எங்கள் உள்ளூர் பாரின் தனிப்பட்ட மயக்கம் கண்டுபிடிக்கவும், அங்கு விதிமுறைகள் மற்றும் சூழல் அமெரிக்காவில் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் வகையில் மாறுபட்டவை. உள்ளூர் கலாச்சாரத்தை அணுகும் இந்த இடத்தை சினிமா காட்சியில் அனுபவிக்கவும்!
இது அமெரிக்கா இல்லைப்பா! ― எல்லாம் நம் நாட்டிலே அமெரிக்க பழக்கமா?
நம்ம ஊரிலே யாராவது சொந்த ஊரிலிருந்து வெளியே போனாலே, நம்ம ரசம் சாதம் கிடைக்குமா, பக்கத்து டீ கடை இருக்குமா, அங்க சாலை விதிகள் எப்படிதான் இருக்கும் என்று கேட்க ஆரம்பிப்பாங்க. ஆனால், வெளிநாட்டு ஹோட்டல் பணியாளர்களுக்கு அமெரிக்கர்களிடமிருந்து வரும் கேள்விகள் கேட்டால், நம்மளே சிரிப்பதும் வருத்தமும் கலந்த ஒரு உணர்வு வரும்!
u/DianthaAJ என்ற அமெரிக்க ஹோட்டல் பணியாளர் ஒருவர் ரெடிட்-இல் எழுதிய கதையை வாசிக்கும்போது, “இது அமெரிக்கா இல்லை!” என்பதே அவருடைய பதிலாக இருக்கிறது. எப்படிப் பாருங்க, அமெரிக்காவை விட்டுப் பக்கத்து நாட்டுக்கு மட்டும் காரில் வந்துவிடுவாங்க; ஆனா, அதுவும் வேறொரு நாடு என்பதையே புரியாமல் நம்ம ஊரிலேதான் இருக்கிறோம் போல கேள்விகள், கோரிக்கைகள், கோபங்கள்...!
இந்த சினிமா தருணத்தில், இரண்டு ராத்திரி கணக்கீட்டாளர்கள் தங்களது கடுமையான மாற்றத்தின்போது நகைச்சுவையான அனுபவங்களை நினைவுகூர்ந்து, கேளிக்கையாக சிரிக்கிறார்கள். அவர்களது ஒற்றுமை, ஹோட்டலின் அடிக்கடி அமைதியான மணிக்காலங்களில் ஒளியை கொண்டு வருகிறது, இரவு கணக்கீட்டு வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத நகைச்சுவையை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஒரு ஹோட்டலில் இரவு வேலைக்காரராக இருந்தால், ராத்திரியில் நடக்கும் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள் ஒரு பக்கம், அந்த நேரம் தோழர்களுடன் பேசும் காமெடி அனுபவங்கள் இன்னொரு பக்கம். நம்ம ஊர் "சூப்பர் ஸ்டார்" படங்களில் வரும் அந்த நண்பர்கள் இடையிலான கலாய்ப்புக்குப் போட்டி, ஹோட்டல் வேலைக்காரர்களிடையே கூட, அப்படியே இருக்கும்.
நானும் என்கூட வேலை பார்க்கும் இன்னொரு இரவு வேலைக்காரரும், வாரத்தில் மூன்று நாட்கள் சேர்ந்தே வேலை பார்க்கிறோம். இரவெல்லாம் கஸ்டமர்ஸ் எல்லாம் தூங்கிட்டா, பஜாரு சத்தம் குறைந்ததும், எங்களுக்கு பசங்க மாதிரி பேச ஆரம்பிக்கலாம். அந்த மாதிரி ஒரு இரவு, சுமார் ஒரு வருடத்திற்கு முன்னாடி, நாங்க இருவரும் நம்ம உடம்பு பத்தி பேச ஆரம்பிச்சோம்.
இந்த உயிர்மிகு கார்டூன்-3D காட்சியில், எங்கள் அவசரப்படுத்தப்பட்ட வரவேற்பாளர் மதிய醉ந்த அழைப்பாளரின் குழப்பத்தைக் சந்திக்கிறார், முன் அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் வேடிக்கையான ஆனால் வருத்தமான தருணங்களை உருவாக்குகிறது.
"எங்க ஹோட்டல் முனைவர் மேசையில் ‘குடி’ போட்டவர் ஒரு கைப்பேசி… கேளுங்க, கண்ணா! இப்படி ஒருவன் வந்தான், ஹோட்டல் வேலைக்கார சாமி சாமி என்று ஆட்டம் போட்டான்!"
சில நாட்கள் விடுமுறையில் இருந்தேன். அதும் போதும், ஒரு நாள் வயிற்றுப்போக்கு வந்தது, 24 மணி நேரம் தலையெழுத்து! என்னாலே முடியல, தொலைபேசியையே தூக்கி எறியணும் போலக் கோபம். அந்தக் கஷ்டம் முடிஞ்சு, நா மீண்டும் வேலைக்கு வந்து, மூன்று நாட்கள் வேலைப் பத்திரிகைகளோடு அடங்காமல் போராடிக்கிட்டிருந்தேன்.
அப்போ தான், மாலைக்கு 5 மணிக்கே, முனைவர் மேசை பக்கத்தில் ஒரு கால். எங்க FD ஏஜன்ட் (Front Desk Agent) ஏற்கனவே அழைப்பில்! எங்க ஹோட்டல் போன், நம்ம ஊர் வங்கி போன் மாதிரி காத்திருக்காம, நேரா மிஸ்ஸாகிடும். அதனால, நானே என் மேசையிலிருந்து அடுத்த கால் எடுத்தேன்.
அடப்பாவி, அழைப்பாளர் பெயர் முழுக்க முழுக்க கம்ப்யூட்டர் ஸ்கிரீனில தெரியும். ஆனா, எங்க ஹோட்டல் வரலாற்றிலும், வருங்கால ரிசர்வேஷனிலும் அந்த பேர் இல்லையே! எப்பவுமே போல, "நன்றி, ஹோட்டல் அழைத்ததற்கு, நான் என் பெயர் பேசுறேன், எப்படி உதவலாம்?"—அப்படின்னு பாசமா பேசினேன்.
அடுத்த நிமிஷம், என்னுடைய அழகான பெண்பெயரை masculine (ஆண்கள்) பெயராக மாற்றி, முழு குரலில் கூச்சல்—"அது உங்க பேர் தானா?" என்கிறார்! நானும் மீண்டும் என் பெயரை சொன்னேன்.
இவரோ, சிரிப்பு ஆரம்பிச்சு விட்டு, ஸ்பீக்கர் போன் மாதிரி முழு ஹாலையும் அதிர வைக்க ஆரம்பிச்சார். "உங்க பேரு ரொம்ப அழகா இருக்கு... 1962, 1963-ல என்ன நடந்துச்சுன்னு நினைவு இருக்கா?" என்று கேட்டார். நான் சிரிக்க இப்போவே "அண்ணா, அதுக்குள்ள என் அப்பா அம்மா கூட பிறக்கல!" என்று சொன்னேன்.
இதோ, இங்க தான் கதையின் திருப்பம். அவருடைய பேச்சு சலிக்க ஆரம்பிச்சது, கண்ணுக்கு தெரியாத குடி வாசனை—‘slurring’ போல! "உங்க வயசு என்ன?" என்று தொடர்ந்தார். நானும், "அதை சொல்ல விரும்பலை," என்று சாயும் நேரம், அவருக்கு கோபம். "இப்போ 2000-ல் பிறந்தவங்களுக்கும் 25 வயசாச்சு! நா அதைவிட கொஞ்சம் பெரிசு!" என்று பசங்க பண்ணினேன்.
அப்படியே "உங்க ஹோட்டலுக்கு எதுக்குப் பேசுறீங்க?" என்று மீண்டும் மீண்டும் கேட்டேன். ஆனா, அவர் திசை மாறி, "நீங்க என்ன நினைச்சுதுன்னு சொல்லு!" என்று புதிர் போட்டார். புரியவில்லை என்றேன். ஒரே கூச்சல், "நீங்க கேக்கலாம், புரியுமா?" என்கிறார்.
"சொல்லாதீங்கன்னா, போன் வைச்சுருவேன்!" என்று கடுமையா சொன்னேன். உடனே, சப்டி, கோபத்துடன் சத்தியம் செய்து பேச ஆரம்பித்தார். "நான் சப்தம் பண்ணலை!" என்று சத்தம் போட்டார். கடைசியில், பொறுக்க முடியாமல் போன் வைச்சுட்டேன்.
அங்கே திணறிய FD ஏஜெண்ட்டை, "இந்த பேர் வந்தா கவனமா இரு!" என்று எச்சரித்தேன். அவர் மீண்டும் கால் செய்தார். இந்த முறை, FD ஏஜெண்ட் நேரா “எப்படி உதவலாம்?” என்று கேட்டதும், ஒரே மாதிரி கலாட்டா – அழைப்பை துண்டித்தார்.
ஒரு பிரச்சினை கொண்ட ஹோட்டலின் குழப்பமான சூழ்நிலையை காட்சிபடுத்தும் புகைப்படம், மிக மோசமான வேலை அனுபவங்கள் உயிர்ப்பெறும் இடம்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு நல்ல ஊழியன், ஒரு நல்ல ஹோட்டல், ஒரு நல்ல மேலாளர் – இதெல்லாம் நம்ம ஊர்ல பத்துப் பேரில் ஒருத்தருக்கு கூட கிடைக்குறதில்லை. ஆனால், ஓரு ஹோட்டல் பணியாளருக்கு நடந்த இரு வார அனுபவத்தை கேட்டீங்கனா, பசங்க எல்லாம் "அப்பா... இது நம்ம ஊரு சீரியல் கதை மாதிரி இருக்கு!"னு சொல்லி ஓடிப்போவாங்க!
நாம் எல்லாரும் பார்த்திருப்போம் – "ஹோட்டல் வேலைன்னா சுலபம், ஏதாவது டீ கொடுத்து, சாவணியை போட்டுகிட்டு, ஸ்டார்ஸ் பார்க்கும் வாழ்க்கை!" அப்படின்னு நினைச்சிருப்போம். ஆனா, இந்த ஹோட்டலில் நடந்ததை கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊரு சூரியவனும், புஷ்பாவும் கூட ஓரளவு திகைத்து போயிருவாங்க!
குளியலறை உடைகள் இல்லாததால் மூன்று விருந்தினர்கள் ஆகியோர் தங்கள் கவலையை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த சினிமா காட்சி, ஒரு ஹோட்டல் தங்குமிடம் எதிர்பாராத சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கான மாறுபாட்டை காட்டுகிறது.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்கள்ல யாராவது வாடிக்கையாளர் சின்ன விஷயத்துக்கே சண்டை போட்டது கேட்டிருப்போம். ஆனா, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்ல குளியல் ஆடையைக் (Bathrobe) கவலைப் பட்டுக்கிட்டு, அதுக்காக ரிசெப்ஷன் மேடம்/சார்-க்கு நோட்டுக் கொடுத்த சம்பவம் நடந்திருந்தா, நம்ம தமிழர்களுக்கு அது சிரிக்கும் கதையே!
இது ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் பணியாளரின் அனுபவம். அவங்க சொல்றதை நம்ம ஊரு ஸ்டைல்ல சொல்லணும்னா, "தம்பி, பாத்த உடனே trouble nu தெரியுது, இவங்க இருக்கிற வரைக்கும் ஒவ்வொரு சிப்டும் கஷ்டம்தான்!"
இந்த உயிருள்ள 3D கார்டூன் படம், புதிய வேலைக்கு எதிரான அழுத்தம் மற்றும் இழுக்கப்பட்ட உணர்வுகளை எதிர்கொண்டு இருக்கும் ஹோட்டல் வேலைப்பாடாளரின் போராட்டத்தை பிரதிபலிக்கிறது. குழப்பமான ஹோட்டல் பின்னணியின் மூலம், ஹோட்டல் துறையில் தன்னம்பிக்கை இழப்புகளும் சிக்கல்களும் என்னவென்றால் அதனை வெளிப்படுத்துகிறது.
"ஏய், தம்பி... நம்ம ஊர் ஹோட்டலில் சொன்ன வாடிக்கையாளர்கள் எல்லாம் சும்மா பேசிப் போயிடுவாங்க. ஆனா, வெளிநாட்டில் அப்படி இல்லையே...?" – இப்படி ஆரம்பிக்கலாமா இன்று நம்ம கதையை?
ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்திருக்கு, ஆனா அந்த வேலைவாய்ப்பும் சின்ன விஷயத்திலே தலையைக் குத்திக்கிட்டு, 'நான் சரியா பார்த்தேனா?'ன்னு குறைச்சுக்கிட்டு இருப்பது போல இருக்குமா?
இது ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் உண்மையான அனுபவம். அவரோட மனதுக்குள்ள போராட்டம், சட்டென்று வந்த வாடிக்கையாளர் சண்டை, சக ஊழியர்களின் ஆலோசனைகள் – படிச்சா நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்ததா நினைக்கலாம்!
இந்த திரைப்பட வடிவத்தில், ஒரு இளம் முன்பதிவு முகவர் வாடிக்கையாளர் எதிர்பார்ப்புகளும் தேர்வுகளும் எதிர்கொள்வதில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறார், இது விருந்தோம்பல் துறையில் பலவகையான கடுமைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. வாடிக்கையாளர்களுக்கான மதிப்பீடுகள் பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு ஹோட்டல் முன்றில் பணிபுரியும் நண்பர் ஒருவரின் புலம்பலை வாசித்து, என் மனசிலேயே "ஏன்டா, இதே மாதிரி நம்ம ஊருலயும் நடக்குதே..." என்று சிரிப்போடு பதிலளிக்குறேன்! நம்ம ஊரு திருமண மண்டபம், லாஜ், ஹோட்டல்—எல்லாத்திலயும் வாடிக்கையாளர்கள் ரஜினி ஸ்டைல்ல "நா கேட்ட மாதிரி இல்ல"ன்னு ஆரம்பிச்சா, அவர்களுக்கே ஒரு மதிப்பீடு எழுதணும்னு எத்தனை பேருக்கு தோணிருக்கும்?
இந்த உயிரூட்டமான கார்டூன்-3D உருவாக்கத்தில், எங்கள் நட்பு ஓட்டல் வரவேற்பாளர் இரவு நேரத்தில் கதவுகளை பாதுகாக்க ஒரு தருணம் எடுக்கிறார், நகரத்தில் பாதுகாப்பின் முக்கியத்துவத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். தாமதமான இரவின் அனுபவத்தில் இணைந்து, எங்கள் ஓட்டலை பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதின் முக்கியத்துவத்தை கண்டறியுங்கள்!
நம்ம ஊரில், வீடெல்லாம் இரவு 10 மணிக்கு பூட்டிப் படுக்குறது சாதாரண விஷயம். ஆனா, அந்த விஷயத்தை ஹோட்டலிலும் கடைபிடிக்கிறோம் என்றால், மக்கள் புரிந்துகொள்ளவே மாட்டாங்களாம்! சொன்னால் நம்புவீங்களா?
நான் சொல்றேன், ஒரு நகர ஹோட்டலில் இரவு வேலை பார்க்குற ரிசெப்ஷனிஸ்ட். இந்த ராத்திரி வேலைக்கு தனி சுகமே இருக்கு. ஆனா, யாருக்காக இந்த கதவுகளை பூட்டுறோம், அதை புரிஞ்சுக்கிறவங்க கம்மிதான்!
முன்னணி மேசையில் ஒரு விருந்தினி, பாதையின் கம்பளியால் ஏற்படும் பாதுகாப்பு சிக்கல்களை குறித்து தனது கவலைகளை வெளிப்படுத்தும் போது, напряженный தருணம் உருவாகுகிறது. இந்த புகைப்படம், அவளின் குறிப்பு எவ்வளவு அவசரமானது என்பதை எளிதாக கற்பனை செய்ய உதவுகிறது.
வணக்கம் நண்பர்களே!
“விருந்தாளி சாமி, விருந்தினைப் போலவே பார்க்க வேண்டும்” என்று நம்ம ஊர் பழமொழி சொல்கிறது. ஆனால், சில சமயம் விருந்தாளிகளும், சாமியார்களும் கூட, சும்மா பொறுமை சோதிக்க வருவார்கள்!
இன்று நான் சொல்லப்போகும் கதை, ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசையில் வேலை பார்ப்பவரின் அனுபவம். இது ஒரு சாதாரண ‘வாடிக்கையாளர் புகார்’ மாதிரி இல்ல; இதில் நம்ம சினிமா ‘காரன்’ மாதிரி ஒரு விருந்தாளர் களமிறங்கியிருக்கிறார்!
வணக்கம் வாசகர்களே!
“அம்மா, என் நண்பர்களோட Chennai City Centre-க்கு போறேன். பாக்கெட் பணம் கொடு!” என்ற நம் பள்ளி கால நினைவுகள் மனசில் ஒலிக்கும்போது, அங்கேயே வேறொரு உலகத்தில், ‘பணம் இல்லாமல் சுற்றுலா பண்ணுறது எப்படி?’ என்ற கேள்விக்கு பதில் தேடி, சிலர் வந்திருப்பதை பார்த்துட்டீங்களா? என்னோட இந்த அனுபவம் கேட்டீங்கனா, சும்மா சிரிச்சுட்டு போயிடுவீங்க!
