நீங்க ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து இருக்கீங்கன்னு நினைச்சுக்கோங்க. ராத்திரி, எல்லாரும் தூங்குற நேரத்துல நீங்க வேலைக்கு வந்திருக்கீங்க. அப்புறம், லொபியில் சில விருந்தினர்கள், "Monday Night Football" பார்க்க, ஒரு பெரிய மது பாட்டிலோட குடிச்சிக்கிட்டே ஹாப்பா இருக்காங்கன்னா, எங்க மனசுக்கு எப்படி இருக்கும்? ஹோட்டல் விதிகளும், விருந்தினர்களோட 'நான் எங்க வேண்டுமானாலும் குடிப்பேன்' ஃபீலிங்கும் – இதுல தப்புக்கு யார்?
வணக்கம் வாசகர்களே!
நம்ம ஊர்ல வாடிக்கையாளர்கள், ஹோட்டல் ஊழியர்கள், நாய், பனிக்காலம்—இது எல்லாமே சேர்ந்தா என்ன கதை நிகழும்? “நம்ம வீட்டுக்கு ஒரு வீடு” மாதிரி, இந்தக் கதையோ “நம்ம ஹோட்டலுக்கு ஒரு நாய்”ன்னு வித்தியாசம். இன்று நான் சொல்றேன், வெறும் ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் கதையில்ல, நம்ம மனசையே குழப்பும் சம்பவம்!
ஒரு நாளில், ஒரு ஜீவனும், ஒரு குளிரும், ஒரு முடிவும். இதை எல்லாம் கலக்கி, ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த ஒரு ‘அருவருப்பான’ அனுபவம்… இதை படிச்சுட்டு, உங்க கருத்தையும் சொல்லுங்க!
இது ஒரு சாதாரண இரவு இல்லை! நம்ம ஊரு சினிமாவில் போலிஸுக்கு ஒரு ‘அனோனிம்’ அழைப்பு வந்தா மட்டும் கதையெல்லாம் திரும்பிப் போகும். ஆனா, இந்த கதையில் போலீஸ் இல்லை, ஹீரோவா நம்ம ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் தான்! அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவில்.
“நீங்க என்ன ஜாதி?” “உங்க வயசு எவ்வளவு?” – ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பழையவர்கள் கூட கேட்ட கேள்வியில்லை. ஆனா, ஒரு நடு இரவில், மூன்று மணிக்கு, இப்படி ஒரு அழைப்பு வந்தா... உங்க மனசுக்குள்ள தான் எப்படியோ ஒரு ‘பய’ நுழையும். நம்ம ஊரு பாட்டிலே சொல்வாங்க, “அதிகமான நெருப்பும், அதிகமான நிழலும் நல்லதல்ல”ன்னு. அந்த மாதிரி தான் இந்த சம்பவம்!
நம்ம ஊர்ல “விருந்தினரை தேவன் போல போற்ற வேண்டும்”ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, அந்த தேவை போறும் வேலைக்கு போனவங்க சந்திக்கும் சவால்கள் யாருக்காவது தெரியுமா? தங்கும் இடங்களில் ‘ரிசெப்ஷன்’ டெஸ்க்கில் வேலை பாக்குறவங்க அனுபவங்களை கேட்கும் போது, அவர்களுக்கு ஏன் அடிக்கடி சாம்பல் பூசிக்கொடுக்கணும் என்று தான் தோணும்.
இது ஒரு வெளிநாட்டு அனுபவம்தான், ஆனாலும் நம்ம ஊரு ஹோட்டல், லாஜ், பேங்க், கூட அந்த அஞ்சல் நிலையம் வரை எல்லா இடத்திலும் இப்படித்தான் நடக்குது. பாருங்க, ஒரு வாடிக்கையாளர் எப்படி மெத்தனமான முறையில் பணிப்பெண்ணை மனசு உடைய வித்திருக்கிறார் என்பதைத்தான் இப்போ பகிர்போறேன்.
“அய்யோ, பாக்குறவங்களெல்லாம் முகம் திருப்பிடுச்சு!” – இது ஒரு சாதாரண தமிழ் ஊரிலே நடக்கும்போது, நம்ம வீட்டு பெரியம்மா ஏதோ புதுசா சுட்டு வைத்த ஸ்நாக்ஸை வீட்டுக்கு வந்தவர்கள் திணிக்க முயற்சி பண்ணும்போது இருக்கும் காமெடி. ஆனா, இந்த சம்பவம் நடந்தது அமெரிக்காவில், Thanksgiving நாலு!
அந்த 'Thanksgiving'ன்னா, அங்க அமெரிக்காளர்களுக்கான 'பொங்கல்' மாதிரி. குடும்பம், நண்பர்கள் ஒண்ணா கூடி சாப்பாடு பண்ணுற நாள். நம்ம ஊர்ல மாதிரி இல்ல, வேலைக்கும் விடுமுறை கிடைக்கும். ஆனா, எல்லாருக்கும் அல்ல – குறிப்பா ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் மாதிரி வேலைக்காரங்களுக்கு!
u/Hamsterpattyன்னு ஒருத்தர், ரெடிட் ல ரொம்ப அழகா தங்களோட அனுபவத்தை எழுதியிருக்காங்க. அந்த சம்பவத்தை நம்ம தமிழ்நாட்டுக்காரர்கள் ரசிக்கும் மாதிரி, நம்ம பாணியில் சொல்லணும்னு தோணிச்சு!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
தடதடென்று வேலை செய்யும் ஹோட்டல் வாழ்க்கையில், ஒருவேளை சின்ன தவறு பெரிய கலவரமா மாறும் அனுபவங்கள் எல்லாருக்கும் இருக்கும். அதுவும் மார்க்கெட்டிங் துறையில் ஒரு புதிய தலைவி, ஒரு பெரிய விளம்பர அச்சு வேலை, பின்னாலே வந்த கலக்கம்... இதெல்லாம் சேர்ந்து ஒரு சூப்பர் காமெடி கதையா மாறியிருக்குது. இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, உங்களுக்கும் நிச்சயம் "அய்யய்யோ, நம்ம ஆபிஸ்லயும் இதே மாதிரி நடந்திருக்குதே!"னு நினைவுவரும்.
வாடிக்கையாளருக்கு எல்லாம் தெரியும்!
குற்றும் சும்மா இல்ல, ஊர் முழுக்க பேசும் கதையாச்சு.
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தேன். ஹோட்டலோடு இணைந்த உணவகம் இருபத்திநான்கு மணி நேரமும் திறந்திருக்காது. ஏனெனில், கொரோனா காலத்திலிருந்து ஸ்டாப் குறைந்துவிட்டதா, செலவு குறைக்கணும்னு பார்த்தாங்களா nevathaan, உணவக வேலை நேரம் குறைந்து விட்டது. அப்படியே ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.
நம் நாட்டில் பஜாரில் கடை மூடினா, "அண்ணே, ஒரே டீ குடிக்கலாமா?"ன்னு ஜாஸ்தி கேட்கிறோம். ஆனா, இது வேற மாதிரி ஒரு சினிமா.
வணக்கம் நண்பர்களே!
தமிழ் நாட்டில், ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்துள்ளீர்கள் என்றால், வாடிக்கையாளர்களோடு நடந்த அனுபவங்களை சொல்வதில் ஒரு சுவாரசியம் உண்டு. அவர்கள் கேள்விகளும், எதிர்பார்ப்புகளும், சில சமயம் நம் கவலைகளையும் அதிகப்படுத்தும். ஆனால், இந்த கதையின் நாயகனாக இருப்பது நம்மிடம் நேரடியாக அறிமுகம் இல்லாமல், மூன்றாம் நபர் மூலம் அறிமுகமாகும் வாடிக்கையாளர்கள்தான்!
நண்பர்களே,
ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்தால் அது வாழ்வில் ஒரு புது நூற்றாண்டு தான். ஆனா, அந்த வேலை ராத்திரி வேலையா இருந்தா... அதுவே தனி அனுபவம்! பாக்குறவங்க "ராத்திரி வேலைனா சும்மா தூங்காம இருக்கலாம்னு" நினைச்சாலும், உண்மையில் அந்த நேரம் நடக்குற விசித்திரமான சம்பவங்கள் ஒரு திரைப்படமா இருக்கும்.
நம்ம ஊர்ல ராத்திரி வேலைனு சொன்னா, காவலர், செக்யூரிட்டி, லாப் டெக்னீஷியன், சில ஹோட்டல் வேலைகள் தான் நினைவுக்கு வரும். ஆனா, வெளிநாட்டுல "நைட் ஆடிட்டர்"ன்னு ஒரு பெரிய பிரோஃபஷன் இருக்கு. தமிழ் வழக்கில் சொன்னா, ஹோட்டல் ராத்திரி கணக்கன் மாதிரி! இதோ, அப்படிப்பட்ட ஒரு ஹோட்டல் நைட் ஆடிட்டரின் "கடவுளின் பரிசு" அனுபவம் தான் இந்த கதை.
படித்த நாளில் நம் ஊரு வாசலில் நடக்கும் சலசலப்புகள் எல்லாம் சின்ன வயசிலிருந்து நமக்கு பழக்கமானவைதான். ஆனா, ஒரு ஓட்டல் (hotel) ரிசப்ஷனில் நடந்த இந்த சம்பவம் கேட்கும் போதே, நமக்கு நம்ம ஊரு வீதி வழக்குகள், பஞ்சாயத்து மண்டபங்கள் எல்லாம் நினைவுக்கு வருது.
ஒரு நாள் ஒரு அம்மா, தன் இரண்டு குழந்தைகளோடு ஓட்டலுக்கு வர்றாங்க. குழந்தைகள் வயசுக்கு ஒத்த மாதிரி – எட்டு, ஒன்பது இருக்கும். ஆனா, நடத்தை? நம் ஊரு "பொம்மை" கடையில் குழந்தைகள் விளையாடும் மாதிரி, ரிசப்ஷன் சோப்பாக்களிலிருந்து செடியா, பச்சை மரங்களை எல்லாம் பிடிச்சு இழுக்கிறாங்க, மேசை மேலே குதிக்கிறாங்க – கூல் கார்னர் குட்டீஸ்கள் போலவே!
அம்மாவோ, கல்யாணத்துக்கு வந்தபோல சும்மா நிற்கிறாங்க. குழந்தைகளோ ஓட்டலை ஒரு சிறிய பூங்காவா மாற்றிட்டாங்க. இப்படி ஒரு பக்குவமில்லாத குழந்தை நடத்தை, நம் ஊரு திருமண விழா ஹாலில் கூட பார்க்க முடியாது!