ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் இருந்தாலும், வாழ்க்கையில் சில நேரம் திடீரென்று அனுபவிக்க வேண்டிய சோதனைகள் வந்துவிடும். அதிலும், நம்மால் செய்ய முடியாத விஷயங்கள் நடந்தால், மனசு எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறது என்பதில்தான் நம்முடைய தன்மை தெரியும். இன்றைக்கு உங்களுக்கு சொல்வது, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவம் – நம்ம ஊரு சுவையில்!
அந்தந்த இடத்தில், அந்தந்த காலத்தில், ஒரு புது வேலைக்காரர் எங்கும் ஒரே மாதிரியான சம்பவங்களை சந்திப்பார். இப்போ, ஊரெல்லாம் பேசிக்கிட்டிருக்கும் ஒரு ரெடிட் கதையை நாமும் வாசிக்கப்போகிறோம். "வாடிக்கையாளர் ராஜா"னு சொல்லும் பழமொழி, நம்ம ஊர்லயும் சரியா இருக்குமோன்னு, இந்தக் கதையை வாசிச்சதும் நிச்சயம் கேள்விப்படுவீங்க!
தரையில் இதழ் விழுந்த மாதிரி, சில வாடிக்கையாளர்கள் மட்டும் தான் "ராஜா" மாதிரி நடிக்கிறாங்க; நிறைய பேருக்கு, பணியாளர்களும் மனிதர்கள்தான்னு மறந்துபோச்சு போல. இதோ, ஒரு புதிய ஹோட்டல் ஊழியரின் அனுபவம், உங்க முன்னால் – சிரிப்போடு, சிந்தனையோடு!
இது ஒரு சாதாரண ஹோட்டல் இரவு என்று நினைத்தேன் – ஆனால், ஒரு கழிப்பறை அடைப்பு சம்பவம் என் முழு ஷிப்டையும், லாபியையும், மனசையும் கலக்கியுவிட்டது! நம் ஊரில், “கழிப்பறை வேலைக்கு யாரும் வந்திருக்க மாட்டேங்க” என்று சொல்வதுபோல், அமெரிக்க ஹோட்டலிலும் இதே பரிதாபம். வாடிக்கையாளர், பணியாளர், பராமரிப்பு டெக், எல்லாரும் ஒரு கழிப்பைத் திறக்க யார்? என்பதில் மாட்டிக்கொண்டார்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் ஒரு வாசல் கடந்து போனாலே, சுவாரஸ்ய கதைகள் காத்துக்கிடக்கும். ஆனா, அங்க வேலை செய்யுறவர்களுக்கு அது ஒரு தினசரி சாகசம்! இப்போ ஒரு ரெசெப்ஷனிஸ்ட் அனுபவிச்ச ஒரு "பாட்டி" சம்பவம் தெரியுமா? டீ குடிக்கிற நேரத்துல கூட சிரிப்பை அடக்க முடியாது!
நம்ம ஊர்ல சாம்பார் சாதம், பிறந்த நாளுக்கு புஃபே, சினிமா டிக்கெட் – இது தான் பொதுவான ஹோட்டல் அனுபவம். ஆனால் ஒரு பெரிய நகரத்தில் ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) பணியாளர் அனுபவிக்க வேண்டிய கதை இது இல்லை! அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊரு ‘பஞ்சாயத்து’ கதைகளை உண்ணும் அளவுக்கு சுவாரஸ்யமாகவும், கொஞ்சம் பயமாகவும் இருக்குமே தவிர, சும்மா பாசாங்கு இல்ல.
ஒரு மாலை நேரம். பழைய பிக்சர் பாஸ் போலவே, இரண்டு பேர் – ஒரு ஆண், ஒரு பெண் – ஹோட்டல் கதவை தள்ளி வந்தாங்க. முகத்திலே சோகம், உடம்பு அசுத்தம், ரொம்பவே கவலைப்பட வைத்தாங்க. நம்ம ஊர்ல பார்த்த homeless மாதிரி தான், அவர்களும் ஏதோ வாழ்க்கை போராட்டத்தில் வெறும் கையோடு வந்த மாதிரி.
நான் பணியாளராக இருந்ததால், வாடிக்கையாளர்களுக்கு இடம் கொடுக்கணும் என்பதற்காக, "நம்ம ஹோட்டலில் ரூம் இருக்கா?" என்று கேட்டதற்கு, "ஆமாம், இருக்கு... ஆனா credit card மட்டும் தான் வாங்குவோம்," என்று சொன்னேன். அவங்க போய் credit card-ஐயும், ID-யும் ஒழுங்கா கொடுத்ததும், கொஞ்சம் ஆச்சர்யமே!
வணக்கம் நண்பர்களே!
இன்றைய காலகட்டத்தில் எல்லாருமே சின்ன சின்ன யோசனைகளோட, 'நம்மது வேலை நம்மாலயே சுலபமாக்கிக்கலாம்'ன்னு நினைச்சு, ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சி பண்ணுவோம். ஆனா, அந்த யோசனை நம்ம எதிர்பார்த்த மாதிரியே அமையுமா? இல்லையா? அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாகவே, இந்த ஹோட்டல் நைட் ஷிப்ட் ஊழியர் சந்தித்த ஒரு கலகலப்பான, சுவாரஸ்யமான அனுபவம் தான் இந்த பதிவு!
நம்ம ஊர்லயே, விசாரணைக்கு போனாலே "நீங்க யாரு, எதுக்குங்க, எங்க இருந்து வந்தீங்க?"ன்னு மூன்று கேள்வி கேட்பது வழக்கம். ஆனா, வெளிநாட்டிலோ ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன்லோ, இன்னும் சில 'புதிய' முயற்சிகள் நடக்குமாம். அதுல ஒரு கலாட்டை எடுத்துக்கிட்டு தான் இந்த கதையை சொல்ல போறேன்.
"ஏழைகள் அல்ல, பணக்காரர்களே... ஆனா கஞ்சத்தனம் மட்டும் விடமாட்டாங்க!"
நம்ம ஊர் பழமொழி சொல்வது போல, "கையில் பணம் இருந்தாலும், மனசு பொறுக்கி இருந்தா தான் வாழ்க்கை!" இதே மாதிரி ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர் தன் அனுபவத்தை ரெடிட்-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவர் சொன்னதை கேட்டா நம்ம ஊர் பெரியோர் சிரிச்சு போயிடுவாங்க!
“வயசு ஆயிருச்சு, சமையல் செய்ய தெரியல; ஏதோ பழைய பாட்டில நின்னு வந்திருக்கேன்,” என்று சொன்னா, நாமும் சும்மா விட்டுடுவோமா? இந்தக் கதையை படிச்சீங்கனா, உங்களுக்கும் ஒரு சிரிப்பு வந்தே தீரும்!
நம்ம ஊர்ல நம்ம ஊர் சின்ன கம்யூனிட்டி ஹால்ல மாமா-மாமிகள் கூட்டம், இல்லாட்டி பெரிய Function ஹால்ல பண்டிகைன்னு ஒரு விவரம். ஆனா வெளிநாட்டுல, தனி ஹோட்டல், அந்த ஹோட்டல்; இரவு நேரம், “Night Auditor” என்று ஒரு பதவி. நம்ம ஊரு ரிசப்ஷனிஸ்ட் மாதிரி தான், ஆனா இரவில் கணக்குப் புத்தகம் பார்த்து இருக்கணும். அந்த மாதிரி ஒரு ஹோட்டல் ஊழியரின் அனுபவம் தான் இந்த கதை.
பொதுவாக ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் என்றாலே நம்ம தமிழ்நாட்டில் ‘ஆளோட பேச்சு, அறையோட சாவி’ என்று தானே சொல்வோம்? ஆனா, அங்கு ஐரோப்பாவில், ஹோட்டல் புக்கிங் கம்பெனிகளும், வாடிக்கையாளர்களும், உத்தரவு போடுற அரசியல்வாதிகளும் எல்லாம் கலந்து கலாய்க்குற மாதிரி இருக்கு. ஒரே அறைக்கு நூறு பேர் போட்டி போட்டா, அதில் ஒருவர் ‘நான் தான் பெறவேண்டியவர்’ன்னு போராட்டம் நடத்தின கதைதான் இது.
"சாமி, இந்த வேலைக்கு நான் மட்டுமே வேண்டுமா?" – இது நம்ம ஊருக்கு ரொம்பவே பரிச்சயமான ஒரு மனக்கேள்வி. வீட்டில் இருந்து வேலைக்காரன் வரை, எல்லாரும் ஒருமுறையாவது கேள்விப்படுவார்கள். ஆனால், இந்தக் கதையோ, அமெரிக்காவில் ஒரு நபர் பணிபுரியும் நான்கு நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்தது. அவர் உள்ளதை எல்லாம் பகிர்ந்திருக்கும் ஒரு Reddit பதிவை பார்த்தபோது, நம்ம ஊரில் உள்ள ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் வேலைக்காரர்கள், "இது என்ன சினிமா சீன் போல இருக்கு!" என்று சொல்லுவார்கள்.
அதான், அந்த பதிவாளரின் கதையை நம்ம பார்வையில், நம்ம ஸ்டைலில், சிம்பிளா, சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கும் வகையில் கொஞ்சம் அலசியிருக்கேன்.