையிலும், அந்த 2004-ஆம் ஆண்டு, நம்ம ஊரு பாணியில் ஒரு “petty revenge” கலாட்டா நடந்தது! தமிழனுக்கு வேலை இடத்தில் வந்த சிரமங்களை எப்படி மெதுவாக சமாளிக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொடுக்கிறது இந்த சம்பவம்.
ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் உண்டு – ஒரு ஜெஃப் மாதிரி உரிமை காட்டும் மேலாளர்; ஒரு டிம் மாதிரி மேலோட்ட மேலாளர்; நம்ம கதாநாயகன் மாதிரி நேர்மையோடு தன்னம்பிக்கையோடு நடக்கும் நண்பனும், பின்னனியில் நம்ம ஊரு காமெடி பாஷையோடு ஒரு மைக் மாதிரி உறவுமுறை நண்பனும்! இந்த கதை படிக்கும்போது நம்ம ஊர் கடை கணக்குப் பிள்ளைகள், ரிசீட் மாதிரி ரொம்ப முக்கியமானதை எப்படி பாதுகாப்பது, அந்த “Tim Bucks” மாதிரி டோக்கன் கொடுப்பது நம்ம ஊர் பொங்கல் பரிசு டோக்கனுக்கு சமம் – எல்லாம் நம் மனசுக்கு நெருங்கி வரும்.
அன்பான வாசகர்களே,
நம்ம ஊர் கல்யாண வீடுகளில் “இனிப்பு எடுத்துக்கோங்க!” என்று தாத்தா, பாட்டிகள் சொல்லும் அந்த பாசமான குரல் நினைவுக்கு வந்தா, மனசு யாருக்கும் உருகாம இருக்குமா? அப்படியே ஒரு இனிப்பு சம்பவம் ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டலில் நடந்திருக்குது. அந்தக் கதையைக் கேட்டா, நம்ம ஊர் சினேகம் எல்லா இடத்திலும் இருக்குமோன்னு தோணும்!
“எது பழையதோ, எறிஞ்சிடு!” – அலுவலகம் மாற்றம், டெக் சாமான்கள், மற்றும் ஒரு மெஜிக் பாக்ஸ்!
அண்ணாச்சி, நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் ஒரு பழக்கமுண்டு – வீடு மாற்றம் மாதிரி, ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்துக்கு அலுவலகம் போனாலே, பழைய பாக்ஸ்கள், கேபின்கள், பைல்கள் எல்லாம் தூக்கி எறியும் வேலை ஆரம்பம். “இதெல்லாம் யாருக்கு வேணும், எறிஞ்சிடுங்கப்பா!”ன்னு மேலதிகாரி சொல்லி விட்டு போயிடுவார். ஆனா, அந்த பாக்ஸுக்குள்ள என்ன இருக்குனு யாரும் பார்த்து தெரிஞ்சுக்க மாட்டாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு கதை தான் இது.
வணக்கம் தமிழ் நண்பர்களே!
“அந்த வீட்டுல பேய் இருக்குமாம்!” என்றால் நம் மக்கள் உடனே விநாயகர் சதுர்த்தி கணபதி பஜனை, அல்லது கஞ்சா முத்து மாதிரி ஜாதி ஜோசியர் அழைப்பது வழக்கம். ஆனா, ஊரிலே இல்லாமல், ஒரு ஹோட்டலில், அதுவும் பக்கத்தில ஒரு ஆங்கில ஊரில நடந்த சுவாரசியமான சம்பவம் இது!
பொதுவாக ஹோட்டல் வேலை என்றால் நமக்கு தோன்றுவது, “அதிகாலை லாபியில் தூங்கும் ரிசெப்ஷனிஸ்ட், விடுமுறை நாட்களில் சீட் பிடிக்க முடியாமல் அலையும் வாடிக்கையாளர்கள், மத்தான் பேச்சு, சுட்டும் காபி, சிரிப்பு” என்பவைதான். ஆனா, இந்த அனுபவம் மட்டும் ஆச்சர்யப்பட வைக்கும் வகையில்!
"சார், இங்க என்ன பண்ணுறீங்க? லேப்டாப்பும், அந்த ஏராளமான என்னையுடன் பிக்கப் டிரக்குக்குள் ஊர்ந்து போறீங்க..."
"ஏதோ டெக்னிக்கல் வேலைங்கிறீங்க போல இருக்கு... ஆனா சும்மா விட முடியலையே!"
இது நம்ம ஊர் டீக்கடையில், 'இவங்க எல்லாம் எது பண்ணுறாங்க'னு பெரியவர்கள் கேட்பது போலதான். ஆனா இது நடந்தது அமெரிக்காவில ஒரு பெருசு சைபர் பாதுகாப்பு கம்பனியில்! அந்த ஊழியர் தான் இந்த கதை நாயகன், பெயர் சொல்ல வேண்டாம் – சொந்த ஊரில் பிஸி டெக்கி!
அவன் சொல்றான் – "நான் பிக்கப் டிரக்கின் வீல் வெல்லுக்குள் மேல நோக்கி கண்ணை பிதுக்கிக்கிட்டு, லேப்டாப்பும், ஏராளமான அன்டெனாவும் வைத்து என் வேலை பண்ணுறேன். பக்கத்து டிரைவர் ஏதாவது சந்தேகிக்காம இருக்க நான் நல்லா விளக்குறேன். இது தான் என் வேலை; சம்பளமும் தராங்க!"
பொதுவாக நாம் வெளிநாட்டுக்கு அல்லது இந்தியாவிலும் பிரபல நகரங்களுக்கு சுற்றுலா செல்வது என்றாலே, மனதில் ஒரு சிறிய பதட்டம் இருக்கும் – "ஹோட்டலில் எப்படி அனுபவம் இருக்கும்?" என்ற பயம் கூட. ஆனால், அந்த பயணத்தில் முதலில் சந்திப்பவர்கள் ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் தான்! அவர்கள் முகத்தில் புன்னகையுடன் “வணக்கம்!” என்று சொன்னாலே, பயணத்தின் சோம்பல், சோர்வு எல்லாம் பறந்துவிடும்.
அதை உணர்த்தும் வகையில், அமெரிக்காவில் பல ஹோட்டல்களில் தங்கிய ஒரு தம்பதியர், ரெடிட் பக்கத்தில் தங்கள் அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களின் அன்பும், நன்றியும் நம் தமிழ்நாட்டு மனசுக்கு ரொம்பவும் நெருக்கமாக இருக்கும் போலிருக்கு!