வாடிக்கையாளர் சேவை என்றால் தமிழர்களுக்கு புதிதல்ல. நம்ம ஊரு வீடுகளிலேயே “சும்மா கேட்டு பார்த்தேன்” என்று புன்னகையுடன் கேள்வி கேட்பவர்கள் நிறைய. ஆனா, கடற்கரை ஓட்டலில் பணிபுரியும் ஒருவருக்கு வந்த வாடிக்கையாளர் “அடடா!” என்று நம்மை சிரிக்க வைக்கும் கதைகள் இருக்கும்னு யாருக்குத் தெரியும்? இந்தக் கதையில், ஒரு நியூயார்க் வாடிக்கையாளர் கடலையே குறை சொல்லி சபித்த சம்பவம், நம்ம ஊரு சிரிப்பு கலந்த பார்வையோடு!
இன்று நாம் பார்க்கப்போகும் ஹோட்டல் கதையை கேட்டால், நம்ம ஊரிலே “துணி கழுவுறதுல ஏதோ புதுசு!”ன்னு சொல்லும் அளவுக்கு அது வித்தியாசமா இருக்கும். ஆனா அமெரிக்கா மாதிரி நாடுகளில், ஹோட்டலில் ஒரு துணி காயம் ஆனா, அதுக்கு ஒரு வேற லெவல் சட்டம், விதி எல்லாம் இருக்கு. அந்த மாதிரி ஒரு 'மூஞ்சிக்குரைய' வாடிக்கையாளர் சம்பவம் தான் இன்று நம்ம கதை!
பெரிய பெரிய ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்த அனுபவம் கொண்ட ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை ஊழியர் சொல்ற கதையை நம்ம ஊரு சுவாரசியத்துடன், சிரிப்போடு பார்ப்போம்.
ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் பணிபுரியும் முன்பணியாளர் அனுபவங்களை கேட்டீர்களா? அங்கே யாராவது வாடிக்கையாளர் இலவசம் கிடைத்ததால் கோபம் கொள்கிறார்கள் என்று சொன்னால், நம்புவீர்களா? "இலவசம் என்றால் மகிழ்ச்சி தானே?" என்று உங்களுக்கு தோன்றும். ஆனால் இந்த கதையில் நடந்தது அதற்கு நேர்மாறாகத்தான் இருந்தது!
நம்ம ஊரில் தண்ணீர் பாட்டிலுக்கும், சிக்கன் பறக்கும் நொறுங்கும் பக்கத்து வீட்டோட அனுமதி கேட்டுக்கொண்டே இருப்போம். ஆனா அமெரிக்காவிலோ அங்கங்க ஒரு விதம்! எல்லாமே விதிமுறையோடு, அனுமதி சீட்டு, பாஸ், இப்படி ஏதோ தேவைப்படுமோன்னு மக்கள் எதிர்பார்ப்பு. அந்த மாதிரி ஒரு கலாட்டா சம்பவம் தான் இன்று நாம பார்க்கப்போறது; கடலோர விடுதியில் ஒரு பயணியின் லிப்ட் அனுமதி குழப்பம்!
ஒரு நல்லவன், அவர் குடும்பத்தோட மலை பிரதேசத்துல இருந்து கடலோர நகரத்துக்கு முதல் முறையா வந்திருக்கிறார். எங்க ஊரு பேரு போலவே, நல்ல மனசு, சந்தோஷமான குடும்பம். ரிசப்ஷனில் செக்கின்பண்ணி அரை மணி நேரம் கழிச்சு வாடகையாளர், முகம் முழுக்க வியர்வையோடு, மூச்சு மூடிகிட்டு, ரிசப்ஷன் டெஸ்க்கு ஓடிப் போறாரு.
வணக்கம் நண்பரே! ஹோட்டல் வேலை என்றால் அன்றாடமும் வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர்கள், எதிர்பாராத சம்பவங்கள், காமெடி பிள்ளைகள்—எல்லாம் நம்மை வாட்டிக் கொள்வது வழக்கம். ஆனா, சில நேரம், வாழ்க்கையையே பண்ணாங்கிட்டு போடும்னு சொல்லக்கூடிய சம்பவங்கள் நடக்குமே, சும்மா நினைச்சாலே சிரிப்பு வந்துடும். அதுபோல ஒரு அசரீர சம்பவத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறார், அமெரிக்காவை சேர்ந்த ஒரு ஹோட்டல் பணியாளரின் அனுபவம்.
ஒரு வாடிக்கையாளர் WiFi-யில் connect ஆக முடியாம, உலகமே முடிந்த மாதிரி முகம் போட்டுக்கிட்டு, “தயவுசெய்து எனக்குப் போய் உதவ முடியுமா?”ன்னு கேட்டாங்க. அவர், ‘சரி, போய் பார்த்துடலாம்’ன்னு எலிவேட்டர் லாபியில் நிக்க நேர்ந்தது. அடுத்து நடந்தது... உங்க கற்பனைக்கு விடை!
“ஓய்வு!” என்றாலே நம் மனசுக்கு என்ன நினைவுக்கு வருது? கடற்கரை, குளிர்ந்த காற்று, குடும்பத்துடன் ஒரு வாரம் சுகமாக கழிப்பது… ஆனா, எல்லாருக்கும் அந்த மாதிரியான லீவு கிடையாது! சில சமயங்களில், ஓய்வோடவே வேறொரு வாசல் திறக்குது – அதுவும் ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கு!
கடற்கரையோர ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒருவரின் அனுபவத்தை படிச்சேன். அவர் சொன்ன கதையை நம்ம தமிழில் உங்களுக்கு சொல்லணும் போல தோணிச்சு. இங்க பாருங்க, அமெரிக்காவில் கோடை விடுமுறைக்கு ஒரு குடும்பம் – “2.5 பசங்க” (அதாவது, இரண்டு பிள்ளை, ஒரு குட்டி பிள்ளை!) – பன்னிரண்டு மணி நேரம் வண்டி ஓட்டி கடற்கரை வந்துராங்க. ஹோட்டல் ரூமுக்குள் நுழைந்து ஒரு நிமிஷமாவது ஓய்வு எடுத்திருப்பாங்களா? இல்லை! ஒரு நிமிஷம் கூட இல்லாமல், “ரிசெப்ஷன்! ரிமோட் கண்ட்ரோல் வேலை செய்யல!” அப்புறம் தான் கதையின் ருசி!
விருந்தினர் சேவை என்றால், தினமும் புதுப்புது அதிர்ச்சிகளும், சிரிப்பும், சோர்வும் கலந்த கதைதான். எப்போதும் அடுத்த நிமிஷம் என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது! அந்தக் காரியாலய முனையத்தில் (Front Desk) பணிபுரியும் ஒரு பணியாளரின் அனுபவம், சமீபத்தில் ரெடிட் (Reddit) வலைத்தளத்தில் பகிர்ந்துகொண்டால், அது எல்லோரையும் அசர வைத்தது. இது வெறும் வெளிநாட்டு ஹோட்டல் சம்பவம் மட்டும் இல்லை; நம் ஊரிலும், நம் வேலைகளிலும், இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் நடக்காமல் இல்லை. இன்று அதை தமிழில் ரசிப்போம்!
வந்தால் வந்தார்களே! மராத்தான் போட்டி நடந்தால், அந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடக்கும் காமெடி கதைகள் வேற லெவல் தான்! நம்ம ஊரில் ஆடி திருவிழாவில் கூட்டம் எப்படி இருக்குமோ, அப்படித் தான் அமெரிக்காவில் "Shamrock Marathon" நடந்தால் கடற்கரையோர ஹோட்டல்களில் கூட்டம் பெருசா இருக்கு. ஆனா, இந்த கூட்டத்தில ஒருசிலர் மட்டும் தான் – “நாங்க தான் உலகத்துல முக்கியமானவங்க!”ன்னு நினைச்சு நடக்குறது பாக்க சிரிக்க வைக்கும்!
ஓடரதுக்கு பெருமை இருக்கு – ஆனா, அதை தாங்கிக்க முடியாம தாங்கி, எல்லாருக்கும் சொல்லி பெருமை காட்டுறவங்க இருக்கிறாங்க. இப்படி ஒரு பெரிய மராத்தான் ஓட்டக்காரர், BMW காரோட, அழகான மனைவியோட, அந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷனுக்கு வந்த கதைதான் இந்த பதிவில் – சின்ன சிரிப்போட, நல்ல கற்றலோட!
திருச்சியில் இருந்து சென்னைக்கு வந்தவன் எல்லாம் ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்தால் போதும் என்று நினைக்கிறான். ஆனா, அந்த வேலை ஹோட்டலில் எடுத்துக்கிட்டா, அங்கும் சாம்பார் இடிச்சு வேலை செய்யணும். இந்த வாரம் நாம பார்க்கப்போற கதை, ஒரு விமான நிலையம் பக்க ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒரு தோழியரின் அனுபவம். அதுவும், அவர் அந்த வேலைக்கு எப்படி புயலகட்ட Raja-style-ஆ ராஜினாமா போட்டார் என்பதுதான் கதை!
“அய்யா, இப்போ தான் புக் பண்ணோம்! பாப்பிங் பண்ணிணு வந்தோம், உங்க சிஸ்டம்ல எங்க ரிசர்வேஷன் ஏன் வரலை?”
இந்த கேள்வி ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கு காது அறுத்து சத்தம் மாதிரி இருக்கும். அதுவும், மூன்றாம் தரப்பு (3rd party) தளத்தில் டிஸ்கவுண்ட் பார்த்து, ‘கூப்பன் பண்ணி’ வந்த விருந்தினர்கள் கேட்டா, மனசு குளிர்ந்தாலும் முகம் சூடாகும்!
இந்த அனுபவம் ரெடிட் பக்கத்தில் u/Thisisurcaptspeaking என்ற பயனர் பதிவு செய்துள்ளார். “Shmotels.com” மாதிரி தளத்தில் சில நிமிடங்களுக்கு முன்னாடி புக் பண்ணி வந்து, ‘நாங்க இப்போ தான் புக் பண்ணோம், இன்னும் ஏன் ரெகார்ட் வரல?’ என்று கேட்கும் வாடிக்கையாளர் கூட்டம் குறையவே இல்லை.