நம்ம ஊர்ல பாருங்க, கடைக்கு போனா பழைய பாட்டி, சின்ன பசங்க, பேராசிரியர்கள், சினிமா ஹீரோ மாதிரி ஸ்டைலில் எல்லா ரகமும் வாடிக்கையாளர்கள் வருவாங்க. ஆனா, ஒரு சிலர் மட்டும், “இதுக்கும் மேலோ?”ன்னு ஒரு லெவல் காமெடியை காட்டுவாங்க. இந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் ரெடிட்ல ஒரு வியாபாரி பகிர்ந்திருக்கார். சரி, அந்த கதை நம்மளும் ரசிக்கலாம்!
நாம் தமிழர்களுக்கு வீடு எங்கிருக்கட்டும் – வீட்டின் முன் சாலையில் ஒரு “நம் இடம்” இருக்கணும்! அந்த இடத்தில் யாராவது வேறவர் வந்து வண்டி நட்டுட்டா, நமக்குள்ள எப்படியோ கோபம் வரும். இப்படி ஒரு சம்பவம் அமெரிக்காவின் ஒரு நகரில் நடந்திருக்குது. ஒரு இளம் பெண் வீட்டு உரிமையாளர் (வயது 23) – இரவு இரண்டாவது வேலை முடிச்சு, சோர்ந்த மனதுடன் வீட்டுக்கு வர்றாங்க. ஆனா, அங்க நடந்தது – கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊர் சினிமாவுக்கு கூட சாம்பார் குடிக்க வைக்கும் அளவு!
விமான நிலையம்... அங்கே எல்லோரும் ஓடுவார்கள், ஆனால் ஓட்டப்பந்தயம் நடத்தப் போவதாகக் யாராலும் நினைக்க முடியுமா? ஆனால், ஒரு சாதாரண பயணத்தில், ஒரு பாட்டி மற்றும் ஒரு இளைஞன் இடையே நடந்த இந்த "பெருமை கலந்த" ஓட்டப்பந்தயம், நம்ம ஊர் சினிமா கதையில கூட கண்டு பிடிக்க முடியாது!
எப்போதாவது நீங்க பஸ்ஸோ, ரயிலோ, விமானமோ பிடிக்க நேரம் குறையிருக்கும் போது, பிற மனிதர்கள் முன்னால் போகறாங்கன்னா, உங்க உள்ளே ஒரு சின்ன குழந்தை எழுந்து "நானே முன்னாடி போவேன்!"ன்னு மனதில் ஓட ஆரம்பிச்சிருக்கும். இந்த கதையில அந்த உணர்வு பத்து மடங்காக ஜாஸ்தி!
"அண்ணா, ரூம் எவ்வளவு நேரம் கிடைக்கும்? நாங்க மூணு மணிநேரம் மட்டும் தான் இருக்க போறோம்!"
இது எல்லா ஹோட்டல் முன்பணியாளரும் அடிக்கடி கேட்கும் கேள்வி தாங்க! குறிப்பா ராத்திரி நேரத்துல இதை கேட்டவுடன் நம்மளா பார்த்து சிரிக்குறது போல கூட இருக்கும்.
ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் ஒரு நண்பர் வேலை பார்த்தார். அவர் சொல்வது, "எல்லா இரவும், ஒரு நபர் வந்து, 'சார், இரண்டு மணி நேரத்துக்கும் ரூம் கிடைக்குமா?' என்று கேட்பது வழக்கம்." இது கேட்கும் நேரத்துக்கும், முகபாவனைக்கும் 'ரகசிய நோக்கம்' இருக்கா என சந்தேகம் வராம இருக்க முடியாது!
"நியமம் என்றால் நியமம்தான்! ஆனால், அந்த நியமத்தை எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே கதை." அப்படின்னு சொல்லும் வகையில், அமெரிக்க ஜிம்மில் நடந்த இந்த சம்பவம் தமிழர்களுக்கு ஒரு அருமையான காமெடி அனுபவத்தை தரும். நம்ம ஊரில் கூட, சாமான்யமான விதிகளை சற்றே வளைத்து, நம்ம ரொம்ப புத்திசாலித்தனமாக பின்பற்றும் கலாசாரம் இருக்கப் போகுது. அப்படியே இந்த கதையிலும், ஒருத்தர் ஜிம்மில் நடந்த "நியமக் கூத்து"யை கமெடியாக விளையாடிட்டார்.
"மாமா, மேனேஜரை கூப்பிடுங்க!" – இது நம்ம ஊர் டீக்கடையில் யாராவது ஒரு டீ குளிர்ந்திருக்குன்னு கேட்டால் கேட்கும் டயலாக் மாதிரி தான், ஆனா மேற்கு நாட்டில் ஹோட்டல் முன் மேசையில் போடப்படும் கேள்விகளோ, அதுக்கு நம்ம ஊர் ரகம் வேற! அந்த சந்தர்ப்பங்களை படிச்சா, நம்ம சிரிப்பை அடக்க முடியாது.
இன்றைய கதையிலே, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் சந்தித்த சில அற்புதமான (அல்லது அபத்தமான?) வாடிக்கையாளர் கேள்விகளை நம்ம தமிழில் பகிர்ந்து, நம்ம ஊர் கலாச்சாரத்தில் ஒப்பிட்டு பார்க்க போறோம். ஒரு நிமிடம், உங்கள் ஃபில்டரையும், பொறுமையையும் அணிந்து கொள்ளுங்க – ஏனெனில் சில சம்பவங்கள் நம்ம ஊர் சின்னத்திரை காமெடி விமர்சனங்களை விடவும் சூப்பராயிருக்கும்!
“அவரும் ஓப்ரா மாதிரி தான்! எல்லாருக்கும் கார் கொடுக்கற மாதிரி, எங்க மேலாளர் எல்லாருக்கும் ரூம் கீ கொடுக்குறாங்க!” – இப்படி ஒரு வித்யாசமான அனுபவத்தை சொன்னார் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட், ரெடிடில். இந்த சம்பவம் நம்ம ஊர் காமெடி படங்களை விட வேற லெவல். ஆனா, சிரிப்புக்கு அப்புறம் பயமும் உண்டு. இப்படி நடந்தா என்ன ஆகும்? நாமும் ஒருமுறை விடுதி அறை வாடகைக்கு எடுத்த போது, யாராவது திடீர்னு நம் ரூம்ல நுழைந்தா எப்படி இருக்கும்?
அலுவலக வாழ்க்கையில், நாம் எதிர்பார்க்காத ஓர் இடத்தில் கூட, சின்ன சின்ன விஷயங்களிலேயே பெரிய “பிரச்சனை” எழுந்துவிடும். அதில், நம்ம ஊரில் பசும்பொன்னு போல்தான், வெளிநாட்டிலும் நாற்காலி, டீ கப், ப்ரிண்டர் – இப்படி எதில வேண்டுமானாலும் சண்டை வரலாம்! அந்த மாதிரி ஒரு சின்ன நாற்காலி சண்டை சம்பவம்தான், இங்கே சொல்வது. படித்தவுடன் உங்களுக்கு “சும்மா நாற்காலி தானே...” என்று தோன்றலாம். ஆனா, அந்த நாற்காலி தான் ஒருவருக்கு ராஜ்யம்; இன்னொருவருக்கு பழிவாங்கும் ஆயுதம்!
நம்ம ஊரில் சோம்பேறி வாடிக்கையாளர்களும், "நான் தான் பெரிய அளவுக்கு சாமான்யம்" என்று நினைக்கிறவர்களும் எங்கும் இருக்காங்க. ஒரே கேள்வியை ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தும் கேட்டுத் திருப்தி அடையாத வாடிக்கையாளர்களைச் சந்திக்காத சேவை ஊழியர்கள் என்றால், அவர்கள் தொழிலில் இன்னும் புதிது. 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்ற பழமொழி நம் நாடிலும் ஓரளவு பரவலாகவே இருக்கிறது. ஆனா, அந்த ராஜா எல்லா ஊழியர்களையும் ஏமாற்றலாம் என்று நினைப்பது தான் நம்ம கதையின் ஆரம்பம்.
“ஓர் எலக்ட்ரிக் மெஷின் வேலை செய்யவில்லை” என அழைப்பு வந்தால், நம்மில் பலருக்கு அது சாதாரணம். ஆனால், அந்த மெஷின் ஒரு பெரிய காபி வெண்டிங் மெஷின் என்றால்? அதிலும், “கொஞ்சம் வேலை செய்கிற மாதிரி, ஆனா சரியா எதுவும் நடக்கவில்லை” என்றால்? அப்படித்தான் இந்த கதை ஆரம்பிக்கிறது!
ஒரு டெக் சப்போர்ட் குரு, ஒருநாள் ஒரு பெரிய காபி மெஷினை சரி பார்க்கச் சென்றார். மெஷின் முற்றிலும் "மூடிவிடவில்லை", ஆனாலும் எதுவும் சரியாக வேலை செய்யவில்லை. காப்பி வேண்டும் என்று நினைத்து வந்து திரும்பும் ஒவ்வொருவரும் ஏமாற்றத்துடன் போனார்கள். சொந்தமாக சென்று பார்த்தால், பவரும் சரி, வயரிங்கும் சரி, பம்பும் சரி... ஆனா மெஷின் ஒரு விதமாக "ஆசாமி"யாக இருந்தது!