வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் டெஸ்க்-ல வேலை பார்த்து பாத்தா, ஓர் நாள் கூட சும்மா போகாது. "தலைவனே! உங்க வேலை ரொம்ப 'cool'னு தோணுதே!" னு சொல்வோங்க, ஒரே நாளும் முழுசா நடந்ததை கேட்டா, சிரிப்பும் வரும், வெறுப்பும் வரும்! அதிலயும், காலையிலே எலும்பு முறிஞ்சு ஒரு சாபத்துல வீழ்ந்து போறது மாதிரி, 'early check-in' கேட்டு வர்றவங்க – சாமி, இந்த பாக்கியமே நம்மக்கேனோ!
"இப்போ என்னடா நடக்குது?"
இது தான் அந்த இரவின் முழு கதையா சொல்லணும்னா சரியான கேள்வி! விருந்தினர் வீடு (Hotel Front Desk) வேலைன்னா, நிம்மதியா இருக்க முடியுமா? நம் தமிழ் ஊர் மூலைவிட்டு, பாம்பு பண்ணை, சினிமா ஹால், சுந்தல் கடை எல்லாம் போனவங்க கூட இந்த கதை கேட்டா கையடி போடுவாங்க!
"பசங்க ரொம்ப கலாட்டா பண்ணுறாங்கன்னா, நம்ம வேலை லைஃப் தான் சிரமமாடா!" – இது ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் பலரின் மனநிலையே. அதுவும் ராத்திரி துவக்கம் முதல் அதிகாலை வரை கண் விழித்து காத்திருக்கணும் என்றால், இன்னும் கொஞ்சம் அதிகம் தான் சிரமம். இந்தக் கதை படிக்கிறீங்கன்னா, நம்ம ஊர் சுடு டீ கடை பக்கத்துல நடக்குற காமெடி மாதிரியே ஒரு கதை.
ஒரு நண்பர் சொன்னார் – "அண்ணே, ராத்திரி ஷிப்ட் முடிஞ்சதும் யாராவது கூட இருந்தா, சின்ன சின்ன சந்தோஷம் தேடி போய்டுவோம். இல்லனா, மனசு நிம்மதியா இருக்காது!" அப்படியே, ஒரு வெள்ளிக்கிழமை இரவு, ஹோட்டல் முன்புறம் நடந்த கலாட்டா இதோ உங்க முன்னே...
“ஏய், உனக்குக் கோபம் வரலையா?”
அப்படின்னு நம்ம வீட்டு அக்கா வீட்டுக்காரர்கிட்ட கேட்டது போல, ஒரு ஹோட்டல் முன்பணிப் பெட்டியில் வேலை பார்க்கும் அமெரிக்க நண்பர் Reddit-இல் எழுதியிருக்கிறார். அந்த மனநிலை, நம்ம ஊரிலே தினமும் ‘customer is always right’ன்னு அடிக்கடி தலைக்கு மேலே வைத்துக் கொண்டாடும் தலைமை அலுவலக ஊழியர்களுக்கு செஞ்சு காட்டும் மாதிரி இருக்கு!
இப்போ பாருங்க, ஒரு வாரமா ஒரே நபர் ஹோட்டலில் முன்பணிப் பெட்டியில் எல்லா வேலையும் ஒன்டரா பார்த்திருக்கிறார். பயங்கரமாக வாடிக்கையாளர்களின் கோபத்தையும் வசைப்பாடல்களையும் தாங்கியிருக்கிறார். இந்தக் கதையைப் படிக்கும் போது, நம்ம கூடவே தங்கும் ஹோட்டலில் ரிசெப்ஷனில் இருக்குற பையன்/பொண்ணு நினைவிற்கு வரலையா? “சார், ரூம் இன்னும் ரெடியா வரல, கொஞ்சம் நேரம் ஆளுங்க”ன்னு மன்னிப்பு கேட்கும் அந்த முகம்!
“ஏய், உங்க வீட்டுல கல்யாணம் நிக்குறது, ஆனா மேல வீட்டு சண்டை நம்ம வீட்டுல நடக்குது!” – இந்த பழமொழி எல்லாம் சும்மா சொல்லலை. கல்யாண சீசனில் ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் ஸ்டாப் வாழ்க்கையே சுத்தி வட்டமா போய், ‘ஏன் இந்தக் கஷ்டம்?’னு தலை கையில வச்சு உட்கார வேண்டிய சூழ்நிலையே வரும். சமீபத்தில் ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் ஸ்டாப் அனுபவம், நம்ம ஊர் கல்யாண விருந்தினர்களோட கதை மாதிரிதான் இருந்துச்சு. இதை நம்ம தமிழில் சுவாரசியமாகப் பார்ப்போம்!
நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல்கள்ல வேலை பார்த்த அனுபவம் இருந்தா, 'என்ன நினைச்சாலும் நடக்கலாம்'ன்னு சொல்வாங்க. சமயத்துக்கு, 'தொலைந்த நகை' விஷயமே பெரிய படு! நகை, கைப்பேசி, சாவி, பை—இதெல்லாம் போன உடனே, ஹோட்டல் ஊழிய நேரத்துக்கு வந்தாதான் வேலை முடியும். ஆனா, அந்தக் கிளைமாக்ஸ் சம்பவம் உங்க முன்னாடி நடக்கும்போது, சும்மா சிரிக்காம இருக்க முடியுமா?
வணக்கம் நண்பர்களே!
இன்று நம்முடய "ஹோட்டல் முனையக் கதைகள்" பகுதியில், ஒரு பெரும் பேருந்து குழுவின் வருகையால் ஏற்பட்ட கலாட்டாக்கும், அதில் கலந்து கிடந்த நம்முடைய ஹோட்டல் பணியாளரின் மனச்சிலையும் பகிர்ந்துகொள்ளப் போகிறேன்.
தமிழ்நாட்டில் நம்ம ஊர் திருமணங்கள் போல, எல்லாரும் ஒரே பேருந்தில், ஊருக்குப் போற மாதிரி, அங்கேயும் ஒரே கூட்டம் ஹோட்டலுக்குள் வந்தது. ஆனால், அங்குள்ள ஹோட்டல் பணியாளர், அவர்களுக்கு எப்படிச் சாவிகள் வழங்கினாரோ தெரியுமா?
“ஏங்க, என்னால பாத்துக்க முடியாத அளவுக்கு பழக்கமான இடம் இது! என் பெயரை சொல்லாமலே ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் ‘எங்க அண்ணா இருக்காரா?’னு கேட்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. ஆனா, வந்த வேலை நேர்மைல உழைச்சோமே, பதவி ஏற முடியாம புறக்கணிச்சாங்க. இது தான் நம்ம அலுவலக வாழ்க்கையோட உண்மை நிலை!”
இப்படி ஏங்கும் மனசோட எழுதப்பட்ட ஒரு கதையைத்தான் இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்துக்கப் போறேன். Reddit-ல ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் புலம்பும் பதிவை படிச்சதும், நம்ம ஊரு அலுவலக வாழ்க்கையோட கசப்பும், நகைச்சுவையும் கண்முன்னே வந்தது!
"ஏய்... தண்ணீர்?"
"டிஷ்யூ..."
"ஒரு ஹேண்ட் டவல், ஒரு வாஷ் கிளாத்..."
இந்த மாதிரி வசனங்கள் கேட்டாலே நம்ம வீட்டில் குட்டிப் பசங்க பேசுவாங்கன்னு நினைக்கலாம். ஆனா, இவை எல்லாம் ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த சம்பவங்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே! ஒவ்வொரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர்களும் சந்திக்கும் அந்த ‘மூடு விருந்தினர்கள்’ பற்றிய கதைகள் எல்லாம் ஜாலியாகவும் சிரிப்பாகவும் இருக்கும். இந்தக் கதையில், ஒரு முன்பணிப் பணியாளர், விருந்தினர்களை நாகரிகமாக பேச பழக்கப்படுத்தும் முயற்சியில் இருந்தார். அந்த அனுபவங்கள் நம்ம ஊரு ஸ்டைலில் பார்ப்போம் வாங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்திருக்கிறோமா? இல்லையெனில், அங்கே வேலை செய்யும் நண்பர்களிடம் கேட்டுப் பாருங்கள் – “கழிப்பறை போகும் நேரம்கூட அமைதியா கிடைக்குமா?” என்று! நம்ம ஊரில் சாப்பாடு நேரம், டீ டைம், விளையாட்டு நேரம் எல்லாமே 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்பதாலே ஒதுக்கப்படுவதே வழக்கம். அமெரிக்காவில் கூட அது மாறவே இல்லை போல!
இந்தக் கதையை முதலில் படித்ததும், “இது நம்ம ஊர்ல நடந்திருந்தா, அந்த அம்மா கழிப்பறை வாசல் வரை வந்திருக்க மாட்டாங்க, மேலே மேலே கூப்பிடுவாங்க!” என்று சிரிப்போடு நினைத்தேன். ஆனா, இந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் (u/MaidenOfTheAudit) அனுபவம், எல்லாரையும் வாயடைத்து பார்க்க வைத்துவிட்டது.