“அருவி ஓடிப்போகும் போலே காதல் வாழ்க்கை,” என்று பெரும்பாலும் நம்ம ஊர் மக்களுக்கு ஒரு கற்பனை. ஆனால், அந்த ஓடிப்போனது நம்ம வாழ்க்கையை எங்கே கொண்டு போயிருச்சு என்றே தெரியாது! இந்தக் கதையில் நானும் அப்படி ஒரு “கெவின்” உடன் நான்கு வருடம் கழித்த அனுபவம், சிரிப்பு, சோகமும் கலந்தது. இதைப் படிக்கும்போது, உங்களுக்கும் ஒருவிதம் நம்ம ஊர் டீ சுடுகாட் கதை மாதிரி தோன்றும்!
நம்ம ஊர்ல ‘மரியாதை’ன்னா சொல்லாமலே புரிஞ்சுக்கிறோம். ஹோட்டல் போலியோ, கடை போலியோ, முகம் காட்டும் இடத்துல இருந்தா, “வணக்கம் அண்ணா! எப்படி இருக்கீங்க?”ன்னு ஒரு வார்த்தை பேசாம தள்ளி போய்டுறது கூட நமக்கு சாத்தியமில்லை. ஆனா, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்குக் கிடைத்த அனுபவம் படிச்சதுமே, நம்ம கவனத்துக்கு வருது – எவ்வளவு வசதியா இருந்தாலும், மரியாதை, கவனம், நேரடி உரையாடல் இன்னும் எவ்வளவு முக்கியம் என்று!
ஒரு நைட் ஆடிட்டர் (முகவரி: u/theknightauditor) ரெட்டிட்-ல் பகிர்ந்த அனுபவம், எங்க ஹோட்டல் வாயிலுக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களும் நம்ம கடை, ஆபீஸ், அரசு காரியாலயங்களுக்கும் பொருந்தும் ஒரு நிலைதான். “சார், பேசுறப்போ நம்மை முழுசா பாருங்க, கைபேசியை ஒரு நிமிஷம் போடுங்க!”ன்னு சொல்வது, இப்போ நம்ம ஊருக்கும் தேவையான அறிவுரைதான் போல!
நம்ம ஊருல நண்பர்கள் மாதிரி உறவு வேற எங்கும் இருக்காது. ஆனா அந்த நண்பர்கள் சில சமயம் நம்மை சும்மா கூழாக்கிட்டு, நம்ம பணத்தையும், பொறுமையையும் சோதிக்கிறாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு கதைய தான் இப்போ பார்க்கப் போறோம் – அது கூட, ஒண்ணு ரெண்டு ரூபாய் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் இல்ல; நம்ம ஊரு ஆன்டி-ஆப்பீஸ்ல மாதிரி, அமெரிக்காவுல நடந்த பெரிசு சம்பவம்!
ஒரு வீடுல இருவரும் roommates ஆக இருந்தாங்க. ஒருத்தர், (நம்ம கதையின் ஹீரோ), எல்லா மாதமும் நேரம் பார்த்து, பயபுள்ள நாய் மாதிரி, வாடகை (rent) வசூலிக்க போறவர். இன்னொருத்தர், "நாளைக்கு தரேன், இன்னும் பணம் வரலை, வேலைக்காரன் வாங்கிப் போயிட்டாங்க," அப்படின்னு, எப்போதும் உத்தரவு சொல்லிக்கிட்டு, கடைசில நம்ம ஹீரோ தான் எல்லா கட்டணங்களும் கட்ட வேண்டிய நிலை. ஆனா twist எங்கே தெரியுமா? அந்த roommate-ன் வாழ்க்கையில வந்தது ஸ்டார் வார்ஸ் கேலக்ஸி (Star Wars Galaxies) என்ற புது ஆன்லைன் கேம்!
நம்மில் பலர் ஒருநாள் ஓயாமல் வேலை செய்திருப்போம். அந்த ஒரு நாள் தான், எல்லாவற்றையும் சோதிக்க வரும்! ஆனால், நீங்கள் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணிப் பணி செய்தால், அந்த “ஒரு நாள்” எப்போது வரும் என்று சொல்லமுடியாது. ஹோட்டல் என்பதே ஒரு சினிமா ஸ்டோரியோ, நாவலோ போல – எதுவும் நடக்கக்கூடிய இடம். இன்றைய கதையில், ஒரு இளம் ஹோட்டல் மேலாளரின் நாள் எப்படி கண்ணீரில் முடிந்தது என்பதையும், அந்த அனுபவம் நம்மிடையே என்ன சொல்ல வருகிறது என்பதையும் பார்க்கப்போகிறோம்.
இன்று எல்லோருக்கும் ஒரு கேள்வி — ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்கிறவர்களின் மனநிலை எப்படி இருக்கும் என்று யோசித்திருக்கிறீர்களா? எப்போதாவது நம்மால் எங்கேயோ போய், “எனக்கு ரூம் புக்கிங் இருக்கு!” என்று சொல்வது போல, அவங்க வாழ்க்கை அப்படியே ஒரு தியேட்டர் தான்.
நீங்க நினைக்கிறீங்கலா, ‘ஹோட்டல் புக்கிங் என்றால் ரெஃபரன்ஸ் நம்பர், கான்பர்மேஷன் ஈமெயில் எல்லாமே கையில் வைத்துக்கொண்டு வருவாங்க’ன்னு? பொறுமையா இருங்க... நம்ம தமிழ்நாட்டிலேயே ‘நான் வந்தாச்சு, என் பேரு சொன்னா போதும்’ என்று நம்பும் ஜெம்ஸ் பாண்டுகள் உலகம் முழுக்க இருக்காங்க!
நம்ம ஊர்ல மழை வரக்கூட, கடையிலே ஒரு சின்ன தாடிக்கம்பு மாதிரி மாத்தினா, அந்த ஊர் விசாரிச்சு விசாரிச்சு கேள்வி கேட்டு தீர்ணு போயிடுவாங்க. அப்படியொரு கடை அனுபவம்தான் இந்தக் கதை. லண்டன்ல ஒரு சின்ன ஸூப்பர் மார்க்கெட், ரெண்டு வாரம் முழுக்க 'புதுப்பிப்பு'ன்னு பூட்டு போட்டிருந்தாங்க. கடை திறக்கும்போது எல்லாரும் ஏதேதோ எதிர்பார்ப்போட வந்தாங்க; ஆனா நடந்தது?
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்மில் பலர் ஒரு ஹோட்டலில் அறை முன்பதிவு செய்த அனுபவம் இருக்கலாம். ஆனா, அந்த நேரம் பணம் கட்டினேன்னு நமக்கே சந்தேகம் வந்திருக்கா? இல்ல, "நான் பணம் கட்டிட்டேன்!" என்று முன்பலகை ஊழியர்களோட சண்டை போடினோமா? இந்த பக்கத்தில சமீபத்தில் வந்த ஒரு ரசிக்கத்தக்க கதை, நம்ம ஊர் கண்ணோட்டத்துல சொல்லப்போறேன்.
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கை என்பது ஒரு பெரிய நாடகம். அந்த நாடகத்தில், நாம் பார்க்கும் கதாபாத்திரங்கள் சில நேரங்களில் காமெடி, சில நேரங்களில் ட்ராமா! நான் சொல்லப்போற கதை – ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் அனுபவம், சும்மா பசங்க மாதிரி இல்ல, ரொம்ப ஸ்பெஷல்.
ஒரு டயட்டான ஞாயிறு காலை. ஹோட்டலில் நிம்மதியான சூழல். நான் ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். அப்போதான் கதவிலிருந்து மதிப்புமிகு ஒருவர் நுழைந்தார் – முகத்தில் “நான் இங்கு VIP” என்ற ஸ்பெஷல் ஸ்மைல்! அவங்க கையில் ஒரு ஜிம் உறுப்பினர் கார்டு. அந்த கார்டு பார்த்தேன், கண்ணுக்கு தெரியுது, அது காலாவதி ஆனது! நாம தமிழ்நாட்டுலயும் "பாஸ் காலாவதி ஆயிடுச்சு"ன்னு சொன்னா, பேராசிரியருக்கே பயம் வந்துரும்! இதில ஹோட்டல் ஜிம் கார்டு தான்!
நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் வேலைன்னா கஷ்டம் தான், ஆனா வெளிநாட்டிலோ சில வாடிக்கையாளர்கள் வேற லெவலில் கிளாம்ஸ் பண்ணுவாங்க. யாராவது வந்து, "சார் ஒரு ரூம்கூட இல்லையா?"ன்னு கேட்டா, நம்ம ஊரு ரிசப்ஷனிஸ்ட் புன்னகையோட, "சரி சார், ஒரு நிமிஷம்"ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா, இந்த கதை நடந்திருப்பது அமெரிக்கா மாதிரி ஒரு நாட்டுல, அங்க ஒவ்வொரு சின்ன விஷயத்துக்கும் வாடிக்கையாளர்கள் வாய் திறந்தா ரெம்பவே காமெடி தான்!
ஒரு நல்ல இரவுல, ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஓர் வாடிக்கையாளரை சந்திக்கிறார். அந்த வாடிக்கையாளர் “back to back reservation” வைச்சிருக்கிறார். அதாவது, இரண்டு நாட்களுக்கு வேறவேறு முன்பதிவு. ரொம்ப சிம்பிள் விஷயம், இரண்டாவது ரிசர்வேஷனுக்காக வாடிக்கையாலரிடம் இருந்து மீண்டும் கார்டு ஸ்வைப் பண்ண சொல்லணும். ஏன்னா, ஒவ்வொரு முன்பதிவும் தனி முன்பதிவா கணக்கில் எடுக்குறாங்க.
அலுவலக வாழ்க்கையில் “சொன்னது போல பண்ணுங்க” என்பதற்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் இருக்கிறது தெரியுமா? ஒரு பக்கத்தில், தொழில்நுட்ப உதவிக்காக கூப்பிடும் வாடிக்கையாளர்கள். இன்னொரு பக்கத்தில், தலையில் வேலைகளை தள்ளி வைக்கும் அலுவலகத் தோழர்கள். இந்த இரண்டுக்கும் நடுவில் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு டெக் சப்போர்ட் ஊழியர் கதையை இன்று உங்களுக்காகத் தருகிறேன்.
ஒரு பெரிய IT நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்த காலம். ஒரு வாடிக்கையாளர் -- இவரை ‘ஜீன்’ என்று அழைப்போம் -- தங்கள் அலுவலகத்தில் உள்ள இரண்டு கணினிகளில், ஒரு கணினியில் இரண்டு திரைகள் வேண்டுமென்று கேட்டார். பார்ப்பதற்கு சாதாரண கோரிக்கை. ஆனா, இதுதான் எப்படி ஒரு பெரிய குழப்பமாக மாறியது தெரியுமா?